rozkmina

Przytulenie jest dla mnie większym stopniem intymności niż seks, więc nie.
Bo żeby przytulenie zadziałało, musi być więź miedzy ludźmi. Inaczej to takie o kant d. rozbić przytulania

zdefiniuj poczucie wiezi w tym przypadku: dlusza znajomosc, przyjazn, chemia, pociag?

@blueangel...

Jeśli zrobimy taki eksperyment, że zamkniemy kogoś w klatce, bez dostępu do jedzenia, to ta osoba umrze. Jest efekt. Naukowcy mają konkret.

Jeśli zrobimy taki eksperyment, że zamkniemy kogoś w klatce, bez dostępu do innych osób, czyli nie będzie tulenia, to czy naukowcy zaobserwują jakiś efekt? Pewnie nie zaobserwują. A jednak słyszy się że kobietom brakuje tulenia, prawda?

Czyli brak tulenia, brak bliskości, to jest coś czego naprawdę brakuje... Pewnie nawet bardziej mężatkom, bo młoda dziewczyna marzy, aby mieć chłopaka, który ją będzie tulił, któ©y będzie jej mężem. A mężatka o czym marzy? Przecież nie o tym, aby mieć nowego męża, który będzie ją tulił. Mężatkę boli, że jej własny mąż jej nie tuli. Mężatce może tego bardzo brakować.

"tego"... Hmm... "tego" czyli czego? Co to jest to tulenie?
To jest pierwsze ważne pytanie -- czego tak naprawdę brakuje?
Chyba nawet nie ma na to słowa...

Jeśli powiesz, że brakuje bliskości, bo czujemy się samotni duchowo...
1. To czy w takim razie jeśli będziemy mieli kogoś bliskiego duchowo, który nas NIE tuli -- to czy takie coś wystarczy?
2. A jeśli będziemy mieli kogoś, kto NIE jest bliski duchowo, ale nas tuli, to czy owa potrzeba tego-czegoś będzie zasokojona?

To są pierwsze pytania na które trzeba odpowiedzieć.

Oto kolejne:

3. Czy jak kobieta przytuli się do drzewa to jest już dobrze? A może jak tuli kota czy psa czy innego zwierzaczka?

4. A jak się przytuli do przyjaciółki, to już jest dobrze? Z przyjaciółką jest całkiem nieerotycznie... A może z przyjaciółką brakuje "tego-czegoś"?

5. Czy tę potrzebę tulenia może spełnić tylko mąż? A może też inny pan? A może po prostu mężczyzna?

Przed laty był robiony  eksperyment. Małe małpki dostały dwie sztuczne matki. Jedna matka była z drutu za to miała mleko i małpki mogły je pić, druga nie miała mleka za to miała futerko. Małpki wybierały ciepłą, miękką matkę do której mogły się przytulić za cenę głodu.

W Japonii obecnie młodzi ludzie mają bardzo poważny problem ze znalezieniem partnera. Całe dnie spędzają w pracy,  śpią w kapsułowych hotelach lub mieszkają w lokalu o powierzchni kilku metrów kwadratowych, w których  obok łóżka stoi  toaleta a zraz za nią szafka z kuchenką. Młodzi nie chodzą na randki, nie potrafią rozmawiać z osobami przeciwnej płci. To już jest bardzo poważny problem społeczny tego kraju. Otóż w Japonii można wynająć na godziny przytulacza, tak jak wynajmuje się osobę do usług erotycznych. W programie podróżniczka pokazująca ukryte oblicze   tego kraju przeprowadziła z takim przytulaczem wywiad. Pytała na jak długo bywa zatrudniany, jak to wygląda itp. Na filmie było nagranie z takiego spotkania. Najczęściej kobiety zamawiają go na kilka wieczornych godzin, chociaż zdarzają się pobyty do rana. Jest młody, ładny, delikatny, serdeczny. Czasem z klientkę rozmawiają wtuleni w siebie, czasem tuląc się razem oglądają telewizję. Było pokazane jak leży z dziewczyną, oboje w ubraniach , ona jest skulona a on leżąc za nią obejmuje ją ramieniem.  Bywa, że leżą tak kilka godzin.

Z wielu wypowiedzi naszych 20, 30 latków przebija rozpacz z powodu braku bliskości. Czasem brak przyjaciela z którym mogą porozmawiać i spędzić miło czas bardziej ich boli niż brak partnera/ki  do seksu. Dotyk jest potrzebą podstawową, bez dotyku dziecko nie jest w stanie prawidłowo się rozwijać się. Dorosłych też można uleczyć dotykiem, uspokoić, dać poczucie bezpieczeństwa. Brak dotyku  to zmora naszych czasów i ona się pogłębia wraz z rozwojem technologii umożliwiających  kontakty na odległość.
Wcale się nie zdziwię jesli zawód przytulacza zacznie się rozpowszechniać poza Japonię.

Faktycznie były badania że tulenie jest potrzebne.
Faktycznie komuś się płaci za to aby przytulił i pobył z panią.
DZiecko powinno być tulone przez matkę, bo się lepiej rozwija.
Było również środowisko/badanianaukowe/sekta, która się do drzew przytulała.

Odpowiem na swoje pytania:

Nie, to nie wystarczy. To będzie przyjaciel lub przyjaciółka. Bliska duchowo osoba. Może taka którą kochamy. Możemy sobie wyobrazić małżeństwo gdzie mąż i żona się kochają, są dla siebie przyjaciółmi, ale kompletnie nie mają bliskości fizycznej. W tej sytuacji sama bliskość duchowa (przyjaźń/miłość) NIE wystarczy aby zgasić pragnienie przytulenia. Czyli raczej to nie jest sprawa duchowa.

O dziwo! Tak... właśnie... będzie zaspokojona. Jak w Japonii... przyjdzie obcy za pieniądze, przytuli i od razu lepiej.

Nie wystarczy.

Jeśli to będzie przytulenie na zasadzie "rozumiem twoje łzy", to nie wystarczy takie przytulenie.
Jeśli z przyjaciółką będzie tulenie fizyczne, bez kontekstu duchowego, to mooooże wystarczy.

Nie tylko mąż. Może być inny mężczyzna, ważne, aby on chciał przytulić, a ona chciała być przytulona. Wtedy jakaś energia z tego tulenia się robi, która wpływa do człowieka i powoduje, że ten ból czy głód tulenia znika. Generuje się jakieś poczucie szczęścia, takie napełniające, napływ energii... pozytywnej... Po tym czujemy się dobrze.

Czyli wracając do pierwszego posta... oraz po odpowiedzi na pytanie 5.  --  Tak -- dla kobiety której brakuje bliskości takie przytulenie bez seksu zapełnia ten bolący brak czegoś-na-co-nie-mamy-słowa.

Oj faaaajne na pewno... Spragniona bliskości, dzwoni, przychodzi miły mężczyzna, pewnie nie pierwszy raz, znają się dobrze, po otwarciu drzwi witają się uśmiechami bez zbędnych słów, i za chwilę już jest w jego ramionach i czuje się dobrze w czasie tego tulenia i pewnie jakiś czas po tym jak on pójdzie.

W końcu dochodzimy do celu...

Natura stworzyła ten mechanizm, że brak tulenia, brak bliskości, kobietę uwiera. Jak była młoda, to myślała, że to samotność. Ale jak ma męża, a nie mają bliskości, to ona wtedy już wie, że chodzi o bliskość, czułość, tulenie, seks. MOże nawet nie myśli o seksie, tylko o bliskości. Uważa, że to dałoby jej spełnienie. Panie doszły do takich wniosków w Japoni, oraz tutaj:

Wyobraźmy sobie, że mamy wyłączone mózgi. Nie rozumujemy, nie analizujemy, nie ma norm społecznych. Kobieta odczuwa że potrzebuje bliskości, pragnie być w ramionach mężczyzny, blisko, dotykana. A on wygłodzony, bo nie miał seksu, chce ją złapać, i mieć w ramionach dla siebie... Pewnie przez chwilę, bo się podnieci, a sztywny penis wejdzie w cipkę i będzie miał orgazm, a po orgazmie emocje u niego padną.

Powstaje pytanie -- dlaczego kobieta jest niezadowolona? Dlaczego w dzisiejszych czasach chce się potulić, ale bez seksu? Dlaczego FWB nie działa? I pada takie pytanie:

Mózgów nie mamy wyłączonych niestety. Datego jak obcy ludzie się spotykają, to ona chce bliskości, ale on jej bliskości nie daje -- po prostu myśli aby ją przelecieć. Ona czuje się wykorzystana. Z kolei gdyby było takie FWB gdzie nie ma seksu, ale jest tulenie, to ona będzie spełniona, a on poczuje się wykorzystany -- że jest tylko panem do tulenia, a seksu nie może z nią mieć.

Właśnie chcieliby. Tylko że jak on już miał orgazm, to jest jakby koniec całego przedstawienia. Ona nie jest odpowiednio "wytulona", nie zaspokoiła potrzeby bliskości.

Po dobrym seksie ona mówi "czuję się jak kotek, który jest wylizany, wygłaskany, wytulony, było super"... a on choć tego nie powie to myśli "a ja czuję się spełniony, że Cię przeleciałem".

Bo przepływała taka energia jak przy uprawianiu seksu. I takie tulenie daje coś, co mamy z seksu, z bliskości. Tylko na "to coś" nie mamy słowa, ani naukowcy nie są w stanie tego mierzyć. Jak tego brakuje, to nie wiemy jak to nazwać nawet.

Przyznam się, że dla mnie przykre jest poczucie takiej izolacji fizycznej (oczywiście brak zrozumienia czy akceptacji otoczenia byłby jeszcze bardziej dotkliwy). Zakładając, że problemem jest tylko poczucie izolacji fizycznej to mnie pomaga przebywanie w środowisku ludzi, gdzie nie ma takiego dystansu fizycznego. Gdzie? Np w środowisku ludzi tańczących. W jakimś stopniu zastępuje to przytulanie i zaspokaja potrzebę bliskości. Wiadomo, że nie to samo, a jednak..

"ona powiedziała, że chciałaby aby ją ktoś przytulił bo nie pamięta aby była w dzieciństwie przytulana, nie zna tego uczucia... Objęłam ją, ona wtuliła się we mnie i rozpłakała. I tak stałyśmy kilka minut.
A potem byłyśmy obie zażenowane tym, unikałyśmy kontaktu wzrokowego przez jakiś czas."
Trochę mi się to kojarzy z sesją u psychologa. Kontakt z takimi intensywnymi, skrywanymi emocjami drugiej osoby może być sam w sobie krępujący.

Przez kobiety nie lubię być obejmowana- czuję się sztywno i niezręcznie. Jeżeli zaś chodzi o mężczyzn, to takie obejmowanie, o ile nie jest jakimś krótkim przywitaniem, a autor tego uścisku nie jest kims dla mnie odrażającym, raczej powoduje u mnie nie jakieś wielkie rozczulenie, lecz wyłącznie chęć seksu. Oczywiście im autor bardziej atrakcyjny, tym szybciej ta chęć się pojawia.

Generalnie to nie lubię takiego kontaktu i nie jest mi do niczego potrzebny. Jak już co, to bez podtekstów seksualnych, wolę by mi gościu ramiona wymasował, bo na siłkę chodzę często i zakwasy czasem mam

To ja nie cierpię przytualnia
Ano w dzieciństwie przez rodziców, ani teraz z koleżankami czy dziećmi w rodzinie. Fuj.
Ale z partnerem co innego, nigdy nie jest mi za mało wtedy.
Zawsze byłam niedotykalska.

Ciekawy temat!
Jak najbardziej wyobrażam sobie coś takiego, nawet miałam okazję mieć kogoś do przytulania
To był miły chłopiec którego bardzo lubiłam i w jakimś stopniu też mi się podobał, ale nic więcej nie miało prawa tu zaistnieć z uwagi na jego wiek i naszą relację, więc miło było się czasem przytulić i tyle, bez żadnych dodatkowych atrakcji.
Zwykle tak to jest, że z niektórymi osobami wchodzi się bez problemu w kontakt fizyczny, z innymi natomiast powoduje to dyskomfort, nawet niezależnie od stopnia bliskości, mam np. bardzo bliską koleżankę, którą przytuliłam może 2 razy w życiu z bardzo konkretnych powodów i tak jest ok, ale mam też dalszą znajomą, z która taki kontakt jest częsty i zupełnie naturalny.

Ja nieszczególnie lubię być nawet przytulana przez partnera. Może dlatego, że też miałam rodzinę w której nie było okazywania uczuć w ten sposób, kto wie. Ludzie som różne.

właśnie to mi się podobało w "południowcach" i trochę się tego od nich nauczyłam :-)

Ja mam paczkę bliskich przyjaciół, większość singli, gdzie takie przytulanie jest normalną rzeczą, bo jesteśmy dla siebie ważni, czujemy się jak rodzina, jak ktoś ma gorszy dzień to się go tuli. Najlepszy do tego jest kumpel gej, bo wiadomo że nic innego z tego się nie zrodzi.

To widać zależy od osoby.

Ja mam samych bliskich przyjaciół mężczyzn i kolegów, ale nie wyobrażam sobie się z nimi ściskać, bo dokładnie wiem gdzie to prowadzi, i to nawet nie biorąc pod uwagę naturalnej reakcji faceta, bo mnie się samej impuls wlącza.  Do tego szpetny żaden nie jest, więc byłoby raczej trudno przytulać się do atrakcyjnego kolesia i nie wyczuwać jego mięśni itp. Przynajmniej ja nie potrafię, nawet jak jestem w fatalnym nastroju, dlatego ograniczam się do uścisku ręki.

Dla mnie nie musi być w moim typie. Wystarczy, że jest generalnie fizycznie atrakcyjny (wysportowany, zadbany), a do tego mamy przecież jakąś więź przyjacielską czy koleżeńską, czyli, że jest również w pewnym stopniu atrakcyjny jako człowiek. Jako, że nie zadaję się ani z mężczyznami bez formy ani z takimi, których prywatnie nie lubię, to przytulasy odpadają. Po prostu nie potrafię patrzeć na atrakcyjnego faceta bez komponentu seksualnego.

Mnie ten pomysł nie kreci, nie chciałabym czegoś takiego. Generalnie czuje się niezręcznie jak ktoś wchodzi w moja przestrzeń osobistą, nawet jak jest to ktoś kogo uważam za bliską i zaufaną osobę. Nawet jak za blisko mnie stoi, nie mówiąc już o przytulasach.

Wyjątek stanowią dwie osoby - moj chłopak i moja mama. Oni mogą nawiedzać moją przestrzeń osobistą i zawsze odbieram to jako coś kojącego i przyjemnego, taka bezpieczna strefa

Otwieramy
I nawet wiem jak się do tego zabrać.
Poczytałam wszystkie wypowiedzi o tym budzącym się napięciu między przytulanymi i zastanowiłam się, co mogłoby temu zapobiec. Wyszło mi, że zawodowy przytulacz powinien  świadczyć usługi osobom o płci, do jakiej nie czuje naturalnego pociągu seksualnego.
Nawet gdy klientka /klient coś tam sobie wyobrazi czy poczuje, to nie znajdzie zrozumienia i nie dostanie podobnego odzewu.
Ciekawa jestem jak by Wam się podobał taki zawodowiec

Jako niszowa usługa mogłoby się udać. Zresztą wiem, że są tego typu usługi w Polsce, bo pisano o nich artykuły

od jakis 7 tygodni mam nowego kolege. od poczatku sie dogadywalismy, wspieralismy, razem smialismy, choc nie brakowalo i zwierzen, zawsze moglam na niego liczyc. nawet sam ciagle dopytuje, czy czegos nie potrzebuje, np kawy, czy czegos ze sklepu.  w czwartek pierwszy raz spotkalismy sie prywatnie. (wczesniej regularnie tylko na szkoleniu, w tym przez miesiac codziennie. siadalismy obok siebie).
troche wypilismy. w pewnym momencie zaczal mnie przytulac i calowac, ale tak aseksualnie, choc czule, przede wszystkim w czolo, + pojedyncze pocalunki np w policzek. na koncu przykryl mnie, przytulil, poglaskal i tak zasnelismy. pozniej wstalam i polozylam sie w innym pokoju.
gdy wstalismy zachowywalismy sie jak gdyby nigdy nic. w dzien jak zwykle kontakt tel,  wieczorem znowu sie spotkalismy, ale juz nie dazyl az  tak do dotyku, spalam w osobnym pokoju.
jedyne, co sie zmienilo to wlasnie w ten wieczor+ do dzis zaczal mowic mi, jemu najlepszemu przyjacielowi czy mojej najlepszej przajciolce, teksty typu, ze naprawde bardzo mnie lubi, ze jestem dla niego wazna. wczesniej tego nie robil. jutro znowu sie widzimy, ale do niczego nie dojrze, bo jedziemy tylko na karuzele.
bardzo go lubie, dotad bylam pewna, ze dla niego to ylko kolezenstwo. (ogolnie jest uczynna i towarzyska osoba, nie tylko do mnie, nigdy nic nie wspominal, ze mu sie podobam, ani nie dawal mi tego do zrozumienia, wrecz przeciwnie, z tego co wiem, nie jestem w jego typie-znam jego typ ). przez chwile myslalm, czy nie postawic sprawy jasno, bo troche mnie to zaskoczylo, z drugiej strony pozwolilam sobie, bo przeciez chcialam takiego kolegi xDnaprawde bardzo go lubie, jest przystojny, ale nawet gdybym byla otwarta na zwiazki to jest jedna jedyna rzecz, ktora mi by przeszkadzala, ale ktorej nie porafilabym zaakceptowac. w przyjazni nie ma ona zadnego znaczenia.
jednak nie zdobylam sie na rozmowe na ten temat, zeby nie robic z igly widly. moze to alkohol tak na niego podzialal albo to bylo czysto przyjacielskie. nigdy nie uslyszalam od niego zadnego komplementu, jesli nie liczyc dodtyczacych mojego charakteru, ale nigdy wygladu, wiec najchetniej zostawilabym to tak, jak jest. choc chcialabym sie znowu tak poprzytulac

pudlo.
gdy komus sie podobasz to traktuje cie inaczej i sie to czuje. nie flirtujemy-normalnie rozmawiamy. jak juz wspomnialam on juz jest taki otwarty, szarmancki i pomocny. co prawda bardzo mu zalezy na spotkaniach ze mna, nawet raz byl zly, ze mu nie powiedzialam, ze gdzies tam bede. nie zrobilam tego, bo mi napisal, ze jedzie do domu (bylo to  winnym miescie, daleko iw gle). twierdzi, ze by zawrocil. to tak dla przykladu. poprostu wykorzystuje kazda okazje, zebysmy sie widzieli. jak np z ta kawa dzis. napomnialam tylko, ze w pracy nie moglam sie napic, bo nie mialams wojego kubka. (praca biurowa, kazdy ma swoj kubek) i napomnialam, ze sie napije na miescie. od razu zapytal gdzie, kiedy i ze bedzie    to tez dla niego chyba mozna powiedziec normalne, bo dom mu sluzy tylko do spania. ciagle gdzies wychodzi z kolegami.
w kazdym badz razie wszystko mozna powiedziec wrocilo do normalnosci, jesli nie liczyc tylko tego jednego wieczoru+jakis tekstow typu ze jestem dla niego wazna czy gdy moja psiapsiola sie wygadala, ze pisali (normalnie, co tam takie tam) na tinderze to mial do niej waty, ze psuje jego wizerunek w moich oczach, ze bede myslec, ze jakis dupek z niego. a dzis sam napomnial o tym, ile to kobiet nie zlaliczyl (oczywiscie inaczej to ujal), zakochany facet nie mowilby takich rzeczy, gdyby liczyl na romantyczna relacje.  i to w sumie moze lepiej, ze wrocilo do normy, bo naprawde go lubie, super sie dogadujemy, lubie spedzac z nim czas, ale ewentualny zwiazek nie mialby przyszlosci.

doszlam do wniosku, ze jednak takie przytulanki z przyjacielem/kolega to jednak kiepski pomysl bo serio mozna za bardzo sie wkrecac w nie taki sposob, jak sie powinno troche sama to odczulam

mieliscie racje. (super, ze jest takie forum, z boku moze lepiej wszystko widac+kazdy z was ma swoje doswiadczenia, woja perspekywe).

eksperyment zakanczam.
a szkoda. 

dziekuje wszystkim ,ktorzy sie wypowiedzieli, zeby mi pomoc. :* :* :*

jasne. poza tym opowiadajac o wczorajszym meskim wieczorze z przyjacielem (byli w kasynie i sie napic) dodal, ze mogli wyskoczyc do baru ze striptizem. nadal tak uwazasz? przeciez nikt normalny by tego nie powiedzial, chyba ze chcialby, zeby jej przeszlo.

Nie... bo i po co?

Ale to niezły patent na biznes dla jakiejś lali. Co prawda ochroniarz też by się przydał, taki dyskretny, albo office gdzieś w centrum na widoku - bo creepów nie sieja i pewnie, szybciej niż później, skończyło by się usiłowaniem.

Chociaż taki biznes już jest.

Profesjonalny przytulacz.

Jakiś rodzaj seksualnej parafilii?

na ostatnim spotkaniu przechodzilismy obok jednego parku, ktory bardzo lubie to uslyszalam, ze ze mna tam nie pojdzie. bral w nim 2 razy jakas laske i wgle wg niego jak sie jest singlem to mozna wszystko. wtf??
zabral mnie na bilard, potem wypilismy w bardzo ladnym lokalu, gdzie pracuje jego drugi bardzo dobry przyjaciel, bo chcial mnie z nim poznac. zrobilo sie pozno, wiec spalam u niego. troche pogadalismy, zawsze siada np na drugim koncu sofy. na godzine zniknal. jak juz bylismy na tym bilardzie to jeden kolega, ktorego juz poznalam ciagle pisal, bo chcial sie wygadac. byli umowieni. nie wiedzialam o tym wczesniej. przyjechal, ten moj przyjaciel zostawil mnie sama i zszedl do niego. gdy wrocil to przepraszal, wolalby zostac sam ze mna. nie mialabym nic przeciw, gdyby wszedl na gore, ale moze nie chcial mowic o swoich problemach przy mnie, choc az tak osobiste nie byly.  dal mi szczoteczke do zebow i swoja koszulke, bo mialam zbyt cieply sweter,a potem spalismy w jednym lozku i najpierw robil niezle podchody, zanim w koncu mnie przytulil. napomknal, ze powiedzial sobie, ze juz nigdy nie pozwoli sie nikomu do siebie zblizyc, a my tu sie wybralismy na bilard. wie, ze ja tez sobie cos takiego powiedzialam.  spalismy przytuleni cala noc. rano w drodze do domu napisal mi esa, zebym dobrze dotarla, jak juz dojechalam zadzwonil. teraz troche schladzam. nie odpisuje, ale wie, ze jesem czyms zajeta. widzimy sie dopiero w poniedzialek. schladzam dlatego, ze bardzo go lubie, lubie spedzac z nim czas, rozmawiac, te nasze spotkania mi odpowiadaja, ale nie chce ani seksu, ani zwiazku. nawet chetnie bym sie z nim calowala (pocalunku, ani zadnych zachowan damsko-meskich nie bylo). poprostu gdy sie widzimy, nie mysle o przyszlosci. dopiero gdy juz sie nie widzimy. mieliscie racje, ze on ewidentnie chyba chcialby czegos wiecej. bo bylam na grillu, a on zdziwiony, ze go ze soba nie zabralam. (nie ejstesmy para, zebym miala go wszedzie ze soba zabierac).
zachowujemy sie normalnie naturalnie, jak gdyby nigdy nic. zawsze najpierw przytulanki, a w dzien jak przyjaciele, ale nie wiem jak mialabym zareagowac, gdyby nagle chcial rozmawiac, co z nami czy cos w tym stylu. kurka kolejny przyklad na to, ze przyjazn damsko.-meska nie istnieje. chcialabym, zeby miedzy nami zostalo TAK JAK JEST. nie przesuwalo sie do przodu. tylko nie wiem, jak to zrobic. od poczatku wiedzielismy oboje, ze on ma dosc zwiazkow/kobiet, ja dosc mezczyzn/zwiazkow. moze spotykac sie tylko na miescie? tylko, ze jak juz jest pozno albo cos wypijemy to najlatwiej logistycznie juz zostac w dzien tylko raz w tygodniu nam pasuje, bo roznie konczymy prace. co prawda w jednym miescie, ale ja mieszkam w innym.
czesto imprezuje i na bank bajeruje jakies laski, ale o tym juz przestal mi opowiadac.

bo nie chce sie angazowac.

koniec tematu. wyobraz sobie, ze on tez nie byl fair, o czym wczoraj wieczorem sie dowiedzialam. dzis zakonczylam te znajomosc.

Trochę obok tematu, ale mam pewien pomysł. Ponieważ dotkliwie odczuwam brak przytulania, szczególnie od czasów początku pandemii, zaczęłam myśleć ostatnio o czymś takim jak kołdra obciążeniowa. Wrzuciłam sobie w internet i z opisu wynika, że to mogłoby pomóc. Chyba sobie coś takiego wypróbuję. Może Ciebie też zainteresuje. Wiem, że to nie to samo, no ale nie ma takich komplikacji jak przytulanie się z facetami, z którymi nic więcej nie chcesz ;-)

(opis oferty jednej firmy, kołdry dla dzieci i dorosłych)