Związki doradźcie proszę - Netkobiety.pl

Kobiety to jednak nigdy nie przestaną mnie zadziwiać Skoro  o siebie dbasz i jesteś atrakcyjna,  często podrywana,  wysoka brunetką. Niezle zarabiasz i masz spore zaplecze finansowe, dość zeganizowan" to po cholerę zastanwiasz się, czy po wspólnym wesleu nie pójdziesz w odstawkę? Nie przyszło ci do głowy, że to jego powinnaś odstawić dla własnego dobra? Jeszcze się związek nie zaczął a już wiesz, że gość ma problemy z alkoholem, policją, "ma milion strasznych myśli" (cokolwiek to znaczy), brak mieszkania, brak stałej pracy i zapewne milion innych "zalet"

Skąd się biorą takie kobiety cierpiętnice? Desperacja, strach przed samotnością, dziecko trzeba zrobić na wczoraj czy o co chodzi? Naprawdę nie ogarniam.
Jeżeli faktycznie jesteś taka zadbana, wysoko i ogólnie ogarnięta to bez problemu znajdziesz gościa, który nie wali wódy, nie ma kartoteki, nie zmienia pracy co 2 tygodnie itd...

[

Jestem taka, ale ja nie zmieniam mezczyzn jak rękawiczki. On ma problemy,  wiem, ale nie ma ludzi idealnych i takowych związków. Byc może jestem za dobra

Lekceważysz jego słowa, które wyraźnie świadczą, że nie widzi siebie w tej relacji, że sam nie wie czego chce. Lekceważysz jego zachowania (alkohol. imprezy, kumple, niestabilność emocjonalna i zawodowa). Lekceważysz wszystkie czerwone flagi, które aż rażą w oczy. Lekceważysz własną intuicję i instynkt samozachowawczy.
Natychmiastowa ewakuacja to najlepsze rozwiązanie w tym momencie dla Ciebie.

Nie jestem za zmienianiem partnerów,  do tej pory miałam 1 związek,

Po prostu nie potrafię zarzadzać odpowiednio relacją.

Wiem, że lekceważę.

2 miesiące temu poznałam fajnego mężczyznę. Wesoły,  wygadany,  troskliwy,  w moim typie, nadał bardzo szybkie tempo relacji mimo moich delikatnych ostrzeżeń,  że to wszystko szybko się dzieje.  Wspólne wyjścia,  wyjazd, przedstawił mnie 3 swoim przyjaciołom z rodzinami, ja mojemu gronu.  W planach za chwilę wesele,  na które idziemy razem. Szybko powiedział "kocham Cię ",(nigdy nie poznał takiej kobiety jak ja, poprzednie były młodsze i powiązane stale z alkoholem) i zdradził swoje sekrety, zamiłowanie do palenia ekhem, itd sprawy z policją. Ja jestem zauroczona,  on zabiegał. Jako że miałam w wakacje 2 miesiące wolne to dostosowywałam się z czasem pod niego (błąd) i niestety wyszły kwiatki teraz. Niewinny na randce , ma ciągoty do alkoholu,  które były przedmiotem spięć i przyjaciela, który upija się do nieprzytomności niemalże.  Między nami było dużo poważnych rozmów o życiu,  dojrzałych.  Niestety po 3 nieprzyjemnej wymianie zdań on się wycofał (nagminne spotkania z kolegami i wóda,  ja w odstawkę). Było spotkanie, powiedział,  że boi się zaangażować,  umówił się do psychologa bo ma milion strasznych myśli i złe doświadczenia z kobietami  (zdrady, alkoholowe ciągi) i poprosił o to, żebyśmy zwolnili tempo bo on myślał,  że będziemy się spotykać niezobowiazujao,  a ja jestem dojrzala,  wie, że szukam partnera na całe życie i chcę w przyszłości dziecka. Myślał,  że będzie zabawa i to co zawsze miał z 10 lat młodszymi partnerkami czyli brak oczekiwań. Oboje jesteśmy po 30. Było mi przykro. Pójdzie ze mną na wesele bo to juz za kilka dni i ma jechać do rodziców i psychologa przemyśleć czy jest gotów na poważniejszą relację. Mamy kupić koszulę na dniach i po weselu porozmawiać. Zawsze był wobec mnie szczery,  mówił straszne rzeczy, lamanie prawa,naprawdę.  Ale powiem Wam, że rozczarował mnie, ma 35 lat, zmienia pracę jak rękawiczki,  wynajmuje mieszkanie, nie chce poki co zmieniać i prowadzi imprezowy styl życia, wygodny. Nazwijcie to naiwnością,  ale trochę zaangażowałam się. Nie mam dużego doświadczenia w związkach.  Jemu tak łatwo przychodzi słowo kocham, a za chwilę on wątpi...I że musi przerobić poprzednie porzucenie...
Jestem dojrzala w swoich planach na życie,  bardzo o siebie dbam i jestem atrakcyjna,  często podrywana,  wysoka brunetką. Niezle zarabiam i mam spore zaplecze finansowe, dość zeganizowana. Ustaliliśmy,  że wchodzimy w to i rozpoczynamy nowy etap we 2, a teraz czuję przez skórę,  że rozstaniemy się po weselu. On prosił o zwolnienie tempa i musi sobie przemyśleć. Mężczyzna 35 lat, który boi się zaangażować? Przecież ufa mi i kocha..... podzielcie się proszę swoim komentarzem do sytuacji. Dziękuję

Medicine.2 napisał/a:

2 miesiące temu poznałam fajnego mężczyznę. Wesoły,  wygadany,  troskliwy,  w moim typie, nadał bardzo szybkie tempo relacji mimo moich delikatnych ostrzeżeń,  że to wszystko szybko się dzieje.  Wspólne wyjścia,  wyjazd, przedstawił mnie 3 swoim przyjaciołom z rodzinami, ja mojemu gronu.  W planach za chwilę wesele,  na które idziemy razem. Szybko powiedział "kocham Cię ",(nigdy nie poznał takiej kobiety jak ja, poprzednie były młodsze i powiązane stale z alkoholem) i zdradził swoje sekrety, zamiłowanie do palenia ekhem, itd sprawy z policją. Ja jestem zauroczona,  on zabiegał. Jako że miałam w wakacje 2 miesiące wolne to dostosowywałam się z czasem pod niego (błąd) i niestety wyszły kwiatki teraz. Niewinny na randce , ma ciągoty do alkoholu,  które były przedmiotem spięć i przyjaciela, który upija się do nieprzytomności niemalże.  Między nami było dużo poważnych rozmów o życiu,  dojrzałych.  Niestety po 3 nieprzyjemnej wymianie zdań on się wycofał (nagminne spotkania z kolegami i wóda,  ja w odstawkę). Było spotkanie, powiedział,  że boi się zaangażować,  umówił się do psychologa bo ma milion strasznych myśli i złe doświadczenia z kobietami  (zdrady, alkoholowe ciągi) i poprosił o to, żebyśmy zwolnili tempo bo on myślał,  że będziemy się spotykać niezobowiazujao,  a ja jestem dojrzala,  wie, że szukam partnera na całe życie i chcę w przyszłości dziecka. Myślał,  że będzie zabawa i to co zawsze miał z 10 lat młodszymi partnerkami czyli brak oczekiwań. Oboje jesteśmy po 30. Było mi przykro. Pójdzie ze mną na wesele bo to juz za kilka dni i ma jechać do rodziców i psychologa przemyśleć czy jest gotów na poważniejszą relację. Mamy kupić koszulę na dniach i po weselu porozmawiać. Zawsze był wobec mnie szczery,  mówił straszne rzeczy, lamanie prawa,naprawdę.  Ale powiem Wam, że rozczarował mnie, ma 35 lat, zmienia pracę jak rękawiczki,  wynajmuje mieszkanie, nie chce poki co zmieniać i prowadzi imprezowy styl życia, wygodny. Nazwijcie to naiwnością,  ale trochę zaangażowałam się. Nie mam dużego doświadczenia w związkach.  Jemu tak łatwo przychodzi słowo kocham, a za chwilę on wątpi...I że musi przerobić poprzednie porzucenie...
Jestem dojrzala w swoich planach na życie,  bardzo o siebie dbam i jestem atrakcyjna,  często podrywana,  wysoka brunetką. Niezle zarabiam i mam spore zaplecze finansowe, dość zeganizowana. Ustaliliśmy,  że wchodzimy w to i rozpoczynamy nowy etap we 2, a teraz czuję przez skórę,  że rozstaniemy się po weselu. On prosił o zwolnienie tempa i musi sobie przemyśleć. Mężczyzna 35 lat, który boi się zaangażować? Przecież ufa mi i kocha..... podzielcie się proszę swoim komentarzem do sytuacji. Dziękuję

rzadko się trafia u mężczyzn, ale kilka rzeczy się zgadza:
- love bombing
- poprzednie związki to złe kobiety były
- mówi wszystko otwarcie
- problemy z używkami
- problemy z funkcjonowaniem w społeczeństwie

Przypomnij sobie, czy ma zmiany nastroju, czy są tematy, które omijasz.
Czy niekiedy wydaje ci się pusty w środku, smutny wewnętrznie?

Nie jest smutny wewnętrznie, ale ciągle snia mu się jakieś psychiczne sny...Ogólnie to staramy się nie poruszać tematów poprzednich związków bo nie wypada. On jest bardzo czuły na słowa,  gdy zwróciłam mu uwagę to bardzo zamknął się w sobie,  ze on nie chce takich sytuacji. Próbował wszystkich narkotyków w życiu,  czasem te grzybki z kolegami....rozpowszechnia też coś...
Ciągle pyta o czym myślę jak milczę czasem. Ten przyjaciel od wódki... Ja jestem inna, mam poukładane w głowie.
Ja zapytałam go kiedyś czemu skacze z kwiatka na kwiatek w sprawie pracy i czy robi tak z kobietami...
Mnie to dobija źle trafiłam 

Medicine.2 napisał/a:

Nie jest smutny wewnętrznie, ale ciągle snia mu się jakieś psychiczne sny...Ogólnie to staramy się nie poruszać tematów poprzednich związków bo nie wypada. On jest bardzo czuły na słowa,  gdy zwróciłam mu uwagę to bardzo zamknął się w sobie,  ze on nie chce takich sytuacji. Próbował wszystkich narkotyków w życiu,  czasem te grzybki z kolegami....rozpowszechnia też coś...
Ciągle pyta o czym myślę jak milczę czasem. Ten przyjaciel od wódki... Ja jestem inna, mam poukładane w głowie.
Ja zapytałam go kiedyś czemu skacze z kwiatka na kwiatek w sprawie pracy i czy robi tak z kobietami...
Mnie to dobija źle trafiłam 

Poczytaj o osobowości chwiejnej emocjonalnie typu borderline

Jeśli stwierdzisz, że przynajmniej niektóre cechy się pokrywają => uciekaj
Zablokuj wszędzie gdzie tylko się da.

Medicine.2 napisał/a:

Ja podejmę decyzję po weselu, ale powiedzcie sami - bo mamy kupić koszulę i iść na wesele  (nie chcę sama) czy odzywać się do niego? Ja wolę ewentualnie tylko odpowiadać, sama nie inicjować kontaktu. Dlatego,  że czuję się trochę zraniona jego niepewnością

Jak będzie chciał, żebyś mu towarzyszyła przy zakupie, to sam ci zaproponuje.
Narzucanie się w niczym ci nie pomoże, wręcz odwrotnie. Ja wątpię czy on w ogóle z tobą pójdzie na te wesele, a jeśli będzie chciał to sam sobie poradzi.

Medicine.2 napisał/a:

wieka napisał/a:

Jak będzie chciał, żebyś mu towarzyszyła przy zakupie, to sam ci zaproponuje.
Narzucanie się w niczym ci nie pomoże, wręcz odwrotnie. Ja wątpię czy on w ogóle z tobą pójdzie na te wesele, a jeśli będzie chciał to sam sobie poradzi.

Wczoraj zapytałam o wesele,  a na kupno koszuli jesteśmy umówieni ponad tydzień już

Potwierdził,  że pójdzie na wesele, a na kupno koszuli jesteśmy umówieni z jego inicjatywy na wtorek

To widać sama do niego zadzwoniłaś.

Jestem chłodna.  Żadna kobieta nie chciałaby usłyszeć,  ze partner boi się zaangażować, że nie wie czy jest gotowy na poważny związek. Powiedzial, że uczucia są,  ale strach je przewyższa. To mnie zabolało i gdy to usłyszałam to aż usiadłam, a jego poprosiłam,  żeby odszedł i zeby zostawił mnie.
Przez to jestem zdystansowana,  łzy poleciały w domu bo wrażliwość się ujawniła.

A ja mam zawsze stawać na wysokości zadania? Zawsze byc gotowa? Akceptowałam jego picie, upijanie się,  branie tych grzybków,  wszystko

Podchodzisz do sprawy ambicjonalnie, szukasz u niego potwierdzenia własnej wartości, po tak krótkim czasie traktujesz ten związek tak poważnoie jakby on trwał kilka lat.
I na koniec stworzyłas mechanizm oszukiwania samej siebie. Mówisz będę go traktować jak kolegę, a przecież tak nie jest.
Stworzyłaś sobie idealny obraz związku i nie chcesz dopuścić do siebie rzeczywistości. Facet ma swoje poważne problemy. Ty bez doświadczenia związkowego, odczuwasz presję czasu i chcesz z kims budować rodzinę.

Legat napisał/a:

Podchodzisz do sprawy ambicjonalnie, szukasz u niego potwierdzenia własnej wartości, po tak krótkim czasie traktujesz ten związek tak poważnoie jakby on trwał kilka lat.
I na koniec stworzyłas mechanizm oszukiwania samej siebie. Mówisz będę go traktować jak kolegę, a przecież tak nie jest.
Stworzyłaś sobie idealny obraz związku i nie chcesz dopuścić do siebie rzeczywistości. Facet ma swoje poważne problemy. Ty bez doświadczenia związkowego, odczuwasz presję czasu i chcesz z kims budować rodzinę.

Już nie. Przyjęłam,  że nie udało się, a może wyczuł taką presję z mojej strony. To nie koniec świata.

Ja wiem, że macie rację.
Tylko
Na wesele bezapelacyjnie pójdę w towarzystwie właśnie jego, nie znajdę nikogo innego.  Tak było ustalone i pozostanie. Niech będzie kolegą. A ja nie chcę byc sama. Zresztą mężczyźnie wypada przyjść samemu...kobiecie mniej...tak uważam. Jestem zdystansowana w stosunku do niego.
Daję mu czas i nie piszę do niego bo chciał tego czasu. Proszę bardzo.  Nie odzywam się sama. Uwierzcie. Wcześniej pisaliśmy czesto w ciągu dnia,  dzwoniliśmy 3x  ciągu dnia.
Teraz tylko 2, 3 wiadomosci,  z mojej strony nie ma inicjatywy kontaktu. Jestem chłodna.  Żadna kobieta nie chciałaby usłyszeć,  ze partner boi się zaangażować, że nie wie czy jest gotowy na poważny związek. Powiedzial, że uczucia są,  ale strach je przewyższa. To mnie zabolało i gdy to usłyszałam to aż usiadłam, a jego poprosiłam,  żeby odszedł i zeby zostawił mnie.
Przez to jestem zdystansowana,  łzy poleciały w domu bo wrażliwość się ujawniła. Po weselu powiem mu co następuje. Wesele za tydzień.

Żadna kobieta nie chciałaby usłyszeć,  ze partner boi się zaangażować, że nie wie czy jest gotowy na poważny związek. Powiedzial, że uczucia są,  ale strach je przewyższa. To mnie zabolało i gdy to usłyszałam to aż usiadłam, a jego poprosiłam,  żeby odszedł i zeby zostawił mnie.
Przez to jestem zdystansowana,  łzy poleciały w domu bo wrażliwość się ujawniła. Po weselu powiem mu co następuje. Wesele za tydzień.

Ciekawa jestem czy Wy jesteście szczęśliwi ze swoimi "połówkami". Czy tylko ja tu tak ch***wo wybieram

Opiszę Wam jak go widzę w takiej krótkiej formie.
Jego zalety:
Otwartość,  łatwość w nawiązywaniu kontaktów z ludźmi i łatwość w dostosowywaniu się do nowej sytuacji,  ugodowość, wesołe usposobienie,  uprawianie sportu, potrafi gotować, zamiłowanie do zwierząt, dbanie o nie, pomaga rodzicom, szczerość.

Wady:
Nałogi (iqos, alkohol, grzybki), niedojrzałość,  szybko denerwuje się (np w pracy i dlatego zmienia co kilka miesięcy, czyli nie jest stały), brak odpowiedzialności, rozchwianie.

Jeszcze raz zastanów się czy chcesz go na partnera

Ciekawa jestem czy Wy jesteście szczęśliwi ze swoimi "połówkami". Czy tylko ja tu tak ch***wo wybieram