Z Nim poznałam się w marcu na uczelni, nie od razu zaiskrzyło powoli zaczęliśmy się do siebie zbliżać, był jeden problem, od 4 lat był w stałym związku. Po miesiącu zbliżyliśmy się do siebie, jedna impreza, druga i stało się... Potem on zerwał z byłą dziewczyną mówiąc, że ma nadzieję iż będziemy udaną parą. Tak minęło 5 miesięcy bez poważnych kłótni nie potrzebnych kłamstw i zwad, nagle znajomi zaczęli się odwracać od niego i przebywać z jego byłą dziewczyną, go to podłamało, zaczęłam myśleć że to moja wina, potem kilka nie przyjemnych sytuacji z nim i już wcale się nie odzywają. On zamkną się w sobie z dnia na dzień stracił radość z życia. Zmienił się. W końcu powiedział że przestał mnie kochać... że on nawet swojej byłej nie kochał... że nie wiem co to jest miłość, nie widzi różnicy między miłością a zakochaniem i że jest bezduszny i bezuczuciowy bo wszystko spływa po nim jak po kaczce. A jak to mówił tulił mnie przez cały czas jak płakałam czy milczałam... Ja go kocham, jestem z nim szczęśliwa i wydawało mi się że on ze mną również... napisałam co myślę, że chce walczyć o nas, żeby spróbować i nie niszczyć w zarodku tego co może być cudowne... odpowiedział, że jeśli che możemy próbować dalej. A kiedy mu powiedziałam, że jak się rozstaniemy to zniknę z jego życia, to zapytał "jak to już nie będziemy się widywać ani ze sobą pisać?". Ja już nie wiem co myśleć, mieszkamy dość daleko od siebie, dałam mu czas i nie pisze do niego zbyt wielu sms, daje mu czas odpocząć od siebie... Ale nie wiem czy walczyć dalej o nas? o naszą miłość która na początku spotkała się z wieloma przeszkodami, była dziewczyna, rodzice, znajomi, a i tak był przy mnie i mnie wspierał tak samo jak ja jego bo to on się nasłuchał na ten temat wielu przykrych rzeczy. Jest sens dawać mu do zrozumienia że mi zależy? ze chce nadal z nim być? czy dać mu odejść? nie mam pojęcia w głębi serca czuję ze wszystko się ułoży i jeszcze będziemy szczęśliwi. Dla niego jestem w snie zrezygnować z pracy czy zmienić uczelnie jak się rozstaniemy... pomóżcie proszę
Podobne tematy
Twoja sytuacja nie jest zbyt dobra,ale wydaję mi się,że warto walczyć o tą miłość.Jeśli naprawdę go kochasz,to powinnaś spróbować przynajmniej powalczyć.Powiedział Ci może,że Cię nie kocha,bo wie jak bardzo Ty go kochasz i dlatego też chciał żebyś zapomniała o nim.Może przez takie słowa pomyślał,że będziesz lepiej się czuła i po prostu dasz mu spokój.Ja na Twoim miejscu zrobiłabym pierwszy krok,a jeśli zobaczysz,że jemu już na prawdę nie zależy dałabym sobie spokój.Zresztą najgorsze jest to,że dość daleko mieszkacie od siebie.A odnośnie znajomych to przecież oni nie są najważniejsi,można przecież zawsze poznać nowych.Przecież miłość jest ważniejsza niż np wypicie piwa lub pobawienie się na imprezie.Tak więc pomyśl nad tym czy warto,skoro dla niego tak jakby znajomi są ważniejsi niż Ty.Bo na początku pomimo przeciwności losu byliście razem:)
nadal pisze, pyta się kiedy przyjadę, ale widać że on potrzebuję czasu...
no więc właśnie,nic nie jest stracone.Jeżeli jest tak jak mówisz,że piszę nadal,to nie jesteś mu obojętna i jednak coś do Ciebie czuję tylko po prosu najpierw musi sam sobie to poukładać w głowie.Nie trać więc nadziei,chodź wiem,że takie czekanie jest straszne...Na Twoim miejscu zapytałabym się go ile potrzebuję czasu i się nie narzucała,nie pisała smsów żadnych.On już wie,że go kochasz a co on z tym zrobi to czas pokaże...
czasu ma dużo bo będę czekać. A trzeba być dobrej myśli 