Co zrobić...?

Witam, przyszłam z pytaniem co zrobić z moim życiem uczuciowym, bo sama się już pogubiłam i nie mam pojęcia co mam robić. Dodam, że mam 18 lat. Widziałam chłopaka dwa razy w życiu - był dj na mojej imprezie osiemnastkowej i właściwie to nawet nie zwróciłam na niego uwagi. Potem zaczął do mnie pisać i okazało się, że chyba dosyć mocno się we mnie zakochał. Na początku pisanie z nim było w porządku i myślałam, że wszystko ok i może nawet coś z tego będzie. Przeszkadzał jednak pewien POWÓD(o nim później). Przez ten powód chłopak ten zaczął mnie denerwować tym, że ciągle do mnie pisze, a nawet nudzić. Podejrzewam, że teraz odpowiadam mu czasem w oschły, a nawet wredny sposób...
   POWÓD to oczywiście inny chłopak. Poznałam go ponad półtora roku temu i od tego czasu jestem w nim zakochana. Kiedy się poznaliśmy coś zaiskrzyło, ale potem to gdzieś zanikło. Ja byłam jeszcze nie dojrzała i nie wiedziałam w ogóle czego chcę, a on, z tego co zauważyłam, nie jest zbyt stały w uczuciach. Nie spotkałam nigdy nikogo takiego jak on. Jest zabawny, przystojny, rozmowny, pewny siebie i może troszkę szalony, ale w pozytywnym sensie . Idealnie w moim typie. Przy nim czuję się wyjątkowo i nigdy się nie nudzę. Potrafię o nim zapomnieć, jeśli go nie widzę przez jakiś czas. Kiedy jednak znowu się pojawi przez kilka albo nawet kilkanaście dni po spotkaniu nie mogę przestać o nim myśleć i jestem mega szczęśliwa albo wpadam z rozpaczy, że bez niego nie ułożę sobie życia w ogromną radość, kiedy odzyskam nadzieję, że coś może się między nami rozwinąć. Na mojej osiemnastce był tylko chwilę, ale jedna rozmowa i taniec wystarczyły, żeby moje uczucia wróciły ze zdwojoną siłą. Obecnie nie ma on dziewczyny. Pisze do mnie tylko czasem, ale kiedy to robi mam ochotę skakać ze szczęścia.
   Z obydwoma chłopakami mam się spotkać po kwarantannie - ten, który się we mnie zakochał sam tego chce, a z tym, w którym jestem zakochana miałam spotkać się już dawno z powodu pewnej sprawy i teraz chyba w końcu to zrobimy. Oczywiście z nim chcę się spotkać jako z pierwszym, bo mam nadzieję, że coś się między nami zadzieje. Natomiast u tego, który się we mnie zakochał wystąpił typowy schemat. Najpierw było dobrze, a potem coraz bardziej mnie denerwował i nudził i dzieje się to dalej. W końcu pewnie go odrzucę. Robię to każdemu biedakowi, który się we mnie zakocha, a nie jest TYM jednym chłopakiem. Wiem, że jestem pewnie okrutna i wredna, ale chcę być tylko z TYM jednym. Nawet jeśli to niemożliwe to nie potrafię być w szczęśliwym związku z nikim innym. Proszę, doradźcie co robić w tej sytuacji...