podobam mu sie ale go nie podniecam

Oj to przykre, szczerze mówiac (wyrażam tylko moje zdanie) jak to przeczytałam to kojaży mi się to poniekąd z wykorzystywaniem, sama nie wiem ale Ty sie starasz, robisz co możesz a on narzeka;/ wiesz to nie tak powinno wygladać, nie znam kobiety która nie podniecałaby partnera jak robi mu dobrze;/
On jest mega egoistą nie liczy sie z Twoimi uczuciami i zostanie to w twojej psychice na długo jeszcze. I to z nim coś jest nie tak a nie z Toba.
Poradziłabym Ci rozstanie bo wkurza mnie takie coś;/ ale wiem że to nie takie łatwe i wiem że nie samym seksem człowiek żyje. Widać że go kochasz i sama musiałaś sie na wiele zdobyć żeby np zrobić mu dobrze ale on tego nie docenił, powinien sie przyznać że było mu dobrze i podziekować że sie starasz a nie narzekać. Co może masz stanąc na sutkach żeby się podniecił?:o nie kumam, poprostu musisz zrobić mu mega awanture.
Powtarzam że to tylko moje odczucia i przepraszam za nieskładność ale setki myśli mi się przewija przez głowe i chciałabym je wszystkie napisac

Czy to jego podniecenie to od samego początku współzycia.Zastanawiam się czy to on nie ma problemów ze zdrowiem i z 'małym".Faceci czasami mają takie problemy...nawet palenie papierosów może być przyczyną.

Ja to potrafię zrozumieć, są dziewczyny które uważam za piękne (idealne figury, piękne rysy twarzy, dobrze się ubierają), ale wiem, że nie byłbym z nimi w stanie uprawiać seksu, są dla mnie zimne, aseksualne, nie pociągają mnie. Wydaje mi się, że jest to kwestia ich sposobu bycia, który mi nie odpowiada.
Z drugiej strony, w liceum starałem się ograniczać kontakty z dziewczyną, która swoim charakterem i sposobem bycia bardzo mi odpowiadała, pociągała mnie seksualnie, jednak jej lekka otyłość przeszkadzała mi na tyle, że bałem się mocniej w to angażować. Może mnie coś ominęło pięknego? Może bym ją zranił, nie mogąc zaakceptować tej konkretnej niedoskonałości?

No pewnie! W dodatku wpadnie w depresję, z której nie wyplącze się już do końca swojego przedwcześnie zakończonego życia :>
Skąd taka diagnoza? Po co komukolwiek wmawiać tak negatywną wizję przyszłości?
Takie przepowiednie są destrukcyjne.

Jasne, że dziewczyna może być dla faceta obiektywnie ładna, ale nie pociągać Go seksualnie. Faceci to nie maszynki, nie z każdą chcą uprawiać seks.
Jednak Autorka w innym temacie pisała czy możliwy jest związek między heteroseksualną osoba a aseksualną.
Podejrzewasz chłopaka o aseksualizm?
Tu sprawa jest dziwna, bo jesteście razem, więc seks między Wami wydaje się sprawą logiczną.
Może coś obniża Wasze libido, może faktycznie ma inną orientację, może jakieś złe doświadczenia z dzieciństwa, a może nie dojrzał do związku, do seksu... Nie wiadomo.
Jego zachowanie jest dość niepokojące, niby chce, żebyś coś zmieniła, a z drugiej strony odrzuca propozycje.
Ja bym stanowczo z Nim pogadała, bo wygląda na to jakby coś ukrywał. Jeżeli tak nie jest, to chociażby zaproponować wizytę u specjalisty, bo na dłuższą metę, jeżeli On hipotetycznie nie chciałby seksu, a Ty tak, to nie dogadacie się/

Próbowałam rozmawiać na ten temat. Twierdzi, że z innymi kobietami też różnie bywało i on nawet nie w każdej pozycji jest w stanie dojść.
Nie wiem co mam sądzić na ten temat, najgorsze jest to, że zaczynam się wstydzić robić cokolwiek, bo wydaje mi się, że zrobie z siebie idiotke i to co będę robiła i tak go nie podnieci.
Seks u nas zawsze był problemem, w zasadzie w pewnym momencie zupełnie go odciął i teraz jak wróciliśmy do niego ( pewnie dla tego, że jest on ważny dla mnie) to i tak nic nie idzie.
Na początku znajomości potrafiłam go chociaż doprowadzić do końca oralnie, teraz jak jestesmy ze sobą bliżej pod względem emocjonalmym nie wychodzi nic - a chyba powinno być odwrotnie.
Ja uważam że seks odpadł zupełnie w momencie kiedy wyznałam co do niego czuje, pare miesięcy temu, nie wiem jakie to może mieć znaczenie, ale tylko z tym mi się kojarzy.

Czuje się bezsilna i nie wiem co mam robić. Seks jest dla mnie ważny, wydaje mi się nabardziej naturalną formą bliskości między ludźmi których coś łączy.

Dla mnie liczy się bardziej seksapil, sposób bycia dziewczyny, barwa jej głosu, podejście do życia, spojrzenie.
Ona miała tego więcej niż większość dziewczyn które znam, nie miała natomiast idealnego ciała.
Ona mi się bardzo podoba, bardzo mnie pociągała, jednak obiektywnie rzecz biorąc, nie jest taką pięknością jak choćby Ruslana Korshunova (która mimo swojego niezaprzeczalnego, słowiańskiego piękna, nie sprawia że robi mi się ciepło).

@tommy:
Ja zakładam, że nie z każdego związku da się coś wykrzesać...
Z tego powodu nie potrafię zrozumieć chrześcijańskiego podejścia, zakładającego tłumienie instynktów, próbowałem tak będąc nastolatkiem i nic z tego dobrego nie było, w moim przypadku prowadziło to do przeidealizowania obiektów moich westchnień.

@zielona:
Jeżeli chłopak nic do ciebie nie czuje na tej płaszczyźnie, po co ciągnąć tę fikcję? Ciesz się, że straciłaś tylko 4 miesiące.
Bądź mu wdzięczna, że jest z tobą szczery, przynajmniej wiesz na czym stoisz.

Zielona2,
czy mogłabyś napisać coś więcej o Waszej relacji pozaseksualnej? Od jak dawna się znacie, co Was połączyło, jak spędzacie razem czas, jakie macie plany. Czy wiążesz w jakiś sposób Wasze trudności we współżyciu z innymi wydarzeniami?

W jakim jesteście wieku?

Przyznam, że informacje, którymi się podzieliłaś, moim zdaniem dość jednoznacznie wskazują na zaburzenia seksualne partnera. Seksuolog rozważałby diagnozę przede wszystkim w kierunku zaburzeń erekcji (o źródłach psychicznych lub somatycznych) i oziębłości seksualnej (braku lub utraty potrzeb seksualnych). Istnieje także możliwość, że specyficzne potrzeby seksualne (np. fetyszyzm) uniemożliwiają mu odbycie klasycznego stosunku i czerpanie z niego przyjemności. W każdej z tych sytuacji potrzebna jest interwencja terapeutyczna. Twoje usilne starania sprawienia przyjemności partnerowi nie mogą być skuteczne, nie z powodu możliwości Twoich - ale jego.

to czas pomału myśleć o rodzinie, musicie to razem obgadać i to jak najszybciej. Wygarnij mu jak sie czujesz, że jest Ci źle i żeby dla Waszego związku szedł do lekarza z tym bo przecież jak nic sie nie zmieni to chciałabyś żyć z nim całe życie, a skad pewność że nie bedzie gorzej po paru latach w ogole odechce mi sie jakiegokolwiek zblożenia i co wtedy? Teraz nie myśli o tym jak Ty się możesz czuć a co dopiero później. Porozmawiaj z nim poważnie to jedyne wyjście, może on wie że ma jakieś problemy ale boi się Tobie o tym powiedzieć... Wyciągnij to z niego bo inaczej się nie dowiesz tylko bedzie o wszystko Ciebie obwiniał...

Jak byś się poczuł, co byś pomyślał, co byś zrobił? Nie zapominaj, że byś ją kochał i zależałoby Ci na niej.

Jestem dosyć wrażliwą osobą, miałem kiedyś poważnie złamane serce, teraz stałem się mniej sentymentalny, z tamtego przypadku dużo się nauczyłem.

Jestem egoistą, tzn. bardzo zależy mi na zaspokojeniu kobiety, ale traktuję to jako narzędzie mojej rozkoszy. Nie przejmuję się więc tak bardzo tym co myśli sobie na mój temat kobieta.
Myślę, że potrafię obiektywnie ocenić swoją seksualność, własne doświadczenie i ich wartość.

Tak jak napisałem wcześniej, po co się męczyć? Co to za związek bez więzi seksualnej?
Ten partner Zielonej może być aseksualny i nie ma ochoty podejmować jakiejkolwiek inicjatywy. Jak długo to tylko Zielona ma przejawiać zaangażowanie?

Zielona2,
oczywiście sfera seksualna jest bardzo intymna i rozmowa sugerująca konsultację lekarską może być trudna. Podejrzewam jednak, że Twój partner, nawet jeśli nie rozmawia o tym z Tobą otwarcie, sam doskonale zdaje sobie sprawę, że może mieć poważny problem. Być może też sam wie lub domyśla się, jakie są tego przyczyny.

Myślę, że to poważny problem Twojego partnera Zielona, a nie Twój. Dlaczego? Bo jakoś nie wyobrażam sobie sytuacji, w której kobieta stara się jak może, a facet nic... A po 5 minutach kończy i to bez "finishu". Zwykle to jest na odwrót, dlatego w ogóle tego nie rozumiem. Dlatego nie obwiniaj się, nie masz powodów.

Inną sprawą jest fakt, że tak jak pisaliście wcześniej są kobiety które kochamy, a są takie które wzbudzają w nas pożądanie. Oczywiście najlepiej jeśli jest i miłość i pożądanie za razem, ale nie zawsze się to zdarza.

Kolejną rzeczą jest technika. Nie mówię, że w Twoim przypadku jej nie ma, tylko że Twój partner ma problem. Ale wracając do techniki to zawsze myślałem, że seks oralny potrafi dać mi niesamowite wrażenia, porównywalne z klasycznym. Nie prawda. Jeśli pewne rzeczy wykonuje się źle i nie podsunie się sugestii partnerowi aby robił to inaczej, może być święcie przekonany że robi to dobrze, podczas kiedy my sami zamiast czerpać przyjemność, raczej czujemy dyskomfort i brak podniecenia (albo nawet spadek emocji). Cóż, nie ma złotego środka. Trzeba rozmawiać z partnerem, wiedzieć co w danej chwili myśli i odczuwa. Inaczej chyba nikt nie będzie nigdy czerpał przyjemności ze stosunku, przynajmniej nie po pierwszym razie. Poza tym jeśli Twój partner ma problemy nazwijmy po imieniu z podnieceniem, to porozmawiaj z nim może akurat namówi się na wizytę u lekarza lub zastosuje jakiś lubrykant rozgrzewająco pobudzający.

A tak z innej strony patrząc to załóż seksowną bieliznę, w której nigdy Cię nie widział. Zachowuj się tak, jakby w ogóle Cię to nie obchodziło, ale jednocześnie daj mu zauważyć, że taką bieliznę nosisz. Nie wzbudzaj w nim zazdrości bo zacznie wymyślać historie dla kogo taka bieliznę ubrałaś (mężczyźni potrafią być bardzo zazdrośni, nawet jeśli tak naprawdę nie mają powodów). Po prostu obudź w nim ciekawość i pożądanie. To nie stanie się w jeden wieczór, ale po krótkim czasie może odnieść skutek. Poza tym jeśli jesteście ze sobą od dłuższego czasu, może brakuje jakiegoś urozmaicenia? Czegoś nowego, może nawet szalonego. Nie wiem. Pierwsze z nim porozmawiaj, o swoich uczuciach, o tym co myślisz i dlaczego. Jeśli Cię kocha, zrozumie. Wtedy wzbudź w nim ciekawość i pożądanie. A na końcu zaskocz czymś zupełnie nowym.

Zielona, według mnie to spory problem i seksu będzie Tobie prawdopodobnie zawsze brakowac w tym związku. Może ma problem natury fizycznej - wtedy - do lekarza, ale jesli jest aseksualny (maly temperament) to juz nic nie zrobisz. Czym on wynagradza Tobie brak seksu, ze z nim jesteś? Przytula, okazuje w jakis inny sposób czulość/miłosc, rozmawia z Toba, mówi mile rzeczy, troszczy się, jest najlepszym  przyjacielem?
Jesli tak, to mogłabym zroumiec ze z nim jesteś i warto walczyc. Jesli nie, to wybacz ale nie rozumiem....

Młody-stary czemu mącisz?

Twoja siostra, którą byś kochał musi Ci sie podobać fizycznie? Czy wystarczy, że ją lubisz za jej charakter? Słowo lubić można używać niekiedy zamniennie z podobać. Jednak podobać dotyczy zazwyczaj tego co widać, odnośi sie do fizyczności.

A mnie zastanawia to co napisał straceniec! Ponieważ jeżeli mężczyźni potrafią o jakiejś kobiecie powiedzieć, że jest piękna i faktycznie tak myślą, ale nie jest to równoznaczne z tym, że ona pociaga ich seksualnie to wydaje mi się, że taki mężczyzna powinien nie mieć ochoty podrywać takiej kobiety? Gdyż w naturze męzczyzny nie jest wiązać się z kobietą, która nie jest dla niego atrakcyjna seskualnie?

jackjohn Twoja wypowiedź też mnie zastanawia, gdyż piszesz, że niektóre kobiety się kocha inne pożąda. Rozumiem to, że można tylko i wyłącznie pożądać jakiejś kobiety, chcieć to z nią zrobić i myśleć o niej tylko w sensie seksualnym.  Jednak nie rozumiem jak można kochac kobietę, która by meżczyzny nie pociągała fizycznie, seksualnie, no chyba, że na wybrankę życia taki mężczyzna szukałby siostry, przyjaciółki ale nie kobiety, którą by pragnął i jednocześnie umiałby z nią zbudować trwałą więź emocjonalną?

W dojrzałej miłości owszem powinna też być przyjaźń między partnerami. Jednak przyjaźń sama w sobie to nie miłość w rozumieniu relacji damsko-męskich. Aspekt seksualny jest tutaj niezbędny, gdyż ten aspekt wpływa choćby na same odczuwanie miłości jako uczuć itp. Inne uczucia się ma do siostry, a inne do kobiety jako partnerki. No chyba, że partnerzy oboje są aseksualni. Tyle, że seksualnośc to dla mnie coś więcej niż tylko sam stosunek w sobie, to namiętnośc, zmysłowość to potrzeba kontaktu fizycznego i wiele wiele wiecej...

No to jeśli oboje się kochacie i jesteście dla siebie ważni to marsz do seksuologa! Problem sam się raczej nie rozwiąże...

Słucham Waszych problemów i opinii na temat pożycia z mężczyznami....
Widzę, że nie jestem przypadkiem odosobnionym
Jestem młodą kobietą (27 lat), z moim partnerem jesteśmy rówieśnikami. Borykam się z niezwykłymi, jak dla mnie, problemami.
Nigdy dotąd, tzn.w poprzednich związkach, nie doświadczyłam uczucia odrzucenia, krytyki związanej z wyglądem, zarzutu braku kobiecości STRASZNE! wierzcie mi. Na początku związku było cudownie, po prostu sielanka. Jednak odkąd mieszkamy razem seks jest coraz rzadszym gościem w naszym łóżku. Najpierw zachęcałam mojego partnera..ubiorem, potem wymyślną bielizną, tańcem co tylko przyszło mi do głowy. Potem przyszła frustracja... jestem młoda, atrakcyjna, czy powinnam stawać na rzęsach i się o To prosić??? od czasu do czasu usłyszałam, że mam nieładne sukienki, niekobiece zachowania, i wiele innych krytyk... Nadszedł czas gdy przestałam zabiegać, okazałam żal i ochłodziłam moje wylewne i ciepłe serce. Nie wiem co można zrobić z kimś, kto co dzień mówi mi "Kocham Cie, jesteś taka kochana..." po czym nie kocha się z Tobą częściej niż 3x w miesiącu, a i to odbieram jako pewnego rodzaju obowiązek jego strony. Brak jest w nim namiętności, czułości, pożądania do mnie. Czy to już koniec miłości?