3 lata razem, i po chwili pokochała innego?

Na razie zaręczyn nie będę proponował, wiem że wydawać by się mogło to szczeniackie, ale tak naprawdę chodziło o to, żeby pokazać jej że akceptuję ją taką jaka jest teraz, że nie chcę żeby najpierw się zmieniła a dopiero potem może deklaracja wspólnej przyszłości. Uwierz że i tak zawsze uważałem że z nią spędzę życie, więc ta decyzja i tak by zapadła. Natomiast nie ma to ratować związku, związek ratować będzie to że nauczyłem się swoich błędów, i że ich już nie będę popełniał. Zaręczyny miały być jedynie czymś co ją przekona że coś się zmieniło i myślę o niej poważnie i ją akceptuję. Poza tym naprawdę chcialbym żeby kiedyś była moją żoną, tylko ją tak kocham.

Chłopie daruj sobie. Zostaw dziewczyne w spokoju, a sam tez próbuj ułożyć sobie zycie z kims innym.

Jest dla niej ostoja psychiczna bo to jest dla niej ważne, a ty nie potrafiłeś. Spokój w związku i poczucie bezpieczeństwa jest bardzo wazne.. Ty nie potrafiłeś i myśle, że dalej nie potrafiłbyś na dłuższą mete. Skoro jest z nim to widac jest szczęsliwa i może z nim jest jej dobrze.

I jeszcze jedno. Nie napisałeś czego nie potrafiłeś w pełni zaakceptować,  a to jest ważne!! 
/bo jeśli nie potrafiłeś zaakceptowac tego że np. nie potrafiła gottowac to faktycznie naprawic sie da, a jeśli nie potrafiłeś zaakceptowac tego, że np sypiała z innymi przed toba to sorrki ale nie zaakceptujesz tego i w końcu zawsze to wyjdzie i ja zamęczy.

I co do wyglądu, mi nie do końca się podobają szczupłe dziewczyny, lubię takie bardziej kobiece z kształtów. Ona tak naprawdę była najładniejsza, miała śliczną twarz i piekne oczy, zawsze jej to mówiłem. Tylko wspominanie "odchudzania" ją zniszczyło, dopiero teraz zaczynam rozumieć że dla kobiety to wielka krzywda to usłyszeć:(

żal,żal,żal,żal,l! Człowieku, nie mogę nawet czytać tych Twoich wysłodzonych deklaracji! Jesteś jakimś desperatem, który nie potrafi pogodzić się z rzeczywistością i rysuje sobie jakiś swój świat, gdzie nie docierają proste wiadomości jak np: jej naprawdę przeszło i ewentualnie, co może do Ciebie czuć, to jakiś sentyment. To, że ona wie, ze będziesz ja kochał jak diabli wcale nie działa w drugą stronę, bo- jak widzisz- ona wcale nie musi kochać akurat Ciebie najbardziej. Daruj sobie te żałosne wywody i pogódź się z tym, że jej aktualny facet nie robi jej problemów i wydaje się być z nim całkiem szczęśliwa. I nie sądzę, ze tu tylko o wagę chodziło- wydaje mi się, że to raczej presja, jaka wywierałeś z swoją rodziną na nią tak ją zdemotywowała. Nie dziwię się jej.
Teraz już po ptakach, więc ogarnij się i pokaż klasę.

Andy1612 weź sobie do serca, że dziewczyny na tym forum mają 100% RACJĘ!
kochajac kogoś akceptujesz go całkowice... możesz mieć uwagi co do rzucania skarpetek na podłogę, ale nie do wcześniejszych związków i wizualnośći
znajdź sobie dziewczynę pasującą do twoich kryteriów,a nie zmieniaj ukształtowaną osobę

jesteś bardzo niedojrzały, a po tym wszystkim co napisałeś tylko utwierdzam się w przekonaniu, że wasz związek przy jej obecnym to zwykła przelotna popierdółka
daj jej być szczęślią i przestań myśleć wyłącznie o sobie i swoim rozbuchanym ego

Wow, strasznie duzo agresji jak na kobiece forum.

Do pierwszej Pani, która powiedziała że dziewczyna mnie nie kocha i jestem w skrócie desperatem i debilem. Pomyliłaś się.
Wczoraj z nią rozmawiałem, i powiedziała mi wprost, że tak, kocha mnie taką miłością (prawdziwą dodam, żebyś mogła poszydzić) jak ja ją, tylko nie wierzy że ze mną jest inne życie niż przez ostatnie 3 lata.

Co do wzmianki o wybaczeniu spania z 10 facetami w ciagu chyba 6 miesięcy... No wybaczcie, nawet w naszym społeczeństwie spanie z 10-15 facetami uchodzi za dość specyficzną sprawę. I napisałem że wybaczyłem, bo dla mnie to nie było łatwe, wiedzieć że spała z taką masą kolesi w wieku tych 19-20 lat. Jeśli to dla Pań normalne, no to cóż, różnimy się w zdaniach. Nie chce być niemiły, ale wątpię zebyscie Wy miały tyle przygodnych nocy itp. Ale może zamiast wybaczyć powinienem napisać.. zaakceptowałem ją i nigdy do tego potem nie wracałem.

Do tej pory kochałem niedojrzale, wiem o tym, jednak każdy wynosi jakieś wzorce z domu rodzinnego, a ja miałem bardzo..szorstką miłość, akceptowanie kogoś w 100% było u mnie traktowane jako obnizenie wymagań. Teraz zmieniłem podejście, ale wybaczcie, nie każdy rodzi się tak dojrzały jak Wy. Zaręczyn nie proponowałem, bo wyglądało by desperacko, natomiast jeśli by wróciła, to chciałbym to zrobić po prostu, żeby z nią być.

I drogie Panie, to nei było tak że ona mnie miała w dupie a ja byłem do dupy i teraz znalazła idealnego macho. Wręcz przeciwnie, chłopak z którym jest nie do końca pasuje w ideał kogoś w kim kobieta kocha się, raczej to grzeczny uprzejmy chłopak który robi swoje. Nie mówię że to źle, ale jestem też dość ambitny w życiu, mam dobrą uczelnię, znam języki i ogólnie głupi nie jestem. Wyglądam też dość dobrze, ciężko powiedziec na ile.

Wiem że bardzo łatwo chłopakowi pojechać na takim forum, ale zadajcie sobie pytanie w drugą stronę.

Co byście powiedziały gdyby pisała tu właśnie zrozpaczona dziewczyna, którą właśnie rzucił chłopak z którym była 3 lata, mówił codziennie że ją kocha, a potem po 3 dniach już był z inną dziewczyną? A potem by się wprowadził do niej po 3 tygodniach i planował wspólne życie? Myślę że poleciałyby wyzwiska na takiego chłopaka, i że wszyscy faceci to świnie.

Wiem że zrobiłem masę błędów, ale proszę też o trochę dobrych chęci, gdybym nie rozumiał błędów to chyba bym nie starał się tak bardzo ich naprawić. A ona wcale nie jest pewna tamtego chłopaka, z rozmów widać że na zabój go nie kocha, tylko bardziej mnie. Pozdrawiam, jeśli było jadowicie to wybaczcie ale też nie jestem jakimś potworem

@Tendre
Tak jak piszesz rzeczywiście nie rozumiałem miłości w takich kategoriach, dopiero jedna rzecz którą mi napisała uzmysłowiła mi mase rzeczy. Teraz inaczej na to patrzę. Tak wiem że moja miłość przez tamten czas była niedojrzała. Nie twierdzę inaczej.
I jakkolwiek to głupio brzmi, ona mi odpowiada najbardziej ze wszystkich dziewczyn jakie kiedykolwiek znałem. Bardzo wiele razy zresztą jej mówiłem że mimo że sie jej nie raz czepiam ,to tak naprawdę jest o wiele lepsza od jakiejkolwiek innej dziewczyny dla mnie. Niestety dalej nie mogę patrzeć na inne, i dalej uważam że jest lepsza niż inne pod każdym względem:/

@Dla mądrej Pani która uznała że ja z rodziną wywieraliśmy na nią niezwykłe makabryczne tortury

Moja rodzina nie akceptowała jej, nie widziała się z nią praktycznie nigdy (2 spotkania w ciągu 3 lat). Ja w pewnym sensie zawsze ją broniłem i w rozmowach z rodziną rysowałem ją w jak najlepszym swietle, nigdy nie wspominałem źle o niej, nigdy. Nawet jak była kłótnia gdzie patelnie leciały, to wiedziałem że się pogodzimy i starałem się rodzinie tylko o jej zaletach/sukcesach mówić. I jej tez mówiłem że po prostu jej nie poznali tak jak ja, inaczej by ją polubili.

No i odniosę się już od razu do tego że nie chodziło o wagę. Otóż sama powiedziała mi że gdybym ją akceptowałem taką jaka jest to by mnie kochała mimo wszystkich wad i by ze mną była, że to był główny powód rozstania. Wygląda na to że im bardziej agresywny post tym mniej autorka miała racji.

Zgadzam się z Tobą Nelly całkowicie. Uwierz że żałuję.

Nie jest puszczalska. I proszę nie mów tak nigdy. Przykro mi szczerze mówiąc że jedyne odpowiedzi tutaj to tego typu. Ona nigdy nie prosiła żebym o nią walczył, powiedziała wręcz wprost że to koniec i nie będzie ze mną. Nie wiem gdzie widzisz tutaj Twoje pogardliwe "nadskakują mi obaj! Supcio". Może gdybyś kochała jedną osobę a uważała że nie możesz z nią być szczęśliwa wybrałabyś podobnie. Szczerze, myślałem że na kobiecym forum odpowiedzi będą trochę bardziej trafne i trochę więcej bedziesz rozumiała. 3 lata bezwzględnej i całkowitej wierności ciężko nazwać niedojrzałością i puszczalstwem. Pozdrawiam

PS. Gdybym ja napisał o niej tak jak Ty, to jestem pewien że byś na mnie najechała jak to na nią nie zasługuję i jakim dupkiem jestem że tak na nią powiedziałem. Krytykować naprawdę łatwo

Ech, wiesz, ja już powoli trace wiarę że na forum jest ktoś kto próbuje w ogóle pomóc i zrozumieć. O tym, że ma kogoś dowiedziałem się po około 17 dniach walczenia o nią każdego dnia. A zacząłem walczyć żeby do mnie wróciła tego samego dnia którego się rozstaliśmy, byłem wtedy zły że to tak wyszło, ale mimo to sam poprosiłem o spotkanie, żeby nasza rocznica się odbyła mimo wszystko bo to było dla mnie ważne.

O tym że ma kolesia, dowiedziałem się dopiero bardzo niedawno.

Sprostowałem już, że bardzo wrażliwym tu kobietom powinienem napisać "zaakceptowałem jej przeszłość". Mam wrażenie że nawet niezbyt zrozumiałyście jaki jest temat tego wątku, około 80% wypowiedzi to czepianie się tego jednego słowa.

I pamiętajcie, bardzo łatwo jechać po chłopaku któremu zależy. Dlatego większość facetów nie walczy o dziewczyny i mówi "była głupia i odeszła z innym". Jak się chce być szczerym i przyznać do błędów, to zaraz większość się rzuca jak za przeproszeniem sępy, "oooo, jest samiec, ale mu dowalę, haha! dobrze Ci tak, była dla Ciebie za dobra!!!". Dziękuję za taką pomoc, jeśli chcecie krytykować to proszę, ale na koniec dajcie chociaż jedną radę jak to naprawić, inaczej wasze posty służą jedynie dowartościowaniu samych siebie chyba. To forum o miłości, jakby było idealnie to chyba bym nie zakładał wątku w kategorii: Rozstanie, flirty, zdrada, rozwód?

Cóż, jakby była tak idealnie szczęśliwa, to dlaczego by ze mną rozmawiała prawie codziennie i mówiła że mnie kocha? Uważam że jest z nim, bo uznała że ze mną nie może. Jasne, jak kochasz to odpuść. A gdzie, jak kochasz to walcz o tą o osobę? Wczoraj sama do mnie zadzwoniła po raz pierwszy w sumie sama. Opowiadała mi bardzo chętnie o wszystkim co u niej, i jednocześnie przepraszała ze nei odpisała mi na smsa dzień wcześniej. Dlaczego wtedy jak mówię o zmianach, to Ona uważnie słucha każdego słowa? Skoro jest jej tak idealnie, to chyba te rzeczy niezbyt pasują. Jak można uznać że z dnia na dzień przestała mnie kochać? Uwierz mi, dużo łatwiej byłoby to wszystko olać niż każdego dnia myśleć 24/7 kiedy i jak napisać, gdzie zaprosić, co mogło się stać że coś zrobiła a czegoś nie. Ale jeśli będzie widziała jak mi zależy, i jednocześnie mnie bardziej kocha, to jest nadzieja że wróci. Problemem było że za mało okazywałem jej miłość i akceptację. Nie sądzę żeby olanie jej sprawiło że coś się naprawi. A to że będę cierpiał i się dla niej starał, że zawsze będzie widziała że poważnie mi na niej zależy, no cóż, uważam że wyjdzie lepiej.

Jeśli kocha to wróci, co nie znaczy że nie muszę najpierw trochę odpuścić swojej dumy i pokornie o to zabiegać, Ona też ma masę żalu i jeśli nie zobaczy że staram się jak mogę przez długi czas, to dlaczego miałaby mi wybaczyć cokolwiek? W pewnym sensie to pewnie jest pokuta za to jaki byłem, Ona teraz decyduje o wszystkim a ja staram się o nią zabiegać najlepiej jak potrafię. U mnie było rozstanie z konkretnych powodów, i z ich powodu opuściła mnie, więc muszę je zmienić.

Naprawdę, odejsć i nie walczyć jest dużo łatwiej. Ale wtedy tracisz kogoś kto jest dla Ciebie najważniejszy na zawsze.

Probuj.
Tylko musisz pamietac zeby trzymac sie tego o czym piszesz.
Spelnic te swoje obietnice.
Mysle, ze wroci do Ciebie ale to od Ciebie juz zalezy czy na zawsze czy na jakis czas.
Szanuj ja skoro kochasz. Akceptuj. Wspieraj. Okazuj uczucie.
Bo jak to zaniedbasz ponownie to wiesz, ze odejdzie i juz nie wroci?

Pozdrawiam

Ja uważam, że powinieneś walczyć. Odpuszcza się, jeśli ktoś mówi " już Cię nie kocham", w przeciwym razie możemy zmarnowac coś bardzo bardzo cenne- miłość na cale życie. Widać, że sie interesuje tym co u Ciebie, nie zerwała kontaktu, wiec to chyb a dobry znać. Pytanie co do niego czuje czy to tylko chwilowe zauroczenie czy coś poważniejszego. Może zaproponuj spotkanie i szczerze porozmawiajcie, niech Ci powie czego oczekuje od Waszego związku a Ty się do tego dostosuj jesli Ci na niej zależy...
życzę powodzenia

Skoro wiele razy rozmawialiście, wiesz i wiedziałeś czego ona oczekuje to dlaczego dawałeś tak mało od siebie? mówiłeś jej wczesniej co czujesz i , że ją kochasz?
Nie dziwie się jej, że ma obawy ale jeśli kocha naprawdę to myślę, że spróbuje dać Ci kolejną szanse...pod warunkiem oczywiście, że do niego nie czuje nic poważnego.

Nie chodzi o to, żeby po Tobie jeżdzić, każdy jest tylko człowiekiem, dobrze , że pieszesz szczerze o tym co czułeś/czujesz i jak między wami bylo. Nie rozumiem co prawda jednej wypowiedzi
"Po prostu wiedziałem że ją kocham, ale myślałem że życie bez niej również miałoby sens i byłobo znośne".
czym  byla dla Ciebie wtedy miłość? wiedziałeś , że ją kochasz ale nie była Ci potrzebna do szczęścia?
życie bez Niej wydawało Ci sie równe fajne? aż do momentu kiedy to tego spróbowałeś, sam widzisz, że fajnie nie jest, że to ona nadawała Twojemu zyciu sens. Mam nadzieję, że po takiej lekcji zaczniesz doceniać to co masz zanim to stracisz.

Nikt nie jest idealny, naprawdę nikt! Ona nie jest, ale Ty na pewno też. Z resztą czy my szukamy ideałów? na pewno nie!
Czy Twoja rodzina nie oceniła jej zbyt powierzchownie? nie akceptowlai jej bo miała kilka kg na duzo bądź ubiera się inaczej?a jakie to ma znaczenie ? czy ktoś zwróicł uwage na co co ma do powiedzenia i jaki ma charakter???? wybacz ale brak akceptacji ze strony Twojej rodziny świadczy o nich a nie o Twojej byłej.
Napradwę miałeś depresję przez jej wygląd? a co z prawdziwa miłością, miłością nie za coś ale mimo czegos? dopiero teraz się u Ciebie pojawiła?

Zawsze kochałem ją jaka była. A ona mnie. Tylko że nie rozumiałem że albo kochasz taką jaka jest, albo się rozstajecie. Teraz mając taki wybór decyzja jest jedna. Rodzinie się nie podobala z kilku powodów, własnie dlatego że wydawała się umiarkowanie czuła dla mnie, i dość myśląca realistycznie/o sobie +wygląd. Ale ja zawsze broniłem ją, i wiele razy z rodziną się pokłóciłem bo miałem o niej dobre zdanie. Też już nie szukam ideału. I tak, mialem depresję nieraz, bo to naprawdę duża nadwaga była:) Ale można z tym walczyć inaczej, np aktywnie spędzając z nią czas itp. I nie można jej za to krytykować. Poza tym, nawet wtedy uważałem że mimo wszystko  z nią chcę być. Mimo mega nadwagi. No i Ona mnie kochała, więc wygląd nie powinien się rzeczywiście liczyć, teraz dla mnie się nie liczy. Pamiętaj, że nigdy nie powiedziała mi wprost, albo mnie zaakceptujesz albo zrywamy. Chciała dobrze, ale tym samym nie dała mi wyboru żebym o nią walczył.

@mała
W sumie tak, nie umiałem kochać inaczej kiedyś. Kochałem ją, mimo tych wad, ale nie tak dojrzale jak teraz umiem. Nie w taki sposób jak teraz.

Ona Ci tego nie musial mowic:) To jest oczywiste.
Juz wiazac sie z nia jednoznacznie to zaakceptowales.
Co innego siorbanie - moze przeszkadzac, czy inne banalne rzeczy.

Mega nadwaga.
Mega wzrost:)
Ale jestem akceptowana:)

To o jej osobowosc chodzi a nie o wyglad.
Inni jakos chyba nie maja z tym problemu.
Nawet ten "nowy"traktuje ja jak ksiezniczke.
Dlaczego?
Bo uwaza, ze jest tego warta.

Swoja droga, odwazna dziewczyna.
Ilez mozna wierzyc, ufac, miec nadzieje?
Walczyla przez 3 lata o Twoja milosc,a kiedy powiedziala dosyc i zaczela myslec o sobie o swoim szczesciu Ty sie przebudziles....

Ciezka sprawa....

Właśnie Ona chciała aktywnie spędzać czas, ja tylko siedziałem w domu i marudziłem:(

Myślałem żeby wysłać jej kwiaty do domu, ale Ona mieszka u tamtego chłopaka, więc taka poczta kwiatowa do niej nie trafi, co najwyżej mama jej da znać że przyszło. Wiersze i poetykę miłosną pisałem jakiś czas temu, pisała wiele razy że to co piszę jest naprawdę piekne, i bardzo cierpi że to tak wyszło.

No i tak, to dzielna dziewczyna, 3 lata znosiła te rzeczy z nadwagą. W sensie że moje traktowanie. Wiele razy było naprawdę źle, ale zawsze walczyliśmy żeby było dobrze, nie umielismy znieść 1 dnia jeśli byliśmy pokłóceni.

3 dni temu pytałem o wyjście do kina
2 dni temu zadzwoniła że wróciła późno i nie miała sił odpisać, i przeprasza że dopiero teraz, i zaczęła się tłumaczyć że naprawdę do kina nie da rady iść bo ma dzień potem egzaminy i nie da rady bo wyszła masa rzeczy. Jednocześnie cały dzień spotykała się z koleżankami, ale to było 1 dzień przed tym kinem. Jak poszedłem tam sam bez niej, napisałem jak idzie nauka z uśmieszkiem, ale do dzisiaj nie odpisała i chyba nie ma zamiaru. Ale jednocześnie rozmowa przez telefon te 2 dni temu była bardzo miła, a Ona nigdy od rozstania nie dzwoniła typu 1 dzień po smsie. Zawsze jak już to pisała smsa lub nic.

Jutro mam urodziny, chyba nic nie będę robił do tego czasu, i zobaczę czy napisze. Na święta dostałem życzenia zbiorowe, byłem pośród 8 innych osób, ale myślała że nie będzie widać chyba, przez przypadek wysłałą mmsa a tam widać odbiorców, a na sylwestra chyba nie miała zamiaru wysyłać też. Ale zadzwoniłem więc złożylismy sobie je. Jednocześnie w ten wtorek rozmawialiśmy z 2 godziny, i na pytanie o to czy to co ja czuję, tą miłość taką wyjątkową tylko dla niej, czy ona też mnie kocha, czy po prostu jestem kolejnym "wyjątkowym" byłym. Powiedziała że mnie też kocha. Nie wiem już nic wiecie?:(

Chciałbym jej zrobić niespodzianki, ale na zmianę mam wrażenie że Ona nie chce kontaktu, a potem okazuje się że sama coś proponuje. A na spotkania wydaje się jednocześnie otwarta i zamknięta. Może po prostu chce być dla mnie miła na rozstanie, żebym jak najmniej cierpiał? W ten wtorek mieliśmy trochę rozmów, bo jak nie jest u nowego to rozmawia ze mną przez telefon nawet długo, i wiele razy mówiła że już zdecydowała i nic z jej strony się nie zmieni. Było to niedługo po tym jak mówiła że mnie kocha tak jak ja ją, ten sam dzień, tylko po 2 godzinach rozmów powaznych o moich zmianach, gdy wydawała się uwaznie słuchać tego co mówię, jednocześnie nie wierząc że mógłbym się zmienić. Wieczorem powiedziała że ma dość tego wszystkiego , i że dla niej to wszystko tez nie jest przyjemne ani łatwe, wstawiła na portal społecznościowy piosenkę o "take it all... or leave me alone..." i napisala w komentarzu to właśnie zdanie, take it all or leave me alone... Potem rozmawialismy, zdenerwowała się że wcześniej to jej tak nie kochałem a teraz to nagle tak, i że gówno prawda że ją kocham i wstawiła piosenkę o definitywnym rozstaniu, jednocześnie dalej odbierała telefony do czasu aż za dużo mówiłem. No i teraz ten telefon w czwartek, gdzie rozmwiała ze mną radośnie i żywo o znajomych naszych wspólnych gdzie się z kim spotyka, i ogólnie opowiadała co u niej w żyiu, na studiach i wesoło co tam się zdarzało ostatnio. Na koniec tego dnia powiedziała że będzie nocować u niego, jak zwykle, a potem że tego dnia już raczej nie da rady żeby zadzwoniła. Napisałem bardzo delikatnie i kulturalnie że jakby chciała to chętnie bym z nia i koleżanką wpadł na shishę, bo to nasza wspólna dobra znajoma, ale ze jak nie chce to nie ma sprawy, nie odpisała. Teraz na wczorajszego smsa o nauce tez nie odpisała. Nic nie wiem, ma to dla Was sens dziewczyny?

Same życzenia nie, bo Ona zawsze pragnęła żebym z nią miał kontakt nawet po rozstaniu. Nie wiem, chciałbym żebyście dziewczyny poradziły co to wszystko może oznaczać, Ona się na mnie sparzyła mocno i nie chce powtórki z rozrywki, a jednocześnie chyba potwornie mnie kocha.. Jak to wygląda dla dziewczyny, co o tym wszystkim sądzicie?

Ja nie wiem o czym Wy tu deliberujecie. Dziewczyna nie czuła się kochana, akceptowana, pojawił się nowy, lepszy facet, więc do niego odeszła. Andy, po co sobie wmawiasz, że ona na pewno Cię kocha? Gdyby Cię kochała, to by z Tobą była, i tyle. Nie ma tu większej filozofii, po co nadinterpretować? Nawet jeśli coś takiego powiedziała, to prędzej z dziecinnie pojmowanej litości, żeby Ci nie robić przykrości, albo żeby samej nie być tą złą, która rzuca i odchodzi.

Jestem prawie pewna, że jej uczucia w stosunku do Ciebie umarły o wiele wcześniej niż w momencie zerwania. Rzadko zdarza się, że kobieta zrywa pod wpływem chwili- to jest raczej ostatnia kropla, która przelewa czarę goryczy, i pieczętuje podjętą decyzję. Mogłeś tego nie dostrzefać, ale ten proces podejmowania decyzji o rozstaniu trwał o wiele dłużej.

Sam widzisz, że kontakt coraz rzadszy, ona jest szczęśliwa, w ogóle nie widać po jej zachowaniu jakiegoś rozdarcia czy bólu z powodu rozstania.

Fajnie, że zrozumiałeś parę rzeczy, może poprawisz to w następnym związku, ale u niej już raczej nie masz czego szukać.

@Busiu
Może masz rację, ale jednak dzwoni do mnie czasem, zawsze jak mówię o rzeczach które zrozumiałem to słucha długo i nic nie komentuje, i raczej nie przez uprzejmość. Myślę że mnie kocha, bo spytałem ją tak nie mimochodem, tylko opisałem wszystko co do niej czuję, że czułem że jest tą jedyną, i naprawdę jest dla mnie taką wielką miłością. Spytałem czy to tylko ja tak mam, czy dla niej jestem "jednym z byłych, wyjątkowy ale jednocześnie nie byłem lepszy od tamtych wszystkich byłych" Powiedziała że nie jestem, i że Ona mnie dalej kocha. Wiem że nawet ostatnio wyglądała na rozdartą, z jednej strony mówi że nigdy ze mną nie będzie, a z drugiej mówiła że najlepiej jak będzie sama, bo już ma dośc facetów, albo że dla niej też to wszystko nie jest niczym fajnym, i się chyba popłakała, albo prawie. Wstawiała piosenki o tym jak to kochasz kogoś strasznie, za kazdym razem walczysz żeby mu tego nie powiedzieć, że słowa miłości ciążą jak klątwa.. I że albo mnie weź całą jaka jestem, albo zostaw na zawsze w spokoju, bo nigdy nie będę zabawką. Tak, nadinterpetuję wiele razy, ale tą piosenkę zobaczyłem po godiznnej rozmowie z nią, gdy mówiłem że Ona nie wierzy, ale może naprawdę realnie moge być inny. Myślała i nic nie powiedziała, powiedziałem że nie musi nawet odpowiadać, ale żeby wiedziała że mimo że w to nie wierzy to naprawdę jest możliwe, to się pożegnaliśmy. Potem sama na skype napisała, ale żal przeważył. Jeśli tak wygląda "zaczęłam nowe życie i jest mi idealnie" to ja nie wiem.

Może rzeczywiście jest jej idealnie, ale wtedy po co to wszystko? Po co by rozmawiała ze mna po kilka godzin o miłości, moich zmianach i tym co robiłem źle i tym że wiele rzeczy ją krzywdziło i za każdą przepraszałem od serca.

I tak, decyzja trochę w niej dojrzewała. Tylko że jej decyzja opiera się o założenie że jestem jaki jestem i nic mnie nie zmieni, co jest nieprawdą. Gorycz przelała rocznica której nie zorganizowałem tak jak trzeba. Jednocześnie dzień po rozstaniu mieliśmy miłą rocznicę, było między nami prawie tak samo jak przed rozstaniem. Kontakt mamy średnio co 1-3 dni, więc też nie wiem czy jest rzadszy, cały czas jest podobnie. Co do spotkań to też nigdy nie mówi : nie chcę się już spotkać.

Nie, Ona nigdy by nie traktowała jako "koło zapasowe". Może jak jemu zacznie przeszkadzać to faktycznie zacznie ze mną urywac kontakt, zauważyłem że jak jest z nim to nigdy raczej ze mną nie rozmawia. Ale jakby chciała mieć mnie jako "zapas" to by nie mówiła przy każdej okazji jak o to pytam, że nigdy z nią nie będę, i nie chce żebym się dla niej zmieniał. Tak się nie tworzy kola zapasowego, poza tym dalej mnie szanuje i nigdy by mi nie kłamała, jeśli mówi że kocha, to naprawdę musi to czuć.

Raczej on jest bezpieczną i pewną ostoją, a ja ryzykownym związkiem który może być dla niej niebezpieczny.

Może masz rację busia, ale nie wszystko pasuje do tego co piszesz, dlatego wolę dodać. Nie wiem, może dostrzeżesz jakies powiązanie w tym wszystkim, które by mi pasowało do tego jaka jest.

Busiu
Nie do końca rozumiesz jak to było, bo zakładasz że jest typową "laską". Ona po prostu przez 3 lata starała po kolei zrobić wszystko co uznała że może pomóc. Wszystko swoim kosztem. Odeszła, bo powiedziała że zrobiła wszystko wszystko co tylko się dało, i to i tak nic nie pomogło. Rozstała się ze mną najpierw, kiedy jego nie było w jej zyciu, nawet nie patrzyła na niego jak na faceta. Wiem, bo była potwornie zrozpaczona, i nie miała chłopaka awaryjnego, po prostu przypadkiem się "spiknęli" tak szybko. Ale rozstanie było bez jego udziału.

Nie jestem jakimś "podnóżkiem", chodzi o to że to jest typ kobiety która zawsze docenia każde staranie z miłości i dobrego serca, natomiast jeśli "walczysz z nią" to Ona od razu traci dobre serce i po prostu przyjmuje "wyzwanie". To typ dziewczyny która na dobroć i uczucia reaguje, jest bardzo wrażliwa.

Poza tym, Ona mnie nie przestała kochać, ale co zrobić jak próbujesz wszystkiego i nic to nie daje?

To jest jedyna dziewczyna która nie jest "znieczulona" i nie jest egoistką. Zostawiła mnie dlatego że nie czuła że ją kocham, więc zabieganie o nią chyba nie naprawi tego, ani tego że jej nie akceptowałem też nie naprawi. Nie mówię że jest święta, ale powiedzmy że 3 lata to Ona była tą co więcej dawała niż otrzymywała, więc po prostu ma już dość i potrzebuje żeby to o nią ktoś dbał i zabiegał.

PS. nie sądzę żebym to ja był pewniakiem, ze mną nie ma pewności że nie wrócą złe dni, a jest przekonana że tak będzie, natomiast On tak czy siak ją kocha, dba, staje na głowie żeby jej było dobrze, wszędzie zabiera i dba o jej interes i zabawę. Ciężko powiedzieć że to ja jestem "frajerem" który jest deską ratunkową. Poza tym, kocham ją jednak na serio, i akceptuje że ja nie wypełniłem swojej roli i potrzebowała kogoś innego. I nie mam do niej żalu że jest z tamtym, popełniłem dużo błędów i Ona też zasłużyła na trochę szczęścia. Poza tym, nigdy mnie o nic nie obwiniała dopóki sam nie mówię czegoś, Ona sama sądzi że niezbyt dobrze się zachowała i wie że to wszystko dziwnie wyszło z nowym związkiem.

Jedno o niej wiem i 3 lata dawała mi tego dowody. Jest dziwna, ale niczego złego nigdy nie robi jeśli nie ma bardzo bardzo dobrych powodów. Ona bardzo przejmuje się uczuciami innych, bardziej niż swoimi najczęściej. Chyba że już nie ma siły.

A moze boli Cie po prostu to, ze Ona juz kogos ma?

Ojjjj chyba zbyt pozno sie ocknales.....

Miales 3 lata! Cale 3 dluuuugie lata...

Uparles sie:) NIe ma co:)

To w takim razie powodzenia zycze:) i wytrwalosci:)

a ja będę bronić kolegi! nie będę tu przedstawiać już mojej histirii Andy zna ją już z mojego wątku "wszytko sie posypało" gdzie odbiegliśmy trochę od tematu na rzecz Jego sprawy. Dziewczyny ja rozumiem, że stanęłyście w obronie Jego byłej i fakt macie w tym sporo racji ale czasem żeby człowiek coś zrozumiał trzeba nim potrząsnąć. Wydaje Wam się, że ona tak ma mega super z nowym chłopakiem? to po co nadal utrzymuje z Andy'm tak bliskie relacje, nie odmawia spotkań itd...? Mój chłopak też mnie ranił przez ponad 2 lata i też tego nie widział i nie byłam szczęśliwa, odeszłam i znalazłam "szczęście" w ramionach innego i co?? I nic nowy związek nie przetrwał, nie opierał się nawet na zalążku miłości z mojej strony a jednynie na tym, że było fajnie czyt. inaczej niż do tej pory. To wszytko potrząsnęło moim chłopakiem, który zrozumiał co robił nie tak, szczerze się zmienił i uparcie walczył mimo, że nie raz w twarz wykrzyczałam mu, że go nie kocham i nigdy nie wrócę, że jestem szczęśliwa z obecnym super cudownym chłopakiem, ale ten się nie poddawał walczył o mnie a ja walczyłam z samą sobą ze strachem i wygraliśmy oboje jesteśmy razem, oboje się zmieniliśmy, kochamy się, szanujemy i pragniemy siebie na wzajem.

więc nie naskakujmy na Chłopaka niech walczy jeśli Mu zależy, zrozumiał późno ale to nie oznacza, że za późno a jej uczucia nie koniecznie zniknęły może po prostu zostały uśpione...

a poza tym to która z nas nie chciałaby by facet tak o nią zabiegał, co??;)

Powiedz Andy jak relacje? odezwała się? dostałeś życzenia?

ps. WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO Z OKAZJI URODZIN! Życzę Ci, żebys był szczęśliwy i żeby udało Ci się ją odzyskać!!!!

nie pisz, nie dzwoń stań się troszeczkę "chłodniejszy" to i dla niej wyjdzie na dobre, może wtedy zauważy, że też masz uczucia, może zatęskni...?:)

i ode mnie również wszystkiego najlepszego i 1OO lat!

Jak nie kochać kobitek:)

Dziękuję dziewczyny jeszcze raz:)

No i na razie jak sama zaczęła dzwonić to ja przestanę, niech się stęskni w tym tygodniu trochę:)

@up
No, przy Tobie czuję się jak osoba bez klasy;)