Poczucie bycia mniej ważną w związku

Muszę przyznać, że czuję niesmak na myśl, że ona zwierza się Twojemu partnerowi z własnych związkowych problemów, pomimo że jej narzeczony jest jego przyjacielem, a Twój partner nie widzi nic niewłaściwego w tym, że jest odbiorcą tych zwierzeń. Osobiście uważam, że w ten sposób jest nielojalny w stosunku do przyjaciela.

Bardzo podobała mi się jego reakcja, kiedy podzieliłaś się swoimi uczuciami, jakie pojawiły się w wyniku rzeczonej sytuacji, okazuje się jednak, że na tym etapie nie dotrzymuje już danego słowa.

I owszem, ja również uważam, że nie należy zamykać się na inne relacje i kontakty z ludźmi, sama mam w tej kwestii dość liberalne podejście, jednak w Waszej sytuacji Twój partner wyraźnie przekracza pewną granicę. Przekracza ją tym bardziej, że nie pozostaje to bez wpływu ani na Twoje samopoczucie, ani na jakość Waszego związku.

Często podkreśla się, że jeśli jedna osoba zaczyna angażować się emocjonalnie w inną relację kosztem tej najważniejszej, partnerskiej, to można już mówić o pewnej formie zdrady. Niezależnie od definicji, najistotniejsze jest to, że czujesz się z tym źle, a Wasza relacja na tym cierpi - i tego nie powinno się bagatelizować.

Dobra słuchajcie. Starałam się opisać fakty ale wiadomo, że uczucia też zrobiły swoje. Właśnie i o to się rozchodzi. Ja wiem że nie mam być o co zazdrosna. Sam mój narzeczony twierdzi że ona ma okropnie ciężki charakter i jak spędzamy wszyscy wspólnie czas to po kilku godzinach ma jej dość. Po drugie wydaje mi się, że mój facet po prostu osobiście zna osoby przez które oni mają problemy w życiu i dlatego może do tego podchodzi bardziej osobiście. On swojego kumpla zna od młodego łebka a my już mamy po ponad 30 lat. Ciężko jest się nie angażować w takiej sytuacji i nie próbować pomóc. On zresztą nigdy nic przede mną nie ukrywa. Zawsze mówi, że ona do niego pisała, że nie chce pisać na naszej grupie żeby nie było przykro jej narzeczonemu że się tak o tym rozmawia. Kurcze ciężko mi to określić m. Dla mnie z jednej strony jak patrzę to nic złego się tam nie dzieje. A z drugiej strony. Pojawiają się takie uczucia i nie chce też wyjść na zazdrosna bo ja raczej taka osoba nie jestem. Nie mam problemu jak spotykamy się z innymi znajomymi czy jak mój partner rozmawia z innymi koleżankami. Po prostu odkąd zauważyłam że oni mają ze soba jakiś taki wspólny język że mogą ciągle rozmawiać coś we mnie pękło i ciągle sprawia mi to ból.

O i czego jeszcze nie dodałam. Nie do końca jest tak że ona jakoś mu się wypłakuje na ramieniu o tych problemach. Tak jak mówiłam on zna osobiście tamtą część osób która robi im problemy i ona po prostu tak jakby opisuje suche fakty. Nie opisuje mu ze jest jej ciężko, że nie wie co ma zrobić, że jest przybita itp. Raczej w ogóle nie mówi o swoich emocjach. Bardziej jak coś to opisuje emocje swojego narzeczonego a reszta to po prostu opowiadanie co się dzieje. Myślę że to też ma znaczenie w tym przypadku.

To, że on jest przyjacielem twojego faceta to nie czyni z niej automatycznie jego  przyjaciółki. Nawet to jest dziwne, bo jeśli on rozmawia z nią w tajemnicy przed przyjacielem, to tak jakby go zdradzał, bo to on z nim powinien być bliżej jak ma problem, a nie z jego dziewczyną.
Wszystko więc Waszych relacjach stoi na głowie.
Zaufanie trzeba mieć, ale nie bezgraniczne, też nie wiadomo czy ona nie wymyśla jakiś historii, żeby tylko angażować w to twojego faceta. Nie bardzo mi się chce wierzyć, że osoby trzecie mają wpływ na ich kryzys.
Dlatego wytłumacz mu, że jego relacja jest niezdrowa i nie powinien angażować się emocjonalnie w jej problemy, bo to jest chore i negatywnie wpływa na wasz związek.
Z jednej strony mówi, że ona jest taka czy owaka, a z drugiej jakby cieszy się z jej towarzystwa… Nie bądź naiwna i nie toleruj takiej zażyłości, bo nie jest normalne.
Zapytaj też swojego faceta, jak to przedstawia jego przyjaciel i dlaczego jego nie wspiera tylko jego dziewczynę.

Możesz edytować swój post i dopisać lub napisać nowy, a nie cytować swój post.

Skołowana123, myślę podobnie do ciebie, z tym, ze kiedyś nauczyłam się, by o trzecich osobach nie rozmawiać bez nich. Twój partner opiniuje zachowanie kolegi, ale znając tylko wersję jego dziewczyny, co też nie jest dobre. Może wytłumacz mu, ze tak się z przyjacielem nie pogrywa.

Autorko jakiej rady oczekujesz, a może Ty też szukasz w tym wszystkim osoby do wygadania się?

To chora sytuacja. Nie pytaj jak lepiej w tym funkcjonować tylko sie na to nie zgadzaj. Każda para sama ustala co jest zdrada. Dla jednych "lajk" na czyimś koncie dla innych romans. Znajdą sie takie dla których Twoja sytuacja bedzie zdrada. To durna sytuacja bo jak Twój facet tego nie zrozumie to nie wiadomo co robic. Formalnoprawnie po prostu pomaga starej koleżance. Nie ma sie o co przyczepic. Niby. Ale to jest chore. Mam w towarzystwie pare par po rozwodzie. Lubię i babki i facetow - coś im nie poszło. Ale nie wyobrazam sobie ze za plecami kumpla "poprawiam humor" jego babce

Też bym sie mocno zastanowiła, czy akurat dostosowanie się do tego układu to dobry pomysł. Jakiś on niezdrowy jest.
Rozumiałabym, gdyby parter kumplowi więcej czasu i uwagi poświęcał. Oczywistość, są trudności, jest wsparcie.
Pół biedy, gdyby partner spotykał się częściej z nimi obojgiem.
Żadnego sensownego powodu, żeby tak  zacieśniał kontakty z narzeczoną kumpla nie widzę.
Może partnerowi komunikat bardziej wprost potrzebny, nie jakieś zawiłe tłumaczenia?

Pewność, że ta druga osoba nic nie robi za plecami niestety bywa ułudą, nic nie robi a potem się okazuje, że "jakoś tak wyszło"...
Ja zazdrosna nie jestem i nigdy nie byłam, ale w takiej sytuacji jak opisana poczułabym się jakoś niewygodnie. Co najmniej.

Normalne to by było jakby partner porozmawiał z kumplem, którego zna od dawna.

Dla mnie to zastanawiające co się wydarzyło takiego, że ta koleżanka woli się zwierzać twojemu partnerowi ze swoich problemów.

No to co można tu napisać.. tylko pfff.

Patrz na pozytywy, masz naturalna kandydatke do trojkata aby urozmaicic partnerowi seks.
No bo chyba zalezy Ci na jego szczesciu?

Urabia go.

Nie zwierzasz się z problemów związkowych jednemu z najbliższych przyjaciół partnera jeśli nie masz w tym jakiegoś celu. Albo wpadł jej w oko, albo w dłuższej perspektywie chce go nastawić przeciw kumplowi.

Wg mnie zupełnie zbytecznie skupiacie się na tamtej kobiecie. No są takie kobiety, które muszą gdzieś robić wysrywy. Takie życie.
Głównym problemem jest postawa Autorki. Jej związek stoi w miejscu. Jej facet bawi się w terapeutę. Też tego nie zmieni jak widać, bo z nim rozmawia (bez przekonania, ale jednak) i wróciło do tego co było. A czas sobie leci.
W sumie to ona zachowuje się jak tamta kobieta, tylko że wygadała się nam tutaj.
Jako tako wszystko gra, tylko, że jest jakiś mało istotny żalik, że pan terapeuta mógłby bardziej ją terapeutować. A jego uwaga przecież nie jest z gumy.

Jeszcze do przyjaciela on mógłby się wyżalać, ale nie jego dziewczyna.

Widocznie nie chcą już razem być, skoro ona woli opowiadać o wspólnych problemach komuś innemu. 
Jack chyba był najbliżej prawdy.
Jeszcze jak później wyjdzie, o jakich szczegółach była mowa, to już w ogóle.

Bardzo dużo już zostało w temacie napisane. Więc od siebie tylko dodam.

Skoro planujecie ślub i wspólną przyszłość to przed wykonaniem tego (czyli zawarciem ślubu) pokaż swemu mężczyźnie jedną z najważniejszych zasad wspólnej przyszłości, a mianowicie że

W normalnych, nie ekstra ordynaryjnych warunkach w związku jesteś najważniejsza. Nie chodzi o deklaracje i intencjonalne zapowiedzi tylko o fakty. Bezwarunkowo.

Więc jeżeli czujesz się mocno zaniepokojona doskonałą wzajemną "komunikacją" lubego z dziewczyną jego bliskiego kolegi to lubemu sygnalizujesz bardzo mocno ten fakt. No i domagasz się aby zaprzestał "komunikacji". Dobre serce i uczynki niech zachowa dla ciebie.

Może będziesz musiała to powtarzać parę razy (im więcej tym gorzej). Ale pamiętaj, jeśli on nie nauczy się tego, że jesteś najważniejsza to za 10 lat będziesz miała identyczny problem ale z n-tą "koleżanką".
Po prostu przed ślubem płacisz potencjalnie mniejszą cenę za postępowanie lubego.

Pamiętam taką sytuację z czasu, kiedy byłam nastolatką - moi rodzice mieli przyjaciół, ci przyjaciele mieli z kolei swoich, ale moi rodzice z tymi drugimi się nie przyjaźnili. Tak się nieszczęśliwie złożyło, że mąż tej przyjaciółki przyjaciół zginął w wypadku samochodowym, a przyjaciel moich rodziców też był tak dobry, że poczuwał się do pomocy, bo przecież ona biedna została sama bez męskiej ręki w domu, bez wsparcia. No i tak chłop pomagał, że już został u niej na stałe

Problemem jest ta kobieta.
Ma "ciężki" charakter i uwiesiła się na facecie autorki.

Są tacy niedojrzali ludzie, którzy problemy w związku wynoszą poza związek.

A facet autorki to taka dupa. Wie, że go go męczy, ale nie ograniczy niańczenia toksyczki.

Ale z drugiej strony, gdyby nie miał tej cechy pomocy, to pewnie z autorką by nie był.

Znam identyczną sytuację.
Mąż znajomej zaopiekował się ich zaprzyjaźnioną wdową  i odszedł do niej.

Mój mąż też wciskał się w małżeństwo naszych dobrych znajomych, ale jej
mąż rozgonił to szybko i zdecydowanie.
I zdecydowanie działałam ja. Pogoniłam swojego.
Tamto małżeństwo przetrwało do dziś.

ale Ty masz coś przeciwko. i słusznie. chyba bym go sobie darowała.
związek nie po to jest, by sobie szarpać nerwy i mieć taką minę
jemu na niej zalezy, nawet jak sobie do końca nie uświadamia i vice versa.
jak rozpadało się moje dzięki Bogu byłe małżeństwo  mój ex miał wiele takich przyjaciółek które ratował z opresji, niektóre były dla sportu, łechtały jego ego, a z jedną na pewno zdradzał. To świadczy o tym, że jak jesteście razem, nie ma uważnosci na Ciebie i ogólnie to egoista. jak mężczyznie zalezy na kobiecie, to nawet jakby mu Ona zawracała gitarę, to nie pozwoliłby by to wchodziło w wasze układy. Wiem że to ciężkie, bo masz z nim już plany i marzenia, ale nie jest to warte ciągnięcia wg mnie.
związki są albo skomplikowane i nie ma czego ratować, albo dobrane i wtedy wszystko jest proste. chyba młoda jesteś, nie chcesz kogoś, kto by się naprawdę angażował? a nie żebyś czuła się jak element dekoracji, potrzebnej jemu do odgrywania roli wybawcy innych księżniczek- z pozycji zajętego faceta łatwiej to robić.

Przepraszam autorkę postu, że w Jej wątku odpowiadam innemu userowi.

Pozdrawiam

Edytuję post, by poinformować, że nie będę więcej prowadziła dyskusji w tym wątku.
Zaczepki zostawiam bez reakcji.
Johny, nie fatyguj się więcej.

Wszelkie trójkąciki emocjonalne czy mniej emocjonalnej należy ucinać od razu. Komunikować co się nie podoba i tyle. A gdy mimo komunikatów partner/ka nadal to robi to cóż ...

A to bardzo częste u kobiet, że w ten sposób się pocieszają po rozstaniu. Już któryś raz się spotykam z opinią, że skoro facet nie jest z inną kobietą to "życia sobie nie ułożył". Otóż przykładowo moje życie było kompletnie rozp... gdy z kobietą byłem, a gdy z nią zerwałem to odzyskałem mózg i spokój ducha. Udało mi się nawet na giełdzie zarobić i najzwyczajniej w świecie pojawił się uśmiech na ustach. Jakbym był z nią to u czubków bym wylądował. Szczerze się ucieszyłem gdy znalazła jakiegoś gościa bo w końcu skończyła mnie po wielu latach od rozstania podgryzać. To był kołchoz. Ta kobieta mi autentycznie podcinała skrzydła. Myślę, że w wielu przypadkach taki odbiór po rozstaniu może być podobny.

no i tak bywa

hej, hej, może warto poszukać alternatyw dla netfacetów? Zbieramy grupę powoli Daj zanć co o tym myslisz
https://www.netkobiety.pl/viewtopic.php … 1#p4256091