nie mam sił zyc po gwałcie a jeszcze on

mlodaszalona - co do nich czujesz? Czemu jesteś z partnerem?

i problemu alkoholowego partnera nie da się rozwiązać? Jeśli nie wspiera i pije - to w czym jest fajny? Co Ci ten związek daje?

młodaszalona,ja też byłam w związku z pijakiem. Masz trzy rozwiązania
1- zostać i próbować mu pomóc, ale to jest uzależnione od tego czy on zdaje sobie sprawę że alkohol to jego problem,do puki sam przed sobą tego nie przyzna nie będzie lepiej.
2- odejść i spróbować ułożyć sobie życie z innym. Pytanie czy kolega twojego partnera bierze taka możliwość w uwagę, bo może on tylko stara się ci pomóc,a ty spragniona uczucia widzisz w tym miłość, jeżeli wyznał ci miłość to na pewno miał jakieś propozycje "jak to urządzić"
3- odejść,nie wiązać się z nikim innym, najpierw dojść do siebie po horrorze jaki przeżyłaś stosunkowo nie tak dawno. I ty i twój synek potrzebujecie przede wszystkim spokoju, jeżeli twój przyjaciel naprawdę cię kocha, zrozumie jeżeli mu to wytłumaczysz, i będzie ci pomagał nadal bez nalegania i nacisków. Ty mając spokój, prędzej znajdziesz jasność w swoich uczuciach i z bardziej chłodniejsza głowa będziesz podejmować decyzję co do przyszłości. A możliwe że i twój partner "otrzeźwieje" dosłownie i w przenośni, gdy dotrze do niego że traci nie tylko ciebie ale i syna. Nie piszesz jaka jest twoja sytuacja materialna,czy jesteś niezależna finansowo,mieszkaniowo itd. Wiadomo że w polskich realiach te sprawy nieraz bardzo zawężają możliwości wyboru

próbowałam pomóc partnerowi ale on sobie na to nie pozwala jak to mówi ja nie mam z tym problemów ty się czepiasz ja tylko lubie co dziennie wypić pare piw co sytuacji finansowej i mieszkaniowej to wynajmuje mieszkanie i głównie cały dom utrzymuje ja bo partner często traci prace a dzieci mam troje z innego równieZ nie miłego związku {facet sadysta 8 lat piekła ale to temat zamkniety już dawno} co do gwałtu to ignoruje moje wybuch płaczu i wie że mam do niego żal bo był piętro wyżej a standardowo spał pijany nie słyszał moich krzyków i płaczu dziecka sąsiedzi niby też nie ale boją się powiedzieć prawde ja zeszłam na duł do właściciela kamienicy w której mieszkałam i stało się co się stało co do jego kolegi to tak mówi że kocha że mu zależy na mnie i moich dzieciach ale po swoich przeżyciach nie za bardzo wierze facetą myślałam że mając 30 lat nie zdaży mi się nic gorszego niż ojciec moich dzieci ale jednak myliłam sie mówiłam jego koledze że jeśli odejde od partnera to najpierw będe chciała być sama by się uspokoić i zacząć jasno myśleć powiedział że da mi tyle czasu ile będę potrzebować a w tym czasie będzie blisko bym mogła na niego liczyć i poznawać go lepiej z drugiej strony mój partner jest kochany jak nie przesadza z piwem no i moje dzieci są za nim a syn od urodzenia traktuje go jako ojca bo kiedyś zostałam sama z 2 dzieci i w ciąży syn nie zna biologicznego ojca traktuje partnera jako ojca a mój partner moje dzieci traktuje jak swoje po za tym ma pretensje że nie chcę odszkodowania od sprawców tylko ich skazania nie chce tych pieniędzy bo całe życie będą ni o tym przypominać a ja chcę zapomnieć tylko czy się da

Z tego co napisałaś rozumiem ,że sprawa o gwałt się odbędzie?
Do psychologa powinnaś iść jak najszybciej,dostaniesz tabletki które pozwolą ci w miarę spokojnie funkcjonować,wyciszyć.
Rozmowa z kimś bliskim też była by pomocną.
Natomiast co do twego życia prywatnego i decyzji z kim,jak i kiedy....moim zdaniem nie powinnaś teraz takowych podejmować.
Właściwie to należałby się Tobie spokój i odcięcie od spraw damsko-męskich.
Daj sobie czas i zajmij się sobą i swoim zdrowiem psychicznym.
Pamiętaj!!! Lekarz-leki !

Zgadzam się z poprzednikami, ja dodałabym jeszcze, żebyś poszła z synkiem na terapię, bo piszesz, że to wszystko stało się przy nim. Dla dziecka to także jest straszne przeżycie.
Przesyłam Ci siły, byś miała motywację, rozumiem, że się boisz, ale te kanalie muszą odpowiedzieć za to co zrobili . Też uważam, że pakujesz się w związki ze skłonnością do przemocy, dlatego teraz powinnaś zadbać szczególnie o siebie i synka.

jak by  było mało wypuścili jednego ze sprawców i nawet mnie o tym nie poinformowano gdyby sam nie zadzwonił nie wiedziała bym pomyście jaki szok miałam gdy w słuchawce usłyszałam głos swojego gwałciciela roześmiany i zadowolony a prokurator nawet mnie nie poinformował ze człowiek który mnie zgwałcił i chciał zabić wychodzi od tak mimo tylu obciążających dowodów wyszedł bo ma cukrzyce masakra jestem przerażona

Młodaszalona trzymam kciuki za Ciebie mam koleżanką która została tak brutalnie
potraktowana jak ty i powiem Ci że pomimo trudności znalazła mężczyznę życia który ją
kocha jest dla niej wsparciem i jest szczęśliwa, tamtych chwil nie zapomnie ale potrafi żyć i cieszyć się szczęściem!

pozdrawiam

dokładnie, zostaw alkoholika. pozbieraj się i dziecko, potem szukaj uczucia (choćby z tym kolegą)
gwałt zostawia straszne skutki u kobiety (wiem po sobie) jednak można się podnieść. trochę to z pewnością potrawa, ale można
będzie dobrze trzymam kciuki

szarość to ja z mojego 'przypadku' też nic nie pamiętam. wiem tylko, że powiedziała gościowi 'odpier*** się ode mnie' a potem się ocknęłam jak już było po wszystkim... i szczerze mówiąc cieszę się, że wtedy, bo nie wiem jak teraz bym podchodziła do spraw seksu i zbliżeń z kimś bliskim. ja pomału sie dźwigam, ciężko jest, ale i \Ty sobie poradzisz
pozrawiam

Jakbyś kochała pierwszego, nie myślała byś o drugim.
Jak kochasz jednego, a on ma to gdzieś odejdz.

mlodaszalona - Opisana przez Ciebie historia jest bardzo dramatyczna i nieszczesliwa.
Mysle jednak ze Twoja odpowiedzialnosc rowniez ma tu swoje znaczenie.
Wyglada ze jestes mistrzynia w podejmowaniu zlych decyzji zyciowych.
Niechec do wizyty u psychologa moze to potwierdzic.
To wlasnie psycholog pomoze Ci uswiadomic jakie bledy popelnilas, doprowadzajac do obecnej sytuacji.
Uciekasz przed tym.

Sama musisz zrozumiec co jest przyczyna sytuacji w jakiej sie znajdujesz i zaden mezczyzna nie uszczesliwi Cie zanim sama do tego nie dojdziesz.

Zmien pseldonim na dojzala i rozsadna.