Czy jest dalej sens ciągnąć związek i z nim zamieszkać?

Ja nie za bardzo wiem po co ty z nim jesteś, marnujesz tylko czas.
Nie licz, że on się zmieni, bo ludzie się nie zmieniają, a już na pewno ty go nie zmienisz.
On jest uzależniony od piwa i to też się nie zmieni.
Żadna rozmowa niczego nie zmieni, to ty musisz się zmienić i zrezygnować z tej relacji w sumie koleżeńskiej. Albo traktować to jako koleżeństwo. A jak się do niego wprowadzisz to jako współlokatorka, nic więcej. Po co ci to? Nie widać, żeby cokolwiek was łączyło.

A skąd wiesz, simpie, że jest fajna? Znasz ją z "reala"? Oczywiście, że nie, bo to troll.

Sorki, ale nie jesteś tutaj, aby mnie oceniać. Nie jestem żadnym trollem. Mam za dużo na głowie aby głupoty wypisywać w internecie. Tym którzy się odezwali bardzo dziękuję. Potrzebuję po prostu porady, jak czasem każdy i liczę na jakieś odpowiedzi, sugestię. Każdy ma prawo czuć się zagubiony, więc przykre że z góry jestem przez niektórych oceniana. Uważam się za dobrą osobę, na pewno mam swoje wady, ale nikomu nie robię na złość ani nikogo nie oszukuję.

Ale być z kimś tylko dlatego, że boisz się samotności, nie wróży nic dobrego. Jak i co ma się ułożyć, skoro on niczego nie zmieni ze swojej strony.
On chce mieć dzieci, ale pije…może mieć impotencję alkoholową, dzieci też mogą urodzić się z deficytami. Tak działa alkohol. Strach mieć z nim dziecko.
Tkwiąc przy nim, zamykasz sobie drogę do poznania kogoś innego, a jesteś jeszcze przecież młoda.
Chyba, że chcesz być u niego kucharką i sprzątaczką, to się wprowadzaj, gdzie będziesz mieszkała nie u siebie, w stresie, bo nic nie będzie jak Ty byś chciała.
Ale nikt za Ciebie życia nie przeżyje, sama musisz podejmować decyzję.

Twój partner jest zwykłym egoistą, który widzi tylko czubek własnego nosa, a Twoje potrzeby i dobro nie mają żadnego znaczenia. Do tego jest kompletnie nieodpowiedzialny, o czym najlepiej świadczy brak dbałości o zdrowie, pomimo problemów i zaleceń, ktore otrzymał. 

A czy choć zapytał, czy Ty widzisz to tak samo? Założę się, że uznał, że to nie jest ważne.

Ja w każdym razie nie zaryzykowałabym tego związku.

To nie kochanie to emocjonalne przywiązanie z strachu

Nie dość, że kapeć, to jeszcze sflaczały.
Po co tobie to? No po co?

Dziewczyno  tu wyją wszystkie syreny alarmowe by się ewakuować z tej relacji.
Twój facet to alkoholik, nie żaden lubiący piwkowac pan tylko rasowy alkoholik. Idę o zakład że problem alkoholizmu ma już od lat i pewnie był to jeden z powodów rozwodu z żoną. Mogła faktycznie nie chcieć dzieci bo z alkoholikiem strach je mieć, ale tego już Ci nie powiedział
Częstym schematem u alkoholików którzy wypierają swój problem i nie chcą z nim nic robić jest przechodzenie z czasem na słabsze trunki typu piwo żeby „udowodnić” sobie i światu że to „tylko” piwo a nie wódka. Są i tacy którzy twierdzą wręcz że piwo to prawie nie alkohol. Zobacz, mówią partnerce, ja piję tylko delikatnie parę piwek dziennie, a kto piwka się nie napije ? Nie leżę jak menel zachlany na chodniku, nie kupuje czystej wódki czy jakiś wynalazków. Nie jestem więc alkoholikiem.
Oszukiwanie samego siebie. Alkoholik to każdy kto musi się napić i nie ważne czy to piwo wódka czy butelka wina. Alkoholik wszystkie aktywności i swoje życie modeluje pod picie. Patrz- twoj facet nie chce się przeprowadzić bo musiałby dojeżdżać daleko komunikacja do pracy. Dlaczego nie autem? A no bo żeby prowadzić auto to trzeba być trzeźwym a on po „paru” piwkach pewnie nie bardzo mógłby siąść za kółko nawet rano. Dlatego wszystko trzeba ułożyć tak żeby picie było możliwe.
Humor alkoholika, typowe. Smutek, czasem napady złości ale gdy się napije albo picie jest w perspektywie od razu inny nastrój, wyznania czułości i plany na przyszłość.
Impotencja alkoholowa kolejny typowy znak. Bagatelizuje znaczenie seksu? A co ma zrobić przyznać że to problem? Musiałby ograniczyć spożycie a patrz punkt wyżej, to absolutnie nie wchodzi w grę.
Problemy zdrowotne i mimo to picie. Kolejny klasyk. Problemy zaczęły się prawdopodobnie przez picie a teraz po operacji dalej wykańczanie organizmu alkoholem. Niech „ukochany” zrobi zwykłe próby wątrobowe. Zapewniam Cię że pokażą jak „nieszkodliwe” jest to jego spożywanie
Podsumowując 90% Twoich zarzutów co do Twojego faceta ma źródło w jego alkoholizmie. A on leczyć się z tego nie chce i nie zamierza, on wręcz zaklina rzeczywistość że tego nie ma. Chcesz być partnerką/ żoną alkoholika ? Zapewniam Cię że to piekło i 100% lepiej jest być samemu niż wieść takie życie. Szczególnie że wasza relacja jest jeszcze stosunkowo świeża więc nie pokazał ci jeszcze całego swego arsenału alkoholowych możliwości. Bardzo mu zależy na dziecku bo to coś co zwiąże Was jeszcze mocniej i każe Ci być może tolerować jego nałóg w imię „dobra” rodziny. 
Podsumowując Autorko, nie wiem co Ty jeszcze robisz z tym człowiekiem. Naprawdę masz tak niskie poczucie wartości że wierzysz że nie trafi Ci się już nikt lepszy niz podstarzały alkoholik impotent rozwodnik?  Serio… uciekaj.

Myślę, że pod tym względem się nie mylisz. Dla niego nawet fakt, że alkohol wpędza go w impotencję nie jest dostatecznym powodem aby z niego zrezygnować. Jego stwierdzenie, że on nie potrzebuje seksu, bardziej przyjaźni jest po prostu nieuczciwością wobec ciebie. Niech sobie kupi psa albo chomika, będzie mial to czego potrzebuje, a ty zwiń żagle dziewczyno, zanim narobisz sobie większych problemow.

On patrzy tylko na swój komfort i wciska ci kit

Ojeny... i co z tego czy on jest alkoholikiem czy nie jest? Z jej perspektywy ważne jest to, że ciągle pije piwo, że nim cuchnie i ma problemy zdrowotne. Kwestię alkoholizmu zostawmy może jemu samemu.

Zresztą, Autorka nie wygląda na głupią, da sobie radę, w końcu chce rzucić typa. I bardzo słusznie.

Dam sobie rękę uciąć, że Twoje wątpliwości co do skali problemu w głównej mierze wynikają z jego marginalizacji przez partnera. To jest niestety bardzo typowe.

Oj, nie, nie. Jest trochę mojej winy w tym, że ciągle się waham. Wiem, ile daje wspólne zamieszkanie bo już byłam kiedyś w innym związku, mieszkałam z moim byłym i wiem, że wspólne zamieszkanie przez choćby ślubem to konieczność aby lepiej się poznać.

Ja widzę, że nie jestem kompletnie w niego zaangażowana z powodu jego codziennego picia piwa. Nie chcę na co dzień widywać puszek i butelek w mieszkaniu. Nie mam na to ochoty, dlatego jeśli nie będzie potrafił zrezygnować  to nie ma mowy o wspólnym zamieszkaniu. Ja jestem jednak zdania, że NIE przestanie pić nawet gdy się do niego wprowadzę. NIE będzie to dla niego motywacją, by mniej pić.

Kochany? A czy on mnie kocha? Przykładowo: gdy on był po operacji ja go odwiedzałam, troszczyłam się o niego, on do mnie prawie w ogóle nie przyjeżdża, mówi, że ma daleko, a autem nie chce bo piwka nie mógłby potem wypić.

Rozstanie za chwilę nastąpi tak myślę. Byliśmy na dziś umówieni, ale przeziębiłam się a on nie chciał do mnie wpaść, więc w przyszłym tyg. pewnie będzie okazja do rozmowy i ustalenia co robimy dalej. Mnie zależy, chciałabym uratować ten związek, w przeciwnym razie nie pisałabym tutaj, ale alkohol jest przeszkodą. Po przeczytaniu wszystkich rad, nie zamieszkam z facetem, który musi codziennie sobie wypić. Mój dziadek pił, zaczęło się oczywiście od piwka na początku, moja mama i babcia wiele przeżyły i ja nie chcę sobie fundować tego samego.

Pewnie nie czytałaś całego wątku, ten facet to alkoholik i impotent.
To nie małe dziecko, żeby było smutne bo nie ma przy nim mamy i będzie wesołe jak będzie.
Facet powinien wszystko robić, żeby kobieta chciała z nim zamieszkać, a on wręcz odwrotnie, myśli tylko o sobie.

No zazwyczaj nie - wszystko jest podporządkowane jego piwku. Napisałam jeszcze dziś raz do niego, zaprosiłam go do siebie, powiedziałam, że może autem przyjechać, żeby nie tłuc się ponad godzinę komunikacją. Spędzilibyśmy razem niedzielę. Nie chciał: powodem jest zapewne piwo. Ja ostatnio z kilka razy gnałam na jego dzielnicę a on u mnie dawno nie był, więc zaproponowałam, że tym razem może u mnie ...

Szkoda, że nie chciał, ale trudno, pogodzę się z tym.

Sorry, ale to koło związku nawet nie stało. Nic was nie łączy głębszego. Jesteś z nim jak sama napisałaś, bo się przywiązałaś i boisz się, że nie znajdziesz nikogo innego. Czyli z desperacji. Na tym nigdy nie zbudujesz nic dobrego. 
Pomyśl, co daje Ci ten facet takiego, że rok się z nim spotykasz i planowałaś nawet wspólną przyszłość? Jakie Twoje potrzeby spełnia, jak się przy nim czujesz jako kobieta? Z tego, co opisałaś jest to gość, który codziennie pije, jest leniwy, niezaangażowany, skąpy, egoistyczny, nie staje mu to plecie androny, że seks nie jest ważny dla niego - a pomyślał o Tobie? Brak erekcji nie jest przeszkodą, aby zaspokoić kobietę. Stara się? Wątpię. A Ty przykład kolejnej dziwnej ratowniczki, która wierzy, że zmieni gościa. Zmień najpierw siebie, żeby w przyszłości nie pakować się w takie "związki" bo jak wymiksujesz się z tego to podejrzewam, że znajdzie Cię kolejny pan z problemami a Ty polecisz niczym ćma w ogień.

Aha, czyli facet niech sobie pije codziennie i mam doszukiwać się w tym plusów, że nie jeździ po pijaku?

Moją winę widzę w tym: że nie potrafię się zdecydować czy z nim zamieszkać czy nie i trzymam go ciągle w niepewności. A to, że napisałam, że mieszkając u niego jechałabym kawał do pracy to tak na marginesie. Nie to jest oczywiście najważniejsze. Głównie chodzi mi o jego spożywanie alko.

A jeśli chodzi o miejsce naszych spotkań to chodziło mi o to, że głównie ja jeżdżę do niego, on do mnie nie, bo ''mieszkamy od siebie daleko''.

Co mam robić żeby ten facet rozkwitł jak to napisałaś? Głaskać go po główce, całować, pieścić jak za każdym razem pachnie piwkiem od niego i nie czepiać się? I pochlebiać to? Zamykać oczy gdy widzę wszędzie puszki od piwa? Gdy w torbie zawsze ma schowane piwko? Piciem alkoholu na pewno nie sprawia, że czuję się bezpieczna więc nie zgadzam się, że daje mi poczucie bezpieczeństwa.

Wczoraj JA chciałam się z nim spotkać bo nie widzieliśmy się ponad tydzień. On zaprosił ojca na działkę. Można się domyśleć co się z tym wiązało.

Owszem on do niczego nigdy mnie nie zmuszał, ale chyba ja mam prawo mówić, co w nim mi się nie podoba. W sumie on również, ale ja też i codziennego picia alko nie będę tolerować. Od czasu do czasu można bo wszystko jest dla ludzi ale dla mnie picie piwka, nie jednego, bo on 5 potrafi w siebie wlać jest problemem.
Co zatem robię źle? Czyli chłopak dobry, a ja zła kobieta.

No zaskoczyła mnie odpowiedź Sandry i jej postrzeganie sytuacji, ale każdy ma prawo do swojego punktu widzenia sytuacji ...

Napisałam do niego z prośbą o spotkanie w środę, na razie się nie odzywa, bo wczoraj napisałam mu, że chciałabym aby wpadł do mnie od czasu do czasu tzw. częściej :-) Chyba go czymś uraziłam.

Jakie doszukiwanie plusów? A masz pojęcie ilu studentów pije i jeździ i nie widzi w tym nic złego? Koleś ma hamulce (pun intended), a ty to zlewasz. Kobiecie nie dogodzisz?

Piszesz o tym już drugi post z rzędu w odpowiedzi do mnie. Jest jasne jak słońce, że przyszłaś na forum i założyłaś temat żeby usłyszeć przytaknięcia i afirmacje. Zachowujesz się jak roztrzepana lilija / nimfa / wstaw coś ulotnego i odrealnionego, która żyje głównie w obłoku emocji. Trochę zrobiłaś z życia odcinek telenoweli i się emocjonujesz tą niepewnością mam wrażenie.

Ok, co jemu się w tobie nie podoba? Z poprzednich postów wynikało mi, że on cię akceptuje w całości. Czyli ma jednak jakieś zastrzeżenia?

vs.

To nie wygląda na "na marginesie", tylko jak solidne wzburzenie i zarzut.

Ale zdajesz sobie sprawę, że wspólne zamieszkanie rozwiązuje cały dylemat kto do kogo częściej przyjeżdzą? Pisałaś o tym w pierwszym poście, więc zakładam że tak, i jest dla mnie abstrakcyjny sposób w jaki robisz z tych przejazdów zarzut. To się zwyczajnie nie klei z moimi doświadczeniami. Kiedy byłam w związku na odległość, najpierw mój facet głównie do mnie jeździł a potem jak zaczęłam częściej jeździć do niego, to dotarło do mnie że kurczę to kawał drogi, lepiej zamieszkajmy razem szybko bo to musi być cholernie męczące dla obojga. Nie było między nami rozliczania kilometrówek...

Na pewno ty mu nie dajesz poczucia bezpieczeństwa. Jest oczywiste, że piszesz z przekąsem oburzone pytania retoryczne. Nie wiem jak on, ja bym z tobą nie wytrzymała pod jednym dachem.

Tak jak pisałam wcześniej - nie chcesz go, ale wychodzisz z siebie, żeby wyszło że to jego wina. Bo inaczej zburzy ci się obraz siebie jako idealnego taktownego złotego serduszka i kruchej liliji...

"Znowu poszedł z kolegami, na pewno na dziwki..."
"Mówił że wrócił prosto z pracy ale ja już wiem, co tam robił!"
"Poniucham jego ciuchy czy czuć perfumy."
itd

Co to mówił Mentzen o "każdej zdrowej normalnej polskiej rodzinie"? Kojarzysz mem z obowiązkowym grillem w majówkę, kiedy wszystkie sieciówki dają zniżki na karkówkę i piwo? A nawet nie od święta, całorocznie, piwo jest zwyczajnie tańsze niz coś zdrowszego jak woda mineralna czy sok (a regały z alkoholem zajmują więcej miejsca niż z sokami i mineralką razem wzięte). Wbrew pozorom wlewanie w siebie paru piw pod rząd nie jest w Polsce aż takim szokującym ewenementem kulturowym.

To co napisałam w swoim pierwszym poście (i może drugim, i na tym etapie już zaczynam się powtarzać). Macie kiepską komunikację i robisz wrażenie efemerycznej istoty która ma go w dupie. Popatrz na oburzenie, przekąs i co tam jeszcze przebija, jak się oburzasz na niego w swoich postach. Porównaj ile masz jemu do zarzucenia a ile sobie.

Jeszcze na koniec: na plus dla faceta że jest konkretny i mówi ci rzeczy typu: nie przyjeżdzam bo mam daleko i nie chcę jechać po alkoholu albo: zamieszkajmy razem, może się zbliżymy do siebie albo: to moja dzielnica, nie chcę się stąd wyprowadzać. Jest komunikatywny. Mówi ci konkrety tak że wiesz na czym stoisz. To fajna cecha u czlowieka, kiedy nie trzeba się domyślać.

Sandra pochodzisz z rodziny alkoholowej, masz partnera alkoholika czy sama masz problem z alko ? Bo Twoje skrzywione widzenie picia codziennie alkoholu w ilości 5 piw jako czegoś „normalnego” i wręcz objawu oszczędności ( bidulek zapewne pije piwo a nie wodę mineralną  ze względów finansowych ) powoduje u przeciętnego nieuzależnionego człowieka wycie wszelkich syren alarmowych. Dla zdrowego człowieka alkohol jest czymś co pija od czasu do czasu albo i wcale a już na pewno nie jest czymś co MUSI robić i pod to podporządkowuje wszystko łącznie ze swoim zdrowiem. Ten facet nie jeździ autem bo musi się napić, nie odwiedza autorki nawet jak jest chora bo musi się napić, jest po operacji po której nie powinien spożywać alkoholu ale pije bo musi się napić. Rozwód zapewne też z winy wrednej żony bo on się musiał napić a ona nie rozumiała tego „normalnego” zwyczaju i nie chciała alkoholikowi dzieci dać ( no jedza naprawdę).
Naprawę zastanów się co piszesz bo mieć swoje zdanie to jedno ale głosić teorie na granicy patologii to drugie …

Sandra to nie multi Jacka Sparrowa?

Madoja bardzo fajne, że dzielisz się swoimi doświadczeniami. Dla mnie piwo brzmi niewinnie, alkoholizm kojarzy się jedynie z wódą do nieprzytomności. Nie dziwiwię się, że ka jest skołowana i nie widzi uzależnienia, które stereotypowo wygląda inaczej.

Myślałam, ze jesteś znacznie bardziej zdeterminowana by z nim zerwać. A ty chcesz jeszcze by do ciebie przyjeżdżał. Po co? Bo się sama nudzisz? Po co chcesz jeszcze ciągać tego nieszczęśnika?

Cóż, życzę przyjemności w wąchaniu powietrza wydobywającego się z jego ust. I w podziwiania zmurszałego konara.
Facepalm.

Za bardzo byłaś wyrozumiała i za bardzo przymykałaś oko.
To był błąd, bo on uważał, że to ci pasuje.

Z tą ilością wypijanego piwa to już przesada, żeby nie powiedzieć lepiej. Powinnaś z nim porozmawiać na ten temat, a jeśli zajdzie potrzeba to nawet i ostro. Jeśli on stawia piwo na pierwszym miejscu, zaś na dalszej pozycji jesteś Ty to samo mówi za siebie. W jego przypadku jedyne prawdziwe uczucia jakie potrafi okazywać to wyłącznie do alkoholu. Nie powinnaś go usprawiedliwiać tylko jak najszybciej ewakuować się z tej relacji. W przeciwnym razie doprowadzisz siebie do całkowitej autodestrukcji. To desperacja, irracjonalny upór czy jeszcze coś innego?
ka30, tego kwiatu to pół światu. Zadbaj o własne życie, komfort, dobro, zdrowie w każdym względzie. Obecna Twoja droga prowadzi donikąd. Może powinnaś odpocząć od niego, pobyć sama, aby przemyśleć to wszystko na spokojnie, z dystansem.

Jest też opcja np. zmienić pracę na coś bliżej niego (co kasuje dakekie dojazdy). Myślę, ze takie rozwiązanie nie przyszło ci dotąd do glowy, bo byłoby dużą zmianą w życiu zmieniającą znacznie twoją codzienność i jakoś się nie narzucało.

Tak jakby ucięcie alkoholu też byłoby dużą i nagłą zmianą w życiu twojego partnera. Fakt, że najprawdopodobniej wyszłoby mu na zdrowie, ale również fakt, że alkohol jest w Polsce wysoce znormalizowany (i promowany w roznych spolecznych kontekstach, jak piwo do meczu, wyjscie z kumplami na piwo, ale tez wino na randce albo na babskim spotkaniu). Dosyć analogicznie jak praktycznie wszyscy mężczyźni 60+ kopcą papierosy, bo za komuny to była norma, palili od 13go roku życia i tak im zostało.

Dużo pisałaś że nie chcesz żeby pił w domu, ale czy to oznacza po prostu żeby pił poza domem?

Sęk w tym, że jeśli ciebie trzeba az zachęcać, no to bardzo nie brzmi jak entuzjazm z twojej strony do wspólnego zamieszkania. Parę postów wyżej zastanawiałaś się, ze może twój facet jest na ciebie trochę zły o ten brak entuzjazmu. No to chyba oboje widzicie ten minusowy entuzjazm.

Znów przebija ten "brak entuzjamu". Kawałek wyżej wypunktowałam w 4 punktach + opis, dlaczego wspólne mieszkanie jest prędzej czy później niezbędne. Jeśli się za kims szaleje to mieszkanie razem jest oczywiste i atrakcyjne.

Jednak wygląda na to, że sprawa sama się rozwiąże, a ścislej mówiąc facet już ją rozwiązuje

Mówiłam, że macie problemy z komunikacją. Jak masz do kogos pretensje to tego nie kiś. Zestaw oba pogrubienia: facet nie jest telepatą, żeby wiedzieć, że ci przykro, gdy o tym nie mówisz. Kawałek dalej piszesz ze ogarnął autostop, więc jak rozumiem nie musieliscie czekac te półtorej godz. na autobus. Masz rację, że to jest na plus (no i naprawił to co zepsuł opóźniając was w sklepie). Niby nic nadzwyczajnego, ale pokazuje że sensowny facet.

Ten fragment który podkreśliłam: trochę brzmi jakbyście się rozmijali. Czy, pomijając rachunek drinków na osobę, fajnie ci się z nim siedziało na tym tarasie czy niefajnie?

Czy w nocy z tym "wietrzeniem" była opcja, żebyś z nim poszła i się wtuliła? Czy to bylo tak, że zostałas w łózku i było ci smutno, że poszedł; czy bardziej tak, że zdążyłaś zasnąć zanim wrócił, czy jeszcze inaczej? Zastanawiam się, na ile z twojej perspektywy to że poszedł z piwem jest niefajne, a na ile to że po prostu poszedł. Myślę, że była szansa się poprzytulac też na tarasie, gdybyś miała ochotę (a z zaśnięciem tam to już zależy).

Ile trwała wasza wycieczka, czy po tym odsypianiu kaca było coś jeszcze fajnego / niefajnego co robiliście razem po południu? Czy nic, wracaliscie od razu jak wytrzeźwiał?

Jakby to komunikatywnie ująć. Przymykanie oczu nie pomaga, bo rodzi kwach i frustrację. Jednocześnie partner niekoniecznie wie, że coś cię wkurza, jeśli tego nie komunikujesz. Z jego perspektywy picie to coś normalnego i zakładam, że miałabyś zonka, gdyby partner oczekiwał od ciebie wcale się nie malować i nie golić. (Zakładając, że zgodnie z normą to robisz).

Jeśli coś ci w związku przeszkadza, to to zaadresuj, samo nie przejdzie. Akurat twój facet ma ogromny plus, że nie bajeruje cię obietnicami, że się zmieni ani że po ślubie to już pił nie będzie (co się nigdy nie dzieje). Jest szczery i nie kręci. Nie sądzę, żeby był alkoholikiem, ani żeby go trząsł zespół odstawienia gdyby go odciąć od alkoholu. Oczywiście mogę się mylić, jednak nie wygląda na człowieka rozwalającego sobie życie nałogiem. Chyba że opisujesz niewłaściwe rzeczy z jego życia

Masz wolnośc wyboru partnera (za jego zgodą) i wolność zakończenia relacji. Naprawdę nie potrzebujesz do tego wielkiego zewnętrznego powodu, koniecznie lokowanego w partnerze. A masz o tyle latwiej, że jesteś wobec niego wyraźnie letnia. Więc nieco mi szkoda faceta, że źle trafił.

No i kolejny raz: nie rozmawiasz o jakimś problemie z nadmiaru taktu. Naprawdę, popracuj nad tym aspektem, bo to rozłoży ci na łopatki nawet związek z abstynentem.

Manipulujesz z lekkością niejakiego Jacka.

Alkohol jest dla ludzi, jedno piwo wypite raz na jakiś czas jest dla ludzi,  lampka dobrego wina OD CZASU DO CZASU to nie alkoholizm. Alkoholizm jest wtedy, gdy picie zamienia życie w poszukiwanie okazji, czyli robi się z tego zamknięty krąg. Pije się codziennie,  lub na tyle często i regularnie, że przez alkohol coś się traci, nie zważając na to, że jest to zdrowie, pieniądze, szacunek osoby najbliższej i związki wreszcie.

Proste jak budowa cepa, więc nie naginaj tego co ktoś napisał, tak aby wyszło na twoje.

Ksandra, skoro Kopernik był kobietą, to ty pisząc pod nickiem kobiety jesteś facetem, na to wychodzi.
Nie wiem czy masz tu multi konto, choć tego też wykluczyć się nie da, ale widać jak na dłoni, że lubisz alko.
Ciekawa jestem tylko kto te wszędzie walające się puszki po piwie u ciebie zbiera do tego specjalnego kosza

Najpierw on musi odprawić wszystkie swoje rytuały, a potem wraca do rzeczywistości. Natomiast Twoje potrzeby są w jego hierarchii na bardzo dalekich pozycjach. Tak to traktuje się czasoumilacza, zapchajdziurę, a nie partnerkę. Nawet koleżankę czy zwykłą znajomą traktuje się lepiej niż on Ciebie. Sorry, ale wg mnie tak to wszystko wygląda.
Mając powyższe na uwadze, w tym także to o czym mówiłem wcześniej, to Wasza relacja nie rokuje. Nie masz czasami wrażenia jakbyś odbijała się od ściany? On ma już swojego bożka, któremu oddaje hołdy każdego dnia. Poza tym jemu jest dobrze z tym, życie jakie prowadzi całkowicie go satysfakcjonuje. Jeżeli relacja opiera się na wzajemności to każda ze stron stara się być coraz lepsza dla drugiej, tak to wygląda w dużym uproszczeniu. Między Wami nie ma totalnie jakiejkolwiek wzajemności, obustronnego wsparcia. Co gorsza, nie widać z jego strony jakiejkolwiek chęci zmiany na lepsze całej tej sytuacji, w szczególności Waszej relacji.
Skoro, jak wspomniałaś wcześniej, zapowiada się kilka wolnych dni od niego to poświęć je na przemyślenia, przede wszystkim o sobie, o Twoich potrzebach, zapatrywaniach, marzeniach i innych kwestiach dotyczących Twojej osoby.

Nie wykluczałabym, że to jego zdrowienie nazywa się "chcę być sam i móc spokojnie sobie popijać".

W każdym razie o ile mnie też razi wygładzanie przez KSandręK wizerunku Twojego partnera z równoczesnym normalizowaniem jego zachowania, o tyle uważam, że ma rację, kiedy pisze, że Twoja bierność w temacie na pewno nie służy poprawie sytuacji. Kiedy mi nie podoba się coś w zachowaniu mojego partnera, to nie udaję, że tematu nie ma, a uwierz, że jego "przewinienia" to jest pikuś przy tym, że Twój z alkoholu coraz wyraźniej robi sobie centrum swojego świata. To jest chyba ostatni moment, żeby stanowczo reagować, jak również dla niego, żeby zupełnie nie popłynął.

Oczywiście to jest Twoje życie i zrobisz jak uważasz, ale ja z tej relacji już bym się ewakuowała.