Dlaczego trwają?

Pozwol, ze najpierw odniose sie do tej roznicy wieku - to akurat argument bledny. Sama wiem z zycia, w tym tez wlasnego i najblizszej rodziny (niestety) oraz z wielu postow tutaj, ze tak samo "kochaja sie" rownolatki jak ta przykladowa para. Dodam tez, ze mieszkam i zyje obecnie z panem sporo mlodszym ode mnie, wczesniej bylo 10 lat z rowiesnikiem zakonczone wreszcie rozwodem i ten obecny zwiazek to idylla w porownaniu do poprzedniego pod kazdym wzgledem. To nie metryka czyni czlowieka dojrzalym i odpowiedzialnym. Podobnie z tym sypianiem - nie wiem ile rzeczona pani ma lat ale moge Ci zagwarantowac, ze wlasnie pary: ona starsza, on mlodszy, pod tym przynajmniej wzgledem wspolpracuja ze soba wysmienicie..z tej prostej przyczyny, ze kobiety sa w rozkwicie swych potrzeb sporo pozniej niz panowie i ich potrzeby wlasnie wtedy wyrownuja sie- tak natura pokombinowala.

No ale do sedna Twojego postu wracajac - taki zwiazek jak opisalas to, niestety bardzo modelowa rodzina polska, katolicka, z malej miejscowosci, gdzie wszyscy wszystkich znaja (choc i w wiekszych miastach sa takie przypadki), rodzina, ktora juz dawno rodzina byc przestala ale ze wzgledow: religijnych, spolecznych (co rodzina i ludzie na to!!!) oraz a przede wszystkim finansowych promuje te martyrologie narodu polskiego w kraju i za granica. Ale co tu radzic mozna, jesli dorosli ludzie na taki byt sami sie skazuja?
Tak napredce: jej doradzilabym piesza pielgrzymke ale do Ziemi Swietej (do Czestochowy to za blisko), moze bable na nogach obudzilyby jakies mniej katolickie a bardziej ludzkie mysli i odruchy w jejmosci;  jemu karnet do najblizszego salonu "masazu" - tez odpuscilby nieco w domu, a dzieciom..wlasnych spokojnych domow w odleglosci wykluczajacej czeste odwiedziny rodzicow. Najlepiej inny kontynent.

Odpowiadajac na Twoje ostatnie pytanie: predzej sama bym sie powiesila niz rok w takim zwiazku wytrwala. Teraz wydaje mi sie, ze moje klopoty malzenskie to byl maly Pikus:)

np prawdę mowiąc to takich przykladów jest wokoł nas  mnostwo.jednakże znamy  to  tylko  zewnątrz;gdyby  zagłebic sie w problem kazdy  z osobna ,wyszłyby na jaw  jeszcze inne  "brudy",które ludzie  trzymają pod kołdrą.część ,która jest  widoczna  dla samego obserwatora gołym okiem  powoduje ,że zniechęcamy sie do jednej strony -tymczasem warto byłoby  chyba  przyjrzeć sie im obojgu.nie  zawsze problem  jest taki oczywisty(częstokroć powierzchowny);problemy w takich relacjach  są zakopywane od wielu  wielu lat i narastają.wowczas jedna i  druga  strona już  tak "zaszłe"w swoim domowym kieracie wojennym ,nie próbują nawet  zrozumieć kiedy to sie  wszystko   zaczęło.

i dochodzimy do konkretnego wniosku:brak zgody i miłości!TAK

ale przede wszystkim brak rozmowy!

w takich  związkach ,własnie ta  Domina sądzie  ze ona ma wszystko pod kontrola i nie tutaj o czym dyskutować,po prostu ma  byc  tak jak ona  chce.i może to jest rozwiązanie ....

zacznijmy wieć rozmawiać

"...Trzeba by dzielić dom a są dorosłe dzieci...co powie rodzina..." - sama odpowiedziałaś sobie na pytanie dlaczego jeszcze są razem. Sa ze sobą bo tak wypada, bo tak wygodnie...
Różnica wieku nie ma z tym nic wspólnego, Oni po prostu do siebie nie pasują . Osiągneli już wszystko i nie mają do czego dążyć ... nie cieszy ich nic . Pewnie pobrali się pod wpływem młodzieńczych namiętności a gdy ta się wypaliła prawdziwa dojrzała miłość nie zajeła jej miejsca. To że ktoś ma pieniądze wcale nie oznacza że jest szczęśliwy.

LILA masz racje,oni już sami pewnie nie wiedza kiedy zaczęła się ta wojna i o co!Na tę chwile nie wiem jaki mediator jest w stanie im pomóc.Proponowałam ich córce żeby z nimi pogadali i namowili na terapie malżeńską.Podobno kulą w plot.Oni po prostu tego nie chca.Nienawiśc szczera i do bólu.Rodem z filmu"Wojna Panstwa Rose".

MUSSUKa Rancza nie oglądam więc nie wiem jak jest w filmie.Ta historia w każdym razie z życia wzięta
Ona o nim..."to debil i czub" On o niej "jest nienormalna".... Znam dośc dobrze ich oboje i ich opinie o sobie.Faktycznie pewnie się nie dobrali od samego poczatku.
Jednak jak można w ten sposob spędzic reszte zycia...to niepojete.Czasami mam ochote powiedzieć do niego zeby znalazl sobie inna kobiete i zaczął normalnie funcjonować.Trudno nawet w tej sytuacji okreslic kto jest katem a kto oprawcą.
Czy warto w imie wyższych wartości niszczyć sobie życie do końca?Dla dobra rodziny dla dzieci?Czy na pewno dobra?
Czy takie podejście do życia nazywa się odpowiedzialnością?Tą dla mnie niepojetą,niezrozumialą.a dzieci ...no cóż...męcza się tyle lat i tez mają juz dośc.Jak powiedziala corka"mogliby sie chociaz przestac do siebie odzywać,i już byloby lepiej.
Podałam jeden przyklad z zycia wzięty,ale to wcale nie jest odosobniony przypadek.
Tak trudno jest być czlowiekiem rozumnym ,mimo wyksztalcenia,pozycji spolecznej,szacunku osob trzecich.Tak trudno nam rozmawiać...