Nie mogę jej stracić, to nie może być koniec...

Ok, a teraz wyobraź sobie, że masz siostrę i jakiś koleś do niej zarywa w taki sposób, jak Ty do koleżanki.
Ona mówi stanowczo NIE a on jej kwiatki, wystawanie pod domem i śledzenie.
No świr, najpierw by dostał po mordzie, a jak by nie pomogło, to na policję.

Co ona mówi: NIE
co Ty mówisz: mam w doopie, co ona mówi, ważne czego ja chcę. Ona się nie liczy.

Wspólnie spędzane popołudnia, przyjacielskie zaśnięcia w objęciach, wyprawy na koncerty, wspólne wakacje, rozmowy telefoniczne co chwila, na wiele minut, całonocne rozmowy, spotkania drinkowe połączone z zaśnięciem, wspólne zakupy w innych miastach....i to podkreślanie z jej strony, że jest naprawdę super ze mną rozmawiać, że ma zaufanie, że jest FLOW - to jej słowa

to chyba jednak coś jest ...

Darku,  widzisz jak żałośnie  to wygląda? Naprawdę ona nie jest zainteresowana  czyms innym,  czymś więcej,  to ewidentnie  widać a Ty sobie wmawia aż coś co jest tylko z Twojej strony.  To jak się zachowujecie to naprawdę tylko i wyłącznie przyjaźń  z Jej strony. Uwierz mi,  gdyby miało być coś więcej to by było i byś nie miał żadnych wątpliwości.  A wiesz dlaczego  się tak żałośnie zachowujesz? Bo Ją tracisz,  zwykle  kiedy coś tracimy  to zauważamy  jakie jest to dla nas  ważne.  Natomiast  tracisz  to tylko i wyłącznie  ze swojej winy,  ponieważ  coś sobie wmawiasz. Kobieta bardzo mądrze  postąpiła że postanowiła  to skończyć i nie dawac Ci złudzeń. 

Jak ktoś wyżej napisał,  jak byś zareagowal  gdyby ktoś się zachowywał  wobec Twojej córki  tak jak Ty wobec  tej kobiety?

Ja na Jej miejscy już bym się zaczynała  bać o siebie.  Przerażasz mnie a co dopiero  Ją.  Potrzebujesz  terapii.  Powiedz proszę,  jesteś szczęśliwy ze swojego życia? Jak myślisz,  skad u Ciebie biorą się takie zachowania  desperackie?

Jak dla mnie ten fragment dokładnie mówi kim jesteś dla niej i co o Tobie myśli.
Prawdę mówiąc czytając co wyprawiasz tylko mogę jej współczuć bo tak jak zresztą sama stwierdziła, nie wiadomo do czego jesteś jeszcze zdolny bo Twoje zachowanie jest chore!
Zrozum, że ona nie tylko nie chce nic więcej z Tobą, najprawdopodobniej jak się nie opamiętasz, nie będzie chciała Cię nawet na oczy widzieć, a może nawet zgłosi nękanie na policję bo takie śledzenie i wystawanie pod jej blokiem jest co najmniej creepy.

No i dobrze, że się rozwiodłeś, bo widocznie nie kochałeś żony aż tak bardzo. Byłeś fair, to jest plus dla Ciebie.
Tyle, że akurat ta kobieta od początku Ci mówiła, że nic poza przyjaźnią nie będzie. To jak Ty sobie to wyobrażałeś? Że wybłagasz? Przecież to żałosne.

Na ten fragment o tych kwiatach na siedzeniu pasażera, jej UCIEKAJĄCEJ przed rzekomym "przyjacielem" do klatki, Tobie wślizgującym się z kimś obcym i czatującym pod drzwiami aż mnie przeszły ciarki. To już nie są żarty i żadne wspólne flow, ja na takim etapie byłabym już przerażona i pewnie zaczynała na zaś robić screeny i nagrania rozmów. Opamiętaj się!

Kochani, dziękuję za wszystkie odpowiedzi i porady. Mam świadomość tego że to co zrobiłem w ostatnich godzin jest niepoczciwe, złe i karalne. Wiem też co usłyszałem czy przeczytałem od niej. Ale w głębi duszy wiem lub znowu myślę że to jeszcze może się udać. Każdy człowiek może się zmienić. Nawet Ja...

I właśnie w tym kontekście chciałbym Was zapytać co zrobić? Jak to spróbować ogarnąć?

Chcę przyznać jej rację. Wykorzystać słowa które daliście tutaj charakteryzując moją osobę. Ale chcę poprosić ją o szansę. W głębi duszy liczę na to że nie było jej łatwo powiedzieć koniec. Że tam wciąż się tli fakt, że jednak się lubimy. A to mi wystarczy...

Ale jaką szansę? Ona od poczatlu nie chce tworzyć z Tobą związku. Spotyka się z innymi facetami. Nie zależy jej na niczym związanym z Tobą. Prawda jest taka, że powinieneś byl się odsunąć os niej po tym, jak pierwszy raz powiedziała Ci "nie" dla związku.

Ona nie uciekała przede mną tylko wbiegła do klatki z racji padającego deszczu. Małej ulewy. Dlatego napisałem że to był bieg. Ona mi napisała że zadzwoni później. A ja chciałem chwilę pogadać na żywo. I dlatego myślałem że się uda. Nie udało się. Odjechałem. Później do Mnie zadzwoniła. Tak jak mówiła...

To jest chore. Powinieneś od razu zapisać się do psychologa, bo nie wiadomo co ci strzeli do głowy. Od takich rzeczy ludzie przechodzą do dużo gorszych. Koleś, ogarnij się, zmień pracę, wyprowadź się z miasta i zacznij żyć sobą i się leczyć, a po roku czasu będziesz mógł podjąć decyzję, czy nadal chcesz o nią walczyć. Gwarantuję ci że nie będziesz chciał. Serio musisz to przerwać zanim to zajdzie za daleko. Wybij ją sobie z głowy.

Nie,  nie rozmawiaj z Nią. 

Czy rozumiesz co wszyscy Ci tu piszą? Odnoszę wrażenie że lekceważysz nas  i nasze rady.  Słuchasz tylko siebie,  więc po co tu piszesz?

Wasze rady i słowa pokazały mi kim jestem. Doskonale odkryliscie moj charakter. Zdałem sobie sprawę że tak właśnie jest. Wiem że mogę sobie z tym poradzić. Wierzę że to nie są jej ostatnie słowa...

Czy naprawdę kobieta nie może zmienić zdania. ?

Nie chcę już nim być...zapiszę się do psychologa. Poproszę o pomoc.
Ale chcę żeby wiedziała że mimo wszystko będzie mogła na mnie liczyć. I chcę też mieć oparcie u niej. Tego potrzebuje. Bardzo!
Przez dwa lata wiele mnie ona nauczyła. Wiele...

Rok czasu... to kawał czasu...to mnie przeraża

Tak jak po rozwodzie myślałem że to wszystko będzie inaczej. Że nagle będę z nią. Za bardzo chciałem przyspieszyć. Po 8 latach małżeństwa byłem przyzwyczajony do bycia z kimś. Poczułem pustkę. Chcialem być z nią. Niestety za wszelką cenę.

Ale pamiętam że gdy byłem w małżeństwie to sama się pytała co robię z rozwodem. Wiedziała że robię to dla niej. Ona tuż przed moim rozwodem rozstała się ze swoim chłopakiem. To miał być znak tego że za chwilę będziemy razem...

Niestety z tego co wiem sprawy rodzinne jej sprawiły że nagle wszystko zgasło. Postawiła na rodzinę - mamę i siostrę. W tym czasie dużo myślała i stwierdziła że w tej chwili mama ją potrzebuje i nie chce się angażować w związki. To zmieniło wszystko...

Istotka, a może jednak jest jeszcze szansa? Nie tylko terapia tylko że się uda że to wróci...

Chłopie,  tracę  cierpliwość.  Ogarnij się.  Wiesz jak z boku wyglądasz? Jak psychopata.  Po tekście z Jej rodzina,  siostra i mama  zabrzmiało to jakbyś obwinial je za to że nie jesteście razem...  Dreszcze  mnie przeszły do czego możesz być zdolny.  Wszędzie widzisz jakieś szanse,  wszystko interpretujesz na swoją korzyść.

Jeśli chcesz Jej szczęścia,  to uszanuj Jej decyzję  i słowa,  że to koniec. 

Uwierz,  czas jest najlepszym  sprzymierzeńcem,  ale  bez terapii  w Twoim życiu nic nie wyjdzie.  Jak nie ten obiekt,  to inny. Brzydko to zabrzmi ale prawdziwie,  lecz  się.

To czemu ma służyć ta terapia jak dalej planujesz ją nagabywać, namawiać, prosić o szanse, łazić, podsycać w sobie nadzieję która ma zerowe podstawy? To jaki ma być jej cel zatem według Ciebie?

A co do tego:

To tak naprawdę nie wiesz czemu biegła. Ja myślę że mogła przed Tobą spierniczać wiedząc że pewnie nie odjechałeś, po Twoich akcjach stania pod blokiem może dobrze wyczuła że nie dasz się spławić i będziesz ja zmuszał pomimo że ona nie chce żadnego spotkania na żywo

Naprawdę nie czujesz tego że gdyby chodziło tylko o ulewę i traktowałaby Cię jak kogoś zaufanego to potem by Ci te drzwi otworzyła i byście pogadali nad kubkiem kawy? Większość ludzi tak by zrobiła gdyby faktycznie chodziło o dobrego przyjaciela i jakieś nieporozumienie. Natomiast również większość osób nie otwierałaby drzwi w takiej sytuacji jakby czuła zagrożenie i mocną niechęć

Nie ogarniam tego. Dorosły chłop, a zachowuje się jak nastolatek z gimnazjum, a nawet gorzej. Stary, daj sobie na wstrzymanie i idź na porządną terapię bo stanowisz zagrożenie dla innych. To na serio nie jest śmieszne, jeśli w porę tego nie opanujesz naprawdę możesz doprowadzić do tragedii zwłaszcza, że widać że już teraz nie jesteś w stanie zapanować nad sobą. Ofiary uporczywego stalkingu mają często stany lękowe, boją się wyjść na ulice bo mają wrażenie, że za rogiem czeka stalker. Wyjście z takiego stanu wymaga niekiedy wieloletniej terapii. Zupełnie się nie dziwie dziewczynie, że Cie odcięła i się od Ciebie izoluje. Wydaje mi się, że kolejnym krokiem to już będzie powiadomienie policji i sprawa w sądzie.

Znasz film 365 dni? Koleś gwałcił laskę przez rok żeby się w nim zakochała. Ale że był przystojny, to był film romantyczny. Gdyby był brzydki, to byłby film kryminalny.

I z Tobą jest tak samo: rzeczy które robisz byłyby romantyczne, gdybyś się jej podobał. Ale nie podobasz, więc to co robisz jest chore.

Widzę że w Waszej opinii jestem nikim. Jakimś śmieciem a nie człowiekiem...

Ta historia jeszcze się skończy dobrze...zobaczycie

Boże chroń od takich wielbicieli, jak Ty autorze! nie dziwię się lasce, że ma Cię dość. Opamiętaj się, daj jej spokój i idź na terapię, bo z takim podejściem zawsze będziesz sam. Każda będzie przed Tobą uciekać.

Nikt Ci nie napisał że jesteś śmieciem. Ja nie uważam że jesteś nikim. Natomiast uważam że jesteś człowiekiem który za mocno zapętlił się we własną rzeczywistość która znacząco odbiega od tej prawdziwej. I że coś (mam nadzieję że będzie to psycholog) musi Tobą potrząsnąć żebyś zobaczył jak absurdalna jest Twoja wersja faktow.

Idąc Twoim trybem myslenia: że jak Tobie się ktoś podoba to MUSI  przyjąć Twoją  atencję
To znaczy że  Ty też nie masz wyboru i jak zakocha się w Tobie jakaś Pani którą Ci się nie podoba To Ty masz obowiązek z nią być?
Jak nie będziesz szanować  innych ludzi to inni nie będą  szanować Ciebie. To proste.

Bardzo byłabym ciekawa szczerej odpowiedzi autora na to co by zrobił gdyby inna kobieta zachowywała się tak w stosunku do niego.

Dziękuję wszystkim za aktywny udział w dyskusji. Dziękuję za wskazówki i porady.
Wszystko zrozumiałem.

Proszę o skasowanie tego wątku z forum

Dam Wam znać - wrócę tu kiedyś - opowiem co się wydarzyło dalej

trzymajcie kciuki !

pozdrawiam

Darek zapisz sie do psychologa albo psychiatry zanim zrobisz jakąś głupotę i zniszczysz życie sobie i jej.
Nie jesteś "nikim" tak jak każdy jesteś wartościowym facetem ale potrzebujesz pomocy bo Twoje myślenie jest zaburzone. Uszanuj jej zdanie. Zadbaj o siebie póki jeszcze czas. Życie Ci się ułoży, znajdziesz jeszcze ta jedyna ale nic na siłę.
Spójrz. Ponad 50 postów. Każdy pisze Ci mniej więcej to samo. Szczerze trzymam za Ciebie kciuki (ogólnie a nie za ta sytuacje), ale zrozum Ty potrzebujesz pomocy z zewnątrz. Wizyta u psychologa żaden obciach,, sam chodzę (nieco inne powody no ale).
Na koniec jedno zdanie: proszę, nie rób żadnej głupoty bo zniszczysz resztę życia sobie i jej. A przecież nie chcesz żeby była nieszczęśliwa. Czekam na info czy przemyslaes i zapisałes się do psychologa.

Troll. A jak nie to kurde koleś. Idź się leczyć. Póki jeszcze nie musisz wydawać na nowe zęby.

może ta historia w końcu otworzą ludziom oczy czemu w pracy nie warto wchodzić w głębsze relacje/związki , częściej tak się to kończy niż happy endem

przeczytaj sobie chłopie Lalkę autorstwa Prusa i popatrz na siebie jak na Wokulskiego, jak Ciebie to nie obudzi to już nic nie pomoże, Twoja koleżaneczka to Izabella Łęcka, też na początku chłonęła Twoją atencję, może też głupia zrozumie co to znaczy dawać komuś fałszywą nadzieję (mogła od razu wyprowadzić Ciebie z błędu i to jest akurat jej wina a dalej to Twoje chore wyobrażenia)

Witajcie. To znowu Ja...

Wróciłem. Odmieniony. Spokojniejszy. Tak mi się zdaje...

Z koleżanką mam kontakt w pracy. Dotyczący spraw zawodowych. Nie ma nic więcej. Nic...ale rozmawia nam się całkiem nieźle. Rozumiemy się dobrze, ale jest jednak ściana...próbuje ją jakoś złamać, zburzyć, ale jak sama mi kiedyś napisała..

Jej podejście w tej chwili jest takie:

Z powodu Twoich akcji, kłamania, stalkowania, wciąż niezmiennie...

Rozumiem i staram się nie naciskać. Gdzieś tam tli się wiarą że się zmieni...ale w sumie nie ma do tego podstaw...

Ale teraz ważny temat. Okazuje się że tuż przed słynną kłótnią koleżanka zakupiła bilety lotnicze na wyjazd do Gdańska. Taka była koncepcja naszego wyjazdu. Niestety do wyjazdu nie doszło...bo uznała że w obecnej sytuacji nie ma sensu...

I teraz hit...wczoraj zapytała mnie czy nie chciałbym z ją jechać teraz do tego Gdańska na weekend. Zresetować się. Ale noclegi załatwiamy każdy sobie....nie ma wspólnego...

O co tu chodzi ?

Najlepsze jest to, że kiedys mój kolega widział ją z jakimś chłopakiem. Jak wychodził od niej z domu. I to rano ...tak więc...

Sama mówi że teraz czuję się lepiej. Pasuje jej taka sytuacja ...to znaczy jaka ? Że nikt ją nie naciska...co tu się dzieje?

Mnie wciąż na niej zależy. Ona o tym wie. A składa propozycje wspólnego wyjazdu...poniekąd...nie rozumiem jej zachowania. Pomóżcie co zrobić?

Chciałbym żeby z tej mąki był chleb. Podejrzewam że teraz od czasu do czasu spotyka się z kimś...a tu nagle propozycja wyjazdu dla mnie ..

Liczę na Wasze rady...

A czy może być tak że w tej Jej friendzonie byłem wcześniej ja i np. jeszcze jeden gość - notabene jej były chłopak. Ale to on był jej chłopakiem przed jej ślubem i rozwodem...

I nagle przez moje siupy doszło do wyrzucenia mnie z tej friendzone. Został on...
A teraz nagle jej przechodzi i próbuje mnie dołączyć do tej strefy. Bo jednak byłem w tym dobry...

Próbuje tak to rozumieć, bo jej propozycja mnie dziwi. A od kilku dni zmienilo się jej podejście do mnie...nagle ta propozycja. Co jeśli ona w sumie potrzebuje tylko takich friendsow a później dokona ostatecznego wyboru...?

Aż tak byłaby wyrafinowana...

Ale jedno Wam powiem. Dużo mi dało wpisanie tu na forum mojego tematu i Wasze uwagi. Dużo rozmawiałem z ludźmi. Byłem też na dwóch spotkaniach u psycho... Inaczej patrzę na pewne sprawy, ale wciąż jednak mi na niej zależy. I pewnie czasem na siłę dokładam sobie dobre rzeczy. Odczytuje je jako znaki...

autorze kilka słów ode mnie

rozwaliłeś system bo zauroczyłeś się nią do tego stopnia, że w swojej głowie stworzyłeś całą historię o Was. Tylko że to był mit. Im szybciej zrozumiesz ten temat tym zdrowiej będziesz postępował
tutaj zepsułeś wszystko co możliwe. Ja bym się ze wstydu spalił przed taką laską. Powiem Ci coś. Jeżeli umiesz być jej kolegą to jedź, ale Ty i ja wiemy, że nie umiesz. Także sprawa jest prosta - odmawiasz i tyle. Masz swoje plany i po sprawie. Nie kontaktujesz się wcale, nie dzwonisz nie piszesz nie tłumaczysz nic. W pracy normalne relacje służbowo koleżeńskie i finał. Jak nie umiesz tak to trzeba odciąć się od niej całkowicie

jeżeli natarczywie będziesz kobiecie wyznawał swoje uczucia zanim ona coś o nich powie Tobie to leżysz po całości. Wtedy ona ucieknie. Nie będziesz atrakcyjny wcale dla niej a Ty to zrobiłeś. Jeżeli było tak super między Wami a ona jednak zbywała Twoje jakieś deklaracje między wersami i chciała utrzymać tylko kumpelskie relacje to wtedy na początku powinieneś był oddalać się od niej.

Przeczytałam Twój pierwszy post i na pierwszy plan wysuwa się jedno zasadnicze twierdzenie - musi coś z tego być bo tak bardzo się starałem.
No cóż, samo Twoje staranie może nie wystarczyć aby coś więcej miedzy Wami było poza dobrą, przyjacielską relacją. Przyjaciel to człowiek na którym można polegać, miło spędzać z nim czas, zabawiać się wesoło i zawsze wesprze swoim towarzystwem gdy mamy kiepski nastrój, ale nie ma prawa do naszej wyłączności, do dyktowania nam co mamy robić , czuć i jak układać swoje życie.
Ja widzę, że dziewczyna chętnie korzysta z Ciebie jako przyjaciela, może nawet w pewnym stopniu wykorzystuje Twoje oddanie, ale na nic więcej nie chce się zgodzić i bezwzględnie egzekwuje swoje prawa do wolności osobistej. Potrafi przeciwstawić się Twoim zapędom by ją zmusić do uległości i bycia razem. Ma silną osobowość, co zapewne w jakiś sposób Cię kręci i tym bardziej jesteś nią zafascynowany, niemniej ja bym nie liczyła że ulegnie na skutek twoich roszczeń bo...tak bardzo się starasz i rozwiodłeś dla niej. Czy ona prosiła żebyś się rozwiódł? Czy obiecywała, że gdy będziesz wolny stworzycie związek? Jeśli nie robiła tego to rozwiodłeś się na własne życzenie i odpowiedzialność, a Twoje starania to Twoje starania i nic więcej. Wcale bym się nie zdziwiła gdyby dziewczyna nabrała bardzo poważnych obaw przed Twoją natarczywością i nieuzasadnionymi roszczeniami.
Trudno powiedzieć czy jeszcze coś z tego będzie. Wiele zależy od jej charakteru, sposobu w jaki widzi Waszą relację i jakie są jej prawdziwe potrzeby związane z Twoją obecnością w jej życiu. Nie wszystko zależy od Ciebie choćbyś nie wiem jak bardzo się starał.