Harmonia życia.

Harmonia ,czy akordeon? W zasadzie mnie to wszystko jedno. Ważne ,żeby osiągnąć tą wymarzoną w życiu harmonię. Czy to w ogóle możliwe? W życiu kobiety?
Marzymy o szczęściu ,stabilności ,dobrobycie ,kochanym mężu i całej rodzinie. Chcemy dobra i dobro dawać powinniśmy . Chcemy żeby ta harmonia grała bez fałszu ,żeby klawisze jej naciskane były we właściwej porze i tonacji. Żeby ten kto gra reagował na powiew powietrza ,jaki z miecha harmonii się tłoczy ,ażeby klawisze  w sposób kontrolowany naciskać i grać ,,grać wspaniale.
W moim ,już nie młodym życiu różnie ten tajemniczy muzyk naciskał klawisze. Grał przez lat wiele a ja ciągle nasłuchiwałam ,czy dobrze ,czy fałszywa nuta nie wedrze się z boku i nie popsuje całej melodii. Nasłuchiwałam lat piętnaście. Wielokrotnie go poprawiałam ,dawałam wskazówki ,prosiłam żeby skupił się na tym co czyni. Skoro grasz , graj bez nut fałszywych , włóż w to granie maksimum wysiłku ,daj z siebie wszystko to co najlepsze ,ażeby dźwięki były czyste i zrozumiałe. Czasami słuchał i grę poprawiał.
na krótko jednak. Nadszedł moment ,kiedy w muzyce płynącej z harmonii dało się wyczuć fałszywe tony. Muzyka nie była czysta ,wyraźna i przynosząca ukojenie. grał fałszywie. Przestałam słuchać ,odeszłam. Harmonia z jej muzykiem została. Tak odeszłam ,poznałam innego ,miał na imię Mirek. Był młodszy ode mnie. Postanowiłam z nim żyć bo gwarantował mi mieszkanie i jako taką stabilizację. Krótko to trwało. Tamten pierwszy muzyk nie oddał pola. Bił się o mnie ,najeżdżał ,prosił ,błagał ,przysięgał ,obiecywał. Zabrał mnie do nowego miejsca mieszkania z Warszawy. Zamieszkałam w dworku XIX wieczny. Zaimponował mi tym. Ale     i tu ta nasza umowna harmonia z czasem dźwięki fałszować zaczęła. Rozstaliśmy się. ja odeszłam ponownie.
Czas powoli robił swoje ,ale mój muzyk harmonista odnalazł mnie ,znowu walczył ,znowu obiecał ,znowu byliśmy razem. Czas jakiś. Kiedy harmonia grać przestała ,porzuciłam go. Nie możliwe? Możliwe.
Wróciłam po raz enty. Uwiliśmy gniazdko. zamieszkaliśmy sobie razem w wybudowanym przez siebie           w mansardzie ,ślicznym mieszkanku. Harmonia zaczęła grać szczęśliwie i muzyka dla naszych uszu była szczególnie miła. On któregoś dnia wyjechał na Wybrzeże. Tam pracował. Rozstaliśmy się w gniewie i złości. Kiedy już się urządził zaczął namawiać mnie na kolejny koncert ,gdzie pierwsze skrzypce harmonia grać miała. Zamieszkaliśmy razem na Wybrzeżu. Mieszkałam dwa miesiące i uciekłam do Warszawy. On został sam. Po kilku miesiącach ,wzajemnych oskarżeń i żalu postanowiłam harmonię odszukać. Ale nie z nim. Znalazłam innego grajka ,który rozpieszczał mnie ,gwarantował stabilizację materialną ,mieszkaniową i inną. sex też. Wydawało się ,że to jest ta harmonia ,że to jest o co mnie chodzi ,że tego pragnęłam. Ta harmonia grała kilka miesięcy. grała nad jeziorami ,na łódce ,w Turcji i jego domu. Było cudownie. Było. Pierwszy harmonista przez cały czas pisywał ,błagał . któregoś dnia pojechałam do niego na Wybrzeże. Zrobił na mnie wrażenie i tym co robi i co planuje i jak jest urządzony. Wizyt składałam kilka i ciągle nasłuchiwałam ,czy harmonia gra czysto. Któregoś dnia zagrała tak czysto tak od serca ,że uznałam moje poprzednie bycie za jednak nutę fałszywą i wróciłam. Pchało mnie w jego ramiona coś ,siła jakaś ,natychmiast ,już i na zawsze.Zeszliśmy się. Harmonia zabrzmiała głośno ,wyraźnie czysto a jej dźwięki były tak śliczne ,że chciało się żyć. W lipcu byliśmy razem już pod koniec sierpnia nie. Uciekłam. Na plaży w Gdyni wzięliśmy swój ślub. Były obrączki ,kwiaty polne ,była biała suknia i my. Była harmonia i szczęście. Przysięgałam ,deklarowałam i kochałam bardzo. Odeszłam bo harmonista stracił swoje źródło utrzymania ,nie gwarantował mi stabilizacji ani przyszłości. Ja chcę czuć się bezpieczna i pewna swego losu a harmonia musi grać bez nut fałszywych. Odeszłam zostawiając go samego ,pogrążonego w bólu i beznadziei. Odeszłam bo mam tyle lat ,że potrzebuję stabilizacji i pewności. On mi tego nie gwarantował. Przez minione lata a mówię tu o piętnastu , odchodziłam ,wracałam ,zdradzałam uczuciowo i cieleśnie. On nie. Odeszłam. teraz nie wiem ,czy byłam (jestem) tylko zwyczajną suką ,czy menopauza czyni w moim rozumie już takie przepaście ,że nie mogę ich okiełznać ,czy ten następny da mi to co chcę? nie wiem. Wiem ,że następny za darmo nic nie da. Wiem ,że będę musiała być gotowa na poświęcenie i inność niż z pierwszym harmonistą.  Wiem ,że wejdę do łóżka z innym facetem ,będę go pieścić ,będę jego suką. Czy jestem gotowa? Nie wiem ,ale idę. Idę w nowe mając nadzieję ,że robię dobrze. Sobie. Jemu robię straszną krzywdę bo wiem ,jak kocha i jak to przezywa. Więc gdzie do cholery ta harmonia? gdzie ta harmonia w moim życiu?  Szukam stabilizacji ,ale chwilami brzydzę się siebie.Może w jakimś komisie harmonię znajdę ,która mimo ,żę wysłużona gra czysto?
cdn. http://kobiecawiedza.blogspot.com