On mnie tylko lubi ale ma plany wobec mnie - Netkobiety.pl

Jak się czujesz gorsza od niego, wszystko zepsujesz.

[/quote=wieka]Z nim póki co to jest wszystko w porządku, gorzej z tobą. Co ty dziewczyno wyprawiasz?
To, że wcześniej, faceci wciskali ci kit po kilku spotkaniach, że się zakochali, a ty to przenosisz na dalsze życie to po prostu słów brakuje.
Pogrążasz się takimi tekstami jak, jesteś lepszy niż moi wcześniejsi partnerzy, czy otwieramy się na innych, bez sensu.
Przecież dopiero się poznajecie, a Ty już nie wiadomo czego oczekujesz.
Też ekspresowo poszłaś w bliskość, trzeba było czekać na wyznanie miłości. Dziwna jesteś.[/Quake]

Po prostu nasza znajomość zaczęła się od tego typu rozmów, o tym czego nam brakuje, czego byśmy chcieli, oboje byliśmy długo sami, oboje spragnieni bliskości dlatego na pierwszym spotkaniu już ta bliskość była bo oboje bardzo tego chcieliśmy i z początku tak tą relacje widziałam, że to będzie przygoda, nie planowałam, że tych spotkań będzie więcej, nawet nie myślałam, że on mi się w realu spodoba bardziej niż na zdjęciach, zazwyczaj jest na odwrót. Tak jak mówię niczego nie oczekiwałam od niego, nigdy nie dopominałam się o nic, to on wyjechał z takim tekstem, że ja chce niby żeby się ze mną żenił, że to za wcześnie na poważne deklaracje, tylko dlatego, że ja chcąc go sprawdzić zaproponowałam, że skoro się póki co tylko lubimy to może niech każde z nas robi co chce, a resztę pokaże przyszłość. Byłam ciekawa czy mu takie coś będzie odpowiadać, bo gdyby nie traktował mnie poważnie to by na to przystał, tym bardziej że ja sama zaproponowałam.
Nie porównuje go do byłych i nie mówiłam o moich byłych źle do niego, choć zostałam dwa razy zdradzona i mogłabym na nich narzekać a z siebie robić ofiarę, zwyczajnie mu powiedziałam, że robi to najlepiej ze wszystkich, bo taka jest prawda, byłam szczera i chciałam by potraktował to jako swego rodzaju komplement czy uznanie z mojej strony. Macie oczywiście rację, że mogłam zwyczajnie nie zgodzić się na żadną bliskość z nim na pierwszych spotkaniach, że to za wcześnie ale mi tego też brakowało i naprawdę nie żałuję tego, że tak wyszło, zresztą rozmawialiśmy o tym bo mi było trochę głupio po wszystkim, że tak wcześnie to się zaczęło ,,od d*py strony", ale on nie widzi w tym problemu, twierdzi, że chce mnie poznawać itp. wczoraj wysyłał mi zdjęcia swojej działki i pisał, że ,,tu możemy budować nasz domek:)", ciągle porusza temat naszej przyszłości, mówi że planuje ze mną przyszłość choć nie wie co z tego wyjdzie itp.
Jak mu zwróciłam uwagę że jak może planować przyszłość i budować na tak ,,niepewnym gruncie" , w końcu mnie tylko bardzo lubi, że nie ma miłości itp, to odpowiedział że to może nie jest jeszcze miłość ale że coś więcej niż przyjaźń i że on chce ze mną być, że nie ma to dla niego znaczenia jak się nasza relacja zaczęła, grunt bym ja się nie czuła skrzywdzona, bo że jeśli tak jest to zabawy, seks mogą poczekać, żebyśmy się nawet bez tego spotykali, bo on chce mnie poznawać. Już zaproponował mi, żebym z nim jechała za tydzień do innego miasta bo jedzie tam po coś związanego ze swoją pasją, miło że w ogóle pomyślał by mnie zabrać, że mnie uwzględnia w swoim życiu, że sam inicjuje ten kontakt ze mną ale to wszystko wygląda jak zachowanie faceta któremu zależy, a jednocześnie martwią mnie te jego słowa sprzed kilku dni, że się boi że się nie zakocha i mnie skrzywdzi. Macie rację, że czuje się gorsza, czuje się gorsza bo w każdym z poprzednich związków zostałam pozbawiona poczucia własnej wartości, nie mogłam czuć się pewna siebie bo albo słyszałam po dwóch latach związku od faceta, że on jest ze mną tylko z przyzwyczajenia, że mnie nie kocha co było cholernie przykre, bo poczułam się oszukiwana przez dwa lata, i jeszcze na koniec okazało się, że się spotykał z inną za moimi plecami, albo w innym związku gdzie kochałam zbyt bardzo, a on i tak poszedł do innej- to była pierwsza miłość więc popełniałam wtedy błędy. Po dwunastu latach samotności otworzyłam się na tą relacje z tym facetem o którym napisałam. Marzyłam wręcz żeby się móc z kimś całować, pieścić dlatego stało się to tak szybko, choć do seksu jako tako nie doszło ale on o tym przygaduje więc wiem, że by chciał. Staram się jednak choć to przeciągać, tym bardziej na tym etapie znajomości. Wytłumaczyłam mu, że na tych pierwszych spotkaniach pozwoliłam sobie na to wszystko bo mi tego brakowało ale, że nie chce ryzykować bo się tylko lubimy, że to musi poczekać. On niby rozumie ale boje się, że któregoś dnia powie że niby mnie kocha itp tylko po to by do seksu doszło. Ja po prostu po tych słowach nie wierzę w siebie, choć to zdecydowanie za wcześnie na poważne deklaracje, ale czuję się beznadziejna, że facet ma takie obawy że się we mnie może nie zakochać. Po prostu mi przykro z tą myślą i odkąd to wiem to mam takie myśli bez przerwy czy w ogóle jest sens to ciągnąć dalej, czy aby nie jest to już spalone na samym starcie? Ja jestem bardziej powściągliwa niż on jeśli chodzi o planowanie przyszłości, dlatego ten tekst o ślubie był dla mnie totalnym szokiem skąd on w ogóle takie coś wymyślił.

Jeśli to prawda co piszesz, choć niezbyt wiarygodna, to dziwne są zachowania z obydwu stron.
On za bardzo wybiega w przyszłość, po drugie nie mówi się zawsze to co jest na końcu języka, lepiej się w niego ugryźć.
Ty też za dużo mówisz.
Sama widzisz co ci po takiej prawdzie, że on nie wie czy się zakocha, bo faktycznie nie wie i nie powinnaś z tego robić problemu, a jednak robisz.

Zresztą zakochanie się faceta w tym wieku też nie jest proste.
Pytałaś czy on był żonaty czy ma dzieci, bo praktycznie nic o nim nie wiesz, a już myślisz o miłości, też weź na wstrzymanie.
Nie dziel włosa na czworo. Nie wierz też we wszystko co ci facet mówi, poczekaj na odzwierciedlenie w rzeczywistości.
Staraj się go poznawać.
Myślę że powinnaś popracować z psychologiem nad podniesieniem swojej wartości i przepracowaniem traumy po poprzednich związkach, bo działasz po omacku.

Ech...dla mnie też to jest dziwne, że on chce mi finansować naukę, że ledwo co mnie zna a myśli tak przeszłościowo. Sama zwracałam uwagę na to złośliwie mu, że dlaczego to robi, że przecież nawet się nie znamy dobrze, to ciągle słyszę, że on chce i już i że jak będę chciała a nam nie wyjdzie to będę mogła mu te pieniądze oddać kiedyś tam ale, że nie muszę, jemu zależy bym miała dobrą pracę żeby jak to twierdzi mieliśmy za co odkładać wspólnie na przyszłość, że on chce to planować ze mną bo samemu to nie ma sensu i że najwyżej jak nam nie wyjdzie to po prostu się rozejdziemy i odłożone pieniądze będziemy mieć na to co chcemy, tylko gdyby jednak nam wyszło to by było za co dom stawiać, że chce żebym mu trochę w tym pomogła i nie musieliśmy na nic czekać wtedy, by nas było stać.
Oj przyczepiliście się tekstu o łapaniu za ręce, to nie chodzi o to, że mam jakieś patrzenie na to jak w filmach romantycznych, tylko po prostu czuje się dziwnie jak na osobności mnie łapie za ręce itp a jak idziemy koło siebie to tak jakby nas nic nie łączyło, choć ja mam ochotę go objąć czy po prostu się do niego wtedy przytulić ale jakoś nie śmiem bo on nie wykazuje takiej inicjatywy wtedy, na osobności już tak. Być może nawet o tym nie myśli, bo wie że ja na początku znajomości zwracałam strasznie uwagę by nas ktoś znajomy nie zobaczył, bo nie chciałam by zaczęły się ploty, że się z kimś spotykam, może on myśli że nie chce by publicznie okazywał mi jakąś zażyłość, ale ja po tekście, że się boi że się w nim zakocham a on nie, już nie śmiem teraz wychodzić z jakąkolwiek inicjatywą czegokolwiek do niego, boje się, odrzucenia, przestałam czuć się pewnie, choć przez pierwsze trzy spotkania czułam się pewna, czułam się super, tak teraz nie wiem jak będzie po tych rozmowach to nasze kolejne spotkanie wyglądać bo tyle słów padło, mam taki mętlik w głowie, że jest mi na rękę, że póki co się nie widzimy bo totalnie nie wiedziałabym jak się zachować już, bo tak jak wcześniej nie potrafię, nie chce sobie pozwalać na seks z kimś kto mnie bardzo lubi, nawet jak plany na wobec mnie na wypadek gdyby się jednak zakochał, a jak pomyślę że mamy siedzieć i gadać, i mam nagle udawać taką która się nie da dotknąć to też mi głupio, planuje poprzestać na całowaniu i przytulaniu się, choć podejrzewam że on będzie próbował dążyć do tego by mi robić dobrze bo myśli że ja tego chce, bo chce ale nie po tych słowach ze mnie tylko lubi, bo to dla mnie sygnał, że w złą stronę to poszło i chce jakoś to teraz delikatnie nakierować na właściwe tory ta relacje, tylko czy tak się jeszcze da? Boje się, że już zawsze będę niepewna jego uczuć, że będą mi brzmieć w głowie te słowa, że on się boi że nie zakocha się, a jak jednak się zakocha ? Ja będę z góry myśleć, że tylko tak mówi bym się na niego otworzyła bardziej.

Nie był nigdy żonaty i nie ma dzieci z tego co wiem, jest najmłodszy ze swojego rodzeństwa, ma ciężko chorego ojca, oczywiście nie poznałam jeszcze nikogo z jego bliskich ale coś tam opowiadał o swoim życiu

Ale się uczepiłaś tego, że on nie wie czy się zakocha, jak rzep… to mogło wynikać też z tego, że widział twoje zbytnie zaangażowanie.
Przylgnęłaś do niego od razu, aż się facet przestraszył i może dlatego wyskoczył z tymi planami na przyszłość.
Ty wyglądasz na jakąś dzikuskę, coś ci nie pasuje, już od razu myślisz o zerwaniu.W sumie bez powodu.
Jakbyś mu się nie podobała, to przestałby się spotykać z tobą.
Miałaś takich co ci od razu wyznawali miłość i widzisz jak na tym wyszłaś, nic to cię nie nauczyło.

Ale jakie moje zbytnie zaangażowanie ? To ja hamowałam ciągle te jego plany na przyszłość, jakieś rozmowy o dzieciach itp, podchodziłam do tego na chłodno, sceptycznie, to on wielki optymista był, jak to będzie dobrze, jak to damy radę itp. to ja ściągałam go na ziemię z tych obłoków mówiąc, że przecież mamy się dopiero poznawać, że przyszłość pokaże co będzie, nic mu nie narzucałam, ani raz nie napisałam do niego żadnego wyznania uczuć czy coś co by zasugerowało mu, że chce byśmy byli razem. Ja przylgnęłam mówisz, no właśnie nie. Każda bliskość wychodziła z jego inicjatywy, to on zaczynał mnie całować, obejmować itp, codziennie on pisze do mnie, nie wiem czy ja dwa razy w ciągu tej całej znajomości pierwsza coś do niego napisałam. On pyta o spotkania, on mówi o przyszłości. Jedyne co ja zrobiłam to zasugerowałam byśmy nie zamykali się na siebie na tym etapie znajomości skoro nawet nie jesteśmy w sobie zakochani to może w kimś innym będzie, oczywiście to było też celowe by sprawdzić czy mu będzie takie coś odpowiadało bo to by znaczyło, że lekko do tej znajomości podchodzi. On o tym niewie że to było celowe, bo tego mu nie powiedziałam, a mimo to stwierdził wtedy że ja chcę by się ze mną żenił. On na wszystko czym mnie jakoś obrazi czy coś ma jedno wytłumaczenie, że to ja biorę wszystko do siebie, że ja nie rozumiem, że on chce dobrze, że ja przesadzam, że wyolbrzymiam, że robię problem z niczego. Po prostu za dużo tego jak na tak krótką znajomość i nie chce nawet by on mnie przepraszał teraz, nie chce bo wiem, że jeśli to zrobi to tylko dlatego by już było dobrze a nie dlatego, że coś zrozumiał. Już chyba wolę być sama, przynajmniej nikt mnie nie próbuje zmieniać na siłę, nie muszę się nikomu starać przypodobać, może sama się nie przytulę ale nikt nigdy mi nie powie, że ja od niego coś chcę czy oczekuję. Bo nic od nikogo nie chciałam, jedynie tego by przypomnieć sobie jak to jest być przez kogoś dotykaną, całowaną. Teraz zbrzydły mi związki, zbrzydło mi poznawanie kogokolwiek już, bo nigdy nie było tak by ktoś mnie akceptował taką jaka jestem, zawsze coś komuś nie pasowało we mnie, jak nie w wyglądzie to w wykształceniu i finansach.

Aj, Autorko.
Zachowujesz się jak spanikowana 20-latka, a nie dziewczyna w swoim wieku.
Po pierwsze, nie jest winą tego faceta, ani żadnego następnego, że w swoich poprzednich związkach dawałaś za dużo za nic. Skoro tamte związki były takie złe, to wyciągnij z nich lekcję. Choćby taką, że gadać sobie o miłości to można nawet od pierwszego spotkania, a i tak pewnie dużo prawdy w tym nie ma.

Po drugie, strasznie zapętlasz się na wyrywkowych zdaniach. Facet faktycznie miele ozorem za dużo, ale Ty w każdym jego słowie poszukujesz się złych intencji i na dodatek robisz mu jakieś głupie shit testy.
Spotykacie się dwa miesiące, serio, niektórzy ludzie wyznają sobie miłość po pół roku, po roku, bo "kocham" to jest naprawdę potężne słowo i trzeba być tego pewnym.
Ty zamiast pozwolić tej znajomości się rozwijać i obserwować jak facet się będzie zachowywał (tak, czyny nie słowa!), to panikujesz, wycofujesz się, odstawiasz jakieś szopki (proponujesz mu , żeby się spotykać z innymi albo związek oparty na seksie), czepiasz się słówek.
Wkładasz gościowi w usta słowa, których nie powiedział.
Faceci są naprawdę bardzo bezpośredni i zazwyczaj jak coś mówią nie ma tam drugiego dna.
Gość ewidentnie Cię lubi, skoro nie przeszkadzają mu Twoje akcje. Chciał Cię popchnąć w stronę skończenia szkoły - Ty zamiast wziąć to za dobrą monetę, uznać, że ktoś się troszczy, chce dla Ciebie dobrze, żebyś w przyszłości mogła być samodzielna i nie musiała polegać na kimś innym, obrażasz się, że gościu boi się o swoje pieniądze.

Nie obraź się, ale masz ze sobą poważne problemy i powinnaś natychmiast zacząć nad nimi pracę, inaczej żadnego związku nie zbudujesz.

Raczej to drugie.

A jak ja niby reaguje? Po trzech spotkaniach facet mnie próbuje zmieniać, opowiada jakieś głupoty że ja chcę już ślubu robiąc ze mnie desperatke jakąś mimo, że sam ciągle opowiada o ,,naszej przyszłości " a nie ja. Na dodatek dorzucił tekst o tym czy chce w przyszłości prosić chłopa o kasę na wszystko, jakbym co najmniej nie zarabiala, albo miała jakieś wymagania spore i z tej wypłaty mi nie starczało na nic, jakoś sobie radzę i nie narzekam na brak kasy, a już na pewno nie do niego. Poza tym dlaczego mi sugeruje ,,jakiegoś chlopa", skoro to on rzekomo planuje ze mną przyszłość, niech mówi wprost czy mam zamiar go w przyszłości prosić o kasę na swoje zachcianki, bo najwidoczniej o to się boi. Jakbym wiedziała że ma takie podejście do tego, to bym nie pozwoliła mu za siebie płacić na naszym spotkaniu, mimo że zawsze brałam najtańsze co było w ofercie, bo nie chciałam by wydawał majątek, znam wartość pieniądza i jestem oszczędną osobą nawet na siebie nie wydaje dużo jak mam pieniądze bo nie czuje takiej potrzeby.

A ja rozumiem Twoje zdenerwowanie, na jego zachowanie. Ja na Twoim miejscu odebrałabym to jako bagatelizowanie moich uczuć i lekceważenie mojego zdania. Wiem co czujesz, cokolwiek nie powiesz on uzna że to tylko chwilowy foch z twojej strony zamiast szczerze pogadać i wyjaśnić sprawy. To tak jakby traktował Cię jak dziecko co nie może mieć własnego zdania i poglądów. Ja osobiście nie chciałabym kontynuować znajomości z kimś kto ma do mnie takie podejście

Właściwie wszystkie błędy, które popełniłaś, a było ich mnóstwo, zostały tu już wymienione, więc nie będę tego powtarzać.
W każdym razie jak na swój wiek, to wydajesz się emocjonalnie niedojrzała, o czym najlepiej świadczy oczekiwanie wielkich wyznań na tym etapie znajomości czy strzelanie fochami na słowa, które były przecież reakcją na jakieś dziecinne testy.
Bawiąc się w tę gierkę niestety się oparzyłaś, a teraz jest płacz i zgrzytanie zębami. Ja się temu mężczyźnie wcale nie dziwię, że zareagował w taki sposób.

On stara się dbać o Twoje emocje jak dorosły facet, a jednak to Ty dałaś mu do zrozumienia, że skoro nie ma między Wami wielkich uczuć, to może nie należy ograniczać się tylko do jednej osoby.
To była próba emocjonalnego szantażu, po którym liczyłaś na wielkie zaprzeczenia i deklaracje, ale się przejechałaś.
On owszem, wspomina o wspólnej przyszłości, ale podchodzi do tego bardziej racjonalnie niż idealistycznie - czy to jest coś złego? Może jest Wam ze sobą po prostu nie po drodze i to jest właśnie ten moment, żeby to sobie wyjaśnić.

A ja myślę, że bardzo dramatyzujesz.

Przecież nie powiedział, że będzie od niego ciągnąć kasę tylko na przyszłość od żadnego faceta. Autorka wszystko interpretuje na niekorzyść.

Tylko po co jednocześnie ciągle mówi o NASZEJ przyszłości. Jedynie pod tym względem gdy chodzi o kasę powiedział w kontekście ogólnym, ale nie wiem czy nie celowo by nie było że boi się, że tą kasę będę wg niego chciała od niego jakbyśmy byli razem.
Jak on mi opowiadał że jego siostra zarabiała parę lat temu jako ekonomistka 10k to on najwidoczniej ma oczekiwania, że ja też tyle zarabiać bym mogła a dla mnie to nierealne by taką pracę znaleźć, by się w ogóle nadawać, nie jestem aż tak ambitna i zdolna.

Ale na jakie ja niby wielkie wyznania liczyłam wg Ciebie? Przecież mówię że nie oczekiwałam niewiadomo czego, a już na pewno nie deklaracji jakichś ze mnie kocha czy że się ze mną ma żenić. On nawet nie powiedział że się mu podobam, a to jest jakaś wielka deklaracja wg Ciebie? Czy przesadą jest, że chciałam zobaczyć czy traktuje tą znajomość luźno czy poważnie w tej sytuacji?
Na powiedzenie że się mu podobam jest za wcześnie, ale na gadanie o wspólnym stawianiu domu już nie? I to ja jestem niedojrzała bo widzę w tym brak logiki? No nie sądzę.

Dokładnie, choć nie do końca ,dlatego do siebie nie pasujecie.

vs

Przecież z tych słów jasno wynika, że czekałaś na takie wyznania, ale że ich nie było, to usiłowałaś to sobie jakoś tłumaczyć.

Teraz to już manipulujesz odwracając kota ogonem, bo sądzę, że doskonale wiesz, o czym piszę. Wydaje mi się zresztą, że w poprzednim poście wystarczająco wyraźnie to wyraziłam.
Zauważ przy tym, że nie tylko ja odczytałam to w taki sam sposób.

A skąd wiesz, że tak jest? Bo sobie to wymyśliłaś? Przecież teraz, cokolwiek usłyszysz, to i tak będziesz uważać, że wiesz lepiej, co on czuje, myśli, jakie ma intencje i plany.
Przypisujesz mu dużo złych cech, dużo też - jak słusznie zauważyła Shoggies - sobie dopowiadasz.
W ogóle wydaje się, że na tym etapie sabotujesz tę relację.

Bożższszee.. Ale ty wszystko komplikujesz, jestes chyba mistrzynią w plątaniu rzeczywistości.

Jesteście dorosłymi, dojrzałymi ludzmi, nie nastolatkami i jakieś... wyznania, wynurzenia po tak krótkiej znajomości?
Pomijam fakt, że poszliście do łożka w tempie kosmicznym, ale bywa. Jednak oczekiwanie, że facet będzie rozsypywał płatki róż na twojej drodze po tym, gdy zaliczyliście seks?

Dziewczyno/kobieto, spuść parę i zacznij się zachowywać jak normalna kobieta w twoim wieku. Zołz ciosających mu kołki na łbie twój partner pewnie miał do teraz też kilka, więc mu się nie dziwię, że wlączył hamulce.

„…że wolę być sama niż być z kimś przy kim już nie będę czuć się wyjątkowo…”

A co to dla ciebie znaczy wyjątkowo?
Bo to ty sama też musisz się czuć wyjątkowo, więc napisz w jakich aspektach jesteś wyjątkowa?