Za wcześnie na miłość..??

wybacz że cie rozczaruje ale mój pierwszy związek też taki był 16 lat i 1 klasa szkoły średniej. Po maturce drogi nasze się rozeszły dorosłe życie i zdradził mnie ...... ale nie generalizuje

moj pierwszy związek również był w wieku 16 lat ,człowiek wtedy inaczej myśli.Takie uczucie mysle na dłuższą mete nie ma sensu ,wypala sie. to jest zbyt nie wiem jak to okreslic ,niedojzałe? Ja tez wtedy kiedy miałąm 16 lat myslałąm ze to moj pierwszy i ostatni chłopak no ale grubo sie myliłam. No ale mam przykład taki ze moja kuzynka mając chyba 15 czy 16 lat poznała chłopaka ,to był jej pierwszy,teraz ma 29 lat i dalej z nim jest.Wiec jednak to możliwe

ale macie dylematy, szkoda gadać
w życiu trzeba być troszkę szalonym ale oczywiście w granicach rozsądku

LoLcIa_nS napisała: 

w/g mnie to troszkę dziwne, ja jak byłem młody i zakochany to nikt i nic się nie liczyło, a mam  a mama zawsze była na końcu 
ale może to wynikało z mojego wywrotowego charakteru ?

Skoro jest wam ze sobą dobrze, dlaczego sie od niego odsuwasz? Takie dylematy mogą człowiekiem targać całe zycie, a nie tylko w niewinnym wieku. Trzeba cieszyć sie z tego co sie ma. Pielegnować to uczucie i cieszyć sie, ze sie kocha i jest sie kochanym. W zyciu wszytko sie moze zdarzyć. Ale dlaczego od razu mysleć o najgorszym?!
Latem teo roku byłam na ślubie mojej koleżanki z iceum. Poznała swojego chłopaka jeszcze w wieku gimnazjalnym. Teraz ma 20 lat i jest szczesliwą małżonką.

ja chodziłóąm z chłopakiem prawie 5 lat i poznałam go jako gówniara bo miałam niecałe 15 lat. no i mój związek rozpadł się niestety przez brak tego wyszumienia i popróbowania z innymi. Więc ja uważam że jest taki związek możliwy ale jest napewno ciężko go utrzymać. Bo często ciekawość bierze górę. W moim przypadku tak było.  I wiesz co,najlepsze jest to że nie żałuje tego co się stało ,wiem że na przykład tamten seks nie wyglądał tak jak miał wyglądać.

nigdy nie uwierze w to, ze zwiazek ktory rozpoczal sie w wieku 15-16 lat
bedzie powazny i bedzie mial plany na przyszlosc...
niestety ten wiek chce wszystkiego

Dzięki,za wypowiedzi.. Wiecie czasem wydaje mi się ,że On naprawde mnie kocha i świata poza mną nie ma.. to widać przy kłótniach ,bo to zawsze On pierwszy chce się pogodzić i przeprasza .. Ale wydaje mi się ,że On okazuje mi uczucia tylko jak jest "zle".. takie  mam wrażenie , częściej mówi mi że mnie kocha i wogole.. ehh.. Jesteśmy już oboje pełnoletni nasz związek już troche trwa i nie jedno przeszliśmy.. Ufam mu ,że nie zdradzii mnie ale myśle o tym i boje się tego .. On nie jest zbyt rozrywkowym chłopakiem i jak mówi nie potrzebuje się wyszaleć no ale jakoś nie moge uwierzyć ,że facetowi może wystarczyć jedna dziewczyna..  Pogadam z nim o moich obawach i powiem mu co mi na sercu leży,obawiam się jednak że powie że dramatyzuje i nic się nie zmieni.. Wkurza mnie tylko ,że czasem porównuje mnie do mamy.. np. powiedział mi że"przytulasz mnie jak moja mama..." albo "moja mama  też zawsze mnie wysłucha i pocieszy jak ty." eh czuje się wtedy troche dziwnie.. nie wiem czy mam się cieszyć czy też nie.. nie chce by jego mama była ważniejsza ode mnie , wiem że jestem troche egoistką no ale taka już jestem.. pozdrawiam;*

kochana wybacz że to powiem ale to jest tak mało prawdopodobne żeby to trwało całe życie ehh są takie przypadki że to trwa całe życie ale to jest 1 na milion. ja też nie widziałam życia poza moim ex planowaliśmy już nawet imiona dla naszych potencjalnych dzieci, byłam pewna jego on mnie miałam ustabilizowane i bezpieczne życie uczuciowe. Wszystko legło w gruzach ale dzięki temu jestem "pełną kobietą" i tu nie chodzi o fakt że będę miała jeszcze kogoś fizycznie, ale uczuciowo to się rozgrywa. Nie jestem już tak naiwna i trzeźwo widzę świat i mężczyzn i kontakty z nimi, każda musi przeżyć coś takiego, i praktycznie prawie każda przez to przechodzi. Ale pierwsza miłość jest najsilniejsza fakt to jest takie czyste, takie jedyne w swoim rodzaju, ale nie mówię że kolejne uczucia będą gorsze mozna kogoś wiele razy ale tak mocno mocno tylko raz

jestem teraz w drugim zwiazku i jestem na 100% pewna,
ze wlasnie to jest moja pierwsza Milosc...
kazdy musi do tego dojsc,
czasami przez ciernie

ja tez znam taki przypadek .ona miala 15 on 19  i juz sa ze soba 14 lat.niestety ona ma rogi i on tez ,ale sa dalej ze soba ,wybaczyli sobie te skoki w bok i zyja razem.szkoda tylko ,ze jemu to eksperymentowanie nie przeszlo,robi co chce za jej plecami i jeszcze sie znajomym chwali.ona grzecznie siedzi w domciu i czeka.tak wiec roznie bywa z tymi zwiazkami od ,,przedszkola,,.

Jeśli chodzi o to co się stało po tej rozmowie.. no to niestety nie było odpowiedzi z jego strony ja doszłam do wniosku ,że jesteśmy już tyle z sobą i że wiele przeszliśmy pewnie nie jedno przed nami.. ale bd się starała by ta miłość przetrwała.. Jeśli się kochamy to chyba nie ma znaczenia czy jesteśmy pierwszymi czy którymiś skolei partnerami.. bedzie co ma być ale wierze w nas.. bede pracowała nas sobą i nad naszym związkiem bo niestety jest nad czym.. i bede patrzyła w przyszłość w której on jest Dziękuje za komentarze i pomoc:*

Różnie bywa.. są różni ludzie.. ale jeśli bedziemy dbać o miłość i o to by nie wypaliła się to szanse są i to duże..  My jesteśmy przyjaciółmi ale w innych rzeczach też dobrze nam razem.. i mam nadzieje ,że my nie bedziemy takim przypadkiem,że okaże się ,że nie bedziemy się dogadywać po ślubie..

no optymistką to może za dużo powiedziane ale po porstu chce by nam się udało i wierze to.. z wielu rzeczy zrezygnowałam dla tego związku i chce walczyć o to by nie okazało się ,że jednak na marne..  znam osoby które bardzo wcześnie wzieły ślub i teraz są 18 lat razem w małżenstwie i kochają się tak że tylko pozazdrościć ;D mam nadzieję ,że i nam się uda

No tak wiem coś o nieszczęsliwych małżenstwach.. moi rodzice to idealny przykład.. ale też to daje mi motywacje by moje takie nie było.. widze jakie oni błedy popełniaja.. po prostu nie umieją normalnie porozmawiać.. każda rozmowa kończy się kłótnią.. Jeden drugiego ma głęboko.. NIe umieją też okazywać sobie uczuć.. Moja mama twierdzi ,że już na samym początku tak było ale myślała ,że skoro są młodzi to mają swoje zdanie którego bronią.. tylko ,że to im zostało..

no tak.. ja napewno nie bede na siłe brneła w związek który nie bedzie miał szans.. ale nie skreślam niczego od razu..

Jeśli chodzi o bicie ,picie to napewno bym na to nie pozwoliła ale do niektóych rzeczy sama się przyzwyczajam, kiedyś chciałam mieć idealnego mężczyzne i myślałam że takiego znalazłam.. okazało się ,że ma wady ale do nich też się przyzwyczajam i większość akceptuje.. nad innymi staram się  pracować tak samo jak nas soba pracuje ja mam tylko szczęście ,że on pić nie lubi a bić to już wogóle.. jest troskliwym człowiekiem i wrażliwym.. stara się dbać o wszystkich.. czasem zapominając o mnie ale wydaje mi się ,że poporostu myśli że ja go nie zostawie..

Ojj co do zazdrości to on już za dużo zazdrosny jest tylko widzi ,że ja go kocham i dlatego na wiele sobie pozwala.. chyba lepsze bedzie jak poczuje ,że może mnie stracic i że nie jest pępkiem świata i że nie zawsze bd na wszystko pozwalała choć jak on tylko zrobi smutne oczka to mnie serce się kraje i czuje się winna ,ale pora pomyśleć o sobie no i o naszej przyszłości

no ja się troche boje ,że bedzie chciał sprobować z inna .. ale wierze ,że mnie kocha i że to go powstrzyma.. tym bardziej ,że staram się mu dać wszystko czego potrzebuje i chce

hym.. wiesz mówiłam mu wszystko ale nie dostałam odpowiedzi.. on się stara i kocha , ale czasem fizyczność i ciekawość są silniejsze ale wiem ,że gdyby tak się stało to był by koniec i znak ,że tak naprawde mnie nie kocha..