Problemy w związku

Drogie Panie, już sama nie wiem co mam zrobić, potrzebuje chłodnego osadu sytuacji. Trochę się rozpisze, choć pewnie i tak nie opisze wszystkiego.  Z moim partnerem jesteśmy już prawie 5 lat razem, znamy się o wiele dłużej. Mamy wspólny kredyt na mieszkanie, pracujemy razem, jeździmy jednym autem dosłownie wszystko robimy razem. Oboje mamy po 25 lat. Problem jest taki ze ja już dawno wypalilam się w tym związku, on nie chce o tym słuchać, nie chce się rozstać, nie chce zmienić pracy, nie chce siebie zmieniać. Po pracy i w dni wolne on tylko siedzi przed komputerem. Czuje się jak jego matka, on nie umie i nie chce się nauczyć gotować, sprzatac, robić zakupy i innych czynności domowych, wiecznie nawet w pracy muszę mu w czymś pomagać bo on sobie sam nie daje rady. W domu wszystko jest na mojej głowie, żyjemy jak byśmy mieli po 50 lat, żadnych spotkań z innymi ludźmi, zero imprez, zero wspólnych wypadów, on nie ma potrzeby spędzania inaczej czasu, wystarczy mu komputer i ze każdego dnia ma podane jedzenie do biurka. Jak nie ugotuje to słyszę „No i znowu muszę coś zamawiać?”, jak nie posprzatam to słyszę „syf jest w domu”. Mam tez dwa koty, kiedyś próbowałam na nim wymusić skończenie grania, wyłączyłam mu komputer, zaczął mnie szantażować ze wyrzuci moje koty. Ogólnie nie słyszę od niego zadnych komplementów, mam wrażenie ze  jestem mu obojętna, nie chce mnie stracić bo jest ode mnie uzależniony, sam nie potrafi nawet podjąć decyzji. Wie ze umiem wszystko zrobić, od gotowania po nawet sprawy remontowe. Nawet do pracy czy z pracy czy na zakupy on nie prowadzi auta, ja jestem jego szoferem, jak jedziemy do pracy to twierdzi ze jest niewyspany i nie może jechać autem, jak wracamy z pracy to albo jest zmęczony albo mówi ze nie umie pod domem zaparkować. Ale to nie wszystko, on nawet nie może wstać sam do pracy, muszę go budzić, przygotować mu ubrania i kawę, śniadanie do pracy tez ja muszę robić a później narzeka ze dostał tylko kanapkę do pracy a liczył na normalny obiad. To tylko niektóre z sytuacji które sprawiły ze ja poprostu już mam psychicznie dosyć tego człowieka, nie chce mi się z nim nawet spać w jednym łóżku ( nawet mamy oddzielne kołdry) już nie wspomnę o seksie na który nie mam ochoty, i wyglada on tak samo od 5 lat, jedna pozycja 5 minut i po sprawie. Dodatkowo ja chciałabym założyć rodzine, wziąć ślub, mieć dzieci. On nie chce, obiecuje ze może jak będziemy mieli po 30 lat, co dla mnie jest już za późno, może się nie udać tak odrazu albo się rozmyśli i będzie mnie kolejne 10 lat trzymał w nadziei ze może któregoś dnia da mi rodzine której pragnę. Już nie wiem co mam z tym wszystkim zrobić, boje się odejść, boje się ze nie znajdę sobie mieszkania gdzie zaakceptują zwierzęta, ze nie będę miała wystarczających funduszy, ze będę samotna. Tez jest mi go zal, boje się ze sam sobie nie poradzi w życiu, ze zostawię go a on się stoczy. Nie wiem czy zaproponować mu jakaś terapie z psychologiem, czy jak postąpić w tej sytuacji. Ja już nie wiem jak mam z nim rozmawiać, on kompletnie ignoruje to co ja mówię, ignoruje moje uczucia. Patrzy się tylko na siebie, on twierdzi ze mnie kocha ale ja myśle ze to tylko przywiązanie i uzależnienie. Sama nie wiem czy cokolwiek do niego czuje….