Sytuacja bez wyjscia ?

Napisałaś w którymś z postów:

a wcześniej:

i jeszcze:

Problem dotyczy całej Twojej rodziny.
Nie tylko Twej siostry, która delegowała się do miana osoby, z którą jest dużo kłopotu.
To, co mogłoby pomóc to terapia rodzinna, nie tylko jej własna.

Samo chodzenie na terapię nie wystarczy nigdy.
By terapia przyniosła rezultaty, osoby biorące w niej udział muszą chcieć wprowadzać zmiany w swoim zachowaniu. Poza tym terapia rodzinna jest terapią  w s z y s t k i c h  osób, nie tylko wydelegowanych, należących do danej rodziny.

Mniej więcej byłam w podobnej sytuacji,brat,który z ledwością zdał podstawówkę,teraz ma lat 19 i siedzi w 2 klasie gimnazjum wieczorowym. Nie miał kuratora,ale i nie miał ojca tak naprawdę. Nasz ojciec wyjechał do Rzymu i zjeżdża raz do roku także nie miał kto trzymać nad nim twardej ręki. Mama pracowała na naszą czwórkę,brat najstarszy czasami chciał być ojcem,ale to i tak nic nie dało,a ja jako starsza siostra ustawiałam go,tylko w domu się słuchał czasami,tylko jak wyszedł to koledzy ważniejsi,marichuana,melanże. Kary miał jakie tylko przyszły do głowy matce. Kiedyś to go przekupić pieniędzmi chciała za naukę. Tylko u niego plus jest taki,że w wakacje jeździ do Niemiec zarabiać połowę pensji oddaje mamie i dużo jej pomaga. Ja już nie mieszkam w domu,bo układam sobie życie z narzeczonym,brat starszy również z narzeczoną i pozostało młodszemu pełnienia głowy domu. Boli mnie to,że nie umie skończyć śmiesznego gimnazjum i nie wyobrażam sobie go w przyszłości w dobrej pracy z rodziną na karku. Facet musi potrafić zarobić na dom,a dziewczyna prędzej sobie poradzi tylko widzę u Ciebie nie ciekawą sytuację i rodzice też niby starają się ją ustawić,a tak naprawdę im nie wychodzi. Może to zabrzmi jak świństwo,ale takie dzieciaki powinny dostać kopa w cztery litery od życia i zacząć myśleć. Kurator nic nie daje,bo ona czuje się bezkarna. Jak rodzice dostaną grzywnę za jej nie uczenie się i będą kazali zarobić jej samej na nią to wtedy będzie inaczej śpiewać. Nie wiem co Ci doradzić,ja miałam i mam dobry kontakt z bratem i jakiś wpływ również,ale spróbuj usiąść z nią,pogadać jak siostry,przełamać lody,obiecać,że pomożesz jej w nauce,będziesz wspierać tylko niech zacznie myśleć o przyszłości,bo jeśli nadal tak będzie to pfu pfu wypluć przyjdzie wam do domu z niespodzianką. Wasza mama dawno powinna dać jej oparcie,bo krzykiem i groźbami bardziej ją nakręca. Oczywiście nie można głaskać ciągle,ale wsparcie często się przydaje.

Daj znać czy jest szansa na pogadanie z nią i czy widzisz szanse na wydostanie jej z tego. Co jeszcze zauważyłam to rodzice też jej ulegają np. ze zmianą szkoły,absolutnie nie powinni tego robić,bo dziecko nie jest od rządzenia rodzicami i ustawianiem ich po swojemu. I najlepiej byłoby ukrócić jej te znajomości. Zero wychodzenia po szkole,w weekendy nadrabianie materiału,poprawa,a później przyjemności.

wychowałam troje dzieci na przyzwoitych ludzi,bo nigdy ich nie opuścilam gdy mieli problemy.To nie kurator i dom dziecka wychowuje tylko rodzice.Mój syn kiedy skończył podstawówkę poszedł do szkoły zawodowej,wtedy takie były i odechciało mu się nauki.Chodził do szkoły kiedy chciał, na którą godzinę chciał,Szedł więc np.na pierwsza lekcję i wychodził,albo przychodził na ostatnia.Jak wolny słuchacz.Najczęścij nie chodził wcale.Nie pomagały rozmowy,prośby,grożby,rozmowy z pedagogiem szkolnym,dostał nawet w tyłek od ojca bo nawet jego cierpliwość się wyczerpała chociaż był czlowiekiem spokojnym i kochał bardzo syna.Usiedliśmy więc razem i i zastanawialiśmy się co z tym chłopakiem zrobić.Podjeliśmy wspólną decyzje i powiedzieliśmy mu że może się nie uczyć ale w domu siedział nie będzie,że skoro nie chce się uczyć to pójdzie do pracy.Załatwiliśmy mu pracę gońca w zakładzie.I poszed do pracy i pracował kilka miesięcy.Po czym przyszedł do nas i oznajmił że idzie do szkoły,sam ją sobie załatwił,że woli się uczyć,Skończył szkołe z całkiem niezłymi ocenami.Jeśli Twoi rodzice nie pójdą po rozum do głowy i nie podejmą działań to pozwolą zmarnować życie wasnego dziecka.Ty też jesteś dzieckiem i Twoje dobre chęci nic nie pomogą.