Źle odebrałem sygnały...?

Witam, jakoś takk się pogubiłem i nie mam komu sie wygadać to może Wy mi powiecie co zrobić. Na początek powiem, że mam 19 lat, cholernie nieśmiały zawsze byłem więc jak to sie mówi - nie bywałem nigdzie to i dużo kontaktów z dziewczynami nie było. Ostatnio postanowiłem sie zmienić i tak to leciało, aż ponad 3 miesiące temu poznałem na imprezie dziewczyne. Poprosiła mnie o przysługe, gdy dowiedziała sie na kogo sie kształce. Uznałem czemu nie, dla mnie to 5 minut, a dla niej może gwarancja zdania w szkole. Cały czas czas byłem bardzo ostrożny, utrzymywałem dystans, nie chciałem sie sparzyć. No, ale ona nie ustępowała. Pisaliśmy ze sobą ponad miesiąc, po ponad tysiac smsów,  codziennie. Zawsze ona zaczynała, w koncu uznałem, że nie robi ze mnie frajera i zależało jej na czymś więcej niż na tej przysłudze. Więc teraz ja częściej się odzywałem, po drodze było kino, kilka spotkań, spacery, zawsze później dostawałem wiadomość, że ma nadzieje na powtórke, bo cudownie było. I tak to trwalo, aż nagle dostałem od niej zaproszenie na impreze, ja z kolegami, ona z koleżankami. Liczyłem na jeszcze lepsze poznanie się, zaplanowałem nawet jak rozwinąć tę znajomość. Okazało sie, że prawie mnie nie zauważała. Całą noc przetańczyła z nowo poznanym na tej imprezie chłopakiem. I to nie był zwykły taniec, jak wiecie o co chodzi. Kiedy w koncu usiadła i poleciałem żeby ją porwać do tańca, powiedziała że zmeczona jest. Odszedłem jak zbity pies, by zobaczyć jak 10 sekund po moim odejściu znowu z nim wywija. Wiedziała, że na to patrze. Szlag mnie tam trafiał, posiedziałem z kolegami, popiliśmy, nie wytrzymałem, poszedłem sie pożegnać i wyszedłem z klubu. Przed nim napisałem jej smsa, że życzę jej dobrej zabawy z tym drugim. Rano jak sie obudziłem, dreczyło mnie sumienie, że to napisałem, bo oficjalnie razem nie byliśmy, mogła robić co chce. Przeprosiłem za atak gniewu i zazdrości, ale postanowiłem nie wciskać kitu, że to przez alkohol. Uznałem, że jednak facet jestem, coś gdzieś mam i musze prawde jej powiedzieć. No i jej sie przyznałem, że się w niej podkochuje. Najgorsze czego sie spodziewałem to "zostańmy przyjaciółmi",  zamiast tego powiedziała, że nie sądziła że z mojej strony to coś więcej, po tym wyznaniu nie umie już ze mną gadać i uczciwiej wobec mnie będzie przestać się kontaktować. Jutro minie 7 dni, jak sie do mnie nie odzywa. Co ja mam zrobić? Próbować dalej? Ja nie umiem tak z kwiatka na kwiatek, zakochiwać się i odkochiwać. Tym bardziej, że byłem tak ostrożny i wiele mnie kosztowało wyjście do świata. Czuje się cholernie wykorzystany, mam ochote sobie na czole frajer napisać.