`Śpieszmy się kochać ludzi, bo tak szybko odchodzą`-słowa,a czyny

,, A ci co nie odchodzą nie zawsze powrócą...'' piękne i głebokie słowa Kś. Twardowskiego...
Patrząc na dzisiejszy świat można faktycznie zacząć zadawać sobie pytanie- co się dzieje? gdzie istnieją zasady moralne? gdzie Miłość , Przyjazn i szacunek do drugiej osoby... gdzie???

Ja też nie nadaję się do dzisiejszych czasów :
Dla mnie Miłość i Przyjazń to wartości które stawiam sobie na pierwszym miejscu i tego również uczę mojego syna...

Do mnie tak naprawdę dotarły te słowa po śmierci męża. Dopiero wtedy przeanalizowałam dokładnie każde słowo tego wiersza... przykre że dopiero teraz... przykre że dopiero uświadamiamy sobie znaczenie tych słów po stracie bliskiej osoby ;-( i chyba większość ludzi tak ma. Młodzi ludzie w dzisiejszych czasach niestety tak mają - pogoń za pieniądzem, pracą, dobrą zabawą niby nic w tym dziwnego ale jakim kosztem? Kosztem właśnie rodziny, przyjaciół miłości kiedy to za pieniądzem wyjeżdżają za granicę zostawiając wszystkich a dobra zabawa to nie jest już wyjście z przyjacielem do kina tylko alkohol, narkotyki, seks bez zobowiązań

dla mnie najwazniejsi są ludzie i uczucia a nie rzeczy materialne, to właśnie pokazali mi rodzice..i mi tak zostało.

teraz z tego co zaobserwowałam w swoim zyciu nie każdy ma szansę wynieść z domu że to człowiek jest najwazniejszy a nie dobra materialne..to smutne.
teraz młodzi uczeni są że pieniądz jest najbardziej wartościowy że to za nim trzeba gonić..

Orbitka 26 podziwiam Cie ze masz takie wartości których nauczyli Cie rodzice.To rzadkoąśc wsród ludzi młodych.Przykre ale wśród ludzi starszych liczą sie tyko pieniadze układy ci dla których liczy sie człowiek uczucia po prostu zostaje w tyle.Marzyłam zawsze o rodzinie to było dla mnie najważniejsze zostały tylko dzieci bo dla innych członków rodziny zostały chyba tylko dobra materialne które mają znaczenie.

Dokładnie tak jest. Dobrze że nie wszystkie takie są,lecz rozglądając się  wokół siebie widzimy dzieci rozpieszczane na każdym kroku przez rodziców. A w przyszłości takie dziecko nie będzie potrafiło sobie poradzić w życiu.
Od rodziców powinniśmy uczyć się żyć, kochać, szanować innych. To właśnie oni powinni być autorytetem który warto naśladować, a w dzisiejszych czasach trudno zauważyć taki rodzaj troski. Rodzice są zabiegani, nie mają czasu na rozmowy, nawet nie potrafią rozmawiać o życiu o problemach z dorastającym już dzieckiem, które właśnie w takim młodzieńczym okresie potrzebuje najwięcej rozmowy.           
A Wy kobiety mające dzieci w jaki sposób je wychowujecie?
Jacy jesteście by pokazać jakie jest naprawdę życie?
Co się w nim liczy?

myślę , że nie jest sztuką kochać tych , którzy nas kochają; sztuką jest kochać ludzi , którzy nie darzą nas tym uczuciem, lub w taki czy inny sposób nas zranili  ; często własnie w odniesieniu do takich osób to przesłanie ma głęboki sens, bo zmusza nas do spojrzenia na drugiego człowieka nie tylko przez pryzmat swojej osoby i swoich pragnień, bywa dokładnie tak jak piszecie , że czasami dopiero po śmierci danej osoby , patrzymy na nią "innym wzrokiem" i mamy do siebie pretensje , że nie potrafiliśmy pokochać jej , tak jak na to zasługiwała; lubujemy się w szufladkowaniu i często opieramy swoje opinie na stereotypach , a tak naprawdę to miłość jest najważniejszym wydarzeniem pomiędzy narodzinami a śmiercia człowieka

Myśle że pieniądze żądzą dzisiejszym światem. Jak ich nie masz to odpadasz. Każdy patrzy tylko wykorzystać i zostawić. Ktoś może pomóc jeśli zapłacisz jak nie to radz sobie sam. Dla mnie to jest głupie.

żeby to było tylko głupie..ale niestety to jest okrutne i krzywdzące...

dzisiejszy swiat to dzungla.. pochłania każdego z nas po trosze .. staram się nie dać wciągnąć w zagrywki rządzące dzisiaj naszą rzeczywistością , serio nie raz z tym walczę..
staram się mówić moim dzieciom ze je kocham , rozmawiac z rodzicami którzy sa moimi najlepszymi przyjaciólmi , z mezem który jest przy mnie .. ciotką która choruje , sąsiadką która nie wiadomo dlaczego mówi już 10 raz dzień dobry.. staram sie usmiechnąc , zagadać , przystanąc.. bo do czego pospiech prowadzi???
wiecie może to zabrzmi co najmniej nie na miejscu ale dosłownie trzesie mnie jak w chwilach takich jak pogrzeb , zbiera się rodzina , rozmawia , mówi o zmarłym , najczesciej w superlatywach bo jak wielu w myślach sądzi ze inaczej nie wypada ... dlaczego pogrzeby , stypy sa tymi momentami gdy bliscy się spotykaja???? dlaczego przez okragły rok nie potrafią z soba zamienić słowa , nie zadzwonia??? dziś pod tym względem jest dennie i powiem wam ze boje się o moje dzieci.. czesto o tym myśle , ja mam jeszcze ciotki , kuzynki , ale nasze dzieci ,  w wielu przypadkach w przechodniu nie rozpozna kuzyna czy kuzynki.. nie odwiedzamy się , nie ma imienin , zwyczajnego pogadania.. dzis rzadzi kasa ,zazdrość.. jak ktoś ma to nie można do niego iść bo zazdroszczę... chore!!! przykre ale prawdziwe...

Powiedzcie mi dlaczego jezeli pragniemy przyjazni szczęścia nie ma tego w codziennym zyciu?Dopiero jesli cos kogos stracimy dostrzegamy co jest ważne w naszym zyciu i jesli to dotyczy najblizszej rodziny.
Myślę że jeśli ktoś czegos lub kogoś nie straci nie potrafi zrozumiec sensu zycia zrozumieć drugiej istoty.

chyba niema na to lekarstwa jest tylko szczepionka - znieczulica. calkowicie uodparnia na uczucia dale połacie sily psychicznej, neutralne spojrzenie na swiat, pozwala solidnie kroczyc po ziemi ale .. jest sporo skutków ubocznych.
jest uwazana za pójście na latwizne ale tak naprawde niewielu mialo dosc odwagi by "sie zaszczepic"