Kiedy terapia kończy się sukcesem?

Hmmm... Ciekawe i jednocześnie naprawdę trudne pytanie. Myślę jednak, że o sukcesie terapeutycznym można powiedzieć dopiero wówczas, gdy pacjent wraca do równowagi. Kiedy osoba poddana terapii znajduje odpowiedzi na najważniejsze pytania, rozumie gdzie leży podłoże jej problemów oraz wie jak z nimi skutecznie walczyć, a co najważniejsze potrafi tę wiedzę właściwie wykorzystać to wówczas zmienia swoje życie na lepsze, jest mu dobrze ze sobą i z otoczeniem, a to świadczy, że terapia odniosła zamierzony skutek. Jeśli te wszystkie czynniki zostają spełnione to można chyba przyjąć, że człowiek w przyszłości w zderzeniu z tym problemem da już sobie radę sam .

Ja w ogóle uważam, że dopóki pacjent nie zauważa problemu, wypiera go ze swojej świadomości, nie chce zmian- to na pewno też nie będzie z terapeutą współpracował, a to jest równoznaczne z niepowodzeniem takiej terapii.

Oczywiście, że tak. Wydaje mi się jednak, że wszystko zależy również od założenia jakie przyjmiemy przed rozpoczęciem terapii. Należy to wszystko rozpatrywać więc w kategoriach indywidualnych. Jeśli pacjentowi z przykładu jaki podałaś w gruncie rzeczy zależało na tym związku, był dla niego ważny, ale problemy, które się przed nim piętrzyły powodowały, że już nie dawał rady, więc chciał z niego wyjść- to oczywiście, że jest to jego sukces. Jeśli z pomocą terapeuty doszedł do wniosku, że nie warto uciekać od problemów, ale je pokonywać, a jeszcze potem powoli, krok po kroku uczy się rozumieć co było nie tak i pokonywać przeszkody to wiadomym jest, że terapia przyniosła pozytywny skutek.

To jest takie moje zdanie, ale oczywiście mogę się mylić, odpowiadam bowiem raczej intuicyjnie niż podpierając się fachową wiedzą .