Jak go przekonać?

Smutna powiem Ci tak.
Ja spotykam sie z facetem ktory ma 38 lat a ja mam 20.
I to naturalne, ze taka jest reakcja otoczenia ludzie gadali, gadaja i beda gadac.
U nas bylo tez tak na poczatku ja balam sie tej roznicy wiekowej on tez. Dogadujemy sie wspaniale!
On rowniez bal sie tego, ze ja jestem mloda, ze moge go zostawic bo on nie szuka kobiety na 5 lat tylko na cale zycie.
Ale ja go kocham i nie chce go zostawiac jest moim idealem i ma wielki wplyw na mnie zmienilam sie na lepsze, i wytlumaczylam mu to na spokojnie i wszystko jest ok.
Zawsze bedziemy dziwnie postrzegani ale nas to nie obchodzi, nie obchodzi nas zdanie innych bo to ma jestesmy razem, my jestesmy szczesliwi i nikt ani nic nam tego nie odbierze! Wiec porozmawiaj z nim o tym, szczera rozmowa bardzo duzo zmieni (tak jak u mnie).
Dziwi mnie, ze facet dorosly juz wstydzi sie waszej roznicy wiekowej jaka was dzieli, nie powinno to miec zadnego znaczenia dla niego skoro kocha, nie powinien zwracac uwagi na to kto co mowi bo to jest wasze zycie i jest wam tak dobrze.
Szczera rozmowa powinna pomoc, powiedz co Cie boli, ze widzisz,ze sie zmienil i dlaczego inni ludzie maja taki wplyw na niego.
Powodzenia!

SMUTNA 20....powiem Ci tak....jeśli on na dzień dzisiejszy nie widzi dla Was szans, bo wstydzi się Ciebie, to to chyba nie jest chłopak dla Ciebie....on na prawdę nie dorósł do prawdziwego uczucia....tym bardziej, że jest z Tobą, a pisze z byłą....to jest niezdrowe....no chyba, że ten wstyd za Was popchnął go do tego czynu??? mimo wszystko uważam, że w miłości nie ma miejsca na wstyd....albo się kocha i chce się z kimś być albo nie...pomyśl, czy aby jego gadka o wstydzie, o różnicy wiekowej nie jest tylko wymówką do tego, żeby od Ciebie odejść?? może sam nie wie, jak to zrobić i dlatego podgaduje, żebyś to Ty w końcu wykonała ten krok....

czekać????a jak Ty będziesz czekać, a on w końcu znajdzie tą, której nie będzie się wstydził???a Ty zmarnujesz najpiękniejsze lata swojej młodości na czekanie, a i tak nie wiesz, czy to ma sens....na prawdę trudna sytuacja...niczego nie chcę Ci dyktować, bo to Twoje życie i sama musisz podjąć decyzję....zastanów się jednak, jak byś chciała, żeby wyglądało Twoje życie za rok, za dwa...czy widzisz siebie siedzącą w domu i czekającą na mężczyznę, którego nigdy nie będziesz pewna??? nie wiesz co mu w danej chwili do główki przyjdzie...czy nie chciałabyś kochać i być kochaną???

pamiętaj, że każdy kolejny związek daje nam nowe doświadczenia, wyciągamy nowe wnioski i próbujemy nie popełniać tych samych błędów....jesteś jeszcze młoda i przed Tobą całe życie....pozdrawiam serdecznie:-)

SMUTNA20
Stawiając Ci ten swego rodzaju warunek pokazał, ile w nim egoizmu. Nie zastanowił się nad tym, że przez te kilka lat mogłoby być Ci źle z powodu samotności i niepewności (bo przecież nie dał Ci gwarancji, że za jakiś czas na pewno będziecie razem), tylko patrzał na sytuację pod kątem własnego wstydu spowodowanego presją otoczenia. Czy naprawdę chciałabyś być z kimś, kto opinię znajomych przekłada na uczucia partnera?

Hej. Ja takze spotykam sie z facetem duzo starszym ode mnie i chociaz na poczatku balam sie, ze bardzo bedziemy sie od siebie roznic, to wcale tak nie jest. Wiadomo, ze ludzie zawsze beda gadac i wymyslac swoje powody, ktore im najlepiej pasuja. Jesli kochasz swojego mezczyzne i wiesz, ze on tez nie jest obojetny w stosunku do Ciebie, musisz z nim po prostu szczerze porozmawiac. Uswiadom go, ze naprawde Ci na nim zalezy i to nie jest zadna mlodziencza milosc. Ja powiedzialam mojemu chlopakowi, ze jestem z nim, poniewaz imponuje mi swoim doroslym podejsciem do zycia i odpowiedzialnoscia, czego moi rowiesnicy nie maja i dlatego nigdy nie zamienie go na nich. I przede wszystkim on powinien porozmawiac ze swoimi znajomymi i wytlumaczyc im, ze spotyka sie z Toba, poniewaz mu zalezy na Tobie, to jest cos powaznego i nie powinni tego komentowac. Mysle, ze troszke przemawia przez nich zazdrosc, ze Twoj ukochany ma taka mlodziutka kobiete, bo pewnie nie jeden kolega o takiej marzy. Daj znac jak Ci poszlo. Pozdrawiam. Buziaczki

Widac, ze on poczatkowo zachlysnal sie byciem z mloda osoba. Pozniej przyszedl czas na kubel zimnej wody. I tu juz jemu nie bylo do smiechu.
Facet nie wie czego chce i tyle. Czekac na niego-zwariowalas??
Odpusc sobie chlopka. Nie bedzie latwo i milo, beda lzy, zal, wscieklosc i cala reszta, ale nie pozwol na tak straszna manipulacje!! Jak on w ogole moze takie rzeczy wygadywac. Za pare lat... sraty taty, gacie w kwiaty...

Ja jestem od ponad 3,5 roku w zwiazku z mlodszym o 20 lat facetem. I powiem, ze nie przyszlo mi do glowy, by powiedziec mu, ze ma czekac pare lat. Na poczatku odganialam go od siebie, zniechecalam do swojej osoby i pomyslu bycia razem naprawde niemilymi sposobami i co? I okazalo sie, ze milosc byla silniejsza. Nie powiem, ze zawsze jest slodko i idealnie, ale dzis, z perspektywy czasu uwazam, ze bylo warto. I to bardzo. Nie wiem co bedzie za kilka lat-bo tego nie wie nikt. Wazne abysmy oboje byli szczesliwi.

Nie daj wiec sobie wkrecac, ze masz czekac kilka lat, bo gosc albo chce z Toba byc albo nie i koniec. A takie gadki, ze nie wie czy kocha to po prostu mnie smiesza. Uczucia to nie chec zjedzenia wafelka. Albo sie kocha albo nie. Nie jestes ogrodkiem, do ktorego sie wchodzi aby sobie odpoczac, wiec albo jest z Toba albo niech spada.

Kobieta w Twoim wieku nie jest w stanie zawrócić mi w głowie. Z bardzo prostego powodu - nie widzę się w takim związku. Może i jesteś już tak dojrzała, że wiesz na 100% czego od życia chcesz. A może tylko Ci się tak wydaje. Nie neguję, że są 20-latki, które są już gotowe na stały związek. Ale większość nie jest. Więc to loteria, a ja nie jestem hazardzistą. 20 lat to jeszcze człowiek dojrzewający, a 25 to już dojrzały (przynajmniej powinien być).

I chyba niepotrzebnie odebrałaś mój post jako atak na siebie. Jedynie przedstawiłem Ci swój punkt widzenia - człowieka 30+ czy 40- na związek z kobietą, która dopiero co przestała być nastolatką.

Uważam, że z Twojego punktu widzenia jest to nie do przyjęcia. Albo się mówi B, skoro powiedziało się A, albo mówi się papa. Nie musicie brać od razu ślubu. Możecie przecież spróbować rok, czy dwa. Ale nie na zasadzie: czekaj a może za 5 lat się odezwę. Musisz mu postawić ultimatum, albo decyduje się zaryzykować, albo się żegnacie. Szkoda Twojego czasu na czekania, aż jaśnie pan się zdecyduje.

A swoją drogą, niepokojący sygnał jest taki, że się Ciebie wstydzi.

Bo sobie to wkreca.

Kurzy pysk!! A co mnie obchodzi co mowia inni? Czy to oni zyja moim zyciem czy to ja nim zyje?

Dawno temu moja Mama mi powiedziala, ze ludzie widza cudze pod lasem a swojego pod nosem juz nie. I szukaja sensacji aby odwrocic uwage od swoich trosk.

Od dawna nie reaguje na plotkary i na to co one/oni gadaja. Mam ich w serdecznym powazaniu. Swoje zycie chce przyzyc po swojemu i tak bedzie a jak sie komus to nie podoba to juz jego problem.

Moim zdaniem ten 34latek jest po prostu niedojrzały. Albo się kocha albo nie. Jeśli liczy się dla niego zdanie innych tak bardzo, że przedkłada je nad swoje wybory - to jest gówniarz. Niestety. Do niczego go nie zmusisz, nie ma się co podkładać. A czekać 5 lat? Czy on ocipiał? "Poczekaj maleńka aż się zdecyduję?". Chyba sobie jaja robi.

Wystraszył się i tyle. Nie jesteś trędowata, nie masz dwoch głów i ogona. Masz 20 lat. Ale zbrodnia. Faktycznie. Jest się czego wstydzić.

Mój mąż jest dokładnie 14 lat  starszy ode mnie. Poznaliśmy się gdy mialam 28 lat. Patrząc na siebie z perspektywy czasu - w wieku lat 20 miałam gucio zamiast mózgu. Interesowała mnie nauka, praca, i miałam konkretne plany na przyszłość. Mimo to - miałam gucio zamiast mózgu. Wielokrotnie rozmawialiśmy na ten temat z mężem. Doszliśmy do wniosku, że gdybyśmy poznali się wcześniej - to byłoby ZA WCZEŚNIE. Żadne z nas nie umiało wtedy jeszcze żyć tak naprawdę. Ja szalałam między studiami, pracą i kolejnymi absztyfikantami. On pracował, ścigał się profesjonalnie w rally i na motorach. Zaliczylibyśmy kolejny burzliwy związek z rewelacyjnym seksem i całkowitym brakiem zrozumienia.

Nie mówię że u Ciebie ma być identycznie, ale Lupus ma rację - dojrzałość jest kluczem. I to niekoniecznie Twoja. Może on chce się jeszcze wyszaleć - a Ty, zakochana małolata - stoisz mu na drodze.

Tak naprawdę to nikt nie wie, co przyniesie nam przyszłość a Ty to już wiesz? Nie sądzisz, ale wiesz?
??Czas niesie racje swe może TAK, a może NIE?? (A. Jantar).

Nie przekonuj go, bo to powinna być jego decyzja a nie Twoja. Każdy inny facet na jego miejscu decydując się na taki związek, a mający uczciwe zamiary względem dziewczyny przekonywałby ją a nie ona jego. Dziwi mnie tylko fakt, że przez te siedem miesięcy nie okazywaliście sobie uczuć, bo przecież miłości nie wyraża się tylko słowami.

Dziewczyno siedem miesięcy to nie siedem lat. Ty się zakochujesz on nie wie, co do Ciebie czuje... przetnij ten związek teraz. Jeszcze nie kochasz (jak twierdzisz w pierwszym poście, bo w drugim już kochasz ), więc będzie mniej bolało. Poboli i przestanie teraz masz małe otarcie,a im dłużej będziesz zwlekała z rozstaniem tym rana będzie większa, a tego przecież nie chcesz? Skoro on, jako jedynego argumentu używa wieku to niech spada, bo zachowuje się jak gówniarz a nie 34-letni facet.

Jaja sobie robi czy jak? Ty masz czekać, bo on do Ciebie wróci jak mu się kolejna znudzi czy jak, bo nie nadążam?
Jeśli już to ty masz więcej do stracenia w takim związku niż on, więc nie rozumiem, dlaczego tak lamentuje.

A tak przy okazji by nie zakładać nowego wątku to czy nie wydaje się Wam, że prawie 20 lat różnicy wieku to jednak dużo? Teraz jest niby ok, gdy ktoś ma 20 i 40 lat i obecnie być może tak tej różnicy nie widać, ale za kolejne 20lat? Nie chcę nikogo urazić, bo nie mam takich intencji, ale wyobraziłem sobie jak by to mogło być gdybym miał o 20lat młodszą żonę i przyznam szczerze, że się przeraziłem. Wyobraziłem sobie, że mam 60 lat i jakieś lumbago przykuło mnie do łózka a moja 40 letnia żona zamiast korzystać jeszcze z uroków życia musi się mną opiekować. Dla mnie nie była by to różowa perspektywa. Oczywiście zawsze może się przyczepić do tego, że nawet w związku równolatków może dojść do takiej sytuacji i nie sposób się nie zgodzić, ale raczej tylko w przypadku jakiejś choroby lub wypadku a nie z własnego wyboru.

Kriss,uwielbiam Cie ;-)))

i podpisuje sie obiema rekami

20 lat roznicy to naprawde duzo, ale wszystko jest do ogarniecia.
Nie bede sie rozdrabniac jak i co, bo to nie ten temat, ale jak sie chce to sie moze
W moim przypadku jest na odwrot niz u Kriss, ale zasada jest taka sama. Jak Cie czytam to jakbym slyszala mojego K.
Z tym, ze zamiast kaloryfera mam typowo kobiecy wyglad