Jesteśmy 17 lat po ślubie. Jestem finansowo uzależniona od męża. Mamy małego synka i nie chcę się z nim rozstawać. Jestem jak sądzę dobrą mamą, jaką żoną tak naprawdę nie wiem. Pracuję, zajmuję się domem i żyję jakby w cieniu. Po latach przestałam mieć marzenia, zamieniłam je na przyjemności. Przestałam kochać męża i pewenie przestałam być kochana. Jakoś było od jakiegoś czasu jednak, bycie razem jest coraz trudniejsze. Mąż większość czasu spędza przed komputerem zarzucając mi że jestem nudna, nie mam zainteresowań, jestem nieciekawa. Jednak kiedy udaje mi się z nim rozmawiać o problemach zapewnia mnie że chce być ze mną, czasami nawet mowi że mnie kocha, czasami żebym poszla do diabła i zobaczyła jacy są faceci... Kiedyś nie przywiązywałam do tego większej uwagi, sama zresztą nie jestem idealna, mam świadomość że wina jest wspólna.
Mąż powoli coraz rzadziej uprawiał ze mną seks, nie sądzę żeby mnie zdradzał, ale dla mnie stanowi to duży problem, fizycznie źle to znoszę chyba mam w tej materi większe potrzeby. Nie potrafię już w jakikolwiek sposób go zachęcić, kiedy próbowałam z nim o tym rozmawiać ciągle słyszałam że to moja wina , powodów mnostwo , czasami się bardziej starałam o tą całą otoczkę ale i tak bez skutku. Od jakiegoś czasu nie uprawiamy seksu, mąż bierze jakieś tabletki ale chyba nie pomagają... Całe wspólne życie przestaje mieć sens, tymbardziej, że On wogóle się nie stara, opowiada o jakiś pierdołach których ja nierozumię. Uświdomiłam sobie że ja już wcale nie chcę być z nim ciągle karcona i niezauważalna. Nie mogę nawet pomyśleć że mogłoby być mi przyjemnie w łóżku bo dobija mnie myśl że on się zmusza. W żaden inny sposób mąż nie da mi poczuć że jestem atrakcyjna.
Chciałabym tak naprawdę w końcu od niego odejść i być poprostu wolna. Od czego mam zacząć, jak się do tego zabrać, czuje się zagubiona, chociaż w pracy uchodzę za osobę ktora radzi sobie ze wszystkim. Nie wiem jak się wyrwać z tego marazmu, wiem że nikt za mnie niczego nie zrobi, ale jak się do tego zabrać
Podobne tematy
Witaj. Wydaje mi się że sama nie wiesz czego chcesz. Piszesz że nie chcesz odejść itd potem zaraz że jednak chcesz. Zdecyduj a będzie lżej. Jeśli będziesz chciała zostać to radziłabym wziąć się za siebie ( włosy, ciuch) i na nowo zakochać w sobie męża niech widzi że znów jesteś atrakcyjna i uświadomi sobie że może cię stracić przez swoje zachowanie.
Hmm ja bym spróbowała jednak ustalić realną przyczynę braku jego ochoty na seks. Rozmawialiście kiedyś o tym szczerze czy była tylko wymiana pretekstów że "dzisiaj nie, bo..."? Piszesz, że mąż nie daje Ci odczuć, że jesteś atrakcyjna, a czy Ty sama się za taką uważasz? Może poszlibyście do seksuologa? No chyba, że nie chcesz poprostu walczyć o to małżeństwo, nie kochasz go i tyle. Tylko pamiętaj, że w tym wszystkim jest jeszcze dziecko.
Skoro chcesz być wolna i czujesz że dusisz się wym związku to po prostu odejdź życie jest tylko jedna nie warto być przez całe nieszczęśliwym. Musisz sobie sama odpowiedźieć czego tak naprawdę chcesz w głębi duszy. Dziecko też nie lubi patrzeć na to że jego mama jest nie szczęśliwa
ono to czuje być może zanim podejmiesz ostateczną decyzje może warto odwiedzić jakiegoś terapeutę rodzinnego może jest jakaś szansa dla was.
Będziesz mogła spokojnie przeanalizować w obecności kogoś z boku to co dzieje się w waszym związku i dopiero w tedy podejmij decyzje a może mąż zacznie rozmawiać o tym co jego nurtuje
brak seksu ma wiele czynników ważne aby o nich rozmawiać bo to co niszczy każdy związek to brak rozmowy
5 2011-09-29 10:16:15 Ostatnio edytowany przez aamm.3 (2011-09-29 10:22:38)
Dziękuję, za podpowiedzi jakie uzyskałam do tej pory.Rady, które otrzymałam są przeróżne, ale jeszcze raz proszę o podpowiedzi jak zabrać się do rozstania, jak zabezpieczyć sobie "byt" od tak poprostu, przecież nie mam dokąd pójść.... Rozstać nie chcę się z synkiem, mąż paktycznie zarabia na wszystko, moja pensja to raty za dom i część rachunków. Jak rozmawiać z mężem aby zrozumiał że to nie ma sensu i pozwolił mi zabrać dziecko, jak to wszystko ogarnąć. Jestem kobietą przeciętnej urody, zawsze zadbaną i jak sądzę modnie ubraną, jeżeli coś więcej to chyba operacja plastyczna ale nie o to chyba chodzi. Rozmów było mnóstwo, zawsze to ja więcej mówiłam czasami słuchał cierpliwie, czasami prowadziliśmy dialog i uznawaliśmy, że to minie, że przemęczenie, że praca... Jednak nic, a nic się nie zmieniało. Czsami takie rozmowy kończyły się kłótnią i też nic się nie zmieniało. Atrakcyjność?? nie czuję się atrakcyjna (ale napewno zadbana), bo nie mogę czuć się atrakcyjna skoro mój mąż leży koło mnie i klika w komputer czekając aż zasnę. Kiedy próbowałam przejąć inicjatywę dochodziło do zbliżenia, które nie dawało satysfakcji ani mężowi ani mi. Teraz mi się już nie chcę, mam obawy przed zbliżeniem... Wogóle jakoś nie myślę o facetach chcę poprostu wyrwać się ...Ale jak , od czego zacząć...Terapeuta, temat od lat, jeszcze za nim pojawł się syn. Umówiłam nas dwa razy ale zawsze musiał wyjechać. Ja nie chcę już próbować. Potrzebuję odwagi by to skończyć. Czasami myślę o tym że najlepiej byłoby spakować się i odejść wyjechać, gdzieś zagranicę do pracy i egzystować bądź nie! Boję się że zabije mnie tęsknota.....
To co opisujesz to znudzenie po wielu latach codzienności 
.
Może potrzebujecie wakacji tylko we dwoje? Może jakieś spa?
A może pokaż mu się jako piękna ponętna kobieta.
Komputery to często - forma uzależnienia, mało kto o tym mówi, ale to nałóg. Twój mąż w inetrnecie ma swój świat, znajomych i nic w tej chwili nie jest dla niego istotne.
Przemyśl, czy aby na pewno chcesz odejść od niego, może warto zasięgnąć porady u specjalisty. Masz dziecko.