po co mi to zycie?

mam 37 lat i troje dzieci.ponad rok temu rozstalam sie z facetem z ktorym bylam 3 lata kochalam go bardzo ale wszystko sie popsulo przez jego dzieci.Rozstalismy sie bylo mi ciezko ale spotkalam faceta Piotr ma na imie z ktorym zaczelam sie spotykac tzn mialo byc kolezensko ,dlugie godziny rozmawialismy i omnie on opowiadal o sobie pomagalo troche zapomniec o tamtym .w tamtym okresie pilam i bralam leki psychotropowe,i przyszedl moment zalamania poczatek grudnia zamknelam sie w pokoju mialam alkohol i cala gore clonazepanum zamknelam sie w pokoju i bylam juz zdecydowana wziac to ,ale jak jak nigdy cala moja 3 dzieci wyszla na przepokoj i zartowali sobie cieszyli sie to bylo dziwne bo niezdarzalo im sie to .Wtedy zrozumilam ze nie moge im tego zrobic,wzielam sie w garsc poszukalam psychchologa i psychiatry zeby mi pomogli(nie bylo latwo bo chcialam wszystko na kase chorych ale po wielkich awanturach i grozba udalo sie).dostalam leki na depresje rzucilam palenie znalazlam prace i tu znowu szok.Okazalo sie ze mam miesniaka i musze isc na operacje znowu zalamanie ale mialam kolege zalezalo mu na mnie wiec wspieral mnie,wiec czulam ze mam kogos na kim moge polegac.zblizaly sie swieta boze narodzenie mielismy razem spedzic i wigilia czekam na niego a on nie przyszedl cos mu odwalilo i zostal u siebie w domu.Bardzo bylam smutna staralam sie nie pokazywac tego dzieciom ale w srodku az mnie rozdzieralo z rozpaczy.pytalam sie potem jego o to a on ze dopadla go chandra i chcial byc sam tylko ze obydwojgu bylo nam ciezko wiec moglismy sie wspierac ale coz on ogolnie jest trudnym facetem.zblizal sie sylwester i niechcilam ryzykowac ponownego rozczarowania zaprosilam moje przyjaciela Macka (poznalismy sie na czacie 4 lata wczesniej cudowny przyjaciel)on sie zgodzi i przyjechal do mnie moje dzieciaki go bardzo polubily on moje dzieci bylo super spedzilam cudowny syswester,potem to jezdzilam do niego z dziecmi on do mnie przyjezdzal dzieci byly nim oczarowane on wyciagal mnie z dolka ale...odzywal sie piotr ze mnie kocha i chce byc zemna ze sie zmieni a ze maciek bym dziecinny i taki narwany wiec chcialam byb tylko jego przyjaciolka nie partnerka.wrocilam do piotra fakt zmienil sie ale balam sie na tyle otworzyc zeby go pokochac balam sie zranienia.i tak wedrowalam miedzy jednym a drugim wkoncu wybralam piotra bo byl spokojniejszy (z mackiem utrzymuje kontakt ale tylko na stopie kolezenstwa)spotykalismy sie pomagalam mu w domu on mi wspieralismy byl cudowny dopuki mu nie powiedzilam ze bardzo mi zalezy na nim i chyba sie zakochalam,tak jakby odwrocilsie o 180 stopni.zmienil sie,zrobil sie agresywny odmawial mi sexu ponizal mnie ciagle slyszalam :ty nic nie rozumiesz:pouczal mnie .Zadawalam mu pytanie dlaczego pozwolil zebym sie zakochala a potem tak postepuje ciagle plakalam przez niego kiedy odeszlam mimo ze nie chcialam to nawet pierwszy nie przyszedl poprostu zdawal sobie sprawe ze wroce i tak wlasnie bylo i czul sie wazny wtedy.nadal lecze sie na depresje i jezdze do psychologa i po co mi to jak czlowiek ktory pozwolil mi zakochac sie w sobie robi mi cos takiego.Dochodzilo do tego ze przyszlam do niego a on ze idzie z kolega mimo ze zemna byl umowiony i olewal mnie przy koledze mowil:jak bedziesz marudzic to odwioze cie do domu:kolega i wszystko inne wazniejsze niz ja tylko ze przytym mowil ze mnie kocha bardzo a pozatym pokazywal agresje rzucal przedmiotami trzaskal drzwiami ,bardzo boje sie agresji bo moj byly maz mnie bil dlatego sie z nim rozwiodlam .zaczelam ponownie pic alkohol i popalam i jestem o to na siebie zla ale jestem juz tak znowu struta i samotna ze nie daje rady.bardzo bym chciala to zmienic ale jak?jestem osoba na pozor wesola tak ludzie mnie postrzegaja nikt nie wie co sie zemna dzieje w srodku znowu mysle o smierci i ciagle placze.z czego najbardziej sie ciesze to to ze moje uczucia do piotra gasna z dnia na dzien juz nie zalezy mi na nimza duzo zalu mam do niego.wczoraj go rzucilam wlasciwie to juz wczesniej ale powiedzial ze bardzo mnie kocha i nie pozwoli mi odejsc ale ja juz nie wierze jemu .doprowadzil mnie do takiego samego stanu co bylam rok temu .wypisuje mi esemesy ze kocha i cierpi i placze ze go zranilam on nic nie rozumie ze to on nas zniszczyl.jestem zdecydowana nie wroce juz do niego nigdy mam niesamowite poparcie w dzieciach i przyjaciółce ze wyjde z tego.ale co musze zrobic to przestac pic i palic bo to mnie niszczy.zapomnialam napisac ze pracuje od 4 miesiecy i jestem zadowolona z pracy i  pare miesiecy temu kupilam sobie auto niedrogie ale jezdzi to taka nagroda za to ze rzucilam palenie i 3 miesiace temu kupilam sobie laptopa zeby w razie smutkow i samotnych wieczorow poklikac ze znajomymi.finansowo podnioslam sie moi chlopcy maja komputer w pokoiku moja corka ma swoj moze byle jaki ale ma ,tylko teraz ja musze cos ze soba zrobic zeby nowo zaczacv zyc .moje pasje to rower i biegalam duzo ale ostatnio zbym duzo nerwow i placzu powodowaly ze zaniedbalam wszystko.po swietach obiecuje sobie ze to sie zmieni bede biegac rzuce to palenie i picie jestem twarda zycie kopie mnie ale ja tez sie postawie .tylko boje sie tych esemesow od piotra ze zmiekne one mnie dobijaja bo mi go szkoda ale z drugiej strony to on zniszczyl nas a teraz boi sie zostac sam.prosze przeczytajcie moja historie i pomozcie mi pozbierac sie zebym mogla zyc dla siebie i dzieci pozdrowionka wiola