ciągłe kłótnie

Twoj chlopak dziwna musi miec definicje milosci, skoro mowi, ze kocha, a jednoczesnie cieszy sie, moc Cie ranic i wbijac szpile tak, zeby zabolalo. Ja bym tego miloscia nie nazwala. Moim zdanie oboje nie dojrzeliscie do bycia w zwiazku. Klotnie o blahostki, zazdrosc o nic (jak mozna byc zazdrosnym o rodzica?), strojenie fochow, obrazanie sie, brak komunikacji i wspolnego rozwiazywania konfliktow. Sadzisz, ze bedziesz szczesliwa, jesli tak bedzie wygladala Twoja przyszlosc?

ahhh te kłotnie....ja niestety ze swoim też często się kłócę nie raz mamy dłuższy czas spokój a jak się zacznie to lawina...i wychodzi na to że to przeze mnie ,że to ja najgorsza,ta co ciągle się czepia i powoduje kłótnie .Nie raz rzeczywiście przesadzam albo czepiam się głupot ,ale też bywa tak ze mam rację i powód do tego ,jak zachowanie mnie bardzo denerwuje .Mój ma tak że stara się ,ale są chwile że jakby miał mnie gdzieś,nie wiem czy przesadzam,ale np w ten weekend,dodam że pracuje w delegacji widujemy sie co dwa tyg...;/ stąd też moje nerwy częste ,plus hormony ,okres, potrzebowałam jego bardzo teraz,uprzedzałam że jestem pobudzona ,nerwowa,a on że nie narazi mi się ,a jednak...pawie wcale ze sobą nie rozmawialiśmy ,wymieniliśmy parę zdań i ciagle gdzieś znikał,a to grać w karty z kolegami z pracy( ok rozumiem) mówił że zaraz wraca a nie było jego 3 i pół h, w między czasie wysłał mms z filmikiem jak grali w piłkę,myślałam że to z wczoraj...nie wiedziałam że po grze w karty poszedł grać w piłkę...gdybym wiedziała o tym nie było by tematu ,ale nie ,byłam wściekła,napisałam jemu że mam dość że tyle godz cisza,wściekł się...powstał na prawdę poważny kryzys...sytuacja nie ciekawa,mowił że trzymam go w klatcę,chcę znać każdy krok...a to nie jest tak!!!!! on zaraz sobie wyobraża że ma rozmawiać ze mną 24 na dobę ehhh....nic nie rozumię...wystarczył sms że gra w piłkę będzie pózniej,nie martwiłabym się ,nie denerwowała. bardzo się zdenerwował,zaczął klnąć ze się przy****am itp i nawet coś takiego że mowili jemu żeby to skończył ,no to  mnie zaskoczyło...sam powiedział zresztą że jak tak dalej będzie czarno to widzi i nie wytrzyma ze mną...ja z nim też ,jak nie będzie zwracał uwagi na moje prośby .Nie chciał ze mną rozmawiać,poszedł spać.Boję się że to bardzo zle na nas wpłynie,na niego...A chciałam jedynie trochę z nim porozmawiać,więcej jego uwagi bo na prawdę mamy tego nie wiele...nie zabraniam jemu wyjść do kolegów tam itp ale nie lubię po prostu jak znika na parę godz...nie wiem czy to ze mną coś nie tak czy on...

EmiLka99  myślę,że chłopakom wydaje się to normalne,że nie odzywają się przez pół dnia albo dłużej,a my się martwimy a oni odbierają to jako paranoje,ze przesadzamy. Ja też się czasem zastanawiam,czy to ze mna jest cos nie tak,czy nie przesadzam. Ja przez zachowanie swojego chłopaka cierpie,ale bardzo go kocham,porozmawiac z nim się nie da,wiec nie wiem co mam już robić...:(

ehh  własnie czasem dokładnie czuje to samo,ze go nie obchodze ani moje uczucia, ja chciałam dzisiaj porozmawiać to po prostu mnie olał, przykro mi jest jak on sie tak zachowuje,a jak cos mowie to jak do sciany,kiedy go potrzebuje to go nie ma,nawet kiedy mowie o swoich uczuciach,tak jakby go to nie obchodzilo....

Przeczytałam jeszcze raz Twoj pierwszy post i powiem tak...hmm to że okłamał ,nie fajne ale skoro na prawdę pojechał zarobić tam pieniądze na leczenie mamy to bardzo dojrzałe i szlachetne z jego strony...może wstydził się powiedzieć że mama choruje,stąd też przywiązanie do niej z jego strony,nie ma się co dziwić...i to że pomaga jej troszczy się to dobrze o nim świadczy.Twój chłopak przecież mówi Tobie że Cię kocha,że stajesz się coraz ważniejsza dla niego,nie masz się co martwić .A co do tych kłótni u mojego partnera zmieniło się na szczęście to ,a też miał tak że nie odzywał się ,ciche dni,twardy,dumą się unosił,ale ja też jestem taka że się uniosę i postawię i we dwoje się tak zawzinamy ,dlatego teraz i on odpuszcza i ja ...kiedy czuje że na prawdę ja zawiniłam wyciągam rękę ,kiedy on ,to z jego strony to wychodzi.Na dłuższą metę też nie wytrzymałabym czegoś takiego ,takiego zawzięcia ,u nas było tak jakbyśmy rywalizowali ze sobą o miejsce w związku...i tak wyszło na to że ja "jestem górą" ale i on umie się postawić,Gdy jesteś winna ,oczywiście przeproś pierwsza ,ale gdy on ,nie rób tego ,ja też musiałam się mocno zaprzeć ,mieć tą siłę w sobie i udało się,coraz lepiej sobie radzę ,staram się panować nad emocjami ,a mam z tym problem.zresztą założyłam też wątek o tym będzie dobrze musimy uważać i nie czepiać się tak tych biednych chłopaków

każdemu zdarzają się małe kłamstwa,no tutaj już troszkę poważniejsze...wszystko można wybaczyć jak się kocha ,ważne żeby już więcej tego nie robił,zaufał Tobie .A jeśli chodzi o te nie odzywanie się to mój dokładnie to samo,jak się uprze to koniec,wcześniej ciągle tak było na szczęście teraz już nie,ale bywało tak że był u mnie ,podobna sytuacja...jakieś małe nieporozumienie, kłótnia,ja obrażona on nie wie za co i też unosi się dumą i tak potrafił leżeć koło mnie nie odzywać się godzinami,ja też nie wykonywałam ruchu,to był błąd...kazałam nawet jemu jechać do domu a on dalej leżał się nie odzywał...teraz nie pozwalam na to , przytulam ,albo on mnie i wszystko ok.Faceci mają to do siebie że jak jest problem,zamykają się w sobie,stawiają mur ,nie rozmawiają ,milczą.zamiatają pod dywan, a my możemy do nich mówić,prosić o rozmowę ale nic to nie da,bardziej się zatną...nie raz wystarczy przytulić się ,bo przecież te kłótnie są o drobnostki...bez sensu ,szkoda nerwów i nadwyrężania związku .Może żeby unikać nie porozumień w związku wyrzucaj tutaj swoją złość ,znajdziesz wsparcie,będziesz miała z kim pogadać,uspokoisz się i Twój związek nie ucierpi

dokładnie...mężczyzna musi widzieć że kobieta ma swoje zycie,znajomych ,zainteresowania itp ,że nie jest na zawołanie również nie zawsze ma czas ,ja staram się jemu to pokazywać właśnie ,że radzę sobie bez niego ,czasem nawet troszkę koloryzuje żeby miał do myślenia wiadomo że nic na siłę

dużo nerwów takie coś kosztuje ...u mnie na szczęście już ok ,jakby się nic nie stało .ufff

Myślę, że powinnaś dać sobie z nim spokój.
Tyle że Ty i tak nie posłuchasz.
Bo go kochasz. Tylko za co?

Mam podobną sytuację. w moim związku nie jest za dobrze, cały czas się kłócimy,bez powodu.od jakiegoś czasu zrobił się obojętny  wobec mnie jak go pytam co siędzieje  czy mu na mnie zależy, on odpowiada że tak ale czy to jest prawda to już  sama nie wiem. chciała bym żeby było miedzy nami dobrze bo za 2 miesiące rodzi nam się córeczka... Co zrobic???

Gdy następuję obojętność wtedy jest najgorsze,bo jeszcze gdy są emocje ,kłótnie to znaczy że są uczucia .A tak zwane "fochy" u facetów tzn w ich mniemaniu męska duma bardzo często się zdarza,oni nie chcą po prostu powiedzieć o jedno słowo za dużo ,my kobiety inaczej to robimy wyrzucamy ,a oni ważą słowa,bynajmniej mój ,zamykają się w sobie jak jest problem i przeczekują ,a my wariujemy ,nie można ich zmuszać wtedy do rozmowy bo ma to odwrotny skutek .Niepokoi mnie zachowanie Twojego chłopaka ,może coś się w nim wypaliło,boi się powiedzieć albo myśli że jeszcze coś wskrzesi .

dorotka21 mysle,ze powinniscie powaznie porozmawiac, w koncu jak mowisz niedlugo bedziecie mieli dziecko,dlatego tym bardziej zamiast cie niepotrzebnie denerwowac powinien dac ci poczucie bezpieczenstwa i pewnosc,ze mu zalezy.
EmiLka99 dokładnie tak,moj tez zamyka sie w sobie,nie chce rozmawiac. Na szczęście teraz jest dobrze u nas,choc mam wrażenie jakby bylo jakoś inaczej,jakby inaczej sie zachowywal,chociaz mowi ze nadal tak samo mnie kocha i mu zalezy. Nie wiem co mam myslec.

Allis1993 dzięki za wsparcie:) on się już chyba przyzwyczaił,że to ja zawsze wyciągam rękę,żeby to było takie proste...ale kocham go,dlatego nie pozwalam sobie odejść. Mam nadzięję,że będzie ok.

Ja również mam dość kłótni, zaczyna się od drobnostki a kończy na tym że zaczynamy się zastanawiać jaki sens ma nasz związek i tak setki razy;/
Dziś też jesteśmy podczas kłótni, co gorsza ostatnio mało się widujemy bo ja mam dużo pracy i do tego w wolnym czasie chodzę na kurs prawa jazdy. Już od tygodnia było wiadomo że dziś się spotkamy, ale nawet to stracilismy przez głupią kłótnię... chociaz oboje tego nadal chcemy to duma i upór nam na to nie pozwalają, on wyciąga rękę ja jestem zamknięta w sobie i na odwrót. tym razem poszło o jego zazdrość, czy słusznie hmm pewnie postąpiła bym podobnie ale ja wiem że nic złego sie nie stanie i że sama sobie potrafię poradzić z "adoratorem" który mnie nachodzi po pracy i w pracy. on twierdzi że ów "adorator" mi poprawia humor, że mi to na rękę jak mnie podrywa. Fakt Faktem jest miły i normalny, ale jak mnie zaporsił na kawę to próbuje zakończyć z nim wszelkie relacje i nie chce żeby mi się pokazywał na oczy, ale mój z zazdrości twierdzi że jest inaczej:( i jak tu dojść do porozumienia??? ehh męczy mnie to wszystko

hmmm to pytanie zadaje sobie do dzis dnia co zrobic ? i odpowiedzi brak ajjj ...uwiez ja bym wszystko oddala zeby cofnac czas ale niestety tak sie nie da...... jest za pozno ...

u mnie to chyba koniec...na coś tam drobnego był zły i to pewnie był tylko pretekst ,nie odzywa się od południa,dzisiaj sobota,on tam daleko dla mnie to jasna sytuacja,dawno już tak się nie zachowywał,nie pamiętam kiedy,ja też się nie odzywałam dopiero niedawno że nie pozwole siebie tak traktować i ranić .Pokazał jak jemu nie zależy i kim jestem dla niego.

To możemy podać sobie rękę ,damy radę,przyjdą w łaskę

jak na razie nie odzywa się do mnie od wczoraj chyba nigdy tak nie było ,albo chciał odpocząć co bym jakoś zrozumiała,albo zastanawia się nad sensem naszego związku i chcę to zakończyć ,nie wiem dzisiaj się okażę ,spytałam jego w prost czy chce być ze mną jak nie niech to powie a nie milczy i po sprawie.Ja wiem że popełniam sporo błędów które bardzo jego irytują zwłaszcza że się powtarzają ciągle ,ale on też taki jest ,popełniał jeszcze gorsze gafy i wybaczałam ,nie miałam tak że nie odzywałam się wcale ,jak prosił żebym coś powiedziała,wybaczyła tak robiłam,nie chowałam urazy bo chciałam żeby było dobrze.Zobaczymy jak to się potoczy...

Mój już były chyba przeszedł samego siebie ,albo ja coś zle zrozumiałam jeśli jednak okażę się że nie to nie chcę z takim człowiekiem mieć nic do czynienia...i w życiu nie spodziewałabym się po nim czegoś takiego,co za dzień ,on chyba był moim największym błędem w życiu !!!!!! załamana

czemu te serce kocha takiego człowieka...nie rozumiem ,tak aż tak ,pije od dwóch dni i nie ma na nic innego czasu -jego słowa ,po chwili że nie jest tak jak myślę itp ,napisałam że nie chcę go znać i żegnam...

Dokładnie tak,co za życie za bardzo skomplikowane, fakt my chcemy dobrze a oni,oni chyba sami nie wiedza czego chcą.

Nie mam pojęcia,nie tylko prosto w twarz uwierz mi. U mnie aktualnie jest tak,że on sie do mnie nie odzywa,wczesniej mowil,ze sms-y nie dochodza,a dzisiaj stwierdzil,ze nie ma ochoty z nikim pisac,a jak dzwonie to nr zajęty. Nawet się nie pokłóciliśmy,wiec nie wiem o co chodzi,czy o mnie czy z jakiegos innego powodu. Nie odpisuje,nie odbiera. Ja nie rozumiem tego naprawdę,zastanawiam się czy on kogoś nie ma,chociaz mowil ze mnie kocha,chociaz nawet z tym ostatnio słabo.

Już wiem,jaka byla przyczyna,po prostu sytuacja w domu,ale co nie znaczy że ma tak się zachowywać,bo dostaje szału. Ale on już taki jest,zamiast porozmawiać to zamyka się w sobie,a ja znowu tak nie potrafię.

A no właśnie,dlatego tak nam trudno

co się stało ???????? przecież układało Wam się,nawet tatuaż sobie zrobił z Twoim imieniem.Zresztą u mnie też nie ciekawie,szczerze to już i walczyć mi się nie chcę i staję się obojętna

u nas tak samo po ostatnich cięższych przejsciach nie jest już tak samo,tzn on nie jest ,czekam na poprawę i stabilizację ,ale jak się nie zmieni to jedno przychodzi mi do głowy...wiem że zasługuję na dużo więcej,tutaj nawet słowa "kocham " nie ma,co to za związek.A co do humorów to każdy je ma ,ale w faceta trafiają najbardziej jakoś dziwnie;/ tacy wrażliwcy .

skąd ja to znam,dokładnie to samo,raz pięknie idealnie a za chwile wszystko się wali i długo trwa ,pózniej znowu chwila szczęścia i od nowa...

No bo faceci myślą że robimy z igły widły, mój ciągle gada że tworze sztuczne problemy, kiedy mi na prawdę jest bardzo przykro a on to olewa:(

Nie zwyklam pisac na roznych forach, ale jestem taka zdesperowana, ze potrzebuje sie podzielic tym z innymi kobietami. Z tego co widze problemy z waszymi mezczyznami sa takie same jak z moim. Na poczatku, wiadomo, pieknie, ladnie, a potem pojawila sie zazdrosc. Chlopak jest tak zazdrosny, ze jak sie na mnie obraza to na pare dni, dzisiaj mija czwarty kiedy nie chce miec ze mna wiele wspolnego. Jak probuje z nim nawiazac kontakt jest opryskliwy i absolutnie nie do wytrzymania. Za kazdym razem to ja wyciągam reke bo cholernie mi na nim zalezy. Niby mowi, ze nie chce mnie zostawic tylko musi zlapac dystans do tej zazdrosci i potrzebuje czasu. Rzexz w tym, ze jak jesteśmy razem od roku to on conajmniej raz w miesiacu sie obraza i to wlasnie na pare dni i tez niby lapie dystans, a zadnych efektow nie widac. Czuje sie kompletnie jakbym byla sama, a nie z kims. Jest jak inny czlowiek. Zastanawiam sie nawet jaki to ma sens, skoro ja sie zakochałam w nim sprzed roku, a nie w czlowieku jakim stal sie teraz. Strasznie te klotnie przezywam i okropnie mnie rania, on o tym wie, ale ciagle powtarza swoj blad. Teraz moje pytania, myslicie, ze skoro tak jest tzn ze to taki typ i po prostu powinnam to olac? Jak postawic na swoim? Co robicie, zeby nie myslec o ich fochach? Z tego co czytalam takir problemy sa powszechne, podziwiam kobiety mtote madrze sobie z tym radza. Na poczatku na pewmo tez wam bylo ciężko, ale w koncu to w sobie wyrobilyscie, jak??? O ile czaus musi minac, zeby do tego wszystkiego podejsc z tym cholernym dystansem. Wiem, ze jeśli chce z nim byc, musze zaakceptowac jego wady, tylko to jest ku*wa po prosti nie do wytrzymania. Ten czlowiek zwyczajnie mnie wkurw*ia. Moje lobietki kochane, co radzicie?
Bede wdziecz a za odpowiedz od osoby obiektywnej, buziaki ;*