Witam .
Wczoraj pochowałam mamę , zmarła nagle była po lekkim udarze niedokrwiennym , ale umarła w szpitalu na martwicę jelita grubego .
Mój tata po śmierci zaczął się dziwnie zachowywać - mówi ze mamę zamordowali - jak pytamy z bratem kto? - milczy .
W dzień pogrzebu nie chciał wyjść z domu - bo bal się ze go tez zabija .
Bardzo dziwnie się zachowuje w domu widzi innych ludzi , którzy żyją a ich nie ma i każe im uciekać . Domyślam się ze nas się boi , tłumaczymy ze to nie jest nasza wina , z bratem opiekowaniem się mama aż do śmierci , razem z bratem byliśmy w szpitalu jak umierała . Mój ojciec to człowiek który zawsze był niezaradny życiowo , gdyby nie moja mama już dawno by go nie było . Ale do rzeczy - obawiam się o życie mojego brata . Raz ojciec mówi ze my go zabijemy , raz ze brat go zabije - zupełnie nie rozumiem takiego zachowania . Mnie serce ściska bo straciłam najukochańsza osobę na świecie a jeszcze tata zwariował . Obawiam się o jego życie i brata . Co robić ? Byłam u lekarza dostał leki ale to nie pomaga - powiem nawet ze jest gorzej . Planuje tatę umieścić w szpitalu psychiatrycznym dla jego dobra i dla brata bo jak mu coś zrobi to w życiu tego sobie nie daruje . Jak mu pomoc ?
Mi się kojarzy zachowanie twojego taty ze schizofrenią. Widziałam 2 osoby, które miły uaktywnienia się choroby i to wyglądało bardzo podobnie. Co ciekawe jak pod wpływem leków jedna z tych osób wróciła do równowagi psychicznej nie pamiętała nic z tego czasu ataku choroby. Druga osoba nie chciała się leczyć i ciągle sugerowała, że jest śledzona, że wszyscy chcą zrobić jej krzywdę.
3 2020-02-26 00:07:19 Ostatnio edytowany przez paslawek (2020-02-26 00:09:29)
- paslawek
- Net-facet
- Nieaktywny
Zrób tak jak napisałaś trudno tak stawiać diagnozy przez internet po kilku zdaniach najlepiej zdiagnozują tatę fachowcy.
Twój tata mógł być już wcześniej chory i nie nie zwariował rozchorował się najprawdopodobniej a że w jego wieku i po śmierci żony tak się zdarza absolutnie nie ma żadnych reguł.Użyj wszystkich możliwości i sił bo z chorobami psychicznymi można żyć i czuć się dobrze.Teraz mimo wszystko są znacznie lepsze możliwości inne leki pomimo polityki i biurokracji NFZ.
Mój tata miał schizofrenię zachorował wcześnie w wieku 17 lat i maił szczęście że w rodzinie jedna ciotka była psychiatrą z jeszcze przedwojennej szkoły polskiej psychiatrii zajęła się nim i poprowadziła leczenie pomimo że to niby nie profesjonalne ale z psychiatrią rożnie jest to nie chirurgia ,dawał sobie radę dbał o siebie choć czasem było ciężko a czasy komuny to nie był raj dla ludzi a tym bardziej ludzi chorych.
Trzymaj się i Ty też dbaj o siebie.
Witam.Moim zdaniem,skoro piszesz,że tata całe życie był niezaradny i pewnie dużo zależało od mamy to po jej śmierci uaktywniła się choroba psychiczna.Mi się wydaje,że już wcześniej musiał być chory,ale po tym ciężkim przeżyciu nastąpiła remisja choroby.Nie jestem lekarzem psychiatrą,ale przeczytałam dużo materiałów na temat chorób psychicznych.Rzeczywiście zachowanie Twojego Taty jest niepokojące i można się bać .Ja czym prędzej poszłabym z nim do psychiatry.To jest lekarz,więc powinien stwierdzić prawidłową diagnozę i pomóż Wam.
- Dominka17
- Netbabeczka
- Nieaktywny
Sprawa wygląda poważnie. Objawy wskazują na schizofrenię, dlatego lekarz powinien zbadać tatę i postawić diagnozę. Osoby które tracą kontakt z rzeczywistością i czują się zagrożone, w odruchu obronnym mogą zaatakować. Czasem takie osoby nie poznają najbliższych, widzą wokół siebie obce osoby, które chcą je skrzywdzić, i broniąc się nie kontrolują własnych działań na tyle, by komuś nie zrobić dużej krzywdy. Śmierć mamy mogła być impulsem, który uaktywnił chorobę.
Śmierć mamy mogła być impulsem, który uaktywnił chorobę.
Może tak być, ale też czasem jest też tak że po śmierci bliskiej osoby, coś w nas pęka. Tracimy wtedy, przepraszam za kolokwializm "rozum".
Może pomóc tylko specjalista, prawdziwy fachowiec. Umieszczanie w zakładzie psychatrycznym jest na pewno dobrym rozwiązaniem jeśli chodzi o bezpieczeństwo jego jak i twojego brata Katarzyna2003. Ale pamiętaj, że tam naćpają go lekami i ciężko będzie mu wrócić do normalności.
Najpierw psychiatra i leczenie a w ostateczności zakład.
- Dominka17
- Netbabeczka
- Nieaktywny
. Ale pamiętaj, że tam naćpają go lekami i ciężko będzie mu wrócić do normalności.
Najpierw psychiatra i leczenie a w ostateczności zakład.
Schizorenicy wymagają leczenia i niemal stałego podawania leków, ale nie można mówić o naćpaniu. Jeśli w początkowej fazie tata będzie bardzo pobudzony, może być konieczne podawanie leków uspokajających, natomiast potem schizofrenicy funkcjonują normalnie. Akurat znam dwie osoby z tą chorobą. Jedna jest poetką, bardzo inteligentna i spokojna, przez ujawnieniem się choroby pracowała na stanowisku wymagającym dużej wiedzy i sprawności umysłowej, a w skład badań okresowych wchodziły rozbudowane psychotesty, które świetnie zdawała. Teraz na stałe bierze leki, nadal pisze wiersze, nadal jest spokojna, tylko już nie może pracować i wymaga by ktoś pomagał jej organizować życie bo ma problemy z decyzyjnością. Druga osoba również stale przyjmuje lekarstwa, jest dosyć pobudliwa ale kontroluje swoje zachowanie na tyle, że funkcjonuje samodzielnie i mieszka we własnym mieszkaniu prowadząc normalne życie. Robi zakupy, gotuje sobie posiłki, jest ładnie ubrana i zawsze zadbana. O żadnej z nich nikt nie powie, że są naćpane.
Katarzyna2003, bardzo współczuję Ci zainstniałej sytuacji 
Słyszałam o przypadku, gdy znajomy mojej mamy pod wpływem silnego bodźca emocjonalnego zaczął przejawiać symptomy schizofrenii (była to śmierć członka rodziny i doznanie poczucia silnej niesprawiedliwości).
Ale nie ma sansu snuć domysłów jak jest w przypadku Twojego taty, ten lekarz u którego byliście jest psychiatrą? Czy poza tym, że przepisał leki porozmawiał z Wami lub z Tobą?
Może on byłby w stanie pokierować Twoim działaniem tak, aby jak najlepiej zaopiekować się ojcem? Jeżeli nie, koniecznie poszukaj dobrego specjalisty godnego zaufania, który pomoże opracować Ci plan działania.
Jeszcze raz - bardzo współczuję. Duzo siły i powodzenia!
