Nie jestem szczęsliwa

Mam dzis chyba po prostu gorszy dzien... pokłociłam sie znów z moim M... tydzien było dobrze i znów jest wojna. Jak zwykle poszło o bzdurę. Od miesiąca M siedzi w domu, nie pracuje i sam osatnio stwerdził ze juz mu odwala i robi sie nieznosny. Sam szuka zaczepki i powodu do kłótni. Dzis było podobnie - głupi powód wielka wojna - trwa do teraz - nie rozmawiamy.
Ale ja nie o tym....
Dla niego przeprowadziłam się do stolicy. Mieszkamy z jego okropna babcia której nie znoszę. Sama nawet nie wiem dlaczego jej tak nie lubię. Po prostu drazni mnie ze wyciera ganek mopem którym ja myję podłoge w domu, ze nie spuszcza po sobie wody w wc , ze bierze sie za mycie naczyc i ja musze potem po niej myc znowu - starośc  jest okropna. Teśc  wpada  tu kiedy sobie chce, nie szanuje mojej pracy chodzi po domu w butach. Męcze się strasznie bo nie czuję sie w tym domu dobrze, niby nikt mi nic nie narzuca niby robie prawie wszystko po swojemu i nie musimy płacic za mieszkanie ale mi jest tam okropnie!
Dziś w pracy powiedziałam kolezance ze bardzo sie ciesze ze jutro jade do domu , zapytała mnie " nie jestes tu szczesliwa prawda?"
no i tu zaczełam sie zastanawiac... i wyszło na to ze ja naprawde jestem tu nieszczęsliwa! czuje sie zle nieswojo, moje zycie to tylko praca dom praca dom, nic wiecej. Nie znam miasta wiec nigdzie nie chodze, w sumei to mi sie  nawet nie chce nigdzie chodzic, czuje sie beznadziejnie.....Nie chce zeby tak wyglądało moje zycie ale niestetyy na chwilę obecna nie jestem w stanie nic zmienić... za pól roku slub , nie stac nas na wynajem więc jest jak jest. Ja tak bardzo marze by miec swój kąt, zebysmy byli sami , zeby mi nikt w garki nie zaglądał , nie brudził ...
Ehh chyba po prostu mam zły dzien i musze sie wyżalic ...:(