Chajtać się, czy się nie chajtać? :D

O-Kasia - decyzja należy do ciebie ale zawsze pamiętaj życie z drugim człowiekiem to pójście na pewne ustępstwa ci co idą w zaparte tracą podwójnie. A teraz dam ci przykład mojej kuzynki wzięła ślub cywilny ze względów finansowych, ekonomicznych ( do końca nie wiadomo czemu) na kościelny nie mieli pieniędzy. Po 2 latach urodziła im się córka i gdy mała miała prawie 3 latka wzięli ślub kościelny. Co to był za ślub - cudo a do tego welon za mamą niosła córka. Tak więc myślę że nie ma specjalnego znaczenia kiedy ślub kościelny jeżeli się kochacie a cywilny ma ważne znaczenie prawno - ekonomiczne.

No właśnie poród to kwestia trzech tygodni, o ślubie w tym roku nie ma mowy obojętnie, czy cywilny, czy kościelny, bo przecież później święta sylwester i koniec roku
Kuzyn od mojego też brał ślub kościelny mając już 3 letniego syna, który niósł im obrączki, tylko mi chodzi o sam ten fakt, że mój facet i moja mama, wychodzą z założenia, że mamy się chajtać, bo ja nie mam ubezpieczenia, ta chce zobaczyć urząd, no kurde a co ze mną i co z tymi powodami dla których bierze się ślub? O tym nikt nic nie wspomniał. On zamiast zapytać jeszcze raz, czy wyjdę za niego, bo tak w sumie po tylu rozstaniach to ja sama nie wiem, czy my jesteśmy zaręczeni, czy nie to mi tylko truje, że trzeba się chajtnąć i koniec. Może i zgodziłabym się na ten sam cywilny gdyby zapytał, ale ja nie wiem, jego chyba duma zżera i nie przejdzie mu to przez gardło.

Zrozumiałam , że czekasz na to co większość z nas taką "bajkową prośbę o rękę" i masz rację, A poważnie u mnie mąż zaręczał się slowami: może byśmy się pobrali i powiedziałam mu tak: pierścionek, kwiaty, garnitur - na kolana i wtedy mogę zastanowić się nad ślubem. I było tak jak chciałam, a mąż sam się przyznał (po jakimś czasie) nigdy wcześniej tego nie robiłem i nie bardzo wiedziałem jak żeby było dobrze - więc ułatwiłam mu sprawę. Może twój taż musi dostać dokładną instrukcję?????

Ślub to bardzo ważna decyzja, przynajmniej z mojego punktu widzenia. Jeśli dla kogoś nie jest ważna otoczka, to jego wybór. Zakładając, że ślub jest jeden w życiu, powinien on wyglądać tak, jak sobie zamarzysz, i najważniejsze- kiedy będziesz pewna, że tego chcesz. Działanie pod presją otoczenia przyniesie Ci tylko żal w stosunku do mamy i narzeczonego.

Rany, niektóre z was uparły się, że ja wcale tego ślubu nie chce, a właśnie, że chce tylko niech on coś zrobi. Niech zapyta, a nie tylko gada, że trzeba i już. I ja wychodzę właśnie z założenia, że ślub jest raz w życiu i powinien być taki, żeby się go pięknie wspominało.

atinasarz, ale on wie jak to wygląda, bo już się przecież oświadczył i ja też wcale nie wymagam od niego, żeby padł na kolana z kwiatkami w zębach, bo to już było, ale żeby normalnie zapytał, bo jak na razie jego pytanie wygląda tak "to co idziemy do tego urzędu, bo przecież ty nie masz tego ubezpieczenia... " już go podpuszczam pytając, a do jakiego urzędu, a po co, a dlaczego, to ten się obraża, że się z niego nabijam. Trochę głupio mi tak jak ty zrobiłaś powiedzieć mu wprost, żeby się normalnie zapytał.

A ja właśnie uważam , że nie chcesz tego ślubu bo masz świadomość że w urzędzie stanu cywilnego pożegnasz się ze swoimi marzeniami o tym pieknym i wyjatkowym ślubie!!!

To nawet nie jest młodzieńczy bunt, a raczej dziecinne tupanie nogami wiem o tym, ale co ja mogę, kiedy siadam na pogaduchy z moją mama i z narzeczonym/ nienarzeczonym i nie mijają trzy minuty i oni oboje na mnie wsiadają, tak że ja nawet się odezwać nie mogę. Nie zdołam nic powiedzieć, a już nie mam racji, z tego też moja reakcja. Co do samego ślubu, już pisałam. Coraz bardziej myślę tak, że gdyby normalnie zapytał to bym się zgodziła i na ten cywilny i uwierzyła na słowo, że za jakiś czas będzie kościelny i wesele i wcale nie będę żałować, że nie szłam w zaparte z moim "ja chce kościelny i basta...", a czy to "to co pójdziemy do tego urzędu...?" można nazwać oświadczynami?

busiu Też właśnie obawiam się, że będzie to tak jak napisałaś "... bo nie ma pieniędzy, bo dziecko, bo kredyt..." a najbardziej właśnie "...bo przecież jest cywilny..." wtedy to chyba wyszłabym z siebie i napluła sobie w twarz
Wspólnych znajomych mamy mnóstwo, z tym że oni myślą podobnie jak ja. Jak można facetowi tłumaczyć jak się powinien zabrać do zaręczyn? To tak jak tłumaczyć ojcu, jak się robi dzieci Oni dobrze wiedzą o co mi chodzi i tylko śmieją się, że z takim jego unikaniem właściwego podejścia, to prędzej pójdą na nasze pogrzeby niż na ślub Czy ja za dużo wymagam? Chce tylko usłyszeć od niego jedno zdanie. Przecież mu nikt nie przedyktuje, co ma powiedzieć

Nie rozumiem tu czegoś, chcesz by on się oświadczył  po twojemu ?

Wymyślasz w głowie scenariusz jak to powinno być ale mu tych marzeń nie mówisz bo się wstydzisz???

A i jeszcze jedno mówisz gdyby poprosił to bym wyszła za niego, zaraz zaraz toć poprosił, masz pierścionek, waliłaś nim po ścianach to ci się rozwalił.

Myślę że ty po prostu tak dawno temu miałaś te zaręczyny że  chciała byś znów tych wzruszeń.
Spowszedniało ci życie , zaszłaś w ciąże  masz sprawy domowe na głowie i tęskno ci z nudów chyba do tamtych wzruszeń.

Ale czasu nie cofniesz już nie wruci bycie fruwającym na randki, i te ogniki pierwsze westchnienia. Teraz wasza miłośc  powinna i pewnie jest  już ustabilizowana, doszły kłopoty ot proza życia.

Kolejny etap po prostu, teraz będziesz matką taka twoja rola.

Jeśli kochasz tego chłopaka  to ślub  liczy się jako ukoronowanie miłości, patrzy sie mu w oczy mówi tak i liczy się wzruszenie w jego oczach, wkładanie obrączki na ukochaną rękę .
To jest sensem tej uroczystości a nie limuzyna  kościół, pełen kwiatów , wujek Heniek z fioletowym nosem, zazdrość w oczach kuzynek, suknia jak  z żurnala.
Ten cały szum to tylko dodatek zbyteczny.

Druga istotna sprawa, moja droga jak ukochany mówi ci raz wyjdź za mnie to znaczy że wybrał właśnie ciebie  i już. Proszenie kogoś kilka razy wyjdź za mnie   jest już sztuczne,i rani tego starającego bo ktoś  nie docenił jego wyznania.
Tak samo z rzucaniem byle gdzie pierścionka, jest to okropnie krzywdzące dla twojego faceta, pewnie sobie myślał że tyle dla ciebie znaczy co ten pierścionek. Jak można deptać symbol  czyjegoś uczucia.
Wiesz to tak jak by on w kłótni napluł na twoje zdjęcie , a gdy się pogodzicie wytarł i nie ma śladu.

Czy ty wiesz poza tym jak on się podle czuje nie mogąc spełnić twoich wymagań co do kasy na Wymarzony ślub?
Jak zero i nieudacznik zapewniam.

A na koniec jeszcze jedna sprawa. Masz odpowiedzialnego faceta i mamę chcą dla twojego dziecka i dla ciebie dobrze a ty co ?
Uważasz że ubezpieczenie  to powód do ślubu , a może dowód troski o dziecko i o ciebie?

Ciekawe co zrobisz gdy nie daj Boże  po połogu zachorujesz ty lub maleństwo? Ty wiesz ile kosztują prywatne zabiegi nawet na głupi wyrostek?

W ogóle przedstawiasz jakieś dziecinne myślenie, liczy się wydumany ślub i odpowiednie oświadczyny.
Zauważ też inne  rzeczy, troskę o dziecko i porzuć stare dzieje a uwzględnij to że będziesz matką.

Moja kuzynka brała skromny kościelny ślub, była w krótkiej szykownej sukience  kwiaty we włosach i  białe futrzane bolerko. W dzień ślubu najpierw ochrzcili synka. Potem był ich ślub, dzieciaki śpiewały kolędy były ustrojone choinki, na dworze sypał śnieg bajka po prostu.
Zamiast super kwiatów było mnóstwo świec.
Na ślubie było 20 osób.
Ksiądz wiedział że nie mają kasy oddał ślub za darmo, ochrzcili synka a na obiad pojechali  do restauracji.
Wydali 3 tysiące.Za wszystko.
Ale co pamiętam z tego momentu to pusty cichy kościół, dźwięki kolędy i widok jak on z miłością wycierał jej łzę  gdy mówiła słowa przysięgi.

Zastanów sie jaka jesteś dla swoich bliskich, jaka będziesz dla dziecka i zacznij być dorosła.

małżeństwo to coś najwspanialszego..:0 o ile trafi sie na tą właściwą osobę..:0

W dzisiejszych czasach przeraża mnie to że ludzie ze sobą nie rozmawiają po prostu, ot tak bez wyciągania żalów, bez obarczania a ty to a ja to  zawsze...

A wystarczyło by zrobić miły wieczór, zapalić świeczki posadzić faceta obok  powiedzieć zamknij oczy i wyobraź sobie nasz ślub co widzisz?
Facet się pewnie zepnie ze stresa bo to drażliwy temat i walnie co głupiego  wtedy powiedzieć bądź poważny no mów jak sobie to wyobrażasz...
I Pytać po prostu - Jaki masz garnitur, a jakim jedziemy samochodem, a co byś chciał bym miała na sobie i pójdzie

Poznacie swoje własne pragnienia co do tego dnia, bez nerwów, byle byś ty swoje nerwy trzymała na wodzy.

Co do wzięcia kredytu na ślub odradzam serdecznie. Mój mąż robił wesele swoją część sam .

Musiał wziąć kredyt nie duży ale zawsze. Zaraz po ślubie chciałam czy cos do domu kupić nie bo raty , bo opał na zimę .

Nastała zima i grudzień  i pretensje między nami że na nic niema, że tylko kłopoty, dodatkowo mąż stracił pracę.
Było strasznie krucho, a słów w gniewie za dużo ciężko je potem cofnąć wymazać.

U was będzie dziecko wiec wydatków duzo, bardzo duzo. ale jeśli masz wziąć cywilny i kupić i tak ładniejszą sukienkę, i tak samochód i jakiś obiad na kilkanaście osób to może warto wziąć skromny kościelny po prostu.

dodam jeszcze,ze też mi się marzył ślub w kościele z welonem itd.że kiedy przechodzę koło sukien slubnych to smutno wzdycham ale tak się ulożyło i dlatego ceremonia nie stała mi na drodze do małżeństwa-ja poprostu nie mialam prawa wejść z moim meżem do koścola.
Rozumię te marzenia ale czasem trzeba by marzniem zostały.
Myślę ,ze wój chłopak już uważa Cię za żone wiec nie rozumie Twoich oczekiwań-
te jego bo potrzebane jest Ci ubezpieczenie oznacza raczej że dla niego to tylko formalnosć - bo on już Twoim mężem -tak myślę
Ja tez zazdroszczę pięknej ceremonii -wiele bym chciałe ale życie poszło naprzód i została mi tabliczka w ręku więc ubrałam ja w romantyczne wspomnienia.

ps. pierwszy slub to kwiaty,suknia i poczucie żalu,bład ale to inna historia

A na jaki kompromis przepraszam cie ja mam iść w tej sytuacji, bo nie do końca rozumiem? Jak dla mnie to właśnie jest kompromis, że zgadzam się na cywilny pod warunkiem, że kościelny też będzie w przyszłości tylko, że nie mam żadnej gwarancji. Ja nie powiedziałam, że jak nie cywilny to żaden, tylko chce, żeby to było właśnie z miłości, ale według ciebie to są "dziwne powody"

A jakie to ma znaczenie? Jak już musisz wiedzieć, to nie jestem mu dłużna tych słów, które on wyrzuca z siebie pod czas kłótni, jednak że od dłuższego czasu nie mamy takich problemów, bo po prostu się nie kłócimy i bardzo mnie to cieszy

Szkoda, że nie są, a raczej nie były ważne kiedy się rozchodziliśmy kilka razy od momentu zaręczyn i sam w złości mówił, że by za mnie nie wyszedł.

Mówisz o dojrzałości i odpowiedzialności, ze mnie robisz rozwydrzone dziecko, a to zdanie pokazuje jaka ty sama jesteś dorosła. Straszenie rozwodem? I co jeszcze? A przy innej kłótni mam go postraszyć, że już dziecka nie zobaczy? Ciekawe podejście

Różyczka nie znasz mnie, ani jego, a  uparłaś się, że ja jestem wszystkiemu winna. Od pierwszego postu potraktowałaś mnie jak dziecko i ciągniesz to nadal. Wcale nie mówię, że jestem bez winy, ale on tym bardziej nie jest święty. Zresztą nie chodzi tu o to, kto czemu jest winien.

Tak jak pisałam już wcześniej. Według ciebie, skoro jest dziecko to jest koniec świata i mam niczym tonący chwytać się brzytwy. A właśnie, że nie. Jesteśmy ze sobą prawie 7 lat i sama pisałaś wcześniej, że on już traktuje mnie jak żonę, więc w porządku. Jak dla mnie ślub nic nie zmieni, więc po co w ogóle się pobierać. Wierz mi, że on też by chciał wielkiego ślubu z pompą, o którym nie zapomni. Dlaczego mamy takiego nie mieć? Ja mogę zaczekać, zwłaszcza jeśli teraz ma to być tylko "no chodźmy do tego urzędu".

Może dla ciebie nie ma znaczenia, dla mnie ma. To jest ślub, który bierze się raz w życiu, nie jakieś tam kolejne urodziny ciotki  i tak samo jak ja, on też chciałby o tym dniu nie zapomnieć i miło go wspominać.

Czy ty uważasz, że on jest niedorozwinięty i trzeba mu wszystko rysować?? Jeśli tak, to się mylisz. On raczej robi to celowo i tak samo celowo ja zadaje głupie pytania typu "a po co?...a dlaczego?".

Może po prostu zostaw ten wątek, bo widzę że znalazłaś sobie cel, który będziesz ciągle atakować, nie chcąc czytać ze zrozumieniem. Uparłaś się, że moje podejście jest dziecinne i dobrze ci się na mnie najeżdża nie znając mnie. Chcesz się z kimś pokłócić, to proponuję iść na jakieś manifestacje, tam zawsze jest jakiś powód do kłótni. Nie napisałam tematu po to by ktoś, kto mnie nie zna, mówił mi jaka to jestem żałosna i robił debila z mojego faceta. Mój problem nie jest tak trudny do rozwiązania, żebyś musiała się tak wysilać.
Pozdrawiam.

O czym ty mówisz kobieto?? Jakiego ślubu z pompą ja chcę? Owszem fajnie by było w niedalekiej przyszłości, ale jak na razie to chce po prostu, żeby się pobrać z miłości i tego też wymagam od mojego partnera. I ja właśnie pisałam, że nie będę brała ślubu wyłącznie przez to, że jest dziecko, czy też dla ubezpieczenia.
I owszem oprawa ślubu ma dla mnie znaczenie i dla mojego partnera też i bardzo mnie to cieszy, że napisałaś że to świadczy o mnie, bo nie mam się tu czego wstydzić, chciałabym żeby ten dzień był wyjątkowy i żebyśmy go takim zapamiętali, ale dla ciebie to coś dziwnego ;] A moja wiara nie ma tu nic do tego, bo nawet gdybym była osobą niewierzącą, liczę się z tym, że mój partner jest wierzący i on sam też by chciał wyznać mi miłość przed Bogiem i jak to napisałaś by Ten "zjednoczył dwa ciała w jedność", więc nie mam zamiaru się usprawiedliwiać w tej kwestii.
A co do zapewnienia dziecku rodziny... to dziecko i tak już ma rodzinę, bo czy ze ślubem, czy bez i tak jesteśmy razem, razem mieszkamy, mamy wspólne plany i się kochamy i w tego żaden brak ślubu nie zmieni.
I gdzie ja ci ubliżyłam? To jak na razie ty ciśniesz mi od niedojrzałych, rozpuszczonych księżniczek. I tylko wydaję ci się, że szanujesz każdą osobę, ja tu żadnego szacunku z twojej strony nie odczułam i to ty mnie krytykujesz od samego początku, a nie ja ciebie. Ja widzę znaczną różnicę pomiędzy twoimi postami do mnie, a postami innych użytkowniczek, które nie zgadzały się ze mną. Może ty tej różnicy nie widzisz ;]

Amis w dobrym tonie?? Proszę, cytaty od pierwszego postu jaki napisała różyczka w tym temacie do mnie:
"...mówisz gdyby poprosił to bym wyszła za niego, zaraz zaraz toć poprosił, masz pierścionek, waliłaś nim po ścianach to ci się rozwalił."
tak dla zabawy rzucałam pierścionkiem, pani różyczka nie musiała się nad tym zastanawiać, wiedziała to przecież od razu, przecież od początku pisała do "rozkapryszonej królewny" idźmy dalej...
"W ogóle przedstawiasz jakieś dziecinne myślenie, liczy się wydumany ślub i odpowiednie oświadczyny. "
To tylko potwierdza to, co napisałam zdanie wcześniej...
"Związek żeby trwał potrzebny jest  uwaga notuj..."
Proszę mi to narysować pani magister, bo nie rozumiem
"... A ty uparłaś się jak dziecko..." już to gdzieś chyba czytałam
"...zachowujesz się jak rozkapryszona królewna to i rada dziecięca"
Aż na odległość czuć szacunek, jakim to różyczka napisała, że daży każdego

I widzisz Ty napisałaś "masz prawo mieć taki ślub, o jakie sobie marzysz", ale według różyczki nie mam takiego prawa

Czepiasz się słów typu "chajtać", "kupa ludu", czy też określeń żeby mały ze mnie wyszedł, mówisz, że to moje nie dojrzałe podejście, a ja ci mówię, że bierzesz to wszystko zbyt poważnie. Co za różnica czy napisze "wezmę ślub" czy "chajtnę się" wiadomo o co chodzi i wcale nie znaczy to, że dla mnie jest to jakaś dziecinada, coś mało wartościowego... to tylko określenie. Widzę, że drażni cie to w moim wątku, więc może po prostu go nie czytaj Dla ciebie nie istnieje coś takiego jak poczucie humoru? Widocznie nie. Ja nie biorę życia tak poważnie jak ty i dobrze, bo z takim podejściem, za lat 20 byłabym starą zrzędą, ganiająca młodzież za zrywanie jabłek
I ty znów o tym rzucaniu pierścionkiem. W dalszym ciągu widzisz mnie jako małe dziecko, które wyrzuca znudzoną zabawkę, nie popatrzysz na ewentualne ku temu powody, ba... nie pomyślisz, że w ogóle mogły jakieś być. Dobra niech ci będzie, rzucałam pierścionkiem bo taki miałam kaprys. Poddaję się, bo tłumaczenie ci czegokolwiek w tej kwestii nie ma najmniejszego sensu A co do "formalnego" podejścia do ślubu cywilnego... przeczytaj sobie jeszcze raz moje posty, a może jeszcze i pięć razy. Pisałam, że tak to odczuwam, bo On mówiąc mi "CHODŹ DO TEGO URZĘDU" tak właśnie mi to przedstawia, jakbym miała TAM właśnie iść i podpisać TEN papierek, ale tego pewnie też nie zrozumiesz

Może po prostu komu się nie podobają takie określenia niech nie wchodzi w ogóle na ten temat. Ja zadałam pytanie, a co po niektórzy czepiają się formy wypowiedzi. Co mam napisać temat jeszcze raz po waszemu, bo nie podobają się wam określenia typu "chajtać", czy "kupa ludu"? Chyba nie o to tu chodzi.

Poczucie humoru?
Rzeczywiście nie warto brać życia poważnie ,jestem za !!! i to jak
Kaprysy można mieć czemu nie? rzucić wazonem,zrobić scenę takie małe aktorstwo tylko sztuka kiepska.
Nikt Cię kochana chyba nie zrozumie a słowa mimo wszystko są ważne szczególnie tu na forum ,kiedy ubieramy w nie nasze przeżycia.

Witam. Ja za pół roku biorę ślub cywilny. Wszystko jest już zaplanowane ponieważ z moim facetem zaczęliśmy przygotowania odkąd się zaręczyliśmy (czyli 9 miesięcy temu, a byliśmy wtedy ze sobą rok). Kościelny planujemy za parę lat jak uzbieramy kasę. Sądzę że ślub cywilny też może być równie wzruszający i uroczysty jak kościelny. Ja ze zniecierpliwieniem czekam na ten dzień. Przyjęcie odbędzie się w gronie najbliższej rodziny w domu mojego faceta (za pół roku też mojego:) ). Po tej uroczystości zmykamy do wynajętego apartamentu aby świętować we własnym gronie:) Wobec tego mam pytanko. Jak przystroić pokój na tą wyjątkową noc? Zaplanowałam już płatki róż w całym pokoju i na łóżku, duuużo świec i.... No właśnie co można jeszcze dołączyć? Proszę o jakieś pomysły:) Dzieki i pozdrawiam!
Buziaki!

Tutaj zgadzam sie z rozyczka i innymi dziewczynami co napisaly powyzej. zachowujesz sie jak dziecko. Ja mam okolo 20  lat ale przerazaja mnie troszke Twoje posty i ogolnie reakcja na jakakolwiek krytyke, obrazasz dziewczyny ktory chcialy Tobie pomoc. Zdanie mam takie abys poczekala i miala slub za jakis czas, bez sensu jest teraz nie ze wzgledu na to  jaki ma byc ale  poniewaz  nie doroslas.