czuję się niespełniona

Mam 26 lat, od trzech lat mieszkam w Holandii z moim mężem. Prawie dwa lata temu skończyłam studia na jednym z najlepszych uniwersytetów w Polsce. Mój zawód to nauczyciel j. niemieckiego ale z perspektywy czasu czuje że już się do tego nie nadaje po prostu mój perfekcyjny niemiecki zanikł wraz z nowym językiem - niderlandzkim, którego się systematycznie uczę żeby znaleźć w końcu prace w tej głupiej Holandii z miernym skutkiem oczywiście. Jakby tego było mało pracowałam tutaj jako sprzątaczka w szkole i bardzo źle się z tym czułam:( nie wspominając już pracy przy zmywaku i innych takich ... mówią że żadna praca nie hańbi - owszem - ale co z tym stresem, z tym wysiłkiem i pieniędzmi które poświeciłam na to żeby skończyć studia? i po co to wszystko? a z tego co widzę to na nic lepszego tutaj nie mogę liczyć i czuję się tutaj gorsza przez to że jestem polką   z jednej strony mogłam zostać w Polsce ale nie wyobrażam sobie takiego życia osobno, myślałam że tutaj jest lepsze życie, niestety jest coraz to gorzej a Holendrzy niestety też dają odczuć że nie chcą nas tutaj ... Jak przyjechałam do Holandii pierwszy raz byłam jeszcze piękną, młodą studentką, byłam pełna zapału pełna nadziei planów... mój mąż ma tutaj swoją działalność, nieźle zarabia, oprócz tego studiuje prawo i robi coś ze sobą, a ja siedzę w domu, gotuję, sprzątam i czuję że mi życie umyka coraz to szybciej! i cały czas mam takie poczucie że jestem leniem! że inni tak też myślą! dlatego codziennie nadskakuję mojemu mężowi, wszystko za niego robię, nawet solidarnie wstaje codziennie wcześnie rano żeby się lepiej poczuć, czuję że dziczeję pomału i z roku na rok będzie coraz to gorzej! marnuję się tutaj nie wiem co robić jakby tego było mało robię się coraz to mniej pewna siebie, nawet przed wyjściem do sklepu boli mnie brzuch! Niedawno zrobiłam prawo jazdy a nie umiem się zmusić żeby wsiąść do auta i pojechać gdziekolwiek! boję się nawet tego już nie umiem! co jest ze mną nie tak! Zazdroszczę wszystkim co mają fajną pracę, życie towarzyskie, tym którzy się rozwijają, spełniają się... rodzice zawsze pokładali we mnie nadzieje że sobie poradzę że będę kimś a jestem nikim a najchętniej w tym momencie poszłabym do łóżka i już z niego nie wychodziła