Recepta na małżeńskie szczęście :)

Bo w tym cały jest ambaras, aby dwoje chciało na raz!
Więc dopisuję -
6. komunikacja! słuchanie a nie słyszenie (no słyszę, słyszę i przechodzę nad tym, bo się nie wsłuchałam\łem).
7. UWAGA - skupianie swej uwagi na partnerze, aby nie umykały drobne sygnały, które później mogą się zamienić w duże problemy. Chodzi mi o taką uwagę jak przed ślubem, unikanie sytuacji, że jak już mój\moja to nie muszę się JUŻ starać!

Zauważyłam, że wiele kobiet, kiedy zauważa jakiś problem w zachowaniu mężczyzny, zaczyna 'zrzędzić'. Gadać w kółko o tym samym, wytykać błędy. Ja rozumiem, że trzeba z pewnymi rzeczami walczyć, ale wydaje mi się, że większość kobiet ma złą taktykę- wieczne pretensje powodują, że mężczyzna traci poczucie w własnej wartości, ma wrażenie, że się nie sprawdza jako mężczyzna. Wtedy zaczyna się zamykać w sobie i właściwie jest po sprawie.
I często kobiety wchodzą związek z przeświadczeniem, że 'one sobie go wychowają i zmienią;. TO JEST BARDZO ZŁE PODEJŚCIE.

Co do mężczyzn- nigdy nie da się 'zdobyć kobiety'. Jeśli nie będziesz walczył i dbał o nią każdego dnia, to ją prędzej czy później stracisz. W sumie to samo może dotyczyć kobiet. Nigdy nie myślcie, że już kogoś zdobyliście 'na zawsze' i nic nie jest w stanie tego nie zmienić- to droga ku samozagładzie!

R e c e p t a

Pamietaj kobieto :
Im wiecej sie starasz,im bardziej on ma wygodnie, jest beztroski i tylko mysli o relaksach tym bardziej się pogrążasz.

Od poczatku nalezy dziadolom dac mnóstwo obowiązków, by nie mieli czasu na pierdołki dyrdymałki i puszczalskie krowiszony. Najgorsze to sa takie wakacyjno - sanatoryno -rahabilitacyjne krowiszony, bo one nie maja nic do stracenia , jedynie chca zyskac.
Czaruja , pala jakies cholerne zioło, rzucaja uroki  inne klątwy , oblewają sie pi"e"rfumami z feromonami i już maja łajze w kieszeni.
Kiedy to rzeczona łajza juz o niczym innym nie mysli   jak o podłej  krowiszonce , wtedy TY kochana kobieto jestes na pozycji straconej.

Lecz kiedy czar prysnie ,a on łachudra ocuci  się z ręka  w nocniku lub pampersie ,  wtedy Ty ...rzeczesz ..do łachudry : a kysz maro przekleta. I mara-fujara przeklęta idzie w siną dal  za swoimi  krowiszonami. A krowiszny w sinej dali juz obwąchują (z naciskiem na 4 ostatnie litery słowa obwąchują ),  a łajza (czyli -lala - wcale nie malowana )skruszona lub nie, a raczej w  załobie po krowiszonach , pozostaje w czarnej rozpaczy , ale juz bez nas. O!

                                                        nie doktor ale rehabilitowana na tymze forum
                                                           nie mgr, ale doświadczona przez los łajzy
                                                                 gazia troche markotna i zła.

1. rozmowa, rozmowa, rozmowa

2. ciągłe staranie się o partnera, "podrywanie", zabieranie na randki, zaskakiwanie,małe niespodzianki żeby nie było nudno

-przyjaźń,
-zrozumienie,
-okazywanie uczuć (słyszałam o pewnej parze z bardzo dużym stażem, którzy od zawsze dają sobie buziaka przed snem na dobranoc i to jest ich recepta ),
-tolerancja dla swoich zainteresowań, pasji,
-umiejętność pójścia na kompromis,
-wspieranie się wzajemnie w trudnych sytuacjach.

Dla mnie jest to wręcz oczywiste, że na dzień dobry i dobranoc słodki buziak osładza dzień lub nockę właśnie .
Ale tak z innej beczki... Czytałam niedawno, że człowiek w ciągu dnia powinien co najmniej dwanaście razy doświadczać nieerotycznego dotyku ze strony partnera lub innej bliskiej osoby, gdyż jest mu to absolutnie niezbędne do zachowania emocjonalnego zdrowia.

Morfeusz73, powiem Ci, że nie bardzo mogę zgodzić się tu z punktem ,,poświęcaj się". Tam gdzie jest miłość nie ma mowy o żadnym poświęceniu, cokolwiek człowiek robi dla partnera robi to z własnej wewnętrznej potrzeby, chęci sprawienia mu przyjemności, ułatwienia życia, nie z przymusu, więc dla mnie niejako jedno i drugie wzajemnie się tu wyklucza.
I chciałabym jeszcze zapytać...co rozumiesz pod pojęciem ,,służ" w odniesieniu do związku?

Jestem w związku małżeńskim od 33 lat i jest to dobry związek. Na czym sie opiera nasze małżeństwo? Przede wszystkim na szacunku dla odrębności partnera.  Nigdy nasza INNOŚĆ i ODRĘBNOŚĆ nie podlegała dyskusji i próbom nagięcia, wręcz przeciwnie, powodowała, że byliśmy zawsze siebie ciekawi. Po drugie, od samego początku przyjęliśmy zasadę, że małżeństwo nie oznacza prawa własności, wobec czego każde z nas czuło sie wolnym człowiekiem, miało prawo do swoich pasji, swoich przyjaciół i prawo do osobistego rozwoju. Nasz związek nie był nigdy więzieniem, dlatego nigdy nie zachowywaliśmy sie jakbyśmy urwali się z łańcucha. Zaufanie i lojalność była oczywistością. Nigdy nie grzebałam w mężowskich kieszeniach, nie sprawdzałam telefonu i sama też tego doświadczałam, za co jestem wdzięczna mężowi.  Zawsze byliśmy parą, która nie jest do siebie przyklejona, wiele rzeczy robiliśmy razem, ale tez wiele osobno. No i zawsze panowaliśmy nad zazdrością, nigdy nie było wypytywania, rozliczania i grzebania w przeszłości. Można powiedzieć, że zawsze byliśmy po właściwej stronie. Ja po stronie męza, a on po mojej. Byliśmy i nadal jesteśmy sobie najbliżsi.

Izmirra, pięknie piszesz. Trzeba chyba ogromnej dojrzałości i zaufania, żeby umieć panować nad zazdrością itd...

Amis, napisałaś coś o czym chyba wszyscy tu zapomnieli- właściwy dla nas partner. No fakt, nie z każdym jesteśmy przecież w stanie stworzyć udany związek, choćbyśmy stanęli na głowie .

Izmirra, gratuluję mądrości życiowej, obojgu Wam gratuluję, ludzie bowiem zbyt często zapominają o podstawowych sprawach, skupiają na detalach, nie zauważając fundamentów udanego małżeństwa. Bez zdrowego fundamentu- zaufania, lojalności, szacunku- każda budowla wcześniej czy później runie, a w najlepszym wypadku ulegnie zachwianiu. Fundament jest podstawą tej konstrukcji, którą muszą budować oboje z małżonków, jeśli jednego zabraknie jest to konstrukcja wątła, nietrwała, licha. Cóż, nie jest to łatwa praca, ale jak widać można. Cieszę się razem z Tobą .

Nie ma szczęśliwych małżeństw? Myślę, że są... a nawet jestem tego pewna. Nie mówię tu o moim małżeństwie, ale także o innych.

Według mnie nie ma uniwersalnej recepty na udane małżeństwo. Najważniejsze to, żeby być ze sobą z miłości a nie z obowiązku. Niektórzy ludzi uważają, że miłość przyjdzie z czasem - ja uważam, że to nieprawda.

Ważna jest akceptacja. Nie należy zmieniać partnera, bo to oznaczałoby jakieś poświęcenie z jego strony a w miłości nie powinno być miejsca na poświęcenie.

Ważna jest także szczerość, taka nawet do bólu. Moim zdaniem w małżeństwie nie powinno być tajemnic (oczywiście chodzi mi o poważne sprawy a nie o codzienne grzeszki takie jak np. wysokość rachunku u fryzjera )

Szacunek i lojalność też jest bardzo istotna. Partner musi wiedzieć, że szanujemy jego zdanie, poglądy itd. Nie musimy się z nimi zgadzać, ale musimy szanować...

Ponadto trzeba się ciągle o siebie starać, nie odpuszczać. Pokazywać, że zależy nam na partnerze.

Nieprawda, nieprawda, nieprawda, absolutnie nie mogę się z tym zgodzić. To, że w małżeństwie bywają gorsze dni wcale przecież nie świadczy, że jest ono skazane na porażkę, nie może być dobre i nie można w nim tego szczęścia znaleźć. Paradoksalnie to czasem my sami nie potrafimy go dostrzec tam gdzie jest i się czai, a szukamy gdzieś bardzo daleko. A kiedy czujemy, że coś nie gra trzeba po prostu umieć stawić temu czoła, znaleźć przyczynę i ciężką pracą ją usunąć, nic samo się nie zrobi. Nie jest to łatwe, ale nikt przecież nie mówił, że będzie łatwo. Zapewniam jednak, że można i że warto .