Hej Dziewczyny 
zastanawialam się, czy napisać, ale cóż. Może się chociaż wyżalę, a przy okazji znajdę rozwiązanie mojej sytuacji.
Otoż jestem w prawie 6letnim związku. Od poczatku mieszkamy ze sobą. Zaznaczę, iż on na poczatku nie był w moim typie, ale wyczułam w nim dobrego człowieka. Może własnie to sprawiło, ze miałam chwile zawahania i wtedy mówilam mu to, co w danym momencie myslalam, czyli jaki to niby jest beznadziejny(niektore rzeczy mi przeszkadzaja, ale bez przesady). On nie jest typem cichego chlopca, wiec rowniez powiedzial, co o mnie mysli. No i tak przez szesc lat zwiazek sie ciagnie i co jakis czas mowie mu te bezndziejne rzeczy, a on mi odwdziecza sie tym samym. Nie wiem, czemu to robię. On w kazdym razie twierdzi, iż zblokowal się na mnie, nie potrafi nawet kochac się ze mną, a o slubie i dziecku mogę zapomnieć. Najgorsze jest to,ze on juz nie chce rozmawiac. Kiedys jeszcze szukalismy rozwiazania. Teraz juz nie. Zastanawiam się, czy gdybym zmienila troche swoje podejscie, czy nastapiloby odblokowanie u niego. Fakt, on rowniez nie jest latwa osobą we wspolzyciu, ale nigdy pierwszy mnie nie obraza. Jesli którejs z Was bedzie chcialo się cos odpisać, bede wdzieczna
. ogolnie, mam wrazenie,ze sytuacje konfliktowe sa dla nas trudne do rozwiazania. kiedy po klotni chce porozmawiać on jest obrażony, często przez kilka dni, bo niby jest taki delikatny. to chyba tworzy pewien mur. czy można wypracować jakoś zachowania po takich sytuacjach konfliktowych. on traktuje je jak jakąś tragedię.