A co, jeżeli króliczek nie chce uciekać ?

Faceci mają naturę łowcy, może nie wszyscy, ale większość. I nie wszyscy mają takie podejście do życia jak ty. Oni muszą pozdobywać, żeby poznać wartość "zdobyczy" i potrafić się nią cieszyć. To pierwotne i zakodowane w podświadomości.
Facet nie pomyśli, że szukasz normalnego, tylko podświadomie będzie czuł, że ma wszystko na tacy (nie chodzi mi o seks). Po prostu nie można im pokazywać, że nam zależy bo się znudzą. Znam to z autopsji i wiele kobiet też to zna.
Nie chodzi też o to, żeby czekać z dłonią zaciśniętą na telefonie. To kwestia bardziej mentalności - mam swoje życie, nie muszę czekać na telefon, nawet więcej - nie mam czasu czekać. On dzwoni - ja nie zawsze muszę odebrać, bo mam jogę, akurat biegam, jestem na imprezie itp. itd. Oczywiście nie chodzi o to, żeby być zimną i niedostępną , kobieta musi być naturalna, miła i fajna, ale powinna dać facetowi do zrozumienia, że nie jest księciem z bajki i nie czekała całe życie właśnie na niego, i wcale nie dziękuje Bogu, że to ON na nią spojrzał, zainteresował się i chce się umówić.
A prymitywne gierki to inna sprawa, fakt, niektóre dziewczyny rzeczywiście siedzą i czekają modląc się do telefonu, ale pierwsze nie zadzwonią. Ale raczej z innych pobudek niż powyższe - raczej dlatego, że "nie wypada".

To ja chyba powinnam podstemplować się znaczkiem : łatwa zdobycz . Albo coś w ten deseń
A tak poważnie... Traktuję ludzi tak, jak sama chciałabym być traktowana i tu chyba tkwi pewien "problem"...
Moje związki były raczej udane , takie partnerskie .
Zdarzały się kłótnie - jak w każdym związku - ale potem się godziliśmy i wszystko wracało do normy .
Byliśmy ze sobą szczerzy .. Jednak zawsze te związki się kończyły I co najlepsze - przyczyną ich rozpadu nie była inna kobieta.

Normalnie?? Nie dać się ponieść emocjom i nie angażować maksymalnie na początku.

Nie wiem, może ja jestem inny, ale uważam, że kobieta również powinna, jeżeli jest zainteresowana oczywiście, czynić w stronę faceta pewne kroki by dać mu odczuć swoje zainteresowanie.

I nie mówię tutaj o maślanych oczach, komplementach czy "mizianu", ale np. o zaproszeniu faceta do muzeum, kina, zaproponowanie mu pójście razem na obiad/kolację czy spacer.

Tak, albo uzna, że dość ma użerania się z taką bezwartościową zołzą, która tylko narzeka i krytykuje i pójdzie szukać bardziej akceptującej partnerki.

Nie panowie, tylko męscy szowiniści, którzy obracają się w podobnym do siebie gronie

Nie daj Boże, któryś z moich kumpli by mi się z czegoś takiego zwierzył, karetką by go w stanie ciężkim zabierali...

Mizazella, drogi króliczku-inwalido, nie jesteś sama Ja również nim jestem. Szkoda mi energii na kombinowanie, uciekanie... Nie mam na to siły.
Albo w jedną, albo w drugą. Albo się angażuję, albo nie.
Wiesz, ja długo szukałam, ale wreszcie znalazłam kogoś, kto - tak! - jest moim księciem z bajki. I on o tym dobrze wie. I ja też wiem, że jestem jego księżniczką.
I nie muszę uciekać, niczym ten króliczek. Mam ten komfort.
Uważam, że jest nadzieja dla króliczków - inwalidów. Trzeba tylko znaleźć się na odpowiedniej łące

Najbardziej pocieszająca w tym wszystkim wiadomość to taka, że nie jestem sama ;) Bo w tłumie net-króliczków , czułam się już trochę jak przybysz z innej planety :)