Mężczyzna - wieczny poszukiwacz??

To teraz napisałaś. Wiesz ile jest szukających przygód w necie mężatek?

Chodzi o to że kobiety tez szukają wrażeń tak jak faceci. To zależy od osoby a nie płci.

Pierwszy akapit - tak, winna jest temu kobieta- matka, a właściwie w ogóle wychowanie i przykład jaki dany mężczyzna wyniósł z domu.

Drugi akapit, podany przez Ciebie przykład to facet, który nie umie konfrontować się z problemami. Gdy jest źle, zamiast usiąść, zastanowić się i porozmawiać, on szuka nowej, bezproblemowej partnerki. Nie jest to mężczyzna godny zaufania, bo nie ma w nim najmniejszego oparcia.

Byłem kiedyś w Urzędzie Skarbowym i z mamą pita wypełniałem. Do dziś pamiętam jej słowa - zobacz - dziewczyny się na ciebie spoglądają. A ja - Nie. Ale byłem wstydliwy
Niemniej jeśli facet poszukiwacz- szuka tej jedynej. I szukać będzie swego ideału. Każdy z nas po trosze poszukiwaczem. Taka natura. Spotka się ideał - poszukiwania zakończone i czas na odkrywkę i eksploatację zasobów naturalnych By ciepło było
A panie - to poszukiwaczki ogromne - nikt jak one nie lubi podróży, tajemniczych miejsc, niecodziennych sytuacji, dziwnych zbiegów okoliczności
Pozdrawiam

Remi ale coś w tym niemniej jednak jest. chyba dotychczas zbyt silnie wpajano nam że jesteśmy monogamiczni

modzia7  : ale wystrzeliłaś ale i trafiłaś ;p z takim mężczyzną miałam brać ślub i ostatecznie to ja wzięłam nogi za pas... tylko ciągle zadaje sobie pytania które ty również postawiłaś. boi się odrzucenia ? dlaczego chce się dowartościować? po całym tym rozstaniu, po 4 latach powiedział mi że czuł się niżej niż ja. Że ja na studiach - od nie dał rady, że wśród znajomych traktuje go jak głupiego smarkacza (ale naprawdę tak się zachowuje).
Chciałam go poprawić (ale nie zmienić) chciałam żeby dorósł, żeby zrozumiał pewne podstawowe kwestie żeby złapał jakiś kręgosłup moralny, ale on był jak chorągiewka na wietrze, a ja byłam be bo mu to powiewanie ograniczam... Tylko że ja chciałam dobrze, próbowałam jak umiałam, dosadnie przy wszystkich , delikatnie gdy między sobą. Jak głową o beton , nie dałam rady czy to on taki niereformowalny?

Ukrywa i nie ukrywa Aggy. Raz mówi tak , raz inaczej. Kłamie a jeżeli przyciśnie się go do muru to co tam powie ale jeszcze też nie wszystko. Po spotkaniach ze mną coś mu się zapala -ostatnio powiedział że podświadomie praniemy siebie nawzajem. A potem znów emocje opadły i kontynuacja ciszy. A mi się  nie chce szarpać, na coraz więcej zadawanych pytać odpowiadam "nie wiem", bo naprawdę nie wiem, uprzedziłam się tak bardzo że chociaż coś pewnie jeszcze czuję to wcale nie mam ani odwagi ani siły tego pokazywać. Dlatego coraz częściej milczę, zamykam się na tego człowieka. Chciałam przyjaźni, on mówi że nam ta przyjaźń bokiem wychodzi. I wszystko byłoby ok bo przecież można odciąć się zupełnie ale nie w moim przypadku bo jest trzecia osoba - dziecko. Nie wiem jak mam wobec tego postępować, nie wiem jak wyglądać dalej będą zwykłe odwiedziny...

Jednym słowem chciałaś być jego matką, a takie dziewczyny najczęściej się zostawia. Wiem, że chciałaś dobrze, ale wychowaniem zajmują się rodzice.

Powinnaś dać sobie spokój i poszukać już wychowanego i ułożonego partnera. Szkoda życia na prostowanie cudzego charakteru, bo tylko sobie wrogów robimy, nie znam mężczyzny, który byłby wdzięczny swojej wybrance, że ta go na ludzi wyciągnęła. Owszem, niektórym się udało i facet się ogarną, ale gdy tylko stanał na nogi od razu zerwał ze swoją "matką- nauczycielką", bo raz, że ją szczerze znienawidził, a dwa, że skoro jest odnowiony to wolał mieć nową partnerkę. Prostowanie faceta nigdy nie wychodzi na dobre kobiecie.

Fakt może mu matkowałaś a on się zachowywał jak głupi zbuntowany nastolatek???

Nike ma też co zwalać na Ciebie... chciałaś jak najlepiej... ale muszę jednak to powiedzieć... chciałaś go zmienić...
poprawiałaś a to już o czymś świadczy... wytykałaś w towarzystwie, a to największy problem...
takie rzeczy mówi się na osobności... o tym się rozmawia a nie wytyka...

ale to i tak nie usprawiedliwia jego zachowania!

Ale jak pokażesz drogę temu co właśnie tym i nie wie, że taka jego droga być powinna, jak to widzisz. To potem dzieciom już nie trzeba drogi pokazywać a skupić na odbijaniu kuponów
Nie sądzisz?

Remi napisał:
"  Teo - Prostowanie faceta nigdy nie wychodzi na dobre kobiecie.
    Nie trzeba prostować, to kobiece i nieprzyjemne dość stwierdzenie. Może by zamienić na - pokazywanie lepszej drogi w życiu. Bo o to w sumie chodzi i wtedy to ma sens.
    Bo każdy chciałby żyć inaczej, a przeważnie tylko dzięki drugiej osobie tak się staje "

Remi próby były też takie też próbowałam pokazywać, pokazywać że można żyć inaczej że można czegoś się wyzbyć a coś innego zyskać.
Nie chciałam żeby tyle pił, nie chciałam żeby zmieniał przyjaciół jak rękawiczki próbowałam czasami nawet za niego naprawiać te relacje i za niego utrzymywać kontakt. Ale on wolał od nowa poznawać ludzi i tak naprawdę przychodzi co do czego a przyjaciele są tylko "do piwka".
Chciałam żeby studiował. Nie dał rady. Potem ja poszłam na studia, on za mną , ponownie podjął studia - znudziło mu się ponownie po 2 miesiącach. Dla niego liczyło się co innego, powiedział że praca. Potem zrezygnował też z pracy. Obecnie pomaga w gospodarstwie.
Mówiłam że ranią mnie kontakty z innymi dziewczynami. Przestawał. Pojawiała się kłótnia - znowu zaczynał. Ukrywał przede mną wiele rzeczy. Chyba że go coś naprawdę zabolało, wtedy powiedział.
Ja byłam dobra - naiwna, dwa dni i złość przechodziła. Wracałam bo kochałam i tęskniłam.
Nie byłam święta też miałam swoje za skórą tylko że ja o tym rozmawiałam ilekroć on mi to wytykał rozmawiałam tłumaczyłam przepraszałam. Jemu przechodziło bo trawił to wszystko z czasem, mi nawet nie dawał szansy, nie było tłumaczeń a jeśli były to krótkie i zwięzłe.
Nie radziłam sobie z tym wszystkim...