Chłopak strażak - o tym ile się zmieniło między Nami ...

Witam!
   Czytam dziś od rana posty na tym forum i stwierdziłam, że sama muszę Wam opowiedzieć moją historię - gorąco liczę na pomoc w rozwiązaniu mojej rozterki.
Mam 21 lat i jestem z moim K. od 4 lat. To jest moja i jego pierwsza tak poważna i tak silna miłość. K. jest ode mnie młodszy o parę miesięcy, ale jest mężczyzną świadomym i wiedzącym co chce w zyciu osiągnąć. Od roku został członkiem OSP a tym samym Strażakiem To była Nasza wspólna, świadoma decyzja, to ja pomogłam mu ją podjąć i  teraz jestem dumna, gdy widzę ile radości mu to daje. Nasza miłośc jest trudna, obydwoje jesteśmy z rozbitych rodzin, pełnych krzyków, kłamstw i zdrad. obiecaliśmy sobie, że nigdy nie stworzymy takiej rodziny, by Nasze dzieci nie cierpiały tak jak my. Mam przez to obniżoną samoocenę, więc często zdarzały Nam się sprzeczki np. o moją zazdrość i o to że nie jestem dla K. najważniejsza. Tyle tytułem wstępu ...
   K. wyjechał na obóz sportowy ze znajomymi z uczelni. Nie było go tydzień ale codziennie do siebie wieczorem dzwoniliśmy aby opowiedzieć sobie o spędzonym dniu. Po powrocie z obozu stał się oschły. Inny. Nie przytulał, nie mówił że Kocha, nawet już na mnie nie patrzył tak jak on to zawsze robił. Po kilku dniach nie wytrzymałam napięcia i zapytałam o co chodzi. Zaproponowałam rozmowę. I porozmawialiśmy. dowiedziałam się, że na wyjeździe przemyślał nasz zawiązek i chce przerwy Więc się spakowałam i wyjechałam do domu. Przez cały czas do mnie dzwonił i mówił że mnie Kocha, tak jak stary dawny K. Spotkaliśmy się po tygodniu i było super. Wyjasnił mi że się pogubił i bardzo mnie przeprasza, poprosił o wsparcie i pomoc. Zapewniał że Kocha i tęskni. Znowu mój ukochany wrócił ... Dopiero wczoraj porozmawiałam z nim na temat moich uczuć. o tym że nie ma dla mnie czasu, bo każdy wolny czas spędza w straży, że kiedyś widywaliśmy się od piątku cały weekend aż do poniedziałku a teraz zaledwie starcza mu parę godzin raz w tygodniu. Powiedziałam mu że boli mnie to co mi zrobił, ale chcę to naprawić i bardzo go Kocham. Wkurzył się. Że nim manipuluję, że ma mnie dość, że mam "taką przypadłośc że lubię go przytłaczać". Tylko że on sam do mnie dzwonił i zapraszał mnie do siebie. A jak wyjeżdżałam, błagał żebym została chociaż jeden dzień dłużej. Nie wiem co się stało. Powiedział jeszcze że chce się czuć wolny, że go ograniczam i ze zbyt wczesnie zaczeliśmy ten związek na powaznie, bo on nie chce w życiu żałować decyzji, tak jak jego rodzice. Powiedział też że mnie Kocha ale już nie jestem dla niego najwazniejsza. Zmienił tapete w telefonie. Mnie zapisał sobie w kontaktach Adrianna a nie jak zawsze Aaaaaaduś :*. Coś się zmieniło. I boli to cholernie, tym bardziej że potrafi być czuły, delikatny i namiętny. Zawsze się czułam przy nim bezpieczna. KOCHAM GO! Tylko nie wiem co będzie dalej. Dlaczego tylko ja mam się starać? Dlaczego ja mam inicjować spotkania? Dlaczego tak nagle straciłam go? Mówi że nie zakochał się i mnie nie zdradził, że cały czas mnie Kocha i tęskni. teraz się do siebie nie odzywamy, chociaz martwię się bo wiem, ze jako strażak ma podwyższone ryzyko, to do niego nie piszę, marzę żeby było między nami tak jak kiedyś, ale on zapewnia że juz tak nigdy nie będzie ... Może on naprawdę potrzebuje mojej pomocy bo się zagubił? Może mnie sprawdza? Nie wiem już sama ... Wiem że mój K. już nie jest moim ukochanym takim jakiego go pokochałam. Teraz sprawia mi tylko ból i cierpienie. Mimo wszystko ja chcę spróbować być razem. Co mam robić?