Nieśmiałość, boje się prowadzić rozmowy z dziewczyną

Nie ma innej możliwości jak przełamanie strachu i podejście do tej dziewczyny. Ja codziennie pokonuje swoją nieśmiałość i lęk w stosunku do ludzi gdy szukam pracy. Najlepsza moim zdaniem jest terapia szokowa, czyli przełamywanie swojej nieśmiałości poprzez podchodzenie do ludzi pytanie np. o godzinę, kupowanie czegoś w sklepie, wizyta w banku itp. Ja mam z tym duży problem, ale jak się nie przełamiesz nic nie zmienisz i dalej będziesz tylko patrzył na nią z daleka. Powodzenia!

Jak to mówią - praktyka czyni mistrza! Tak jak pisze ola_pl, musisz się przełamać i otworzyć na ludzi. Jeśli jesteś nieśmiały to na początku będzie Ci trudno, ale nie załamuj się - prawdopodobnie osoba, do której zagadasz jest jeszcze bardziej nieśmiała niż Ty
Czy często wychodzisz gdzieś z kolegami? Jeśli nie, to ja na Twoim miejscu wybrałbym się z nimi do klubu, dyskoteki, etc. i tam na miejscu próbował nawiązać rozmowę z przypadkowymi dziewczynami. To nie muszą być osoby, które Ci się podobają, może nawet z osobą, która wydaje Ci się mniej atrakcyjna łatwiej będzie Ci nawiązać kontakt! Zagadaj to kilku nieznajomych dziewczyn i uwierz w siebie!

Twoje obawy są zupełnie niepotrzebne. Po co się katujesz takimi myślami? Idź na żywioł, podejdź do niej i zagadaj - nie myśląc o tym co z tego wyniknie i jak wypadniesz w jej oczach, działaj pod wpływem chwili, nie planuj tego - to nawet nie będziesz miał czasu się zestresować. Dziewczyny też potrafią pożartować, pośmiać się - z pewnością nie gryzą, nawet gdyby coś "nie wypaliło" nie widzę powodu, by pomyślała o Tobie źle tylko dlatego, że podszedłeś do niej i zagadałeś

Jednak jeżeli spotkanie face to face sprawia Ci ogromny problem, nie będziesz umiał się przełamać, to możesz spróbować czegoś innego, np. zdobądź jej numer telefonu i napisz sms-a, zagadaj na jakimś portalu typu facebook, to może otworzyć Ci furtkę do dalszej znajomości

Co do tego otwierania się na ludzi - to wcale nie jest takie proste, łatwo radzić niestety. Nie ma na to recepty. Masz taką naturę - jesteś nieśmiały i nie wiem czy da się coś tutaj z dnia na dzień zmienić.

Sweil i firlifrancek wasze posty bardzo mi pomogły godzinę nad tym myślałem i wcieliłem w życie.

Sweil napisałaś bym nie planował tego co mam zrobić i powiedzieć rozmawiając z dziewczyną, tylko poddać się chwili iść na żywioł, czytając to myślałem że to jest możliwe iść i po prostu bez planowania o czymś zagadać.

Gdy zauważyłem z okna jak ta dziewczyna wychodzi z psem z domu pomyślałem wyjdę i pójdę do niej, nie myślałem co powiem po prostu to zrobiłem a w myślach miałem ( spale się i pójdę do domu to nie realne by jakieś posty mogły mi pomóc w życiu realnym )

A tu nagle wychodzę i bez powodu, przyczyny powiedziałem Cześć co u ciebie ( bo znamy się z widzenia - ze szkoły ) Odpowiedziała że idzie na spacer z psem i powiedziała " a u ciebie co słychać " bez myślenia planowania w głowie miałem już wyryte to że powiem że idę na boisko tak też powiedziałem i kilka minut szliśmy razem ona na spacer do parku z psem ja na boisko.

Przez te kilka minut rozmowa sama się kręciła nie musiałem myśleć o tym co mam potem powiedzieć tylko rozmowa sama leciała o zwykłych rzeczach, szkole, wakacjach, pogodzie - To niesamowite Sweil bardzo mi pomogłaś dziękuje.

Po tej całej akcji uwierzyłem w siebie mam takie poczucie że " w metaforze " diabeł którego się bałem nie jest taki zły, po prostu to co dla mnie było nie realne jest całkiem proste, normalne.

Dzięki temu że odważyłem się do niej zagadać i nawet w snach nie miałem że tak ta rozmowa wynikła nabrałem pewności wracając do domu pomyślałem że zapytam pierwszą lepszą osobe o godzinę mimo iż miałem zegarek, zapytałem jakaś pani odpowiedziała, podziękowałem i tyle masakra to takie proste aż się myśli nasuwały w tamtej chwili  " Czego ja się bałem "

Wszystkie nieśmiałe osoby mogłyby się teraz od Ciebie uczyć
Brawo!

Jeszcze poradzę jedną rzecz.
Jeżeli chcesz się pozbyć nieśmiałości, to jest na to prosty sposób. Jeżeli aktualnie jesteś nieśmiały, w taki sposób, że nie masz zbyt wielu znajomych, mało koleżanek, z chłopakami z klasy pogadasz, ale nic więcej. Na imprezę nie pójdziesz (nie martw się, ja też nie lubie chodzić do klubów dyskotekowych, jednakże uwielbiam chodzić na domówki albo koncerty ze znajomymi), bo się wstydzić, albo nie wiesz o czym będziesz z nimi rozmawiać, itp, itd. Tutaj nie tyle problemem jest Twoja nieśmiałość, co ludzie dookoła, którzy są przyzwyczajeni do Twojej natury i się wiele po Tobie nie będą spodziewać. Jeżeli parę lat ich do tego przyzwyczaiłeś, to będzie trudno te przyzwyczajenia zmienić.
Dlatego najlepszym momentem, żeby zmienić swoje życie, jest nic innego jak obrócenie sie o 180stopni.
Najdogodniej to zrobić zmieniając szkołę (np z gimnazjum na liceum, albo technikum na studia). Wówczas masz do czynienia z nowymi ludźmi, którzy nie znają Cie. Jeżeli od początku będzie pewny siebie, tak Cie zapamiętają.

Osobiście miałem podobny problem. W gimnazjum byłem aktywny. Potem w liceum poznałem nowe osoby. Niestety żeby zdążyć (dojazd) wstawałem codziennie o 5 rano. Byłem zawsze o 7 pierwszą osobą w LO. Ogólnie nic mi się nie chciało. Przez to kolegowałem się tylko z dwoma osobami i stałem na uboczu. Niby rozmawiałem z tymi ludźmi, ale tylko podałem rękę, nieraz buzi buzi (dziewczyny) ale tak z doskoku. Często chciałem się odezwac, ale jakoś wewnętrznie nie mogłem. To dziwne było dla mnie, bo w domu byłem normalny, wracałem do LO i znowu mnie zatykało. Siedziałem i sie gapiłem. Tak funkcjonowałem 3 lata. Jedne z moich najgorszych.
Jak rozpocząłem studia 200km od Liceum, tam nie było nikogo znajomego. Wówczas postawiłem wszystko na jedną kartę. Wcześniej próbowałem unikać dużych grup ludzi, ludzi śmiejących się, róznych haseł: IDZIEMY NA PIWO, albo FAJNI IDĄ ZA NAMI. itp...
Na pierwszym spotkaniu, przy immatrykulacji (rozpoczęcie studiów), kazali wybrac starostów grup, do których zostalismy przydzieleni. Nikt sie nie zgłaszał, więc podniosłem reke i powiedziałem, czy mieliby coś przeciwko, gdybym ja został starosta. Nikt nie oponował, to poszedłem i się zgłosiłem.  To był mój pierwszy ruch, który zaowocował tym, że nie tylko znałem każdego z grupy, ale też z innych grup. Starostów, ich kolegów, koleżanki. To było zupełnie inne życie, nie siedziałem sam, tylko mogłem porozmawiać z każdym, zmieniłem się, nie mam teraz żadnych oporów, żeby sie do kogos wbić na imprezę, czy przystanać do jakiejś grupki osób i zagadać, bo nie mam juz hamulców. Jednak do tego dojrzałem po połowie roku, załatwiania terminów u dziekanów, prowadzacych, tworzenia głosowań w grupie, ustalania z innymi grupami, itp.

Także czasem warto sobie znaleźć odpowiedzialna prace, która zmusi Cię do kontaktu z ludźmi, a potem zedrzesz z siebie kurtynę wstydu i niesmiałości, zmieniając swoje życie. Teraz mam dziewczynę, kolegów i koleżanki i jestem szczęśliwy. Gdybym zył cały czas tak jak w Liceum, pewnie teraz nie znałbym nikogo na studiach, a w akademiku szybko szedłbym do swojego pokoju, żeby tylko nikogo obcego nie spotkac. Teraz sam zaczepiam ludzi i domagam sie rozmowy ;P
Życze powodzenia. Nieśmiałość tak jak się pojawia, tak i znika.

Błąd. Kobiety cenią u mężczyzn pewność siebie, a takie coś przejawia jego brak. Jeśli nie masz jej numeru, to po następnej rozmowie po prostu o niego poproś, a najlepiej z lekkim uśmiechem powiedz "daj mi swój numer", możesz jej podać swój telefon, żeby go sama wpisała. Wiem, że to może być dla Ciebie trudne, bo to są dopiero początki, a na tej dziewczynie Ci zależy, ale spróbuj się przełamać - to będzie dla Ciebie ogromny krok.

Nic z tego raczej nie wyjdzie jeżeli boi się własnego cienia, ale "jak się nie przewrócisz to się nie nauczysz".

Ten strach jest irracjonalny i trzeba go stopniowo pokonywać. Pytanie "jak?" to szukanie sobie wymówki

No i jak postępy? A propos nieśmiałości, to dziewczyna bardzo poszerza "horyzonty". Spotykając się z jej znajomymi poszerzysz grono znajomych oraz się obędziesz z nowymi ludźmi. Poza tym samo zawierzenie komuś w taki sposób, że może przykładowo (głupi przykład) zobaczyć Cię nago (może wydawać się to głupie albo infantylne, ale właśnie samo to, że nie wstydzimy się drugiej osoby), zmienia Ciebie i potrafisz więcej. Dziewczyna dodaje wiele pewności siebie.