Żona młodnieje, córki dojrzewają, a ja marzę o świętym spokoju

Witam wszystkich

Dwa lata temu pisałem tutaj o mojej żonie i o tym, że zaczynam się martwić zbliżającą menopauzą. Wtedy większość pań mi napisała, że w wieku 38 lat to jeszcze w ogóle nie temat, że menopauza to po pięćdziesiątce. No, może i macie rację, ale ja już wtedy coś przeczuwałem

Dzisiaj mamy po 40 lat, jesteśmy razem 23 lata i mam wrażenie, że moja żona z wiekiem tylko nabiera energii, a ja powoli ją tracę. Ona ciągle coś planuje – zajęcia fitness, angielski, spotkania ze znajomymi, weekendowe wypady. A ja po 8 godzinach pracy marzę głównie o ciszy, fotelu i spokojnym wieczorze bez pośpiechu.

Do tego nasze bliźniaczki mają już 16 lat – i powiem wam, że to nie jest łatwy wiek. Z jednej strony chcą być dorosłe, a z drugiej potrafią się obrazić o byle co. Czasem wracam z pracy i zanim się rozbiorę, już słyszę trzask drzwi, śmiechy, muzykę i rozmowy na głośniku. Nie powiem – fajnie, że dom żyje, ale czasem człowiek by chciał po prostu... ciszy.

Patrzę na to wszystko i mam wrażenie, że w naszym domu każdy idzie w innym rytmie. Żona przeżywa drugą młodość, córki pierwszą, a ja trzecią kawę i drzemkę po południu. I żeby nie było – ja się cieszę, że jej się chce, że ma zapał i energię. Ale czasem po prostu czuję, że nie nadążam.

Zastanawiam się, czy to tylko ja tak mam, że po czterdziestce zaczynam trochę zwalniać, czy to normalne, że kobiety w tym wieku dopiero się rozkręcają. Bo momentami mam wrażenie, że żona dopiero teraz wchodzi w najlepszy czas swojego życia, a ja już szukam spokoju i wolniejszego tempa.

Macie podobnie? Czy może to ja za wcześnie się „uspokoiłem”?

Lipka14 napisał/a:

Witam wszystkich

Dwa lata temu pisałem tutaj o mojej żonie i o tym, że zaczynam się martwić zbliżającą menopauzą. Wtedy większość pań mi napisała, że w wieku 38 lat to jeszcze w ogóle nie temat, że menopauza to po pięćdziesiątce. No, może i macie rację, ale ja już wtedy coś przeczuwałem

Dzisiaj mamy po 40 lat, jesteśmy razem 23 lata i mam wrażenie, że moja żona z wiekiem tylko nabiera energii, a ja powoli ją tracę. Ona ciągle coś planuje – zajęcia fitness, angielski, spotkania ze znajomymi, weekendowe wypady. A ja po 8 godzinach pracy marzę głównie o ciszy, fotelu i spokojnym wieczorze bez pośpiechu.

Do tego nasze bliźniaczki mają już 16 lat – i powiem wam, że to nie jest łatwy wiek. Z jednej strony chcą być dorosłe, a z drugiej potrafią się obrazić o byle co. Czasem wracam z pracy i zanim się rozbiorę, już słyszę trzask drzwi, śmiechy, muzykę i rozmowy na głośniku. Nie powiem – fajnie, że dom żyje, ale czasem człowiek by chciał po prostu... ciszy.

Patrzę na to wszystko i mam wrażenie, że w naszym domu każdy idzie w innym rytmie. Żona przeżywa drugą młodość, córki pierwszą, a ja trzecią kawę i drzemkę po południu. I żeby nie było – ja się cieszę, że jej się chce, że ma zapał i energię. Ale czasem po prostu czuję, że nie nadążam.

Zastanawiam się, czy to tylko ja tak mam, że po czterdziestce zaczynam trochę zwalniać, czy to normalne, że kobiety w tym wieku dopiero się rozkręcają. Bo momentami mam wrażenie, że żona dopiero teraz wchodzi w najlepszy czas swojego życia, a ja już szukam spokoju i wolniejszego tempa.

Macie podobnie? Czy może to ja za wcześnie się „uspokoiłem”?

A musisz nadążać?

Dzieci prawie dorosłe, żona ma wreszcie czas dla siebie i nadrabia te lata, które poświęcała dzieciom. Ty marzysz tylko o spokoju i twoje prawo... Ktoś ci go odmawia? Jesteś jakoś piętnoiwany że "nie nadążasz"? Chyba nie.

Odpoczywaj i ciesz się tym co masz, bo zapewniam cię, że może być gorzej niż tylko zbyt glośna muzyka w domu 

Lipka14 napisał/a:

Witam wszystkich

Dwa lata temu pisałem tutaj o mojej żonie i o tym, że zaczynam się martwić zbliżającą menopauzą. Wtedy większość pań mi napisała, że w wieku 38 lat to jeszcze w ogóle nie temat, że menopauza to po pięćdziesiątce. No, może i macie rację, ale ja już wtedy coś przeczuwałem

Dzisiaj mamy po 40 lat, jesteśmy razem 23 lata i mam wrażenie, że moja żona z wiekiem tylko nabiera energii, a ja powoli ją tracę. Ona ciągle coś planuje – zajęcia fitness, angielski, spotkania ze znajomymi, weekendowe wypady. A ja po 8 godzinach pracy marzę głównie o ciszy, fotelu i spokojnym wieczorze bez pośpiechu.

Do tego nasze bliźniaczki mają już 16 lat – i powiem wam, że to nie jest łatwy wiek. Z jednej strony chcą być dorosłe, a z drugiej potrafią się obrazić o byle co. Czasem wracam z pracy i zanim się rozbiorę, już słyszę trzask drzwi, śmiechy, muzykę i rozmowy na głośniku. Nie powiem – fajnie, że dom żyje, ale czasem człowiek by chciał po prostu... ciszy.

Patrzę na to wszystko i mam wrażenie, że w naszym domu każdy idzie w innym rytmie. Żona przeżywa drugą młodość, córki pierwszą, a ja trzecią kawę i drzemkę po południu. I żeby nie było – ja się cieszę, że jej się chce, że ma zapał i energię. Ale czasem po prostu czuję, że nie nadążam.

Zastanawiam się, czy to tylko ja tak mam, że po czterdziestce zaczynam trochę zwalniać, czy to normalne, że kobiety w tym wieku dopiero się rozkręcają. Bo momentami mam wrażenie, że żona dopiero teraz wchodzi w najlepszy czas swojego życia, a ja już szukam spokoju i wolniejszego tempa.

Macie podobnie? Czy może to ja za wcześnie się „uspokoiłem”?

Każdy związek ewoluuje, ludzie i ich potrzeby się zmieniają w czasie. I tutaj najwyraźniej to nastąpiło, wiesz, Kobiety po 40-stce to z reguły nie są stare babcie co to by tylko szydełkowały, gotowały obiadki i zajmowały się domem. I fakt, wiele z nich wtedy dostaje dopiero wiatru w żagle, co opisałeś na przykładzie właśnie swojej żony. Pytanie teraz, gdzie ten wiatr skieruje ten żaglowiec i dlaczego nie dmucha w żagle obydwu statków. Ponieważ jeżeli nie będziesz żonie towarzyszył to wiesz, nie chcę krakać, ale może poszukać innego towarzysza tej nowej podróży. Tym bardziej, że zaczynaliście młodo, około 17 lat i zapewne jest to "pierwsza miłość", przeżyliście razem większość dotychczasowego życia i nie macie tak naprawdę doświadczenia, jak to jest być z kimś innym. Więc może pojawić się zaraz myśl "a co by było, gdyby".

Więc pytanie powinno brzmieć, co sprawia, że Ty nie potrzebujesz takiej aktywności. Może to zmęczenie pracą, może jakaś forma depresji lub szereg innych czynników, może warto usiąść i się na tym bardzo zastanowić, znaleźć przyczynę. Nie, 40 lat to nie jest wiek, który automatycznie skazuje na życie w bamboszach przy kominku i poobiednie dwugodzinne drzemki.

Oczywiście - nikt nie każe Ci zaraz zaczynać biegać maratonów i może tak jak jest, jest Ci lepiej. Ale nie wiązałbym tego z takim wiekiem.

Palec Boga napisał/a:

Lipka14 napisał/a:

Witam wszystkich

Dwa lata temu pisałem tutaj o mojej żonie i o tym, że zaczynam się martwić zbliżającą menopauzą. Wtedy większość pań mi napisała, że w wieku 38 lat to jeszcze w ogóle nie temat, że menopauza to po pięćdziesiątce. No, może i macie rację, ale ja już wtedy coś przeczuwałem

Dzisiaj mamy po 40 lat, jesteśmy razem 23 lata i mam wrażenie, że moja żona z wiekiem tylko nabiera energii, a ja powoli ją tracę. Ona ciągle coś planuje – zajęcia fitness, angielski, spotkania ze znajomymi, weekendowe wypady. A ja po 8 godzinach pracy marzę głównie o ciszy, fotelu i spokojnym wieczorze bez pośpiechu.

Do tego nasze bliźniaczki mają już 16 lat – i powiem wam, że to nie jest łatwy wiek. Z jednej strony chcą być dorosłe, a z drugiej potrafią się obrazić o byle co. Czasem wracam z pracy i zanim się rozbiorę, już słyszę trzask drzwi, śmiechy, muzykę i rozmowy na głośniku. Nie powiem – fajnie, że dom żyje, ale czasem człowiek by chciał po prostu... ciszy.

Patrzę na to wszystko i mam wrażenie, że w naszym domu każdy idzie w innym rytmie. Żona przeżywa drugą młodość, córki pierwszą, a ja trzecią kawę i drzemkę po południu. I żeby nie było – ja się cieszę, że jej się chce, że ma zapał i energię. Ale czasem po prostu czuję, że nie nadążam.

Zastanawiam się, czy to tylko ja tak mam, że po czterdziestce zaczynam trochę zwalniać, czy to normalne, że kobiety w tym wieku dopiero się rozkręcają. Bo momentami mam wrażenie, że żona dopiero teraz wchodzi w najlepszy czas swojego życia, a ja już szukam spokoju i wolniejszego tempa.

Macie podobnie? Czy może to ja za wcześnie się „uspokoiłem”?

Każdy związek ewoluuje, ludzie i ich potrzeby się zmieniają w czasie. I tutaj najwyraźniej to nastąpiło, wiesz, Kobiety po 40-stce to z reguły nie są stare babcie co to by tylko szydełkowały, gotowały obiadki i zajmowały się domem. I fakt, wiele z nich wtedy dostaje dopiero wiatru w żagle, co opisałeś na przykładzie właśnie swojej żony. Pytanie teraz, gdzie ten wiatr skieruje ten żaglowiec i dlaczego nie dmucha w żagle obydwu statków. Ponieważ jeżeli nie będziesz żonie towarzyszył to wiesz, nie chcę krakać, ale może poszukać innego towarzysza tej nowej podróży. Tym bardziej, że zaczynaliście młodo, około 17 lat i zapewne jest to "pierwsza miłość", przeżyliście razem większość dotychczasowego życia i nie macie tak naprawdę doświadczenia, jak to jest być z kimś innym. Więc może pojawić się zaraz myśl "a co by było, gdyby".

Więc pytanie powinno brzmieć, co sprawia, że Ty nie potrzebujesz takiej aktywności. Może to zmęczenie pracą, może jakaś forma depresji lub szereg innych czynników, może warto usiąść i się na tym bardzo zastanowić, znaleźć przyczynę. Nie, 40 lat to nie jest wiek, który automatycznie skazuje na życie w bamboszach przy kominku i poobiednie dwugodzinne drzemki.

Oczywiście - nikt nie każe Ci zaraz zaczynać biegać maratonów i może tak jak jest, jest Ci lepiej. Ale nie wiązałbym tego z takim wiekiem.

Tak, zaczynaliśmy bardzo młodo, przysięgaliśmy sobie wtedy dozgonną miłość, wierność itp. itd. byliśmy zakochani w sobie po uszy, no ale to było dosyć dawno temu, teraz jesteśmy już 40-latkami i o ile moja żona ciągle jest na jakieś fali po mimo starzejącego się wieku o tyle ja nie potrafię mieć tyle wigoru i energii co ona, jestem coraz bardziej zmęczony i po prostu najchętniej bym juz nic nie robił.

Wiesz moja żona jest w okresie przedmenopauzalnym, cholera wie ile jeszcze to potrwa, ale obstwiam, że im bliżej tej menopauzy tym niestety bardziej jej będzie odbijać, bo hormony coraz bardziej będą jej buzować. Ja nie planują z nią rozwodu, aczkolwiek jak jej priorytety się nie zmienią to w czarnych batwach widzę naszą dalszą przyszłość.

A zona co robi oprocz tego spotykania sie z kolezankami, fitnessu i angielskiego?
Moze zwyczajnie wziales za duzo na swoje barki a zona sobie pasozytuje jak Julka bo zrzucila wiekszosc pracy na frajera?

Lipka14 napisał/a:

Wiesz moja żona jest w okresie przedmenopauzalnym, cholera wie ile jeszcze to potrwa, ale obstwiam, że im bliżej tej menopauzy tym niestety bardziej jej będzie odbijać, bo hormony coraz bardziej będą jej buzować. Ja nie planują z nią rozwodu, aczkolwiek jak jej priorytety się nie zmienią to w czarnych batwach widzę naszą dalszą przyszłość.

Coś Ty się tak uczepił tej menopauzy.
Już dwa lata temu poruszałeś ten temat.

Lipka14 napisał/a:

Palec Boga napisał/a:

Coś Ty się tak uczepił tej menopauzy.
Już dwa lata temu poruszałeś ten temat.

Bo menopauza jest bardzo ważnym okresem u kobiet w którym dochodzi do ogromnych hormonalnych zmian, których nie da się nie zauważyć, a fakt jest taki, że bądź co bądź mojej żonie do menopauzy bliżej niż dalej, więc obstawiam że to z tego powodu tak wariuje.

Poczekaj aż ciebie andropauza dopadnie, może wtedy się dogadacie. Grunt to cierpliwość.

JohnyBravo777 napisał/a:

A zona co robi oprocz tego spotykania sie z kolezankami, fitnessu i angielskiego?
Moze zwyczajnie wziales za duzo na swoje barki a zona sobie pasozytuje jak Julka bo zrzucila wiekszosc pracy na frajera?

Moja żona nie pasożytuje, ba nawet zarabia trochę więcej ode mnie, aczkolwiek nie w tym problem. Problem jest w tym, że ona praktycznie w ogóle sie nie męczy, cały czas coś to tu to tam, a ja no cóż mam już 40 lat+ no i moim priorytetem nie jest zachowywanie się jak 17-latek.

Znaczy, że ty trochę skapciałeś i żona i córki pokazują jak bardzo.

Tobie pasuje cisza i spokój, osiągnąłeś stabilizację i tobie pasuje.

Zapytaj się żony, czy jej takie życie odpowiada i co od ciebie by chciała.

I idź do endokrynologa. Przy 40-tce to jeszcze trochę za wcześnie na skapcenie wskutek wieku.

PS. I tak jak Salomonka napisała: Weźmiesz rozwód z naiwedzoną babą i znjadziesz sobie młodszą... Będzie razem z tobą na kanapie popołudniami przysypiać

Ja mam 40 lat, moja żona również. Półmetek życia już dawno za nami, wiadomo nadchodzi starość i jesień życia i generalnie w tym okresie nie za bardzo mam ochotę zachowywać się jakbym miał 20 lat mniej.

Lipka14 napisał/a:

Farmer napisał/a:

Znaczy, że ty trochę skapciałeś i żona i córki pokazują jak bardzo.

Tobie pasuje cisza i spokój, osiągnąłeś stabilizację i tobie pasuje.

Zapytaj się żony, czy jej takie życie odpowiada i co od ciebie by chciała.

I idź do endokrynologa. Przy 40-tce to jeszcze trochę za wcześnie na skapcenie wskutek wieku.

PS. I tak jak Salomonka napisała: Weźmiesz rozwód z naiwedzoną babą i znjadziesz sobie młodszą... Będzie razem z tobą na kanapie popołudniami przysypiać

Ja mam 40 lat, moja żona również. Półmetek życia już dawno za nami, wiadomo nadchodzi starość i jesień życia i generalnie w tym okresie nie za bardzo mam ochotę zachowywać się jakbym miał 20 lat mniej.

Rzeczywiście, 40 lat to ten wiek, że już trzeba kupić miejsce na cmentarzu i wybrać zawczasu nagrobek.

Jakiś kryzys wieku średniego Cię dopadł. Tym się zajmij, a nie żoną.

Salomonka napisał/a:

Lipka14 napisał/a:

Ja mam 40 lat, moja żona również. Półmetek życia już dawno za nami, wiadomo nadchodzi starość i jesień życia i generalnie w tym okresie nie za bardzo mam ochotę zachowywać się jakbym miał 20 lat mniej.

Wystarczy, że nie będziesz zachowywał się tak, jakbyś miał 20 lat więcej niż masz.

Zapewniam cię, że 40 tka  to piękny okres w życiu. Naprawdę szkoda, że tego nie dostrzegasz.

Może zrób sobie jakieś podstawowe badania? jakiś poziom witamin, hormonów, etc.

Może to tam jest pies pogrzebany, robiłeś kiedyś?

Czy okres w którym człowiek widaż że się starzeje i ma coraz mniej siły i energii a jego mięśnie zaczynają się zamieniać w tłuszcz uważasz za piękny ?

Lipka14 napisał/a:

Salomonka napisał/a:

Wystarczy, że nie będziesz zachowywał się tak, jakbyś miał 20 lat więcej niż masz.

Zapewniam cię, że 40 tka  to piękny okres w życiu. Naprawdę szkoda, że tego nie dostrzegasz.

Może zrób sobie jakieś podstawowe badania? jakiś poziom witamin, hormonów, etc.

Może to tam jest pies pogrzebany, robiłeś kiedyś?

Czy okres w którym człowiek widaż że się starzeje i ma coraz mniej siły i energii a jego mięśnie zaczynają się zamieniać w tłuszcz uważasz za piękny ?

Tak uważam.

Jeśli nie będziesz chcial, to twoje mięsnie w łuszcz się nie zamienią, nawet gdy będziesz miał 70 lat.

Salomonka napisał/a:

Lipka14 napisał/a:

Czy okres w którym człowiek widaż że się starzeje i ma coraz mniej siły i energii a jego mięśnie zaczynają się zamieniać w tłuszcz uważasz za piękny ?

.

A ja, głupia, całe życie myślałam, że tłuszcz odkłada się w organizmie, gdy spożywasz więcej kalorii, niż spalasz a tu proszę zamieniają się w niego mięśnie . Forum nie tylko bawi, ale także uczy .

No dobrze, ale w czym problem?

Twoja żona szybko weszła w związek, urodziła dzieci i przez lata się nimi zajmowała. Teraz, kiedy dzieci dorosły, ma czas na "drugi oddech młodości", którego wcześniej nie miała.

A Ty? Masz prawie pełnoletnie dzieci, swoje lata i zasłużony staż. Odpoczynek Ci się należy! Co w tym dziwnego?

Nie jesteście papużkami nierozłączkami. Jeśli Twoja żona chce szaleć i rozwijać się, to niech szaleje! Wieczorem wróci i coś razem obejrzycie albo pogadacie.

Mój szwagier to domator, a jego żona ciągle w ruchu. On dba o dom, a wieczorem oglądają coś razem lub spędzają czas inaczej – i oboje są zadowoleni.

Jeśli żona Cię kocha, to nawet siedzenie w domu nie ma znaczenia, bo wie, że tam na nią czekasz. A jak nie kocha, to uwierz – nie pomoże, nawet gdybyś był jej cieniem.

Po prostu jesteście teraz w innym miejscu w życiu, i to jest normalne.

KoralinaJones napisał/a:

Salomonka napisał/a:

.

A ja, głupia, całe życie myślałam, że tłuszcz odkłada się w organizmie, gdy spożywasz więcej kalorii, niż spalasz a tu proszę zamieniają się w niego mięśnie . Forum nie tylko bawi, ale także uczy .

Pewnie miał na myśli zanik tkanki mięśniowej, które to "wolne miejsca" organizm nadbudowuje tkanką tłuszczową, następuje zamiana proporcji.

Jeśli się do tego nie dopuści, to oczywiście że zamiana tłuszczu w mięśnie i odwrotnie nie jest możliwa, ale do tego potrzeba samozaparcia i ćwiczeń. Z wiekiem trzeba niestety więcej ćwiczyć i tu jest ta tajemnica.

wieka napisał/a:

Kaszpir007 napisał/a:

No dobrze, ale w czym problem?

Twoja żona szybko weszła w związek, urodziła dzieci i przez lata się nimi zajmowała. Teraz, kiedy dzieci dorosły, ma czas na "drugi oddech młodości", którego wcześniej nie miała.

A Ty? Masz prawie pełnoletnie dzieci, swoje lata i zasłużony staż. Odpoczynek Ci się należy! Co w tym dziwnego?

Nie jesteście papużkami nierozłączkami. Jeśli Twoja żona chce szaleć i rozwijać się, to niech szaleje! Wieczorem wróci i coś razem obejrzycie albo pogadacie.

Mój szwagier to domator, a jego żona ciągle w ruchu. On dba o dom, a wieczorem oglądają coś razem lub spędzają czas inaczej – i oboje są zadowoleni.

Jeśli żona Cię kocha, to nawet siedzenie w domu nie ma znaczenia, bo wie, że tam na nią czekasz. A jak nie kocha, to uwierz – nie pomoże, nawet gdybyś był jej cieniem.

Po prostu jesteście teraz w innym miejscu w życiu, i to jest normalne.

Problem jest w tym, że autor od kilku lat odmawia żonie seksu, ma problem z libido i liczy, że żonie też spadnie, bo jest blisko menopauzy i trzyma się tego jak topielec brzytwy…, co trzyma go na powierzchni

Ja tu ani słowa nie napisałem o seksie to po pierwsze, a po drugie moja ochota jest normalna jak na 40-letniego faceta, a żona czy nam się to podoba czy nie to jest blisko menopauzy, to jest taki wiek gdzie nikogo to juz nie powinnno dziwić.

Ja tu ani słowa nie napisałem o seksie to po pierwsze, a po drugie moja ochota jest normalna jak na 40-letniego faceta, a żona czy nam się to podoba czy nie to jest blisko menopauzy, to jest taki wiek gdzie nikogo to juz nie powinnno dziwić.

Jestem już ze swoją żoną 21 lat, czyli można powiedzieć że co jak co ale jak na obecne standardy jesteśmy ze sobą bardzo długo. Jako że zaczęliśmy chodzić ze sobą od 17-go roku życia to obecnie mamy 38 lat. Kocham oczywiście swoją żonę i wiem że chce z nią być do końca życia, ale mój problem polega na tym, że diametralnie zmieniły się zarówno mi jak i mojej żonie nasze potrzeby seksualne. Mnie seks po tych 21 latach związku zwyczajnie się znudził.

Jak już wtedy pisałem jest jedna rzecz z którą nie do końca ostatnio jest nam po drodze, chodzi o nasze życie łóżkowe. Ja odczuwam dosyć sporą niechęć i nudę co powoduje że mnie osobiście nie za bardzo chce się kochać z żoną.

Nie powiem – fajnie, że dom żyje, ale czasem człowiek by chciał po prostu... ciszy.

Patrzę na to wszystko i mam wrażenie, że w naszym domu każdy idzie w innym rytmie. Żona przeżywa drugą młodość, córki pierwszą, a ja trzecią kawę i drzemkę po południu. I żeby nie było – ja się cieszę, że jej się chce, że ma zapał i energię. Ale czasem po prostu czuję, że nie nadążam.

Zastanawiam się, czy to tylko ja tak mam, że po czterdziestce zaczynam trochę zwalniać, czy to normalne, że kobiety w tym wieku dopiero się rozkręcają. Bo momentami mam wrażenie, że żona dopiero teraz wchodzi w najlepszy czas swojego życia, a ja już szukam spokoju i wolniejszego tempa.