Pierwszy dzień dziecka w szkole, zerówce, przedszkolu ...

A moja córcia poszła do zerówki. Od poniedziałku żyję w ciągłym napięciu. Martwię się , czy da sobie radę. A dziś rano (właściwie ju ż w nocy załamałam się) , bo mała ma katar!!! Tylko 3 dni w przedszkolu. Jest alergikiem. Teraz robimy inhalacje i zaraz do przedszkola.
Nie chcialabym,żeby opuszczała zajęcia,bo będą zaległości. A z drugiej strony zdrówko ważniejsze. Ewelinka chętnie przekracza próg zerówki,jest szczęśliwa,zadowolona. Jest jedynaczką ,a tam dużo dzieci. Żeby tylko nie chorowała. (

moja córka kończy w tym roku szkolnym gimnazjum,chyba bardziej jestem tym zestresowana niż ona,podeszła do tego całkiem na luzie i traktuje ten rok szkolny jak każdy inny a ja tak się martwię czy zda egzaminy,czy znajdzie dobrą szkołę i w ogóle mnie to przerosło a z natury jestem kobietą twardo stąpającą po ziemi i nie sądziłam że to mnie tak rozklei.Dobrze że moje obawy i troski nie udzieliły się córce.

niestety dzieci w takich skupiskach musza odchorować swoje, najwazniejsze, żeby im sie w niej podobało, bo z choroby mozna wyleczyc a z alergii na szkołę juz trudniej, ha,ha!

Nie chodziła do przedszkola i pięciolatków teraz idzie do zerowki 6lat ma, ale jak pytam ją czy by chciała zostać  w zerówce to mówi że tak

No właśnie rozmawiam z nią od dłuższego czasu o zerówce,pytam czy by chciała zostać to odpowiada że chciałaby,mowie jej że rano ją zaprowadze i zostanie z koleżankami i panią która będzie was dzieći pilnować,jakoś nie mówi nie, napewno te pierwsze dni są takie sobie i wiem że jak już się przyzwyczaji to żeczywiście będzie ją ciągnąć do szkoły itp

Gdy chcesz zmienić treść posta lub usunąć niepotrzebną część  wypowiedzi - używaj opcji edycji

Moja córa dzielnie zniosłoa rozłąke -pierwszy dzien w zerowce - tylko troszeczke poplakala i normalnie zostala pare godz- i z kazdym dniem jest ok- tylko ze niema apetytu przed zerowka - w domu niechce mi nic zjesc -chociaz jak ja bylam w wieku szkolnym to tez niemoglam zabardzo jesc ze stresu chyba! no niewiem co mam zrobic zeby jadla- a wlasnie w zerowce dostale obiady i tez nie zabardzo chce jesc- troche sie tym martwie!

Mój synek pierwsze dni w przedszkolu przepłakał,ale z dnia na dzień jest coraz lepiej,więc myślę,że się w końcu przełamie.Najgorsze są chwile,kiedy go przyprowadzam,wtedy nie chce mnie puścic do domu.Jednak po rozmowie z przedszkolanką uspokoiłam się,ona uważa,że jest przeciętnym dzieckiem i jak na swój wiek(3,5 lata) jest dzielny,poza tym uczestniczy w zabawach,je posiłki,załatwia swoje potrzeby,więc mam nadzieję,że przedszkole będzie odbierał pozytywnie.Dużo z nim o tym rozmawiam i widzę,że to pomaga.Mam taką radę dla Was:nigdy nie oszukujcie dziecka,że za chwilę po nie wrócicie,bo przestanie Wam ufac.Ja mówię mojemu synkowi,że przyjdę po niego po obiedzie i tak właśnie robię.Pozdrawiam wszystkie zestresowane mamy.

Do patrycja9009
Wiesz,zastanawiam się tylko,co taka mama ma do powiedzenia dziecku,jak zapyta,dlaczego nie wróciła po nie za chwilę?Wymyśla kolejną kiepską bajeczkę?Dokładnie tak,jak napisałaś do nowej sytuacj trzeba przywyknąc,a tak w ogóle,to czy my dorośli zmieniając miejsce pracy nie jesteśmy zestresowani?

Witam! Moja córeczka poszła do przedszkola (w sierpniu skończyła 3 latka). Bardzo się martwię, bowiem pierwsze dni w przedszkolu były okropne - ogromny płacz, rozpacz, zauważyliśmy też nerwowość i wielki żal do nas. Nastąpiła zmiana w jej zachowaniu (jest cicha, a zarazem gdy coś jej nie wychodzi, albo coś zrobi źle i jej zwrócę uwagę zaczyna krzyczeć, rzucać lub bić).

Cały czas powtarza, że nie chce chodzić do przedszkola. Dzisiaj kiedy ją zawoziłam całą drogę mówiła, że chce ją zostawić, tłumaczyłam jej, że mamusia musi iść do pracy, a przed 15 ją odbiorę. Miała "szklanki" w oczach i z wielkim  żalem poszła do przedszkola (za drzwiami słyszałam na początku jej płacz, który potem minął). Nie wiem co zrobić, czy przeczekać jeszcze i zobaczyć jak będzie dalej, czy może  zabrać ją z przedszkola?
Napiszę, że jak wychodzi z przedszkola to jest szczęśliwa gdy po nią przychodzę (czasami okazuję to nawet płaczem) i opowiada jak fajnie jest w przedszkolu, a gdy jesteśmy już w domku zmienia się. Martwię się o nią, najgorsze że stała się bardzo nerwowa. Jeśli ktoś mógłby mi doradzić w tej sprawie to bardzo byłabym wdzięczna za pomoc.
Pozdrawiam mamusie!!!

Dziękuje za rade. Masz rację, że za rok może być podobna sytuacja. Najbardziej boimy się tego że pokazuje nam agresje, a opiekunki mówią, że jest bardzo nerwowa i nic nie chce jeść. Nie chcemy się poddawać może z biegiem czasu zmieni się. Dziękuje Patryniu

Ja również dostrzegłam zmianę w zachowaniu mojego synka po paru dniach bycia w przedszkolu,ale wiem,że dzieci będąc w tak licznej grupie naśladują inne. I trudno się temu dziwic,bo często my dorośli nieświadomie nakłaniamy ich do naśladowania rówieśników.Mówimy np.zobacz jak inne dzieci ładnie jedzą obiadek,może ty też tak zrobisz?'',więc dzieci robią to co inne i myślą:jeżeli mój kolega krzyczy i bije,no to ja też.''Starajmy się dużo rozmawiac z naszymi rówieśnikami i tłumaczyc im pewne sprawy najlepiej nabieżąco,aby nie pozwalały sobie na wiele więcej.

Dziś rano moja córeczka poszła bez płaczu do przedszkola. Także pomału przyzwyczaja się do nowej sytuacji.  Jestem z niej bardzo dumna.

Pozdrawiam wszystkie mamusie!

A przede mną nadal jest ten 1 dzień w przedszkolu ;] Córcia pójdzie dopiero od października ze względu na przeprowadzkę i ciągle myślę jak to wszystko pójdzie. Mam nadzieje, że obejdzie się ebz wrzasków, chorób itp ;]

dziś poniedziałek i znowu to samo, marzę o dniu, w którym moja córeczka wstanie i z uśmiechem pójdzie do przedszkola...mam nadzieję, że to kiedyś nastąpi. jeśli chodzi o uczestnictwo w zabawach to nie ma powodu do niepokoju, noce przesypia w miarę(czasem się budzi jak zawsze) siusiu też robi w przedszkolu, natomiast problemem jest jedzenie.  w ogóle nie chce niczego zjeść, nawet nie usiądzie do stolika z innymi dziećmi, z góry zakłada, że tam jedzenie jest niedobre( nie smakując niczego) siedzi tam do 14tej, więc musi być głodna. Dzisiaj nawet w domu nie zjadła śniadania. Odbiorę ją wcześniej, bo wiem, że w przedszkolu nic nie zje. Jak przełamać jej upór, jak namówić ją ,żeby chociaż spróbowała?

Dosyć trudna sytuacja. Może dobrze będzie dawać jej jakąś kanapkę/owoc do szkoły? Niektóre dzieci zjedzą tylko to co im zrobi rodzic.

Mój syn wkrótce idzie do zerówki. Już szpanuje plecaczkiem z wyścigówkami

mandarynka1234  pamiętam jak moje dziecko poszło do przedszkola w wieku lat 3 i tez pamietam ze się z nią nie pożegnałam bo córka pobiegła do dzieci i niechciała nawet juz podejść do mnie.Martwiłam sie że dziecko pewnie płacze po moim wyjściu  itd ale okazało się że wcale tak nie było a jak przyszłam ją odebrać córka nie chciała wyjść z przedszkola..schody zaczeły sie kilka dni później gdy emocje związane z nowymi zabawkami,kolezankami i nowym miejscem mineły i dziecko nie chciało w przedszkolu zostawać.Był płacz,były nerwy i dużo negatywnych emocji.Tlumaczyłam,przekonywałam i staralam sie nie okazywać że jest mi przykro i jakoś sie udało.

Teraz moja córka idzie juz do 2 klasy i wszystko idzie bardzo gładko

Bedzie dobrze,uśmiech na twojej twarzy doda dziecku pewności siebie i będzie mu łatwiej pozegnac sie z mama jak zobaczy że nie jestes smutna.Trzymam kciuki

Cześć Kochane

Moja Mała idzie w październiku do żłobka. Ona jest naprawde fajnym otwartym na ludzi dzieckiem. Można rzec takim "Cygańskim" się nie boi, lubi dzieci. Ja zawsze jestem przy niej wiec widzi moje wsparcie. Nie wiem co będzie jak mnie zabraknie w zasiegu wzroku. A ja sama chyba potrzebuje psychoanalityka bo powrót po ponad roku siedzenia w domu do nienajbardziej ukochanej pracy dodatkowo mnie stresuje Od polowy września będziemy jeździły na zajęcia przygotowawcze żłobek jest prywatny wygląda na bardzo przytulny. Bardziej przypomina dom bogatej cioci pod lasem niż instytucje - jednak boje sie co będzie. Jeszcze rano odwoził bedzie ją mąż bo ja zaczynam prace o 7 żłobek od 7:30 jak mąż pojedzie na delegacje to muszę kobinować kto ją odwiezie a już wiem że w październiku mam takie trzy dni pod rząd i znowu stres

Nie wiem jak to przeżyje

Czasem rodzice przezywaja duzo bardziej niż dzieciaczki.
Moja córka dzis zaczeła 2 klase i tez miała lekka treme ale jakos poszło i juz czeka na pierwszy dzień lekcji.

Mój synek(3 latka) poszedł do przedszkola dwa dni 1 i 2 września w piątek dostał gorączki i drugi tydz siedzi w domu bo miał antybiotyk i został po nim kaszel.Ma inhalacje--jest alergikiem dużo miesiecy było spokoju i juz tak sie cieszyłam...
Codziennie przebywa duzo na powietrzu mieszkamy w górach i powinnen byc zachartowany jak to sie mowi ale niestety w zimie czesto cos łapał ale jak nie było goraczki to codziennie wychodzilismy...jakie leki, witaminy podajecie dzieciom w okresie przedszkola lub cały czas a jakie podczas infekcji-tu gdzie mieszkamy lekarze są beznadziejni...apteka tez jedna gdzie nie maja pojęcia i nie potrafia doradzic...czekam na wasze odpowiedzi odnośnie uodporniania dzieci w okrsie przedszkolnym...
Wiem ze organizm sie sam uodporni ale u moich synów trwa to od urodzenie po dzis dzien same chorubska...pomocy!

kochana ja mam to samo:(
mały od urodzenia był chorowity:/ i tak to długo trwało:(
przez ostatni rok łapał lekkie infekcje..
poszedł do przedszkola i po tyg zachorował na zapalenie oskrzeli.
od pon bierze syropki ale jutro na 100% dostanie antybiotyk bo nie polepsza mu sie a kaszel się nasilił.
jest po serii tabletek na odpornośc i co?:( nic..
daję mu rutonoscorbin i syrop na odpornośc immunaron c ,ale nie działa.
za tydzień czeka nas kolejna dawka leków na odporność..
jak był młodszy dostał zastrzyki niestety nie pamiętam nazwy,ale tylko one go uodporniły na długi czas.

Zajrzałam,napisałam i przenosze sie własnie tam