tak mi dzisiaj smutno

Na początek wszystkiego najlepszego satysfakcji, radości, jak najmniej płaczu! Po drugie, mocne przytulenie ode mnie. Tak na uspokojenie. I na poprawę samopoczucia. Po trzecie, w dniu imienin nie wolno się zamartwiać, więc zrób sobie jakiś prezent - kup sobie jakiegoś loda, obejrzyj jakiś film, a jeśli ciężko Ci skupić uwagę na czymś dłuższym - to może skecze kabaretowe na YouTubie? ostatnie moje odkrycie to skecz "skandynawski romans" kabaretu hlynur. Dobry jest też "szczypiorek" łowców.b.,
No a teraz, jak już sobie poprawisz sampoczucie, to powiedz, czy rozmawiałaś z nim o tym kiedykolwiek? Jeśli nie, to porozmawiaj. Może ma jakiś problem i ucieka w pracę i to wcale nie dotyczy Ciebie? Może staje się pracoholikiem?
I nie bierz tego tak do siebie. Nie dotrzymał obietnicy, tak się nie robi, w dodatku w ostatniej chwili! Skoro tak, to czemu płaczesz, zamiast się złościć! I ja na Twoim miejscu domagałabym się rekompensaty. Nie można tak sobie lekceważyć drugiej osoby. Co napsuł, musi odrobić.

Jeśli choć trochę Tobie poprawi to humor to wszystkiego najlepszego W odróżnieniu od Kamila twierdzę, że jeśli się kochacie to 3 dni po 3 godziny w tygodniu może faktycznie nie wystarczyć. Uczucie tęsknoty jak najbardziej zrozumiałe. Jednak faktycznie trochę histeryzujesz. Poczekaj troszkę, zobacz jak będzie i dopiero później wyciągnij wnioski

Właśnie przemyśl to sobie. Mój chłopak mieszka 4km ode mnie i widujemy się jedynie w weekendy i raz w tygodniu. On podobnie codziennie pracuje 12 a czasem nawet 14h, akurat sam o tym nie decyduje ile w danym dniu pracuje. Często boli go głowa i jest zmęczony to resztą normalne. W czerwcu pracował cały tydzień + weekendy i zapomniał o moich urodzinach. Wyobraź sobie jak ja się wtedy czułam. Płakałam jak bóbr Przyjechał, przepraszał , że przez te prace żyje z dnia na dzień i zapomina o wszystkim... Widać było w jego oczach, że się załamał Tydzień później zaskoczył mnie świetnym prezentem
Jutro mam imieniny, pamietać to on bedzie, zapisał sobie w telefonie lecz pewnie nie przyjedzie do mnie. Zresztą co mi kupi po 21 wieczorem, po powrocie z pracy.
Zrozumiałe jest, że my kobiety tęsknimy. Ja swojemu codziennie powtarzam, że tęsknie ... On jedynie co może mi powiedzieć, to, to, że zobaczymy się w sobotę.
Staram się w miarę możliwości podchodzić do tego z dystansem i spokojem. Nie chce robić mu dodatkowego problemu (choć czasami zdarza się, że robię!), ma ich już dużo.

Radzę, byś przy najbliższej okazji porozmawiała z chłopakiem, aby przynajmniej częściej dzwonił.
3 razy w tygodniu to i tak sporo, pozazdrościć.

Cierpliwości!

Wiesz, zrozumiałe, że takie postępowanie wydaje Ci się dziwne, że Cię ono boli, że się czujesz zraniona. Ale czy pozostawanie w stanie, jak to sama określiłaś, "kłębka nerwów" da Ci cokolwiek? Zadbaj o siebie, nie uzależniaj swojego samopoczucia od jego postępowania. Na pewno masz wiele innych powodów do radości niż tylko spotkania ze swoim chłopakiem. Skoro widzicie się dopiero w niedzielę, to masz dużo czasu, by to zrobić Rozpamiętywanie tego, co wyszło dobrze, a co źle, niewiele da, a moze sprawić, że stan psychiczny pogorszy Ci sie do tego stopnia, że będziesz potrzebowała pomocy. Wiesz już, że będziesz miała okazję porozmawiać z nim w niedzielę. Jeżeli zadbasz o siebie, to możesz sprawić, że ta rozmowa sporo Wam da. Jeśli bedziesz roztrzęsiona, to może ona polegać na wypominaniu i pretensjach, a jeśli zadbasz o swoje samopoczucie, masz sznasę, żeby obecną sytuację przerobić na coś bardziej konstruktywnego. Trzymam za Ciebie kciuki.

Po pierwsze to Najlepszego po 2 boze niektorzy faceci to swinie nie moge jak mogł co takiego zrobic....Ale pomysl o sobie a nie zamartwiaj sie cały czas tym wszystkim i porozmawiaj z nim na nastepnym spotkaniu powodzenia i wszystkiego dobrego:*

Nie wiem czy to Cie pocieszy ja w ogole nie mam imienin w Polse, bo mam na imie Inna i w zyciu mi jeszcze nikt zyczen nie zlozyl... No a jak mialam urodziny to 2 miesiace czekalam na grubo zapowiadany przent od mojego ukochanego, kiedy nadszedl ten dzien zyczenia otrzymalam smsem, zadnych kwiatow...tylko dziwne cos w 2 starych reklamowkach, kiedy to otworzylam to byl tam portret mojego chlopaka, ktory sie malowal 2 miesiace przez jego przelozonego i splaca jeszcze jakis kredyt za niego, a najlepsze jest to ze przez jakis czas ustawial sobie ten obraz na szafce obok stawial roze, ktore mi czasem kupuje i swieczke;] Czyli taki oltarzyk;] Aaaaale wiesz co mam to w dupie, kocham go tak okropnie ze nie zwracam uwagi na takie pierdoly, bo nikt mnie nigdy tak nie rozumial, nie kochal, nie bronil, nie cenil a to ze ma jakies odchyly czasem czy niedopatrzenia to trudno tez swieta nie jestem:P Wiesz to chyba zalezy od podejscia

tak dzis znalazlam moj watek z przed pol roku...postanowilam napisac co stalo sie dalej...przyszedl ze mna i zerwal...twierdzac ze przeszkadzam w karierze. plakalam , zapytalam czy mnie zdradza , zaprzeczyl a potem wyszedl bez slowa...plakalam, nie sadzialam ze jest takim egoista. ze nagle wybral prace zamiast mnie, pomimo ze wczesniej ukladalo nam sie super. nie rozmawialismy 5 miesiecy. przed swietami sie do mnie odezwal, potem gadalismy czasem na gg. dzien przed sylwestrem umowil sie ze mna na spotkanie, mielismy sie spotkac jak kumple, nic juz do niego nie czulam.ale spotkanie wygladalo zupelnie inaczej niz sadzilam. powiedzial mi ze bylismy glupi z sie rozstalismy, ze zerwal ze mna zebym go zrozumiala i mna to wstrzasnelo i zebym zakceptowala ze on chce zrobic kariere, podobno liczyl sie napisze do niego i przeprosze go. potem mnie pocalowal. zostalam u niego na noc ( nie bylo seksu, tylko zasnelismy przytuleni). na drugi dzien rozmawialismy na gg o tym co sie stalo, stwierdzilismy ze nie zalujemy tego co zaszlo i zobaczymy co z tego wyniknie. mielismy spotkac sie tydzien pozniej i pogadac. bylam szczesliwa, czulam ze teskinialm za nim i myslalam ze moze tak mialo byc , ze rozstalismy sie po to by bardziej docenic siebie. w dzien spotkania odwolal spotkanie ze mna, stwierdzil ze ma zly dzien i spotkamy sie w sobote i zebym nie myslala ze to moja wina. juz wtedy mialam zle przeczucia. w sobote napisal mi smsa ze idzie na impreze do brata i zebysmy dali sobie spokoj. pozniej rozmawilismy kilka razy na gg, on caly czas twierdzi ze on nie wie co zrobic z tym wszystkim, ze chce byc ze mna ale nie potrafi albo ze nie wie co myslec i zrobic ze swoim zyciem. jest mi z tym wszystkim zle, czuje sie wykorzystana, bo po co odnawial kontakt i mowil mi te wszystkie wyznania, skoro nagle sie z tego wycofal? nie rozumiem, jak mogl sie tak nieodpowiedzialnie zachowac