Uliczny podryw

Chyba bym takiemu kolesiowi się w twarz roześmiała... Co to w ogóle za "techniki podrywu"? Powie mi facet, że mam ładny uśmiech to się z nim umówię na kawę? Litości, aż tak zdesperowana to ja nigdy nie byłam... Kilka razy zresztą widziałam szczere zdumienie u mężczyzn, gdy na stwierdzenie "ale masz piękne oczy" parskałam śmiechem lub zwyczajnie marszczyłam brwi. Nosz kurde, to taki banał, że naprawdę ciężko inaczej zareagować. I wcale mnie to jakoś nie łechce, bo takie zachowanie przypisuję raczej średnio inteligentnym facetom, którzy zwrócili uwagę tylko i wyłącznie na mój wygląd, a nie osobę. I nie rzucę się na szyję pierwszemu lepszemu facetowi, który uzna mnie za atrakcyjną, bo nie jestem maszkarą i wiem, że mogę celować o wiele poziomów wyżej. To chyba tyle z mojej strony

Tak jak Kasia stwierdziłaś zbyt banalne podejście do kobiety to marny podryw.:P

Może Ci ludzie idą na statystyki i liczą, że co któreś podejście dziewczyna zareaguje pozytywne.

Mi się wydaje że w takich podrywach ulicznych liczy się bardziej podstęp i umiejętność wykorzystania zdarzeń i odpowiednie na niego zareagowanie. 

Z drugiej strony czy konieczne jest podrywanie na ulicy. My faceci chyba lubi trudniejsze rzeczy, to co nam przychodzi łatwo nie przynosi takiej satysfakcji.

Kasiu masz racje tekst na ładne oczy to tani chwyt.

Według mnie  się liczy w takim podrywie.
-niebanalność
- dobry humor,
-pewność siebie,
-wiarygodność.

o ten czwarty czynnik najtrudniej. Jak zdobyć minimum zaufania na ulicy?

To podobno nie hipokryzja tylko prawa półkula. Własnie ważna kwestia. Są dwa worki gdzie może wpaść facet: Facet tacy jak wszyscy albo inny niż większość facetów. Jak wpadnie w tą drugą to ma duże szanse. Sztuką jest zaprezentować się jak ten inny facet.

Austerlitz, racja. Troche rozumiesz
Kasia, tak jak mówił Austerlitz. Nie miałaś jak wiedzieć, że to inny typ. Co do oczu, powiem Ci tak, bo widzę że błędnie na to patrzysz. Raz w życiu chyba, o mało co nie powiedziałem pod wpływem %, że kobieta ma piękne oczy. Wiesz dlaczego chciałem to powiedzieć? Ponieważ miala tak piękne oczy, że gdy w nie spojrzałem nie mogłem myśleć o niczym innym, wręcz tonąłem. Byłoby to wyrażenie wszystkiego co we mnie w tamtej chwili siedziało, a nie tani tekst. Na twoje "I wyobraź sobie, że dla mnie to istotne za co facet mnie lubi: jeśli podobam mu się z wyglądu to sobie może na mnie popatrzeć, jeśli podoba mu się moja osobowość to może sobie ze mną porozmawiać, jeśli jedno i drugie (ze wzajemnością) to może coś z tego więcej wyjdzie." wiesz co, skomentuje to właśnie tekstem podrywaczy. "compliment her on something beside her looks" łapiesz się w to doskonale i to właśnie podrywaczom a nie zatraconym w Twoich oczach kolesiom. Jesteś dziwna, jeśli wierzysz że jest możliwa sytuacja na dyskotece, że podchodzi koleś rozmawia z Tobą i podoba mu się w Tobie osobowość, wierzenie w to jest tępe. Jeśli laska będzie wyglądała jak skrzyżowanie raka i dziewczyny z 'ringu' nie ma takiej osobowości która przekonałaby faceta do niej, NIE MOŻNA nikogo przekonać do tego żebyśmy się mu podobali. U kobiet uroda liczy się przedewszystkim, więc nie wiem na co tak na prawdę liczysz, tylko na kogoś kto wie jak 'bajerować'. Sam mam wysokie wymagania i też mi z tym dobrze. Co do przystojnych. Twoje obietnice czy opinie swoje, a prawda - nauka - swoje. No właśnie "mój' był inny, niejeden koleś którego olałaś jako 'frajera' jest chłopakiem kobiety z tego forum, którego nazwie opiekunczym, romantycznym misiem, bądz pewnym siebie prawdziwym samcem. Zależy tylko kto kogo pozna, a Ty tych ciuli z dyskoteki tak na prawdę nie znasz.
Piotrek - to akurat hipokryzja, a nie prawa półkula. Z prawej półkuli to mogła status wyczytać który de facto jest najbardziej znaczącym czynnikiem. Ale cóż, sądzę że babskiej 'osobowości u faceta' nikt nie przegada.

Vinga a Ty mnie nie zaskoczyłaś. Moja męska intuicja a może "prawa półkula" powiedziała mi że jesteś  typem kobiety otwartej na nowe znajomości.

A co do przemówienia to wydaje mi się że to jest ustawka. Oczywiście takie rzeczy są jak najbardziej
możliwe ale wygląda to na to że ta dziewczyna za szybko odpowiedziała temu kolesiowi aż mi się nie chce wierzyć. Normalnie to albo by go wyśmiała, albo by się speszyła i się zgodziła.

Ja to na miejscu dziewczyny odebrał go jako cwaniaka co najpierw się umawia a później wykręca aby się umówić później. To tak jakby koleś szedł sobie na swoją randkę a po drodze przy okazji zbierał numery na następny dzień.
Może mi się znowu lewa półkula włączyła bo tak to analizuje:p

Tak, wygląd ma duże znaczenie w przypadku zakochiwania się od pierwszego wejrzenia.
W pozostałych przypadkach ma znaczenie coraz mniejsze.

Teraz trzeba się zapytać - ile razy ktoś był zakochany od pierwszego wejrzenia, a ile związków udało się z tego zbudować?

Na ulicy tak łatwo poznać drugiej osoby się nie da, w teatrze raczej się skupiamy na sztuce, za to na imprezie czy w pubie niejako jesteśmy przymuszeni do poznania kogoś, albo przez bierne lub czynne uczestnictwo w rozmowie, albo przez dotyk w tańcu lub zabawie. Facet nie ma szans na związanie się z kobietą, jeżeli ona nie nabierze do niego zaufania. Przy zakochaniu od pierwszego wejrzenia ten rodzaj zaufania nie ma znaczenia, ale w innych przypadkach - facet nie ma innego wyjścia, jak zainteresować swoją osobą kobietę, czyli zmusić ją do poznania siebie. Tak jak w historyjce, którą opisała kaisa_malene. W tym wypadku jej facetowi (a w zasadzie jemu i jej też) pomógł pub i wspólne przebywanie ze sobą przez dłuższy czas.

Hehe, nie udało Ci się. Właśnie - znowu jest "pod warunkiem".
Na ulicy miałabyś możliwość ucieczki i zignorowania go. Nie ważne z jakiego powodu, czy przez to, że oceniłaś go z góry za jego zachowanie, wygląd, czy przez to, że po prostu zostałaś zaskoczona, a naturalną reakcją zaskoczonego człowieka jest zmieszanie się lub strach, co i tak doprowadziłoby do Twojego "uciekłabym". Nawet, jak byś się z nim umówiła, to mogłabyś nie przyjść. Ale gdyby to była prywatka u znajomych, gdzie byłby taki oto delikwent i poderwał Cię, to mało prawdopodobne, żebyś z tej domówki uciekła.

Mnie to nie dziwi. To jest u kobiet naturalne - facetowi potrzebujecie zaufać i dlatego "uliczny podryw" oraz inne tego rodzaju, to dobry sposób na naiwne dziewczyny, zdesperowane (czyli mające osłabione mechanizmy obronne), lub takie, które podejdą do tego jak do dobrej zabawy (biedny podrywacz).

W tych wszystkich "staraniach się" facetów nie chodzi wcale o podlizywanie się, komplementowanie, usługiwanie czy latanie za kobietą z wyciągniętym językiem, oraz ostentacyjne pokazywanie jej, że nam się spodobała, ale o zmuszenie jej do zainteresowania się naszą osobą, a tylko wtedy są szanse, że kobieta facetowi zaufa. Na siłę zmusić do poznania się jest trudno, dlatego tak bardzo pomocne są wypady ze znajomymi, co powoduje, że kobieta nie jest z kimś sam na sam.

vinnga
właściwie to że ktoś odpowiada na takie coś nie jest zaskakujące, każde podejście ma jakiś procent skuteczności. Direct z filmu jest dla dziewczyn które szukają lub zdążyły już polubić fizycznie tego amanta. Bardziej skomplikowane techniki mają już większą skuteczność nawet u dziewczyn zajętych. A sytuacja jest ustawiona. Dziewczyna normalnie powinna się jakoś zaskoczyć, a ona sobie recytuje tekst.
Szacuje się poza tym, że 30% spotkanych kobiet jest otwarta na nowe znajomości. Oczywiście wraz z obserwacją i wybieraniem celu ten procent rośnie, są eksperci którzy podchodzą do pewniaków. Direct ma skuteczność, ale mniejszą niż opener wynikły z sytuacji. Ulica to ciężki teren, a takie podejście przy wielkim mieście może być bardzo oszczędne czasowo.
Podejście Kasi nie ma żadnej defensywnej mocy przeciw podrywaczom, właściwie filtruje tylko nich.

Pewności nie ma, jest duża szansa. Natychmiastową randkę z dużym powodzeniem stosuje się w klubach, gdzie 'marnuje' się czas. Na ulicy zazwyczaj każdy się śpieszy, jest inna, oficjalna, atmosfera. Koleś bierze numer, przy okazji mówi, że zaraz musi spadać, wiec nie bierze jej teraz nigdzie. Gdy mowi że musi spadać wyraźnie rośnie prawdopodobienstwo akceptacji, stąd też tak zrobił. Tłumaczy się to tym, że kobieta akceptuje tę 'chwilkę' a nie zaakceptowałaby 'godziny' bo nie ma tego czasu dla nieznajomych.

Nie prawda. O to też właśnie chodzi - nie ma takich samych kobiet, każda jest inna. Gdyby faceci podchodzili do kobiet jak do statystyki, to dawno temu mielibyśmy koniec świata. A poza tym fajnie tak pofilozofować...czasami.

Największa różnica polega na tym, że my faceci w ułamku sekundy wiemy, czy chcemy nawiązać relację z daną kobietą, czy nie. Można powiedzieć, że zdrowy, wolny i normalny facet zawsze będzie wykazywał zainteresowanie. U kobiet wszystko musi być rozłożone w czasie, przemyślane, ponieważ zależy od miejsca, okoliczności, własnych doświadczeń, poczucia bezpieczeństwa.

Skąd się wzięło stwierdzenie, że facet to głowa rodziny, a kobieta to szyja, która steruje głową? My myślimy w życiu bardzo logicznie i dlatego szybciej podejmujemy jakieś decyzje, mamy w poważaniu dodatkowe "ale", nad którymi każda kobieta musiałaby się zazwyczaj dłużej zastanowić. Między innymi dlatego facetom jest bardzo łatwo i przyjemnie poruszać się samochodem w ruchu miejskim, nawet bardzo natężonym.

Także dla kobiet atmosfera i okoliczności mają ogromne znaczenie (moim zdaniem). Dlatego napisałaś, że dla Ciebie jego drugie podejście byłoby najważniejsze, kiedy mogłabyś się przekonać, czy jest wiarygodny. Drugiego podejścia mogłaś się spodziewać i dałabyś szansę, ponieważ za pierwszym razem rzeczywiście mogłaś się gdzieś spieszyć, albo byłaś myślami gdzie indziej i nic z tego nie wyszło. Znowu - atmosfera i okoliczności.
To też potwierdza teorię, że za pierwszym podejściem "kosz" dany facetowi nie jest spowodowany tym, że nie zrobił idealnego wrażenia, ale dlatego, że okoliczności i atmosfera nie były odpowiednie. Miała kiepski dzień, dała mu kosza, później to przemyślała i teraz czeka, aż on da jej i sobie drugą szansę. Bez sensu byłoby wchodzić w relacje z facetem, który nie byłby silniejszy od jej gorszych chwil czy tzw. "fochów".

Austerlitz: wiedziałam, że to inny typ faceta, bo zdążyłam usłyszeć o nim parę słów zanim przyszedł, zresztą ufam moim znajomym, że nie trzymają się z kretynami Poza tym przegadaliśmy cały wieczór, więc można tak naprawdę trochę taką osobę poznać przy piwie. I nie masz racji, że byłam "zmuszona" z nim rozmawiać, byliśmy grupą, więc mogłam się na chwilę ulotnić do toalety, a potem usiąść już na innym miejscu. Nieraz zdarzało mi się uciekać w ten sposób przed natrętami i zwykle rozumieli mój subtelny znak na "nie" No i jeszcze ostatnia kwestia: u niektórych ludzi widać, że są po prostu sobą, są szczerzy i za to go właśnie od razu polubiłam.

Piotrek: nigdy nie dzieliłam facetów na "taki jak wszyscy" i "inny". Ja facetów dzielę na fajnych i kretynów I poznałam całe mnóstwo tych fajnych, nie mam problemów w kontaktach z płcią przeciwną. To raczej w kontaktach z kobietami mam problemy i o wiele częściej zdarza mi się powiedzieć "typowa baba" niż "typowy facet". Więc nie uznaję facetów z góry za świnie, nie jestem typem fochowatym i pełnym pretensji. I znowu: po co się "dobrze zaprezentować"? Dlaczego nie lepiej po prostu być sobą i ująć daną osobę własnym czarem? I naprawdę faceci myślą, że kobieta nie jest w stanie zauważyć, że on gra kogoś innego?

Vman: no toteż powiedziałam, że co innego, gdy widzę, że facet nie bajeruje i mówi szczerze. A pod wpływem alkoholu jest się o wiele bardziej szczerym i jestem tego świadoma. Oczywiście, że nie miałam 100% pewności, że akurat ten facet był taki a nie inny, ale takie rzeczy się wyczuwa, że dana osoba jest fajna, godna zaufania etc. A przynajmniej ja wyczuwam i tu niezależnie, czy mowa o facecie, czy babce. I powiem Ci, że jeszcze żaden podrywacz nie wysilił się na skomplementowanie u mnie czegoś innego poza wyglądem i umiejętnościami tanecznymi. No bo co miał skomplementować, jeśli nic innego o mnie nie wie? Komplementuje to, co widzi. I gdzie ja napisałam, że wierzę, że facet na dyskotece polubi moją osobowość? Przecież tam nawet nie ma jak rozmawiać, więc jak jakiś się przypałęta to tylko, żeby się o mnie poocierać. Sporadycznie zdarza się też ktoś, kto zwyczajnie chce ze mną potańczyć i z taką osobą nie mam problemu. Zazwyczaj daję kolesiowi szansę, jeśli do mnie podchodzi i prosi do tańca, ale niestety kończy się to najczęściej po kilkunastu sekundach, bo widzę/czuję gdzie mu łapy lecą. Więc nigdy nie nastawiałam się na poznanie kogoś wartościowego na dyskotece. I znowu nadinterpretujesz: czy ja napisałam, że wygląd jest nieistotny? Napisałam, że sam w sobie nie ma znaczenia, w sensie jesli facet jest tylko przystojny. Tak samo jeśli jest tylko inteligentny, ale zupełnie niewyjściowy to też nie ma siły. Musi być jedno i drugie. I czyli co, mam rozumieć, że Twoim zdaniem najlepszy pomysł na związek to podbić do jakiejś laski na dyskotece, bo ma fajny tyłek, przespać się z nią i może coś z tego będzie? Czy to takie niezrozumiałe, że mi zależy na tym, by mieć z facetem tematy do rozmowy i najpierw się z nim dogadać na płaszczyźnie psychicznej i dopiero potem zejść na fizyczną?

Czyli potwierdzasz sprawę zaufania - zdobyłaś je w pewnej dawce, zanim się pojawił, przed startem, przy pomocy znajomych. Pokonana została ta bariera, a on do tego okazał się szczery i spodobał Ci się. Ale gdyby nie zaufani znajomi, to szanse na to, żebyście się lepiej poznali, byłyby dużo bardzie utrudnione, prawda?

Spoko, tzn. w porządku, cieszę się, że Wam się udało.
Ja też mam zawsze więcej zaufania do znajomych-znajomych, niż do kompletnie obcych ludzi.

Wiesz, Vman, to tak wszystko zabrzmiało jakby ja była dziwna, a taki podryw jak najbardziej normalny, powinien na mnie działać i czego ja się czepiam. A niech sobie podrywają, tylko śmieszy mnie czasem reakcja takich podrywaczy, że nie dam się poderwać na ładne oczy, czy coś równie "wyszukanego". Z tym tańcem to ja odpowiadam albo "wiem" albo "dziękuję", zależnie od tego kto to mówi No i przecież napisałam, że sporadycznie (czyli czasem, choć rzadko) zdarza się ktoś, kto chce ze mną potańczyć i na dodatek umie tańczyć. Z taką osobą potem mogę porozmawiać, nawet przecież głupio tańczyć z kimś i nie wiedzieć choćby jak się nazywa. Zazwyczaj idę po kilku utworach po coś do picia i pytam tego gościa, czy do mnie dołączy. Ale naprawdę często czuję te łapki jak schodzą w dół i mi to nie pasuje, więc od razu się odsuwam i koniec. I nie uważam, że ubieram się jakoś bardzo wyzywająco: zwykle kiecka i obcasy i tyle. Ani się nie maluję ani sobie fryzury nie układam. No i tak Ci napisałam celowo nadinterpretując, bo Ty nadinterpretowałeś mnie, więc chciałam trochę podkolorować I rozumiem, że uroda jest ważna, niemniej jednak ja zazwyczaj najpierw poznaję facetów na zasadzie kumpli, a potem coś z tego wychodzi. Jeszcze mi się nie zdarzyło inaczej. Mój facet na pierwszym spotkaniu też mi się w ten sposób nie podobał, ani ja jemu, dopiero na drugim oboje zmieniliśmy o sobie zdanie

Piotrek: ano właśnie, zależy do czego się kobiety szuka. Ja nigdy nie byłam zainteresowana przelotnymi flirtami, więc na mnie taki podryw nie działa. Ale raz właśnie zauroczył mnie koleś na koncercie. Stał koło mnie i znajomych i zaczął coś do nich gadać, a że tylko ja gadałam w tym języku to zaczęła się rozmowa. Tak nam się super gadało, że zostaliśmy po koncercie jeszcze na piwie i pierwszy raz zdarzyło mi się pocałować obcego tak naprawdę faceta. Więc to nie tak, że jestem twarda i nieugięta i nigdy nie, ale jak widać można zacząć znajomość inaczej niż od gapienia się w cycki

Kasiu. Przyznam, że to chyba dość powszechne, że ktoś kto nie podobał nam się niesamowicie za pierwszym razem, teraz zaczął. Choć trzeba zaznaczyć że najpierw musiał być 'akceptowalny' pod fizycznymi względami. Moje ostatnie zauroczenie właśnie wynikało z takiej sytuacji, w której najpierw dziewczyna była akceptowalna, ale nie szałowa. Żadnych podejrzeń bym nie miał. Tak się złożyło, że później razem jeździliśmy tym samym autobusem, a jako że była to kuzynka mojej dobrej koleżanki kontakt z nią był otwarty. Świetnie się z nią rozmawiało, była bardzo zabawna, wręcz niepoważna, historie które opowiadała wręcz rodziły u mnie przekonanie, że moje życie nie jest takie rozrywkowe. Tak się dziwnie złożyło, że moja relacja do niej, wynikła z przypadku (teraz to wiem) była, z teorii, bardzo pociągająca. Wtedy nic ani nie wiedzialem, ani nie planowałem tak się ułożyło. Zauważyłem subtelności wskazujące na to że się jej podobam, zaczął się wtedy proces korzystny dla niej tj. myślałem o niej jako o pewnej opcji, co sprawiło, że ona zaczęła podobać się mnie. Nie okazywałem tego w żaden konkretny sposób, tylko koleżenski, numeru nawet nie wziąłem, nic. Później jakoś na imprezie, przy okazji też pierwszego naszego tanca zachowywała się z tego co się domyślam zależnie od chwili, ponieważ nawet gdyby mnie tylko lubiła nie odchodzi się do koleżanek bo się dostało sms po 20s, obca nie odchodzi. Żadnego powodu z mojej strony. No cóż, widoczine sytuacja, zinterpretowałem to jednak jako odmowę i przez następne imprezy do niej nie podszedlem ani razu, a jak się witała, no cóż musiała pierwsza No i mam wrażenie, że sie wszystko spieprzyło... xD Przynajmniej wzajemne unikanie chyba na to wskazuje Ale cóż.. tłumacze sobie, że i tak miała wąsy albo coś  xD Ale czasami jak mam okazję jeszcze jechać tym autobusem, czy jakoś ją widzieć to ehh, aż żal bo ładna, a czas spędzony razem jeszcze ciekawszy. Mimo wszystko możliwe jest poznać się najpierw fizycznie, następnie charakterowo i coś z tego wychodzi.

Piotrek
A co do takiej zaczepki, co prawda nie na ulicy ale np w dyskotece. Warto jest czymś się wyróżniać, coś co zwróci uwagę innych, wyrazi osobowość i da okazję kobiecie, której wpadłeś w oko, do zaczepienia Ciebie, zwykły pretekst i kobieta sama może podejść do Ciebie, zamiast wysyłać Ci jakies usmiechy czy coś. A już w ogóle pocisk jest jak zaczniesz tanczyć brawurowo, ale nie jak pajac po amfetaminie, ale po prostu kozacko. Nie ma to jak laska zauważy jakis shuffle i zacznie pukać koleżanki w ramię nie spuszczając wzroku z Ciebie xD U takiej laski, o ile to nie bylo śmieszne ani żałosne, jesteś praktycznie ustawiony na 'otwarcie'. Sama zresztą śledzi wzrokiem takiego partyzanta. Przy czym wybić się z tłumu, gdzie jest 3x tyle kolesiów niz lasek może być trudno, ale jak są to ciulki stojące z piwem przy brzuchu, nie jest aż tak trudno

Czytam was i jak dla mnie to każde z was ma sporo racji. Miałam sporo takich sytuacji w życiu gdzie podrywali mnie mężczyźni na chodniku, w autobusie.
Opisze jedna taką "akcję" na chodniku. W tamtym roku w lecie zaczepił mnie mężczyzna, na moje oko trochę młodszy ode mnie, pierwsza ocena wyglądu - dość pozytywna ,  z takim tekstem:
-"Cześć, mam na imię Robert, podobasz mi się, bardzo ładnie wyglądasz i czy jest szansa abyś umówiła się ze mną mną kiedyś na kawę?
Pierwsza moja reakcja to zaskoczenie i speszenie (chociaż jestem osobą odważną i wygadaną),
potem myśl "nie jestem desperatką, żeby zgadzać się z marszu na randki z przypadkowym człowiekiem". Starając się być uprzejma i z uśmiechem na ustach wydukałam "Nie, raczej nie ma takiej szansy".
Podkreślę, że byłam wtedy 2 miesiące po burzliwym rozstaniu, nie byłam gotowa na żadne kontakty z facetami i znajomości, ale to akurat nie miało aż takiego znaczenia, bo moje reakcje w tego typu sytuacjach są zawsze odmowne. Musze jednak zaznaczyć, że to jest miłe i budujące i tego dnia uśmiech mi z twarzy nie schodził . Trochę mi szkoda faceta, bo miło mu na pewno nie było,  chociaż podobał mi się, to dla mnie to jest wszystko "za szybko" i nie chcę wyjść na desperatkę
Podsumowując, nie widzę nic złego w takim podrywaniu, bo to jest przyjemne jak ktoś kulturalnie zaczepi i nie jest do tego zbyt nachalny. Myślę jednak, że inna była by moja reakcja gdyby facet nie zaczynał od razu od komplementów i proponowania czegokolwiek, bo to peszy i nie wiadomo jak się zachować, dlatego najbezpieczniej się nam kobietom wycofać. Natomiast nawiązanie jakieś miłej rozmowy i potem subtelne przejście do zaproponowania kawy w celu dalszych konwersacji ośmieliło by kobietę, zakładając, że facet ma o czym porozmawiać

Ja z kolei doceniam odważnych facetów i ta zagrywka jak na filmiku jest OK To ode mnie zależy, co dalej z tym zrobię. Mieszkałam zresztą w kraju, gdzie to norma [...południowcy...] i taki sposób poznawania bardzo ułatwia dalszą znajomość. Na początku mnie to denerwowało, ale po jakimś czasie, bylam im wdzięczna, że od razu określali, o co im chodzi a nawet przy podrywie na ulicy wiedziałam, czy afcet po prostu chce się ze mną przespać, czy mnie lepiej poznać. Trochę brakuje tego Polakom...ale cóż się dziwić, za takie coś, albo jest uznany za kosmite, albo dostaje plaskacza

poza tym.... zalezy jak kobieta ma wpojone, ze się o nią zabiega   ja już wyrosłam z tego, ze facet musi sie postarać- nie, traktuję ten podryw tak samo jak on do tego podchodzi: pierwsze spotkanie może być nie do konca udane, może być mylne, ale zobaczmy co może być z tego dalej

Już nie mam pretensji do faceta, że patrzy najpierw na moje ciało (przecież trudno na takie ciało nie patrzeć ;p) bo ja nie mam wyjścia- robię DOKŁADNIE to samo, bo w takich okolicznościach sie spotykamy.

Jak poznaję? Cóż, na pewno nie zachowuję się jak tam dziunia na filmiku, która rozmawia z tym gostkiem jak ze swoim starszym sąsiadem lub nauczycielem Nie miałam również obaw by zapytać się faceta, który mnie zaczepił: "Skąd wiesz, czy nie jestem w związku z kimś?", albo "Czemu uważasz, że powinnam chcieć cię poznać?" -uwielbiam >rozbrajać< facetów. OK, uwielbiałam, bo teraz jestem mężatką (ps. nie poznałam męża podczas ulicznego podrywu:) )

ps. aha- ja to po prostu wiem nie umiem tego opisać, jak to się dzieje, ale w ciągu kilku minut gdy rozmawialiśmy lub od razu kierowaliśmy się do pobliskiej kafejki, dowiadywałam się, na czym tak naprawde zależy facetowi . Nierzadko po prostu bezpośrednio pytałam i otrzymywałam odpowiedź. Bo ja jestem z tych, ktore PYTAJĄ

Coolka ja też bym tak pomyślał jakbym był kobietą. Ale jestem facetem i myślę jak facet. Może niektóre kobiety to podnieca, te bardziej "szalone"?