Witam dziewczęta i kobiety 
odnalazłam to forum, z powodu problemu z którym się borykam.... wiem, że sama muszę odpowiedzieć sobie na to pytanie, ale kompletnie nie mam pojęcia jakimi kategoriami się kierować...
Mam 23 lata za sobą dosyć burzliwy, ale szczęśliwy 4ro letni związek z mężczyzną którego zawsze uważałam za miłość mojego życia...(mieszkaliśmy nawet razem, chciałam z nim spędzić całe życie) jednak nie jesteśmy już razem... nie jesteśmy już mniej więcej od X 2008, pod koniec naszego związku zaczęły się komplikacje (zawsze były ale nie tak dokuczliwe) przestaliśmy się kompletnie dogadywać, kłótnie były okropne... na wspólnych wakacjach poznałam takiego chłopaka z którym wspaniale mi się rozmawiało, potrafił mnie wysłuchać i wg cud, miód i orzeszki, jesteśmy razem jakieś 2 miesiące, ale po1. jest on młodszy ode mnie o 4 lata, poprzedni partner był starszy o 4ry, poza tym mieszkamy w innych miejscowościach (ok 60km od siebie) na początku czułam się z nim naprawdę szczęśliwa, czułam że to wszystko nie ma znaczenia że jest młodszy że ta odległość, jednak i tu zaczęły się nieporozumienia, kłótnie... już mnie tak nie rozumie... motyle minęły, ale wiem że mu bardzo na mnie zależy - przynajmniej tak mówi, mogę na nim polegać, chociaż nie tak jak na poprzednim partnerze.... i tu pojawia się problem, nie wiem z którym powinnam być, ponieważ o tym starszym myślę dużo ostatnio, mam kilka problemów osobistych związanych z pracą i ogólnie, zastanawiam się czy myślę o tym starszym dlatego że mi go brakuje, że przy nim mogę czuć się bezpiecznie i jest tak blisko, czy tylko dlatego że jest blisko i może przy mnie być kiedy będę potrzebować bliskości kogoś, porady itp, może to zabrzmi egoistycznie ale nie wiem już jak na nich patrzeć, jakimi kategoriami się kierować... z którym powinnam być, a może obaj nie są dla mnie a ja dla nich... najzabawniejsze w tym wszystkim jest to że obaj są do siebie podobni, nie z wyglądu - bo jeden jest brunet, drugi blondyn, tylko z charakteru... obaj są spokojni, raczej opanowani, inteligentni, mają podobne zachowania wobec mnie... nie chcę żadnego skrzywdzić chociaż ten z którym byłam 4ry lata już cierpi... jednak dalej chce żebym do niego wróciła, chce być ze mną twierdzi że mnie kocha... nie wiem co robić, czy zostać z nowym młodszym - poznać się i kontynuować nasz związek, albo wrócić do byłego którego już dobrze znam z którym byłam tyle lat szczęśliwa, ale przestałam... Nie wiem już co robić co myśleć... strasznie się zamotałam... Ktoś ma jakiś pomysł? albo propozycję? Z góry dziękuję za pomoc!! Pozdrawiam!
- Devaura
- Wkręcam się coraz bardziej
- Nieaktywny
Podobne tematy
- baraBarbara
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
wydaje mi się że powinnaś troszkę odetchnąć i nic na siłe, dać sobie czas na to wszystko, zastanowić sie nad swoimi uczuciami,co do którego czujesz, trudno powiedzieć którego masz wybrać to będzie tylko Twoja decyzja i Ty tego poniesiesz konsekwencje.
życzę powodzenia i wytrwałości w tym trudnym okresie <przytulacz>
hm cieżka sytuacja że tak powiem... Kiedys tez mialam faceta z innego miasta ale to dlugo nie trwalo niestety zdradzał mnie i wykorzystywal moja naiwnosc . Bardzo dobrze mi się z nim rozmowailo.Z mlodszym jest tak jak dla mnie ze czulabym sie odpowiedzialna za niego, albo traktowalam bym go nie za bardzo poważnie...Jeśli bylas z swoim starszym od siebie patrnerem szczesliwa to moze faktycznie taki kryzys w sumie to 4 lata czasami przychodzi taki moment w zyyciu faceta ze nie wie czego chce nawet jest to bardzo czesto eheheh. Takie przerażenie że już jestem z nia duzo czasu zaczyna się troche bać ze moze sie nie wybawil wyszlal itp.
Znam wiele par ktore po pewnym czasie mialo siebie dosc! Ten kryzys postawil ich na nogi i nawet po roku wzieli slub. Z każdym z facetow jak jestesmy długo i cos sie dzieje z jeden strony chcemy sie uwolnic od tej rutyny ale z drugiej strony wspomnienia nie daja zapomniec tego sie nigdy nie zapomni, ale czy z nowym partnerem nie bedzie po jakims czasie podobnie jak z ex?Ludzie w dlugich zwiazkach sie upodobniaja do siebie i pozniej podobnie beda traktowac swoich nowych partnerów tak samo i te same przyzwyczajenia beda stosowac do nowej poznano osoby , oczywiscie jeśli niecalkowicie zapomnielismy o ex partnerze.
Czasami warto dac komus druga szanse... niestety ostateczna decyzja zaleczy od Twojego Serca.
Pozdrawia
wydaje mi się że zaangażowałaś się w nowy związek za szybko-potrzebowałaś zrozumienia po rozstaniu a on się napatoczył-może to dobry chłopak ale chyba nie zasługuje sobie na bycie przykrywką starego związku.. dla mnie to powinnaś zastanowić się nad sobą i odpocząć od nich obu-daj sobie czas i zastanów się czego chcesz- które uczucie jest silniejsze i jednocześnie pewniejsze..
- Devaura
- Wkręcam się coraz bardziej
- Nieaktywny
dziękuję Wam bardzo!! Nie sądziłam że na forum mogę uzyskać pomoc w trudnej dla mnie sytuacji
- Yvette
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
W związkach nie ma nic na siłę, a nasze serce niestety nie da się popędzać. Czasami chcemy bardzo podjąć decyzję i stajemy przed dylematami takimi jak Twój - a ku naszemu zdziwieniu im więcej się zastanawiamy, tym mniej mamy pewności.
Być może zaskoczy Cię to, co napiszę, ale może ten drugi związek przyszedł za szybko po pierwszym? Kiedy rozpada się coś, co trwało tak długo, jak Twój poprzedni związek, potrzebujemy czasu, żeby dojść do siebie. Zrozumieć, co poszło nie tak, a co było fajne i czego tak naprawdę oczekujemy od partnera. Dobrze jest przeanalizować swoje oczekiwania i przyjrzeć się sobie: kogo wybieram? Czy to jest dla mnie dobry wybór?
Wiele kobiet po rozstaniu nie tęskni za konkretnym panem X bądź Y, tylko za bliskością. Takie kobiety nie chcą być same, mogą być tego świadome lub nie, ale będą dążyły do pozostawania z kimś w relacji, ponieważ jest to dla nich mniej bolesne. Wiążą się z obawy przed samotnością, brakiem wsparcia, ciepła, "ramienia", na którym można się oprzeć. Cały problem polega jednak na tym, że zaślepione chęcią bycia z KIMŚ, możemy wziąć zauroczenie za miłość i wejść w następny związek, w którym nietrudno o popełnienie kolejnych, bolesnych błędów.
W końcu aby móc szczęśliwie żyć z kimś, musimy nauczyć się żyć same...:)