ROZSTALISMY SIE! ..ale to nie koniec!

"Wg. mojego chlopaka w zwiazku istnieja 3 rzeczy : polaczenie duchowe, przyjazn i namietnosc." -tak,tylko w związku gdzie jest prawdziwa więż ,bliskość możliwa jest namiętność.A jeśli między Wami nie będzie "połączenia duchowego" to czy wypłaczesz sobie oczy?Też tak kiedyś płakałam.Uwierz mi lepiej jest sobie popłakać jakiś czas niż tkwić w związku w którym się "usycha".

Piszesz,że oboje uważacie że związek nie ma sensu.Ja myślę, że to tylko jego zdanie, a Ty mu przytaknęłaś..Z tego co piszesz, to wydaje się, że jesteś w nim szalenie zakochana, a on szuka pretekstu,żeby zerwać.Przyjaźń w związku owszem jest ważna i ja sama nie wyobrażam sobie związku w którym nie ma przyjaźni, tego zaufania..
a co poowinaś zrobić zebyście sobie na nowo zaufali to dużo rozmawiać, być szczerym w związku, i podchodzić do tego z dystansem.
Autorko postu jak sprawy teraz wyglądają??

Bardzo Wam wszystkim dziekuje za rady! Chcialabym opowiedziec, jak jest teraz.. Otóż po calym tym przeplakanym tygodniu, wypelnionym jakimis dziwnymi, sprzecznymi sygnalami: podszczypywaniem, podnoszeniem, prawieniem komplementow, mialam ogromny metlik w glowie. Nie moglam dopuscic do takiego traktowania mnie! Spytalam sie go, kim teraz dla siebie jestesmy, poniewaz chcial przyjazni, tymczasem jego zachowanie nie pasowalo do przyjazni. Odpowiedzial, ze jestesmy przyjaciolmi i chcial mi tylko tak dokuczyc i juz nie bedzie. Narazie definitywnie przyjazn. Wyjasnilismy sobie to w weekend. W poniedzialek mielismy taka mala klasowa wycieczke, pamietam doskonale, ze troche sie spoznilam, on stal przy wejsciu, gdy dochodzilam do autobusu, on bez slowa wsiadl do niego. Jakby koniecznie chcial, zebym zobaczyla, ze wsiadzie przede mna (juz nie wspominajac o dobrych manierach i przepuszczaniu kobiet w drzwiach..). Pomyslalam, ze skoro nie jestesmy juz para, a on sie tak nieelegancko zachowal, to usiade z moimi kolezankami. I usiadlam. Nie zamielam z nim ani slowa. Gdy na chwile wstalam i przelotnie na niego spojrzalam, on na mnie patrzyl wzrokiem mordercy. Moje przyjaciolki powiedzialy, ze caly czas sie siedzial strasznie smutny/przygaszony/naburmuszony/zly.. Nie wiem, jak to okreslic. Pozniej w szkole ciagle wydawal sie bardzo zdolowany, kilka razy minelismy sie na korytarzu, wtedy tak ukradkowo na mnie spojrzal.. Mial wzrok pelen smutku...albo zlosci. We wtorek kolejny cichy dzien, ciagle byl bardzo smutny (co do niego naprawde nie podobne, bo zawsze mial dobry humor, smial sie, sypal dowcipami). W srode mielismy klasowa wigilijke, ciegle siedzial sam, z mina zbitego psa.. Przy skladaniu zyczen (to on do mnie podszedl), powiedzial, zebym znalazla tego jedynego. Na lekcjach ciagle lezal z glowa w ramionach i sluchawkami w uszach.. Zapytalam go, czemu jest taki smutny, a on podniosl siei tak nieprzytomnie powiedzial "NIE..". Nie wiem, co to mialo znaczyc, ale spuscilam wzrok i odpuscilam.
  Jeszcze dodam, ze nasz kolega powiedzial mi dla zartow smieszno-erotyczny zart, ktory oczywiscie mnie nie poruszyl, lecz rozbawil, ale powiedzialam "no wiesz, ale nie mow tego przy swojej dziewczynie! ;D (oboje chodza z nami do klasy), na co ktos inny powiedzial "Ale przy jej chlopaku tez tego nie mow! a "moj ex" takim ignorujacym tonem powedzial glosno "Mozesz mowic."
  Tylko niektore osoby z klasy wiedza, ze sie rozeszlisy, ale to chyba i tak dosc widoczne.
  Teraz bardzo mnie kusi, zeby chociaz napisac do niego smsa, spytac, dlaczego tak sie smuci, co sie stalo.. Ale po tym chamskim "NIE.." mam mieszane uczucia.. Gdyby chcial, sam by napisal.. Chyba.
  Bardzo za nim tesknie..
  Z drugiej strony troche boje sie tego, ze znow nie uda nam sie wybudowac tego zaufania i znow bede przez niego plakac..
  Nie wiem, co robic. Czy dac temu spokoj czy walczyc? Ech..
  Ciagle sie zastanawiam,czemu jest taki smutny. Nie sadze, zeby to bylo przeze mnie, bo przeciez w pierwszym tygodniu po rozstaniu (kiedy mnie podszczypywal itd.) swietnie sie bawil, chodzil na imprezy, mial doskonaly humor. Nie wiem, czym to jest spowodowane..

Zgadzam sie!

Jak dla mnie ta sytuacja jest niedojrzała. Według mnie niczego sobie nie wytłumaczyliście. Każdy się czegoś tam domyśla. Jednak z drugiej strony wiem, że nawet dorośli często nie potrafią się porozumiewać, komunikować czego chcą, czego nie chcą itp. Absurd!

Z jego obecnego zachowania można wnioskować, że jednak nie chce z Tobą być. Albo nie jesteś tą dla niego, albo on jest niedojrzały i sam nie wie czego chce, czyli nie jest gotowy aby z kimś być, co w zasadzie wychodzi na to samo, czyli że nie chce z Tobą być.

W sumie szkoda, że teraz się nie komunikujecie. Może czasem warto zdobyć się na odwagę i zadać bardziej bezpośrednie pytania i mieć pewność co ktoś naprawdę myśłi, bo ludzie często po swojemu interpretują różne rzeczy, nawet te które ogólnie są dla wszytskich takie same.

Masz dwa wyjścia!
Albo spróbuj się z nim spotkać i pogadajcie sobie o danej sytuacji. Jeśli naprawdę bardzo Ci zależy. Ale ryzykujesz, że się możesz lekko skompromiotwać, bo będzie wiadomo, że Ci zależy. Albo spróbuj tak po koleżeńsku z nim pogadać, tak na luzie. Możesz powołać się na stwierdzenie, że dla własnego samopoczucia lubisz kiedy wszytsko jest jasne, wyjaśnione i nawet jeśłi jesteście już, czy macie być
tylko kumplami z klasy to chcesz aby między Wami nie było jakiś zadr.

Albo zapomnij o nim. Zyj dla siebie. Z dnia na dzień będziesz czuć się swobodniej, a cała sprawa w końcu rozejdzie się sama.

On jest jeszcze "dzieciak". Kiedy facet zachowuje się tak dziwacznie to raczej nic sensownego z tego nie winika.

no to pieknie:))ładnie z jego strony:)