historia lubi sie .....???????????????

dobrze mowisz Amis ze czekam na niewiadomo co jakis los....ale o dobre serce chodzilo mi ze mam ogolnie dla niego juz nie mam i tak mu okazuje ....na to on krzyczy ze sie zmienilam i jestem su...bez serca......na szczescie mam siostre ktora od roku mieszka blisko niezmiernie mi pomaga ,.....to prawda musze  sie ogarnaz zanim sie cos  stanie

Musisz się od niego uwolnić... Nie możecie razem mieszkać! Bo to Cię wykończy...

Kochana nie ma sytuacji bez wyjścia. Jest Ci potrzebny porządny kopniak (w pozytywnym słowa znaczeniu) żebyś znalazła tę siłę, która popchnęła Cie do działania. Wiem, że sceny które odgrywa były mąż, męczą Cię i na pewno nie widzisz nadzieji na lepsze jutro. Spróbuj wytyczyć sobie jasny cel: uwolnić się od tego mężczyzny. Niestety nie wiemy jaka jest Twoja sytuacjia, może masz gdzie się podziać, żeby choć na chwilę móc się od niego uwolnić i na "trzeźwo" pomyśleć o tym wszystkim i o życiu Twoim i dzieci.

To nie powyarza się historia tylko ty powielasz błędy-nie możesz tego słuchać ,nie jestess.-ten człowiek nie jest wart niczego ,to tchórz i lubi krzywdzić słabszych i lepszych.
Oni wyczuwają słabość a potem to juz tylko rozwijają swoje okrucieństwo-tylko ty możesz powiedzieć stop-dlaczego na to się zgadzasz?
Gdzieś tu na forum pisano ,ze to jak z podgrzewaniem żaby powolutku aż do zagotowania.
Zaba ginie bo tempratura rosła stopniowo i nie zauważyła ,ze się ugotowała na śmierć.
Nie daj się ugotowac ,walcz !

To przerażająca historia. Zanim się rozpiszę oska na Twój temat jeszcze zahaczę o jeden post:

malgosiaczekn1 - typowe zachowanie dla DDA. Ponieważ nie byłaś szanowana w dzieciństwie i nie odczuwałaś miłości taki stan w którym tych podstawowych rzeczy nie otrzymujesz jest dla Ciebie paradoksalnie bezpieczny. alkoholizm to coś, co znasz, dobre cechy u partnera powodują, że gdzieś w środku czujesz się nieswojo, że coś jest nie tak. Zapewne nie mogłabyś też zostawić męża, bo DDA są do takich osób bardzo przywiązane, mimo, że widzą w tym własny ból. Zgłoś się do najbliższej poradni dla DDA, jeśli nie masz takiej możliwości, to do psychologa, bo będziesz tylko cierpieć, jeśli taki stan rzeczy utrzyma się dłużej. Miałam też ojca alkoholika i parę nieudanych związków, bo przed terapią złe cechy, które znałam z domu odbierałam jako pozytywne. Musisz się ratować.

oska - wychodząc z takiego domu, w którym panował horror jesteś narażona na to, że znajdziesz podobnego partnera, jak Twój ojciec. To się niejako wiąże z tym, co napisałam wyżej. Musisz znaleźć w sobie siłę, by to zmienić, bo Twoja sytuacja nie tylko działa na Ciebie źle, ona jest po prostu NIEBEZPIECZNA! Jeśli nie zatrzymasz tego pędu zła może się stać coś strasznego. Aż mnie roztrzęsło, jak o tym przeczytałam. To jest straszne, że otrzymywałaś przez całe życie takie traktowanie ze strony najbliższych. Często takie osoby myślą, że ich życie to tylko pasmo porażek, ale tak nie musi być, po prostu powielamy wzorce z domu. Ale nie jest tak, że nie da się wyuczyć nowych. Zapewne nieraz musiałaś ukrywać swe emocje, skoro byłaś poniżana za to, co czujesz. Aż strach pomyśleć, co to mogłoby zrobić w Twoim życiu. Jeśli chodzi o te groźby ze strony męża to musisz sobie uświadomić, że jesteś ofiarą strasznego szantażu. Facet ewidentnie ma coś nie tak pod sufitem, skoro grozi samobójstwem, to najbardziej niskie, co można zrobić, bo usidla ofiarę takich zachowań. Pamiętaj, że to, co on zrobi twierdząc, że to z Twojej winy nie jest absolutnie przez Ciebie. Straszy Cię, bo wie, że to działa. Proponuję psychologa, bądź terapię dla DDD, rozwiązując tam swoje wewnętrzne problemy emocjonalne znajdziesz siłę, by naprawić swoje życie. Jeśli boisz się, lub nie masz siły robić tego dla siebie, zrób to dla własnych dzieci. Przede wszystkim spróbuj się wyprowadzić. Jak Twój ex będzie Cię nachodził, to zawsze wtedy zgłosisz to na policję. Wspieram i trzymam kciuki, trzymaj się kochana i nie puszczaj.

malgosiaczekn1 - od razu nic nie działa, daj sobie trochę czasu na spokojnie, pewnie i tak masz wystarczająco dużo problemów do rozwiązania na ten czas. Pomalutku i do przodu . Ja Cię rozumiem i trzymam kciuki. Bardzo się cieszę, że jesteś na terapii, DDA często nie chcą pomocy, to już świadczy o Twojej sile . Moderatora przepraszam za offtop, ale mi sie wydaje, że niejako może się wiązać z tematem

Chrzań to mieszkanie i wynajmij coś -ja zaczynałam dwa razy od początku z lodówką i dziecmi -1 pokój ,wspólna łazienka.
Dałam radę a jadłam chleb z pasztetem przez rok-dziewczyno działasz -masz głowe na karku a mieszkanie to tylko ściany .
Tak się zycie szybko zmieniło ,ze mam własne mieszkanie z ciepłym mężem.
Dom to miejsce w którym możesz spokojnie spać.

Pamiętaj osko ,ze możesz miec jeszcze chwile zwątpienia ale wtedy pisz do nas i nie poddawaj sie !
Możesz być z siebe dumna ja jestem z Ciebie bardzo zadowolona !!!
Pierwszy krok zrobiłaś a teraz działaj szybko i skutecznie!
Całuję cie mocno

trawam trwam :)w tym co postanowilam ......juz sie dowiaduje wlasnie jakie sa szanse na przydzial mieszkania...i je mam..a kupic to narazie nie dam rady .....oplacam mieszkanie na polowe z bylym tesciem i splacam raty byleg meza bo podpisalam mu kiedys papiery ..ale powolutku i spokojnie i dojde do stabilizacji.....a teraz chociaz ciszaaaaaaaa w tym domu juz sie boi ze zawolam o pomoc i lezy....wiecie co mnie najbardziej zabolalo i czego nie daruje ..ze jak wezwalam policje to podbiegl do wlasnego dziecka i krzyczy ..zobacz jaka masz mamusie ojca chce do wieziena wsadzc i ze mnie nienawidzi:(...jak mozna uczyc wlasna corke ze jak ktos sie nad kobieta zneca ona nie moze szukac pomocy tylko chronic tatusia i siedziec cichi...skaczylo sie cicho..........powiem Wam ze to tylko forum jedno z wielu ale lepiej mi jest jak pisze a jeszcze lepiej jak czytam opinie to tak wiele jej...dziekuje naprawde

k