A morał z tego taki ......

Nie miałam jeszcze tego problemu żeby kochać kogoś bardziej od siebie
Ale jak czytam forum to większość tych kobiet jest zwyczajnie uzależniona - nie tylko od uczucia, za tym idzie cała masa różnych rzeczy.
Najczęściej są to kobiety które mają zaniżone poczucie wartości, nie wierzą w siebie, okłamują się, pochodzą z rodzin gdzie nie było poczucia bezpieczeństwa, są masochistkami (wybaczaja, wybaczaja,wybaczaja). Niestety jak się nawet te kobiety uświadamia to albo do nich to nie dociera albo przytakuja a i tak robia swoje.

Twój post jest prawdziwy i bije od niego doświadczenie, ale łatwiej by było przekazać taki komunikat jakby istniało coś takiego jak ,,12 kroków"
Jako pierwszy krok polecam:
1. Zdrowy egoizm!

Bardzo mądry wywód, ale czasem kiedy od nas odchodza to nie mamy siły wstać z łozka a co dopiero wyjść na ulice. Ale podpisuje się po tym co napisałaś w stuu procentach, żeby poczuć się lepiej trzeba wstać, zrobić coś ze sobą, wyjść z domu do ludzi. Wiem po sobie, że to działa. Chociaż wracając do domu smutek powraca. Ale złamane serce jest do wyleczenia!

Po pierwszej linijce można było się domyśleć że jesteś egoistką Ja zawsze uważałem, że prawdziwa miłość to taka, kiedy dobro drugiej osoby jest ważniejsze. Albo się kocha bardziej kogoś i to jest właśnie miłość albo się kocha bardziej siebie i to jest egoizm. Szkoda, że nigdy nikogo prawdziwie nie kochałaś..A to że druga osoba może być właśnie egoistą/egoistką i nas zranić to już całkiem inna sprawa. Ludzie są różni.

Masz racje, bezgraniczne oddanie drugiej osobie przy jednoczesnym braku akceptacji siebie to problem prowadzący do uzależnień.
Ale miłość do siebie(ciekawie to brzmi) a do drugiej osoby to są chyba dwie różne rzeczy? Można np. lubieć to jak się wygląda, jak się spędza czas wolny. Dla mnie to jest tylko lubienie, akceptowanie siebie. Ale chyba nie ma czegoś takiego jak kochanie siebie bo to podchodzi mi albo pod narcyzm albo temu podobne odmienności. Ja lubię osobiście tłumaczyć wiele rzeczy nauką i myśle że miłość to po prostu ewolucyjnie wykształcona więź między dwiema osobami, z tym że jak pisałem jeżeli kogoś naprawde kochamy to chcemy dla niego jak najlepiej, co zwykle oznacza że jego dobro jest ważniejsze (przynajmniej z męskiego punktu widzenia). Jak dla mnie jest to silniejsze uczucie niż zwykle lubienie i akceptowanie siebie
Na pewno przyznam Ci rację z tym, że najpierw trzeba siebie zaakceptować a potem się z kimś wiązać aby nie dochodziło do sytuacji o której pisałem na początku tego postu

No własnie, tak jak pisaliście wcześniej, czyli warto się rozwijać a nie tylko skupiać na związku, bo jeśli on się rozleci to zawsze można wrócić do swoich pasji, zainteresowań i odnaleźć wewnątrzną równowagę, bez poczucia tego że wszystko stracone i nic nie mamy

Serce nie sługa, ale coś mądrości w sobie ma, bo jeśli kobieta zakocha się w kimś kto po niedługim czasie okaże się nieodpowiednią osobą, to zauroczenie powinno szybko przejść. Nie zawsze niestety tak jest. Widuję od czasu do czasu pary, gdzie ona całkiem niezła babka idzie z zakapturzonym łobuzem któremu nie obcy jest alkohol i wulgarne zachowanie (nie pisze tego bynajmniej na podstawie jego wyglądu czy tego, że nosi kaptur). Wtedy człowiek myśli, co ona w nim widzi? Dla mnie jest to rodzaj autodestrukcyjnego zachowania z jej strony, bo niczego dobrego taki (ten o którym przykładowo myślę) mężczyzna do związku nie wniesie.

NiobeXXX troszkę sobie już wyjaśniliśmy z tym egoizmem Jak zaznaczyłem to był mój punkt widzenia, nie prawda absolutna
Uważam że można mieć swoje pasje, zainteresowania a jednocześnie kochać kogoś bardziej niż wszystko inne. Ciężko tu naprawdę dyskutować, bo każdy odczuwa miłość inaczej, silniej lub mocniej, za coś lub mimo wszystko, ilu ludzi tyle różnych opcji. Może więc też być coś takiego jak "zdrowy egoizm", choć nie wiem jak to mogłoby wyglądać w związku. Chyba macie na myśli nie tylko poświęcanie się dla drugiej połówki ale też dbanie o swoje potrzeby? To jest chyba objaw dojrzałej miłości, gdy zakochanie, szaleńcze uczucie osłabnie i zostaje to co zostać powinno?;)

Zależy co rozumiesz pod pojęciem skrzywdzenia? Jeżeliby podciągnąć pod to fakt, że ona była mną zainteresowana a ja nie wyraziłem tego w drugą stronę czym na pewno ją skrzywdziłem bo zawiodłem jej oczekiwania, to niestety tak, zdarzyło mi się coś takiego.