Czy to moja chora zazdrość czy może mam racje?

Kochani, może jeszcze coś dodam... Miałam straszne życie, były mąż trzymał mnie w domu jak w więzieniu. Teraz mam wszystko. Doceniam to co mam i boję sie to stracić... Kocham go ponad życie!
A czy to "normalne" jeśli partner prawi komplementy tu i tam znajomym i obcym kobietą? - w mojej obecności czy też nie... Boli mnie to strasznie... Sama jestem zadbaną, elegancką i chyba urokliwą kobietą, uważam, że niczego mi nie brakuje! Czy to chęć wywołania zazdrości we mnie? Mam wrażenie, że tak. Ale działa to na mnie odwrotnie - czuję się wtedy gorsza od tamtych... a może on za mało mnie prawi komplementow? Słyszę miłe słowa z jego ust, ale nie dla mnie - ja też chciałabym usłyszeć takie miłe i ciepłe słowa od niego. Co robić? On się tłumaczy, że i tak jestem jego, tylko jego, ale to i tak boli, kobieta potzrebuje od czasu do czasu poczucia tego ciepła.
Proszę dajcie jaieś rady!!

Iza=ja obawiam się jednego- by ta Twoja zazdrość- o pamiatki o komplementy nie spieprzyła tego,co jest między Wami.Też uważam,ze odrobina zazdrości dodaje pikanterii każdemu związkowi- ale odrobina a nie obsesja- a coś mi mówi czytając to co piszesz,że zmierzasz nie w tą stronę co trzeba.Uważaj więc -by nie przedobrzyć.

Tak , myślę , że tylko rozmowa może pomóc w tym wszystkim.Może wystarczy porozmawiać , powiedzieć , co się czuje.Nikt nie jest jasnowidzem , może on po prostu nie jest świadomy tego , że w taki sposób Cię rani , bo Ty nie dajesz mu takich powodów do obaw.Osobiście wychodzę z założenia , że jak się ktoś angażuje w poważny związek z kimś innym , to poprzedni etap należy definitywnie zakończyć.Nie mówię o tym , żeby zapomnieć , bo tak się nie da, ale nie traktować pamiątek jak relikwii.Człowiek , który kocha naprawdę zrobi wszystko , żeby nie sprawiać przykrości tej drugiej osobie.

Witam! Serdeczne dzięki za wszystkie odpowiedzi... Rozmawiałam, powiedziałam co mnie boli. Mój obecny mężczyzna to taki 100% facet... naruszyłam trochę jego męskie ego. ALe trudno. Najważniejsze, że wie o wszystkim. Po kilku godzinach przyszedł, przytulił... chyba zrozumiał. Pamiątek po byłej się nie pozbędzie - ciężko mi to zrozumieć, ale jeśli one faktycznie są dla niego tak ważne, muszę z tym żyć, zaakceptować. Może z czasem sam to zrozumie i sam pozbędzie się tego. Wierzę, że tak właśnie się stanie. Jest nam razem cudownie! Jesteśmy idealnie dobrani w życiu i w łóżku. A czas leczy rany, i myślę, że jego też wyleczy, został już wiele razy skrzywdzony przez kobiety.
Pozdrawiam! A na forum zostaję. Może teraz i ja będę mogła komuś pomóc...

dokładnie - ja zrobi.łam to samo.
powiedziałam, że nie chce widzieć jakiejkolwiek rzeczy od jego eks (której tak samo z miłą chęcia bym wydrapała oczy i wyrwała wszystkie włosy)..
dwa razy powtarzać nie musiałam.
zrozumiał.
i chciał tego samego ode mnie ;D

Nie wiem ile masz lat i jak długo jesteście razem ale myślę, że demonizujesz sytuację. Facet po czterdziestce ma mnóstwo doświadczeń i związków za sobą i nie powinnaś oczekiwać, że ta przeszłośc po prostu zniknie. Nie napisałaś co to za pamiątki. Zakładam, że nie stawia sobie ich wspólnych zdjęc w sypialni:)) Pamiątki po innej kobiecie mają prawo Cię drażnić- niech po prostu na razie przynajmniej znikną z widoku. A jeśli chodzi o komplementowanie innych kobiet to chyba lepiej jeśli dzieje sie to przy Tobie. Na pewno zdarzyło Ci się słyszeć komplementy od innych, także tych "zajętych" mężczyzn. Czy to nie było miłe? Sam komplement jest kompletnie niewinny i nie musi mieć konotacji podrywu. Zapewnia za to atrakcyjność towarzyską.
Powiedziałaś mu szczerze co Cię drażni i ok. Nie drąż za bardzo tematu i nie naciskaj zbyt mocno.
Sama jestem zazdrosną kobietą, wiem jak to męczy i jak trudno sobie z tym radzić.
Zbyt mocno kontrolowany facet może mieć tego bardzo szybko dosyć - "no bo skoro ona i tak mi nie wierzy i nie ufa, to dlaczego rzeczywiście nie dać jej do tego podstaw?".
Podejrzewam, że Twój związek jest jeszcze bardzo świerzy i mam nadzieję, że wszysko ułoży się po Twojej myśli.

Ja mam inny problem . Mój  mąż  jest bezpodstawnie zazdrosny we wszystkim dopatruje się zdrady . Nie robi awantur tylko przestaje się odzywać siedzi  naburmuszony. Nigdy nie dałam mu powodu by tak myślał zawsze dbałam o niego zawsze był najważniejszy teraz też tak jest narazie bo to co robi to mnie przerasta jestem psychicznie zmęczona  jego zachowaniem . Wszystko co robię to robię dla niego chociaż on uważa inaczej. Głupi przykład zafarbowałam włosy bo on taki kolor lubi przyszedł z pracy usiadłam mu na kolana i pytam czy mu się  podoba powiedział że nie bo robie nie dla niego i tydzień się nie odzywał . Do pracy według  niego chodzę romansować pomimo że pracuje prawie z samymi kobietami . Nigdy nie zdażyło mi się  wrócić z pracy cocisż 5 min później bo już by były insynuacje. Nie stroje się  nie maluje do pracy żeby nie dawać niepotrzebnych powodów . Jest masę takich przykładów wiele by pisać. Mamy po43 lata 22 lata jesteśmy po ślubie przed ślubem chodziliśmy ze sobą 5 lat kawał czasu razem . Jest mją pierwszą miłością i jedyną ale teraz jest z tą jego zazdrością coraz gożej . Czasami mam już naprawdę dość . Co mogę zrobić by uleczyć go z tego . Proszę o pomoc.

Ja trochę nie rozumiem takiego podejścia, mój luby ma np kilka ciuchów od byłej żony - całkiem mi się podobają. Jakieś gacie, okulary. Musiałabym mu pół szafy wyrzucić, co uważam za chore. To nie są pamiątki tylko praktyczne rzeczy. Co innego, jakby sobie powiesił fotę wspólną w sypialni albo trzymał jakieś listy - choć ja listy trzymam od byłych i kiedyś razem z obecnym sobie je czytaliśmy dla beki Sądzę, że jak w związku wszystko gra, to nie ma co robić halo z takich pierdół. TO TYLKO RZECZY.