mąż woli kumpli niż mnie

3 tyg pracuje więc potrzebuje oddechu i rozrywki, a do tego najlepsi są koledzy.
Powiedz mu, że Cie to boli, ze przez 3 tyg czekasz na niego z utęsknieniem, a gdy przyjeżdża to pędzi do kolegów.
Wcale się nie dziwię, że jest Ci przykro.
Nie wiem...może ustalcie, że przez ten tydzień np 2 wieczory spędza sobie ze znajomymi a resztę niech poświęci Tobie i dziecku bo ono tez tęskni.
Ale to musi byc powiedziane stanowczo. A jak nie zgodzi się to niech nocuje u kolegów skoro i tak to do nich przyjeżdża po 3 tyg pracy:)

chyba przesadzasz ,wyskoczył na chwile bo spotkał dobrego kolegę ,Ty już afery ,on grzecznie wrócił wyjaśnił ,przytulił powiedział że zaraz wróci a Ty ryk całą noc? Przecież nie spędza z nimi każdego dnia tylko z Tobą,a to że na chwile wyszedł nic się nie stało,opanuj się i swoje emocję ,ja na miejscu faceta bym się wkurzyła .

Moim zdaniem powinnaś powiedzieć mu, że chciałabyś się nim nacieszyć, ale również jak mądrze powiedziała Teo dać mu do zrozumienia, ze ma również syna i postąpić jak Teo mówi. Wyjść i porozmawiałabym z nim jak najszybciej, nie ma co czekać do jego następnego przyjazdu. Przez ten czas (może) przemyśli co nieco... Warto spróbować... Ale postaraj się mówić spokojnie, nie krzyczeć, nie wyzywać... Spokojnie powiedzieć, że brakuje Ci męża a dziecku ojca...

No poważnie pytasz jaka to przesada? Spotkał przypadkiem kolegę pod blokiem, był w pobliżu, wszystko przyniósł, a ona takie cyrki odstawia jak rzucanie telefonem o ścianę i całonocna histeria? Ja mu się w takiej sytuacji nie dziwię, że woli czas spędzać z kolegami....bo może właśnie tu tkwi problem, że facet ma po prostu dość wiecznych ansów o każdą pierdołę i po prostu ucieka przed żoną do kolegów?

Trzy dni pod rząd spedza czas z kolegami...

A poza tym...jak Ona ma wychodzić jak jest dziecko?
No chyba, ze "wcisnie" mężowi.

Dobrze, dobrze...nie ma go 3 tyg.
Przyjezdza na tydzien i dajmy na to spedza przez tydzien 2 h z kumplem..olaboga, bierzemy rozwód!
No prosze Was.
Autorka historii tez dam sę rękę uciąc nie ejst szczera z tego co pisze, i trochę poniosły ja nerwy,zle zareagowala i ostre teksty poszły.

Żali się że przyszedł po poł h...ludzie...toz to express czas.
Tulił, przepraszal, wrócił, miał spoznienie.

A czy autorka tego posta nie miała takiej sytuacji,że spotkała kogoś mając isc do domu bo cos, ktos na nia czeka i od slowa do slowa minuty uciekały a zanim się orientowała minęła już godzina?

Chcecie od facetów ideału. Naprawdę. A same nie jesteście takie. Ja tez nie.
ale jak nam się zdarzy to mamy 300 wymówek, jak męzczyznie się trafi to już cham i ryk pół nocy.

Sosnaa,ty chyba wpadasz w histerię,dyrygujesz tym chłopem jak ci się podoba,rozliczasz z półgodzinnych spóżnień,nie dajesz sie mu nawet przeprosić...coś jest z tobą nie tak.Halo,tak się nie da nic uzyskać-płacz,wyzwiska,obrażanie się,ciche nocki...przecież on przyjechał trochę  odpocząć,do żoneczki i syna,a nie do czarownicy,która go zamknie w klatce.Wcale bym się nie zdziwiła,gdyby następnym razem nie wrócił z tego baru do domu.Ty sobie kup jakieś tabletki na uspokojenie i jedz 3 razy dziennie.

Nie no bądźmy poważni. Facet przez 3 tygodnie pracuje, żeby dziecku i żonie niczego nie brakowało. Rachunki same się nie zapłacą. Normalne jest, że po takich 3 tygodniach facet oprócz poświęcania czasu rodzinie chce też gdzieś wyjść z kumplami.

Gdyby to facet pisał, że żona po 3 tygodniach pracy wraca i spotyka się koleżankami, a on urządza awantury z rzucaniem sprzętem domowym i całonocnymi histeriami to byście go wysłały na drzewo. Pojawiłyby się głosy, że przecież żona ma prawo się rozerwać po 3 tygodniach pracy, że go utrzymuje, a on jest niewdzięczny, że powinien udać się na terapię kontroli gniewu itp....No, ale skoro pisze to kobieta to jest OK. Przecież ma do tego prawo. A powiedzmy to sobie wprost - nasza autorka kompletnie pominęła to, co dla niej niewygodne. Pominęła przyczyny kłótni, częstotliwość ich występowania itp. Ja się facetowi nie dziwie, że nie chce spędzać czasu z nią i dzieckiem. No bo co temu towarzyszy? Kłótnie, pretensje, płacz, histeria i agresja. A przecież pobyt w domu nie z tym powinien się kojarzyć, prawda?