Co nadaje sens Waszemu życiu?

Posiadanie potomstwa to największy sens mojego życia!!Cud narodzin,radości i smutki macierzyństwa,świadomośc,że od tej chwili jesteś za kogoś odpowiedzialny dodaje mi skrzydeł.Razem z moim mężem jesteśmy tego samego zdania;jesteśmy niesamowicie szczęśliwi,że dane nam było zostac rodzicami!!!

Ja po raz kolejny nie będę oryginalna

Sensem mojego życia jest także miłość i rodzina. Szczęście odnajduję głównie w przebywaniu razem z mężem. Odkrywaniu wspólnie nowych dla nas, ale często bardzo przyziemnych, rzeczy.

Mam tę zaletę, że potrafię odnajdować szczęście w prostych rzeczach, w takich zwyczajnych chwilach. Podobnie jak Olina, czuję się szczęśliwa, kiedy wieczorem możemy się na chwilę zatrzymać, wypić wino i rozmawiać. Jestem wtedy naprawdę szczęśliwa.

Cieszy mnie także zdobywanie wiedzy, lubię się doszkalać, czytać itd., ale nie mogę powiedzieć żeby ten samorozwój był sensem mojego życia. Czasem myślę sobie, że mogłabym być prostą kobietą bylebym miała kogo kochać i bylebym była kochana.

Mam komplet cech, które w moim mniemaniu są zaletami, chociaż patrząc na dzisiejszy świat zaczynam wątpić. Jestem prostolinijna, uczciwa i niemal zupełnie pozbawiona chęci wzbogacania się (w kontekście materialnym).

Nie jestem romantyczką, nie wierzę w ideały, ale daleko mi do wyścigu szczurów, udowadniania niezależności i pokazywania dookoła jaką jestem silną kobietą. Mogę przyznać się, że do życia i do szczęścia potrzebuję mężczyzny. Dlatego bardziej mnie cieszą wspólne chwile z mężem, jakiś wyjazd, czy oryginalny spacer niż awans w pracy... Jestem niedzisiejsza

Sens mojemu życiu nadaje przede wszystkim mój ukochany mężczyzna. Za dwa dni nasza 2. rocznica a ja czuję, jak przez te 2 lata rozwinęłam skrzydła i uwierzyłam w siebie. Każdy dzień razem z nim liczy się dla mnie podwójnie. Jesteśmy ze sobą na dobre i na złe i to jest piękne Nie potrzebuję do szczęścia jego oświadczyn, ślubu ani dzieci. Najważniejsze, by był tuż obok mnie... To on mobilizuje mnie także do pisania wierszy i powieści.

Świadomość, że jestem potrzebna daje mi praca z niepełnosprawnymi. Jestem wolontariuszką już od 8 lat, co roku wyjeżdżam z niepełnosprawnymi na dwutygodniowe wakacje w góry. Wszystko, co ma miejsce na tych wyjazdach, każda chwila razem i rozmowy, jakie się toczą (zarówno z osobami sprawnymi jak i sprawnymi inaczej) ma niewypowiedzianą wartość. Nauczyłam się, że każdy człowiek ma w sobie dobro, którym może podzielić się z innymi a ładna buzia czy zgrabne nogi nie są w życiu najważniejsze.

Olina:

Moim sensem jest rodzina. Synek biegnący do mnie i krzyczący "tata", jak wracam z pracy. Żona, która ma we mnie oparcie... To sens praktyczny... Taki namacalny... Sens duchowy, to wiara, że kiedy stanę przed Bogiem, On powie mi, że to, co złego zrobiłem jest karygodne i nie ominie mnie kara, ale to, co zrobiłem tym najmniejszym - czyni zadość temu pierwszemu. Miałem niedawno rocznicę ślubu i pośród różnych wspomnień usłyszałem od żony, że gdyby miała jeszcze raz wybór zagrania za mną w tę "grę" - zagrałaby bez wahania. No i nie da się pominąć czysto egoistycznego sensu życia - co roku jest wypuszczany Football Manager (premiera w najbliższy piątek) - to również sprawia, że warto żyć

Pozdrawiam

..no tez tak czytam,ale cóz,takie kazdego prawo..
Pewnie tez to będzie dla mnie dodatkowym sensem zycia..
p.s chyle czoła Violu dla Twojego doświadczenia..
                                      Samych jasny dni..pozdrawiam
                                                         doktor B.

Dodam ,że sens widzę,kiedy w cieply dzień mam sznasę na spacer po łące ,kiedy ptaki śpiewają-kiedy czytam książke
Tracę to wszystko ,gdy oglądam np wiadomości  więc staram się robic to w minimalnym stopniu .
Sensu nie widzę w złości a czesto sama daję się ponieść.
Vviolu ściskam Cię mocno .

mój dzieciaczek i mąż oni są najważniejsi w moim życiu, nadają mu sens bez nich nie wyobrażam sobie nawet chwili

Sensem mojego życia jest MOJE życie, które staram się przeżyć najlepiej i najpełniej jak potrafię. Moje dzieci, moja rodzina, mój mężczyzna, obcy ludzie spotykani w pracy mówią mi dzień po dniu, noc po nocy, że idę właściwą drogą, a ja się tylko uśmiecham do ludzi

Zazdroszczę Ci takiego poczucia własności a może wspólnoty? Na pewno dobrze wiedzieć, co jest naprawdę moje i z czym człowiek naprawdę czuje się związany.

Tak, to na pewno wielkie szczęście być we własciwym dla siebie miejscu i czasie czy tez po prostu chwytac chwilę...ale czasem mam wrazenie, jakby czegos brakowało i jakby stale czegos było za mało...

Tak, wazne jest by zanadto nie wybiegac w przyszłosc czy nie koncentrowac sie na zwykłym chciejstwie bo wtedy czesto odbiega sie od realiów- tego co naprawde mozliwe...ja niesttey często tak mam... przez to nawet studia podyplomowe wybrałam niezgodnie z tym, co naprawde moge robic- przynajmniej  w moim miescie...
Oczywiscie mozna mówic, że cale życie czlowiek powinien sie rozwijac i moge skonczyc nastepną podyplomówke ale jednak...czas ucieka a czlowiek własciwie ciągle tkwi w miejscu z tym co robi tak naprawdę a nie co tylko ewentualnie chcialby robić....:(

Jestem z was dumny dziewczyny zapewne wszystkie jesteście fanatycznie zakochane w religii ale w waszym życiu Bóg nie ma znaczenia a mojemu życiu nadaje sens:
1.Miłość
2.Honor
3.Braterstwo
4.Odwaga
bez tych podstawowych trzech rzeczy nie byłbym w stanie przetrwać tego co mi życie przygotowało... hmm rodzina ? nie to nie nadaje sensu mojemu życiu bo jej nie posiadam. "powiesz pieniądze są najważniejsze tyś się sprzedał jesteś pedał..."

A mojemu życiu sens nadają wyjazdy na studia, bo inaczej zwariowałabym w domu, w 4 ścianach z dwoma buntującymi się dzieciaczkami. Kocham je, ale póki co jestem nimi zmęczona i tylko wyjście do ludzi dodaje mi sił. Sensem jest także mój mąż, dzięki któremu czuję się kochana i potrzebna. Sensem jest jeszcze moja mama... Bo dzięki niej wyrosłam na- moim zdaniem- dobrego człowieka.

Życie bez celu i marzeń jest puste, tylko czasem marzenia wydają nam się tak odległe że nawet nie mamy odwagi wyznaczyć sobie do nich celu.
Sens mojemu życiu nadaje właśnie to dążenie do celów które sobie wyznaczam, oczywiście rodzina no i miłość bo jeśli się kocha i jest kochanym każdy cel wydaje się bardziej osiągalny.

rodzina
miłość
twórczość

dla mnie sens zycia jest w tym co Bog dla nas stworzyl ze codziennie moge sie obudzic i podziwiac ten piekny swiat ze jestem zdrowa problemy jak problemy kazdy ma ale caly sens to zyc kochac i byc kochanym

Zobowiązania wobec przyjaciół .
Przyjaźń.
Praca.
Miłość (gdy jest mnie na nią stać ).

Jeżeli sensem mojego życia byłoby dziecko, to by znaczyło, że po jego ewentualnej śmierci powinnam sobie też w łeb strzelić, bo moje dalsze życie straciło sens.

To się kłóci z moja fiozofia życiowa.

Sensem życia po prostu jest jego iistnienie ze wszystkimi radosciami i smutkami jakie go tworzą. Żyję. Moja świadomość zaistniała we Wszechświecie. To mnie cieszy.  I już.

hmmm... bardzo trudne pytanie jak tak sie glebiej zastanowie. mam dosc duzo mozna powiedziec. prace, studia w  koncu zaczelam a juz rok o nich myslalam,mam kochana sis i tate. nie mam milosci.
uwielbiam spedzac czas z moim tata i siostra chociaz robimy to bardzo rzadko bo kzdy ma swoje zycie, uwielbiam planowac wakacje i wyjezdzac, kocham mazury ale tez hiszpanie i zawsze sie nie moge doczekac kolejengo roku jak sobie polece gdziec pod palmy polezec.

uwielbiam tez posiedziec ze znajomymi, wypoc cos, pogadac tak zwyczajnie, albo zjesc sniadanie na ogorodzie (juz teraz to za zimno)
wiele rzeczy kocham ale czy one nadaja sens mojemu zyciu ?

Lęk przed bólem i nieudanymi próbami samobójczymi. Nie mam w życiu sensów .
Zazdroszczę Wam. Chciałabym móc żyć jak człowiek.

Ponoć BRAK sensu w życiu jest powodem wielu problemów. NO bo faktycznie - jak tu żyć "BEZ SENSU"?
Myślę, że ÓW sens jest rzeczą zmienną, w trakcie życia ludzkiego ewoluuje. Przecież i życie jest procesem dynamicznym - nie stanem statycznym
INNY jest sens życia w pierwszych latach młodego małżeństwa a inny PO wyprowadzce ich dzieci z domu, inny "tuż przed maturą" (...kwitły kasztany ), inny po zakończeniu edukacji; inny w pierwszych dniach pierwszej pracy a inny przed przejściem na emeryturę. Wszystko wokół się zmienia - i otaczające nas grono bliskich osób, obcych, miejsca...
Dla mnie - w tym momencie życia, sensem są: rozwój, samoświadomość oraz poszerzanie horyzontów widzenia i rozumienia innych "uczestników" tej drogi...

Widzisz, odnalezienie radości w małych rzeczach stanowi często ciężki orzech do zgryzienia. Ja sam nie zawsze jestem w stanie tego dokonać, ale próbuję. W sposób mniej, lub bardziej nieudolny/ułomny. Może, gdybym mógł dzielić te radości z ukochaną kobietą byłoby mi prościej? Z pewnością, tak. Z samotnością ciężko się podzielić czymkolwiek.
Staram się jednak cieszyć z każdego napisanego wiersza. Radować z każdej wysłuchanej po raz pierwszy, lub n-ty piosenki. Zachwycać się śpiewem ptaków i innymi odgłosami przyrody. Realizować swoje pasje i zainteresowania najlepiej jak umiem.

- MIŁOŚĆ I NADZIEJA ZMARTWYCHWSTANIA.

Jeżeli przyjrzymy się dokładniej temu przysłowiu, do mądrych ono nie należy.

Co jest sensem życia? Myślę, że dla mnie te małe chwile, coś niby małego, ale wywołującego długo uśmiech na mojej twarzy. Nie zawsze, ale czasem potrafię cieszyć się małymi rzeczami i staram się to wykorzystywać Oczywiście bardzo ważny jest dla mnie też mój facet, nie mieszkamy razem, ale jak zamieszkamy, potem planujemy dziecko, to oni oboje czy potem może troje (jeśli będzie kiedyś drugie dziecko) będą dla mnie najważniejsi Pieniądze zgadzam się, są ważne i bez nich nie da się żyć, bo za coś trzeba jeść, opłacić rachunki, ale podstawowym celem istnienia dla mnie nie są, dobrze, gdy trochę ich jest, ale jak jest ich mniej, to potrafię też oszczędzać - wiadomo, przydatne dla każdego. Myślę, że właśnie cieszenie się z małych rzeczy jest najważniejsze, ponieważ życie jest nieprzewidywalne, nigdy nie wiadomo czy będziemy mieć rodzinę, czy z rodziną jak będzie będzie dobrze się układać, ale właśnie cieszenie się z małych rzeczy na pewno coś pomoże. To taka wewnętrzna siła, fakt, życie tu i teraz, a jak jest źle, to po prostu dążę, by było lepiej i wierzę, że tak będzie Z tych małych rzeczy to w miły nastrój wprawia mnie muzyka, jaką lubię, zapach dobrych rzeczy i ogólnie coś dobrego, dobra herbatka, książka (uwielbiam czytać), śpiew ptaków, ładne krajobrazy, lasy, gdzie można też odpocząć, zregenerować siły, pobyt nad wodą ogólnie, który też tak działa i odpręża, zwiedzenie ładnych miejsc, zabytków (to też bardzo lubię). To mi daje uśmiech i takiego powera czasem

Synek i Żona to oni nadają całkowity sens mojemu życiu.

Większość z was odnajduje sens życia w swojej rodzinie... Ja też wierzę, że to jest najważniejsze, naturalne... I jak tutaj cieszyć się pierdołami...