Facet z dzieckiem....

Moim zdaniem powinnaś dac mu szanse , przecież to , że ma dziecko i byłą żone nie powinno być przeszkodą jeśli coś do niego czujesz .
Ja osobiście nie potrafiłabym związać się w moim wieku z facetem z dzieckiem , jestem zbyt egoistyczna i 'nie lubie się dzielić' .

Ja mam to samo , jestem typem zazdrośnika a wiadomo kontakty z byłą są nieuniknione , juz nawet nie chodzi o to dziecko ale o te kontakty to by mnie przerażało.
Ja sama narazie nie chce mieć dziecka a co dopiero taka sytuacja.

milly właśnie w tym wypadku na pewno nieuniknione ;/ ufff ;(  Sadie ja nawet nie wiem czy bym potrafiła się dzielić facetem ;( do tej pory nie zdarzyła mi się taka sytuacja...noo owszem zakładają ale raczej unikają ''eks'' a tu ??

Karoka, zlituj się, nie każdy rozwodnik wlecze za sobą taki orszak, jak ten, który się trafił Tobie...

Karolajjjna, mam wrażenie, że nie jesteś gotowa na taki związek. Z prostej przyczyny - obawiasz się obecności jego ex. Nie umiesz oddzielić kwestii dziecka od kwestii jego byłej. Jeśli on definitywnie zamknął tamten rozdział z dzieckiem może mieć kontakt (a nawet powinien!), z ex natomiast będzie miał kontakt tylko oficjalny. Jeśli czujesz, że nie jesteś w stanie się z tym pogodzić - lepiej nie marnuj czasu sobie i jemu. Na forum jest kilka wątków dziewczyn, które, mimo upływu lat, nie mogą pogodzić się z faktem, że ich mężczyzna ma dziecko.

Jesteś młoda, masz wokół siebie mnóstwo wolnych facetów bez zobowiązań.

karolajjjna_?  zastanów sie czy dasz rade... bo jest wiele facetów na świecie wolnych, bez dzieci. Jest z jednej strony to cięzka sytuacja dla Ciebie, ale z drugiej strony jeżeli jest między Wami zaufanie to nawet spotkania z byłą nie powinny Cie męczyc bo wiesz, że on nie zrobi z nia nic głupiego a poprostu beda sie widywac na stopie formalnej, koleżeńskiej.

karoka  kurcze to zastanów sie czy czasem jest sens tkwic w takim związku, który Cię tak zmienił... związek, bliskosc drugiej osoby powinna uskrzydlac, dawać energir, szczęście, a sama widzisz jak jest u Ciebie... Może warto znaleść kogos kto da Ci radośc i bedziesz pragneła jego dotyku, bliskości... A Twój chłopak wie, że niechcesz miec swoich dzieci?

vinnga owszem obawiam sie jej obecnosci i powiedzialam mu wczoraj a raczej napisalam o tym a on odpisal,ze jego eks to dwa rozne swiaty i to jest przeszlosc,ze zranila go i zniszczyla mu zycie dlatego nie chce miec z nia nic wspolnego...Dzieciem bardzo czesto sie spotyka mowi,ze ja kocha bardzo (corke) i ,ze to wlasnie ona mu sie w zyciu udala...bardziej mysle o tym co by bylo gdybyśmy my mieli dzieci czy bedzie je kochal jednakowo ?owszem masz racje pelno jest wolnych facetow ale on mnie zainspirowal soba ,tym jakim jest czlowiekiem...
karoka wlasnie dlatego wole to wszytsko przemyslec ,wysluchac waszych rad nie chce od tak rzucac sie na gleboka wode...zeby pozniej nie zalowac .Rozważna23 a Ty bylabys w stanie az tak zaufac swojemu facetowi ,zeby go ''wypuszczac'' do bylej ?

Rebeca1982 Ty przynajmniej bylas pewna swoich uczuc...mi jest z nim dobrze,wspaniale sie  dogaduje ,spedzamy razem czas itp itd ale to jeszcze nie milosc....wlasnie to mnie przeraza ,ze w jakims stopniu jest dla niego wazna mimo tego ,ze on mowi czy powtarza ,ze wcale tak nie jest... ;( milly tacy wlasnie sa faceci zreszta czesto sie zdarza ,ze byli maja jakis sentyment do siebie... nie wiem dziewczyny pogadam z Nim szczerze w niedziele ,jedziemy na dlugi spacer po Kazimierzu bedzie okazja pogadac o wszystkim ...rozmowa ta utwierdzi mnie w tym co mam zrobic i czy warto inwestowac w faceta z przeszloscia....

Wypowiedź tak głupia, że aż śmieszna. Jednak w związku z negatywnym odbiorem przez użytkowniczki - usuwam jako obraźliwą. Proszę, aby autor zachował podobne przemyślenia dla siebie. Moderatorka Vinnga

Zastanów się czy jesteś gotowa na takie życie. To, że tobie nie powiedział o dziecku wcale nie znaczy że nie traktuje cię poważnie czy coś w tym stylu. Wierzę, że bał się tego jak zareagujesz na wieśc o tym, że ma dziecko. Wiele osób boi się zacząc życie z człowiekiem z przeszłością. Może porozmawiaj z nim poważnie niech ci opowie o przeszłości dlaczego rozstał się z żoną i dlaczego to on wychowuje dziecko, czy ma jakiś kontakt z byłą żoną. uważam, że powinnaś dac mu szansę no ale wybór należy do ciebie.

Hej dziewczyny więc tak jak obiecałam opisuje...spotkaliśmy się i pogadaliśmy,przechodząc od razu do sedna...powiedział mi,że jego była to totalna przeszłość,że go bardzo zraniła i zdradziła kiedyś ,że utrzymuje z nią tylko i wyłącznie poprawne relację ze względu na córkę bo inaczej już dawno by ją znienawidził zapytałam,że skoro z nią się ożenił i zdecydował na dziecko to musiał być zakochany i zaangażowany więc może kiedyś do niej wróci odpowiedział,że nie mógł by bo za bardzo go skrzywdziła itp itd,powiedział jednak ,że nie żałuje związku z eks bo ma z niego córkę a ona jest ty najwspanialszym co mu się w życiu trafiło...Córka...spotyka się z nią 3 razy w tygodniu ,bardzo ją kocha i chce żebym za jakiś czas ją poznała(zapytał oczywiście czy będę chciała i miała na to ochotę bo nie chce mnie do niczego przymuszać i nie chce żebym się żle poczuła)...podzieliam się również obawami ,że nigdy w jego życiu nie będę tą jedyną odpowiedział ,że gdyby mnie pokochał i byśmy byli razem zrobił by wszystko,żebym czuła się ciągle tą jedyną,dowiedziałam się również,że opowiada znajomym ,rodzinie o mnie....nie wiem jak to wszystko poskładać niby racjonalnie mówił....a Wy jak to widzicie ???
P.S. również usłyszałam od niego,że ma też wątpliwości bo on więcej ma do stracenia ponieważ boi się ,że za te dwa czy trzy lata może mi się znudzić ponieważ jestem młodsza w tym roku kończę szkołę mam swoje plany i marzenia, a on szuka poważnego związku ,że chce się już zakochać do końca życia...

Witam panie
Wtrące może swoje trzy grosze:). To że facetowi nie wyszło wcześniej , a ma z tamtego związku dziecko które bardzo kocha nie powinno go przekreślać w przyszłoście , nie wiem co prawda jaka była przyczyna wcześniejszego rozpadu ale widać że chce teraz zbudować coś trwałego.
Jeżeli Twoje uczucia są co do niego jednoznaczne to nad czym się tu zastanawiać , trzeba spróbować pobyć razem , niestety teoretyzować na temat przyszłości się nie da , jedynie w praktyce wyjdzie jak będzie.
Wiem co mówie bo sam jestem z dzieckiem bo hmm "żona" postanowiła poukładać sobie życie inaczej , z kim innym , gdzie indziej mniejsza z tym - sedno sprawy jest jakim się jest człowiekiem.
To że zostałem sam wychowując syna(bez którego nie wyobrażam sobie życia) ma przekreślać moją szansę na szczęście kiedyś w jakimś związku tylko dlatego że pani po kilkunastu latach się rozmyśliła zostawiając nas samych - nie.
Więc reasumując mój wywód pozwól ponieść się uczuciu jakie się rodzi , pobądźcie z sobą i jeżeli okaże się dla Ciebie że to jest to ; to nie załuj swojej decyzji.
Wiem że faceci po przejściach potrafią kochać  i jeżeli byli wcześniej skrzywdzeni to uwierz potrafią docenić odwzajemnione uczucie pewnie jeszcze bardziej niz ktoś bez przykrych doświadczeń któremu zwiazki przychodziły dużo łatwiej bez zawieruchy.
Mam nadzieję że choć trochę pomogłem i trzymam kciuki za powodzenie - nie każdy facet musi być złem

Bardzo dojrzały mężczyzna
Ja jestem po dwóch rozwodach i mam dzieci i uwierz- koniami by mnie nikt do moich byłych nie zaciągnął pomimo, że ich kochałam...
Będzie dobrze

Tendre77 ale wydawać by się mogło,że kobiety są trochę inne ...czy nie jest tak ,że jeżeli facet naprawdę kocha tak szczerze i decyduje się na ślub ,dziecko i wybacza (byłej kiedyś) zdradę jest w stanie znowu powrócić mimo zapewnień ??
vinnga widać ? no nie powiem dość często o niej mówi ...z jednej strony mogę tłumaczyć sobie to tak,że od młodych lat był z nią i z żadną inna kobietą nie łączyły go poważne uczucia czyli w sumie tylko o niej ma coś do powiedzenia a z drugiej ...jestem dość nieufna ,nie wiem czy to moje jakieś paranoje czy po prostu podświadomy strach przed ranieniem...Nie wiem czy jestem w stanie to chyba pokaże czas ...Z tym,że z wolnym rówieśnikiem miała bym takie same szanse chyba nie do końca mogę się zgodzić ....ZALETY (RÓWIEŚNIK) : 1)brak zobowiązań w postaci dziecka ,byłej 2)razem ze mną poznaje uczucie( to prawdziwe) 3)jestem tą pierwszą i nie muszę czekać '' w kolejce'' aż on spędzi czas z dzieckiem itp itd tylko właśnie będąc kiedyś z rówieśnikiem przekonałam się,że jest to pomyłka ,wiadomo faceci póżniej dojrzewają ,nie do końca wiedzą czego chcą,pragną przywiązują dużą wagę do spraw łóżkowych...a właśnie mimo,że on jest po przejściach,że ma ''tą przeszłość'' daję mu to takiej dojrzałości ,pewności czego chce od życia ,od kobiety ,z którą będzie ...no i seks nie jest już dla niego ''najważniejszy'' (uważa,że te lata kiedy 'można było skorzystać z okazji już minęły ponieważ ''kochanie się a seks to są dwa różne światy i że nie ma nic piękniejszego niż właśnie kochanie się z osobą,którą darzy się uczuciem...) może to mój strach mnie paraliżuje i szukam dziury w całym? może warto zaryzykować ,powalczyć o swoje szczęście przecież zawsze można zrobić ten krok do tyłu mimo wszystko....

sza_man hehe w sumie masz rację takiej pewności nie ma dziękuje Ci..

Tendre77 no ja uważam ,że skoro facet jest z kobietą ,wybacza jej zdradę,oświadcza się i chce być z nią przysłowiowo do końca życia to raczej robi to z miłości...Ok możemy ale nie wiem czy będę potrafiła rozmawiać  ( ?) z czterolatką ,czy ona w ogóle mnie zaakceptuje...do tej pory Tatuś należał tylko i wyłącznie do niej ,nie dzieliła się go z nikim..nasze plany w pierwsze kolejności to chyba nierealne trzy dni w tygodniu  spędza z córką i raczej nie da się tego przełożyć ...może to egoistyczne ale skoro on widzi się z córką  3 dni w tygodniu ,a ja mam treningi dwa razy w tygodniu to też nie zamierzam z nich rezygnować tylko dlatego,że on ma wolne od dziecka...Np. jutro ...są walentynki ,chciał się spotkać,pobyć razem ale ja tym razem podjęłam decyzje ,że raczej walentynki spędzimy osobno ( bo ja mam akurat trening) ...może jakiś tam żal ma do mnie o to ale przecież ja nie zrezygnuje z tego co kocham robić dla tego,że akurat są walentynki  tak jak on by nie zrezygnował ze spotkania z córką....Raczej należę do kobiet ,które nie lubią się dostosowywać do kogoś ale rozumiem wszystko i mogę się przełamać ale pytanie czy chce ?

Tendre77   3 dni to rzeczywiście sporo patrząc na to ,że tydzień ma 7 ale po prostu mówi ,że kocha córkę najbardziej na świecie i takie tam...Też pomyślałam o tym,że najpierw muszę czy musimy obydwoje zobaczyć, w którą stronę ta relacja zmierza a dopiero potem ''mieszać dziecku w głowie''... hehe przypięłam się i owszem ze względu na to ,że nie chce zaangażować się w coś a potem cierpieć...hehehe jeszcze nikt mi tego tak nie przedstawił i nie zobrazował bardzo przemawia do mnie to przesłanie

Tendre77 dziękuję Ci 

Z jakiego powodu zakonczylas ta znajomosc?

Karolajjjno, mam wrażenie, że dobrze się w sumie stało, że nie jesteście już razem. Nie żebym miała coś przeciwko facetom z przeszłością, wręcz przeciwnie, ale uważam, że taki związek jest trudniejszy, wymaga pewnej dojrzałości i doświadczenia życiowego. Wydaje mi się że jesteś jeszcze bardzo młoda i dopiero tę dojrzałość i doświadczenie zdobywasz. Życzę ci wszystkiego najlepszego i rychłego znalezienia twojej drugiej połówki.
Byłam kiedyś w podobnym związku i teraz z perspektywy lat (kilkunastu już) widzę, że dobrze się stało, że on ze mną wtedy zerwał, chociaż wtedy to bardzo bolało.  Gdybyśmy się spotkali, gdy byłam już starsza to może ten związek miałby większe szanse, ale wtedy zbyt wiele nas jeszcze dzieliło. Ja żyłam beztrosko, chciałam się bawić, on był dojrzalszy, miał inne problemy niż ja, inny bagaż doświadczeń, nie rozumieliśmy się. Potem spotkałam mężczyznę w moim wieku, razem zdobywaliśmy doświadczenia, razem popełnialiśmy błędy, które nas jeszcze bardziej scalały.  Jesteśmy razem już 14 lat i wciąż się kochamy. Tobie życzę tego samego.

Hej dziewczyny...powód ? sama nie wiem może jakaś moja niedojrzałość ... hmmm z jego strony zaczęły się dziwne teksty....jako ,że jestem szczera i mówię o wszystkim napisałam mu gdy ''wymienialiśmy'' smsy,że w wieczorkiem wychodzę bo jestem umówiona z kolega ( jest to tylko i wyłącznie kolega,który potrzebował pogadać i się wyżalić z powodu problemów osobistych) a on mi napisał,że co się ze mną dzieję ,że jestem inna przy nim a inna w domu,że się zmieniłam ble ble ble odebrałam to jako ''atak'' na swoją osobę więc napisałam wprost ,że owszem spotykamy się ale nie jesteśmy razem więc ja nie widzę nic złego w rozmowie z drugim człowiekiem itp...a potem teksty typu ,że już mu nie piszę ,że myślę o nim,że tęsknie ,że jestem strasznie zamknięta w sobie...napisałam mu , że owszem jestem taka ale z powodu tego,że ktoś mnie kiedyś skrywdził i teraz jestem rozważniejsza a w dodatku sam minął się z prawdą potem jakieś wyrzuty i zapytanie z jego strony czy chce skończyć znajomość ja odp ''tak'' ... ooo i tyle...Kizia75 owszem chyba nie dojrzałam jeszcze ...bardzo Ci dziękuje mam nadzieję ,że mnie kiedyś też spotka takie szczęście jak Ciebie

Ja wlasnie wyszlam za maz za czlowieka, ktory wczesniej mial zone i dziecko hmmm. nikt mi nie powie ze to nie wazne czy jest z przeszloscia czy nie, duzo zalezy od charakteru i stylu bycia tego czlowieka, ale jest to na pewno trudniejsze. Moj maz dla swojej corki jest wspanialym ojcem nigdy nie mialam okazji jej widziec porozmaiwac z nia, bo mama jej nie puszcza do ojca. Nie wiem ile masz lat ale uwazam ze im szybciej tym lepiej skoro nie zaakceptujesz tego od samego poczatku to tym bardziej po roku czy dwoch latach bycia razem...

dobrze się stało... masz zbyt wiele wątpiliwości... z perspektywy osoby mającej dzieci i spotykającej się z mężczyzną z dziećmi uważam, że to naprawdę ciężka orka... potrzeba wielu kompromisów i wyrozumiałości... a po co takiej młodej osobie tyle komplikacji na starcie...
Pamietaj - rób to co dla Ciebie najlepsze, bo nikt twojego poświęcenia nie doceni. Ty masz być szczęśliwa

moim zdaniem to już daleko idąca nadinterpretacja...
nie ważne jak się jest dojrzałym i spójnym, jeżeli ma się świadomość swoich możliwości, ograniczeń i oczekiwań to na taką wiadomość szanując oczywiście wyborych innych mogę powiedzieć "ja dziękuję"
Mam prawo wyboru i takiego dokonuję... nie chcę mężczyzny z bagażem, choćby nie wiem jakim był fantastycznym gościem... i uważam, że nie świadczy to źle o mnie

masz rację... był to jeden z argumentów "przeciw"... tak jak np. odległe miejsce zamieszkania, tak jak np. inna wiara.. bo to są trudności, a nikt nie chce piętrzyć sobie trudności na wejściu...
Jesteśmy razem bo jest cudownym facetem, który potrafił ułożyć relacje, jednakże poprzedni związek z męzczyzna z dzieckiem zakończył sie totalną porażką. Muszę przyznać, że to nie dzieci stanowią problem, ale nasze ograniczenia /zazdrość, brak kompromisów, zaborczość - mówię tu o obu stronach/
Autorka też zanim podjęła decyzję - poznała bliżej tego mężczyznę... oczywiście rozważała wszystkie za i przeciw... ale nie skreślała związku i mężczyzny bo ma dzieci... Jednakże świadoma trudności, własnych wyrzeczeń /emocjonalnych jak i finansowych/ podjęła dojrzałą decyzję... dając szansę sobie i jemu na szczęście u boku właściwej osoby...

Tak po prawdzie zraziły mnie słowa "nie była tego warta"
Decyzja o tym by nie spotykać się z facetem/kobietą z dzieckiem nie świadczy o tym, że ktoś jest mniej wart, że jest złym człowiekiem itp...

mądrze piszesz i widzę, że nasze poglądy są dość zbieżne
jednakże uważam, że jeżeli mamy wybór to logicznym jest wybrać drogę łatwiejszą, zgodną z naszymi poglądami na życie, oczekiwaniami... po co wchodzic na drogę problemową, która oczywiście albo zwiazek wzmocni albo zabije, ale to trochę masochizm...
a masochizm jest w cenie, w końcu piosenki śpiewają o nieszczęśliwej miłości

Uważam, że dojrzałe jest zakończyć szybko niesatysfakcjonujacy związek jeżeli mamy wątpliwości na wczesnym etapie, niż brnąć w niego, sprawdzać się, swoje możliwości, przywiązywać się do drugiej osoby, być może i dzieci... a później zerwać kiedy do zerwania nici jest dużo więcej i zaangażowanych emocjonalnie stron... tego dotyczy "dobrze się stało"

Mi to nie przesłania tego taki on jest ale czy fajnie jest czekać całe życie w kolejce???Nie zgodzę się ,że nie była warta nie każdy chce być z kimś kto ma jakieś zobowiązania względem drugiej strony...

Możesz spróbować dac mu szansę. Jednak musisz mieć swiadomosc, że to dziecko będzie zawsze na pierwszym miejscu i będzie ważniejsze od Ciebie. Musisz się zastanowić czy z czasem nie zacznie Ci to przeszkadzać. Teraz może to dziecko jest małe i fajne, ale kiedyś dorosnie

alaclaudie dokładnie ,jeszcze się nie zakochałam dlatego zastanawiam się nad wchodzenie w tem związek....Wiem,że taka zazdrość nie jest dobra kiedyś już przechodziłam przez takiego typu związek ,który mnie bardzo psychicznie wyniszczył dlatego piszę do was dziewczyny ,pytam o radę bo jesteście bardziej doświadczone,starsze,mądrzejsze...to samo pytanie sobie zadałam co jeszcze wyjdzie w między czasie? tego się boję ,żę tej walki mogę nie przetrwać zresztą po co mi kolejne problemy i tak w życiu jest ich dużo.....Dziękuje Ci... nawet to ,że napisał mi ,że nie odpuści ,że będzie walczył na mnie już nie działa Twój post też do mnie bardzo przemówił

Matko święta... przez takie podejście - to małżeństwa z "własnymi" dziećmi się rozchodzą.
Kobiety zapominają, że oprócz tego, że są matkami są także kobietami i partnerkami i dotyczy to także mężczyzn. Trzeba tłumaczyć, tłumaczyć i jeszcze raz tłumaczyć, rozmawiać, mówić, nie dopuszczać do wzajemnej nienawiści... to , że mam dziecko nie znaczy, że mam je wychować na wyrachowane, zaborcze i stawiać na piedestale.
Ponadto to sprawy nasze i naszej nowej rodziny są najważniejsze. Ale to wcale nie musi oznaczać krzywdy dla dzieci z poprzednich rodzin.
A buntowanie dziecka przez kogokolwiek zawsze przynosi więcej krzywdy niż dobrego. Wiadomo zgoda buduje, niezgoda rujnuje.

Właśnie dlatego podkreślałam Twój młody wiek. Istnieje duże prawdopodobieństwo, że za kilka lat będziesz patrzyła na te kwestie zupełnie inaczej. Kiedy ludzie są starsi dzieci to tylko jeden z elementów, którym poświęcają swój czas. Zazwyczaj i tak trzeba "poczekać na swoją kolej" po pracy i innych zobowiązaniach.
Mój facet nie spotyka się z byłą. On od niej odbiera i odwozi swoje dziecko. W żaden sposób nie nazwałabym tego "spotykaniem". Czasem spędzają razem więcej czasu, np. na urodzinach małej. I co z tego? Dlaczego jej obecność miałaby mi bardziej przeszkadzać niż obecność jakiejkolwiek innej kobiety obecnej na tej imprezie?
Karolajjjna, podjęłaś dobrą decyzję. Dla Ciebie jest dużo za wcześnie na pakowanie się w skomplikowane relacje.

Przedziwne podejście - aż muszę się odnieść. Otóż mam dziecko z poprzedniego związku, mój partner też ma dziecko. Nie jestem w stanie sobie wyobrazić klasyfikacji: dziecko ważniejsze od niego albo on ważniejszy od dziecka. To są po prostu dwie różne płaszczyzny, których się ze sobą nie porównuje. Owszem, gdyby mój partner był jakimś zagrożeniem dla dziecka - nie wahałabym się, żeby go pogonić. Ale to samo bym zrobiła, gdyby był biologicznym rodzicem naszego dziecka. Dziecko wymaga opieki, jestem za nie odpowiedzialna i muszę się kierować jego dobrem. Facet opieki nie wymaga. Czy opiekowanie się dzieckiem i odpowiedzialność za jego wychowanie sprawia, że dziecko jest ważniejsze od partnera? Bzdura. Tym bardziej, że ja chcę wychować moją córkę na samodzielną, niezależną jednostkę tak, aby nie trzymała się mamusinej kiecki tylko poszła sobie odważnie w świat. Dziecko wyfrunie z gniazdka, partner zostanie (mam nadzieję ). A więc jest on tak samo ważny jak dziecko, tylko w inny sposób jest mu ta "ważność" okazywana.

Wiesz, moje dzieci też są dla mnie najważniejsze, więc rozumiem twojego mężczyznę, że gdybyś go poprosiła, żeby jego córka u was raz nie nocowała, to zrobiło by mu się co najmniej przykro. Prawdę powiedziawszy gdyby facet zaczął zaniedbywać z mojego powodu swoje dziecko, to sama bym go za to ochrzaniła. Jestem matką, więc inaczej na to patrzę.