Łzy w oczach Mężczyzny

Łzy - normalna rzecz u każdego człowieka, niezależnie od płci.

Łzy związane są ze stanami emocjonalnymi. To tak samo, jakby ktoś zastanawiał się, czy mężczyzna może mieć emocje.
Tak, może.

Nawet nie to,że to nic złego tylko po tym poznaje się prawdziwego mężczyznę (oczywiście to moje zdanie).Faceci,którzy są twardzi tylko takich udają, bo w głębi duszy mogą być zagubionymi istotkami nie chcącymi na wierzchu pokazać swoich słabości.Dla mnie prawdziwy męzczyzna płacze.

Dla mnie  łzy w oczach mężczyzny, nie świadczą o jego słabości,lecz mówią mi o jego uczuciach jakie w danym momencie przezywa.:)

Sam nie raz i nie dwa uroniłem łzy.
Po rozstaniu z moją kobieta, dosłownie wyłem przyjaciółce w ramie jak dziecko.
I fakt faktem ale było mi potem jakoś "lżej" W cudzysłowie bo w sumie nie minął jeszcze nawet miesiąc od rozstania. I wciąż cholernie ciężko jest.

mój płacze rzadko, ale jak już nadejdzie taki dzień, to płaczemy oboje.
Straszenie mnie to boli i wzrusza.

ostatnio troche posprzeczałam się z chłopakiem. często z nerwów płaczę, to jest silniejsze ode mnie. rozmawialiśmy, wyjaśnialiśmy sobie różne rzeczy aż w końcu... on zaczął płakać. Dziwnie mi było. Płakał i mówił jak bardzo mnie kocha i że wiele razy chciało mu się płakać jak widział moje łzy.

Z jednej strony ucieszyło mnie to jakby, bo pokazał mi takie emocje... takie wspólne smarkanie w chusteczke to była bardzo intymna chwila.

Jednak z drugiej, do tej pory ja byłam słabą płaczącą kobietą, a on tym silnym, rozważnym mężczyzną i troche się przestraszyłam. Wiem że to była wyjątkowa sytuacja, ale jakby powtarzała się często to byłby to dla mnie wielki kłopot bo nie czułabym się bezpiecznie.

na szczęście mój chłopak to silny facet. po tamtym wieczorze mówił że bardzo tego potrzebował i że to była chwila wielkiej szczerości. myśle że jego łzy nas jeszcze bardziej zbliżyły.

Mnie zdarzyło się nawet, że jak mój facet jechał do domu i ja do domu, to Zapłakał, że będzie tęsknić itp
może to się wydaje dziecinne, ale dla mnie nie jest.

Witam. Tak się pytam z ciekawości Drogie Panie ,bo przy mojej sytuacji ( opisana tu na forum ) czasami mi się popuszcza parę łez i się zastanawiam czy to normalne czy jest coś ze mną nie tak.

Jak narazie wnioskuje ze jeszcze się jakoś trzymam

Tu na forum wyczytałam czyjąś sygnaturkę, ale jakże trafną! Zacytuję:

Zależy jeszcze nad czym płacze mężczyzna. Bo jeżeli chodzi o sprawy sercowe to wielkie otwarcie się i jakiś taki "dowód" na wielkość uczuć. A jeżeli płacze bo mu samochód ktoś zadrapał to sorry, ale nie ma tu nic wyjątkowego.

A już zacząłem podejrzewać że inni dorośli faceci w ogóle nie płaczą tak jak ja.

Z płaczu wyrosłem ok 16 roku życia. Wtedy jeszcze jakaś łezka spadła, później już nic, kompletnie nic.
Nie że sie powstrzymywałem, po prostu nie miałem takiego odruchu. Czasem miałem takie uczucie które pamiętam z dzieciństwa, takie jest przy płaczu, a raczej zaraz przed nim, ale łez nie było.
Myślałem że psychicznie nic mnie do płaczu nie doprowadzi, chyba tylko jakiś potworny fizyczny ból którego jako dorosły nigdy nie miałem okazji przeżyć.

I się myliłem. Niedawno zdarzyło mi się płakać, raz jeden w dorosłym życiu, nie że ryczeć tak rzewnie, ale łzy na policzkach były.
O dziwo trudno powiedzieć czemu.

Miałem okazję przeżyć ból na maksa - zero płaczu, mimo że nie wytrzymywałem.
Świadomość olbrzymich strat jakich tamtego dnia doznałem i świadomość ryzyka że to może być mój koniec - zero płaczu.
Na drugi dzień po tym płakałem oglądając filmik na youtube, który w ogóle smutny nie jest. W tym momencie też o stratach nie myślałem, tylko o tym filmiku. Nie bardzo wiem czemu płakałem akurat wtedy.

Ogólnie cieszę się że płakałem. Bo ja wyrosłem z dwóch rzeczy - płaczu i zakochiwania się, tak przynajmniej myślałem, że nie jestem zdolny ani do jednego ani do drugiego.
Skoro mogę z siebie wykrzesać tyle emocji że płaczę to może mogę się też zakochać - a chcę właśnie.

skąd to wiesz?

przekonałaś mnie że hoho

Bardzo pięknie piszesz.

ale

Mnie tam nie musisz przekonywać, nie ma po co.
Niestety niektórzy nie są stworzeni do miłości, np. ja.
Nie byłem zakochany od 10 lat. Nawet znam powody dla których nie mogę się zakochać (ty tych powodów nie znasz).

W drugą stronę to też działa - mnie też kochać nie można.

----------------------------------------
Nie żebym tu sie chciał użalać czy coś. Nie czuj sie (i inni też) w obowiązku mi coś tam wmawiać czy coś. Nie oczekuję tego, nawet nie lubię, bo nie mam w zwyczaju żyć iluzjami.

jezeli chcesz do mnie napisac emaila  : biedroneczkanj@interia.pl to bedzie fajnie

Jedynym powodem jaki przychodzi mi do głowy, że nie można Cię kochać jak kobieta kocha mężczyznę to to, że jesteś księdzem. Innego powodu nie ma.
Nie byłeś zakochany od 10 lat? W takim razie zmień otoczenie, jedź na wycieczkę. Bo jeżeli od 10 lat jesteś w jednym miejscu. Spotykasz te same osoby, to raczej wątpliwe jest, że spotkasz kobietę, a to z tego względu, że po prostu nie dajesz sobie szansy jej znaleźć.

W taki razie napisz co to jest za pewien powód?

Ale to żaden powód, żeby Cię nie kochać. I już wiem dlaczego nie zakochałeś się od 10 lat. Bo nikogo do siebie nie dopuszczasz. A to błąd!! Boisz się odtrącenia, litości. Prawda?

A czemu nie możesz się zakochać?

Mówisz, że lat Ci przybywa. Po przedziale wiekowym jaki sobie wpisałeś, widzę, że jesteś jeszcze bardzo młody. Więc masz jeszcze dużo dużo czasu. Każdy z nas po trosze ma "zrypaną psyche". W każdym z nas jest coś nie tak. Nie ma człowieka idealnego. Nie możesz zamknąć się w domu, nie dopuszczać do siebie nikogo - to wszystko prowadzi do samotności. A tak nie można. I Twoja niesprawność fizyczna wcale nie przekreśla Twojego szczęścia. To Ty sam ją sobie przekreślasz.

ok, ten fakt mi się nie podoba. Ale to nie oznacza, że nie masz prawa do szczęścia. No chłopie.

Nie zgadzam się z Tobą. Sam sobie ucinasz możliwości, bo to Ty nikogo do siebie nie dopuszczasz. Nie wychodzisz, nie spotykasz się z nikim.

Lubisz być nieszczęśliwy ?

Oj na pewno nie piszę, bo tak wypada - pisze co myślę. Jesteś po operacji, więc teraz rozumiem, że nie wychodzisz z domu. Ale nie czepiaj się, bo skąd niby miałabym to wiedzieć? Pamiętaj, że tutaj wiemy o Tobie tyle ile sam nam zdradzisz. Trochę daremne dla mnie jest udzielanie (tzn. staranie się) Tobie pomocy, ponieważ nie znam całej sytuacji. Nie wiem dokładnie co Ci jest. Dlaczego miałeś operację, kiedy. Jaki jesteś. Forum to taki raczej nierealny świat, w którym każdy z nas może wykreować sobie postać jaką chciałaby być. Ale nie miej pretensji do kogoś (w tym przypadku do mnie), że chciałabym Ci jakoś pomóc, zgadując co możesz zrobić żeby było lepiej, bo prawda jest taka, że ja zgaduję - a to dlatego, że nie napisałeś wszystkiego, co mogłoby pomóc.

Z tego że wcześniej pisałem tak:

Cassie, ja mam wrażenie że ty w ogóle nie rozumiesz tego co piszę.

Jak to co z tego? Ty tu nie widzisz problemu?

Widać nie widzisz. To ja ci podam przykład co te kobiety piszą, poczytaj sobie.

Otóż życie to nie anonimowe forum internetowe gdzie można napisać o sobie co sie żyw nie podoba, co wyobraźnia podyktuje i dowolnie kreować sobie swój wizerunek. W prawdziwym świecie jest sie jakim jest i tego zmienić nie można (a przynajmniej niektórych rzeczy).
W internecie można wybrać sobie dowolne zdjęcie i przedstawiać je jako własne. W prawdziwym świecie nie ma takich sztuczek, a ty chyba za dużo internetem żyjesz.

Znaczy że mam sobie rozpieprzyć kręgosłup?
Bo mam wrażenie że powyższy tekst jest do mnie i ma mi coś sugerować.

-------------------------------------------------------------------------
Jak ja coś dla was nie jasno napisałem to pytajcie, bo znowu cyrk wyjdzie.

Nie mogę dokładnie powiedzieć co, a przynajmniej nie na forum.
Już raz sie zapomniałem i za dużo napisałem o sobie, a potem kasowałem posty.

--------------------------------------------------------------------
Cassie, doceniam dobre intencje, ale mi "pomoc" nie jest potrzebna.

Solstafir, nie wiem czego oczekujesz od innych użytkowników/-czek tego forum. Najpierw piszesz enigmatycznie, że płaczesz i czy to cie dyskwalifikuje, potem nieśmiało dodajesz, że jesteś inwalidą, nie wyjaśniasz jakim, potem się oburzasz, że ci polecamy lewitację. Czy sądzisz, że ktoś z nas jest Duchem Świętym?
Tak, kobiety lubią bohaterów, silnych samców, których mogą podziwiać. Ale największym afrodyzjakiem jest intelekt... Kobiety lubią też wrażliwych. Lubia się również opiekować swoimi mężczyznami. Są zdolne do poświęceń w imię miłości. Jednak nie znoszą mazgajów, manipulantów i 'rozgotowanej galarety z ryb'. Możesz poznawać ludzi na portalach społecznościowych. Mam kolegę który prawie nie widzi ( - 35 dioptrii) i to go niemal całkowicie unieruchamia w domu. Jednak ma przyjaciół, miłość i szczęście. Tyle że on nie siedzi i nie płacze, i nie oprotestowuje każdej rady. Reasumując, wkurzasz mnie koleś. "kochać się w skargach jest rzeczą niewieścią, mężom przystoi w milczeniu się zbroić"/A.Asnyk/

A może gdybyś wszystkich nie odpychał to też byś miał. Są na pewno ludzie, którzy chcą Ci pomóc, ale ty nie dajesz im szansy. W porządku - nie chcesz. Ok. Nikt Cię tu do niczego nie zmusi. Możesz siedzieć zgorzkniały w domu do końca życia. Nikt Ci nie zabroni. Ale czy będziesz zadowolony z takiego życia?

A ja dodam, że kiedyś zdarzyło mi się coś niezwykłego. Pojechałam na plenerowy koncert, ludzi były setki, jak nie tysiące. Jak to przeważnie w takich miejscach wypatrzyłam kilka przystojnych twarzy. Ale ŻADEN!!! żaden facet nie urzekł mnie tak, jak chłopak na wózku, niepełnosprawny bez obu nóg. Był ze znajomymi, bił od niego taki optymizm, energia i taka radość, że miałam ochotę od razu podejść i się przedstawić. Jeszcze przez tydzień ta twarz wracała w moich wspomnieniach. Po prostu czułam że to był ktoś w kim z łatwością mogłabym się zakochać! Wtedy tak naprawdę zdałam sobie sprawę, że to nie ma znaczenia czy ktoś jest pełno czy niepełnosprawny. Przecież tyle zdrowych ludzi w ogóle nie potrafi korzystać z życia...

A jeśli chodzi o temat wątku:)
Nie lubię kiedy faceci się mazgają, ostatnio byłam na imprezie i chłopak 24letni, którego pół roku temu zostawiła dziewczyna zalewał się łzami z tego powodu. Może to nawet nie chodzi o łzy, ale robił z siebie taką ofiarę...męskie to nie było.
Ale nie ma nic cudowniejszego niż serce twardziela, które potrafi zmięknąć i pokazać co znajduje się w środku. Tak więc kilka szczerych łez nie szkodzi.