Mój chłopak ma długi, co robić? - Netkobiety.pl

Długi wzięły się z tego że jak miał 17 lat wyjechał na drugi koniec polski bo trenował piłkę nożną (jako bramkarz) , mieszkał sam w wynajmowanym mieszkaniu przez klub, tam również kończył liceum, i trochę pieczy trzymała nad nim ciocia ale wiadomo, nie mieszkał u niej ani to nie jego syn więc tylko czasami doglądała czy mu niczego nie brakuje. Rodzice mieli kiepską sytuację finansową i nie za bardzo dbali o niego finansowo więc nie miał za dużo pieniędzy a jednak strój, buty piłkarskie, jedzenie, bilety miesieczne kosztują, nie chciał być też gorszy więc mając 18 lat pobrał jakies pożyczki np na garnitur na studniówkę.. I otwarcie o tym mówi że było to z głupoty i te problemy ma z nieodpowiednich decyzji. Długi były, nie było z czego ich zapłacić i odsetki rosły.

Tak, spłaca długi i planuje iść do lepiej płatnej pracy by szybciej to spłacić i zacząć w końcu odkładać pieniążki. Z tego co wiem to ze wszystkich list wierzyciel musi go usunąć w ciągu 14 dni po spłacie, oprócz BIKu, tam dopiero po 5 latach się zaciera wpis.

Nie wiem czy to mądre że chcesz z nim być nadal, on niby spłaca te długi, ale niestety odsetki rosną każdego dnia,piszesz,że grał w piłkę i musiał kupić strój piłkarski - no nie jestem aż taka pewna czy ten strój był potrzebny,jeśli nie miał pieniędzy.Strój piłkarski nie jest towarem pierwszej potrzeby,mógł go mieć,ale z braku pieniędzy - nie musiał. A po drugie mając taki dług Tobie kupuje prezenty i smakołyki? najpierw myśli się o spłacie zaciągniętego kredytu potem o przyjemnościach,a tutaj jak widzę jest odwrotnie.Nie wiem, czy chłopak - jak ktoś wcześniej napisał - jest taki odpowiedzialny. Uważam,że jest owszem,ale bardzo lekkomyślny. Sorry,ale takie jest moje zdanie.

1. Tak, odsetki rosną natomiast jeśli nie pożyczył tych pieniędzy od mafii to spłacając z głową zmniejsza także pozostały kapitał. To miałoby duże znaczenie gdyby zbagatelizował problem.
2. Chłopak miał 17-18 lat, teraz ma 24. Jak sobie przypomnę siebie w wieku 17 lat to .. cóż
3. Ludzie biorą kredyty na bzdury typu telewizor to czemu nie wziąć na realizację marzeń?
4. Płacąc za jedzenie na mieście itp. chciał dla dziewczyny poczucia normalnego życia. Ja pewnie też ograniczyłbym wydatki, ale trochę go rozumiem.

Moim zdaniem ze spłatą sobie poradzi, większym problemem jest już planowana rozłąka. Ale z tym ludzie sobie też radzą.

No tylko że on odkąd mial 16 lat nie był pod żadną opieką, która utrzymalaby go w ryzach.. A jak ktoś kręci się w takim "bogatym " towarzystwie to często wpadają głupie pomysły do głowy by mu dorównać.

A tak po za tym to idąc na między narodowówke to starałby sie by iść do firmy gdzie zarobi 7-9 tys np pod niemiecką firmą.. I gdyby sie zawziać to nawet w 4-5 miesięcy by się dało to spłacić, a drugie poł roku pracować by odłożyć pieniążki.

Ale dziękuję wam wszystkim za pomoc i spojrzenie na to z zewnętrznej strony. Bardzo mi to pomogło uświadomić sobie, że jest szansa i że nie z takich opresji ludzie wychodzi, jesteśmy młodzi bez żadnych większych zobowiązań więc mam nadzieję że nam się uda. Aczkolwiek nieprzychylność rodziny nie będzie pomocna
Hmm.. Czemu ludzie tak bardzo lubią ingerować w czyjeś życie i je ustawiać? Ja wiem że to "dla dobra " ale nie da się uchronić nikogo przed wszystkim..  Tak czy nie?

Ufać ale kontrolować.
W zasadzie to chyba ne wiadomo co jest prawdą : kwota, dług , historia powstania długu , plany chłopaka o rozłące którą poprzedziła opowieść o długu...

Moim zdaniem , to nie skończy się dobrze.
Królewiczowi powinie się noga i sama zacznie ( autorka) to może spłacać .

Hmm.. Kwoty długu długo nie chciał mi wyjawić ale w końcu powiedział i sądzę że jest to prawda. Historia - no cóż z młodzieńczej głupoty, chęci dorownania innym, ale w dodatku i przez duże problemy finansowe rodziców, gdzie on będąc na drugim końcu polski nie mial za dużo do siebie a takze nie miał kontroli nad sobą. A rozłąka, to waha się ponieważ nie chce zostawiać siostry samej i mnie ale wie ze to jedyna opcja która da możliwość szybkiej spłaty i odłożenia większej ilości pieniędzy. Idąc na tą miedzynarodówke to w trybie 3 tyg pracy 1 tydz w domu lub 4 tyg pracy 1 tydz w domu

Może i jestem w błędzie ale coś mi się zdaje, że jesteś wyrachowaną osobą i teraz kalkulujesz czy opłaca Ci się z nim być czy nie?
A gdzie jest kocham go i będę wspierać?

"kalkuluje " może za ostro powiedziane ale to prawda myślę o naszej przyszłości jak będzie wyglądała, czy będzie szansa na to że kupimy mieszkanie albo będziemy mieli za co wyprawic ślub i czy będziemy żyć na takim poziomie że dzieciom nie będzie niczego brakować czy po prostu będziemy straceni na starcie. Chyba każdy chce sobie dobrze ułożyć życie? I kocham go i wspierałam go we wszystkim przez 3 lata i gdybym była taką meterialistka to po tej informacji bym go rzuciła ale po prostu mam dylemat

Przecież chłopak zaproponował Ci rozwiązanie Twoich dylematów?
Jesteście bardzo młodzi, chłopak ma konkretny plan. Daj mu najpierw pokazać na co go stać...

I skoro przeraża Cię 30tys długu to jak Ty chcesz kupowac to mieszkanie? Przecież wtedy zaciągniecie (on zaciągnie?) znacznie większy dług...

Dziękuję, czytałam kiedyś już tą historię również dała mi do myślenia.

Ale teraz rozpętało sie piekło.. Mama nie daje mi żyć, krzyczy ciągle ze mam go zostawić, że zmarnuje sobie życie, płacze ze wychowała mnie sama i nie chce bym miała się gorzej od niej.. Tylko mój chłopak nigdy mnie nie odciagał w swoje problemy, trzymał mnie od nich z daleka by mnie nie dotykały. Owszem pożyczyłam mu pieniądze ale oddał mi je, a tak poza tym w życiu codziennym jest czuły, troskliwy, kontakt (porozumiewanie sie) mamy lepszy niż niejedna para.. Od 3 lat nigdy nie było kłótni jak już to czasami sprzeczki o jego nerwowy charakter ( np czasami podniósł głos bo się poirytował ale nigdy nie obraził mnie ani nie powiedział np "wpier*alaj") i co zrobić? Bo każde wyjście będzie tragiczne - zostanę z nim to rodzina będzie mi miała to za złe i wszelkie relacje np święta będą katorgą, a jak wybiore rodzinę zrywając z nim to pęknie mi serce bo my się nie pokłóciliśmy tylko mama wywiera na mnie taka presje że każdy by miał mętlik w głowie.. Kocham go i on mnie, on nie chce kazać mi wybierać i sam doszedl do wniosku że lepiej będzie dla mnie jak się rozejdziemy, że nie chce stawać po między mną a rodzina..

Nie potrafię podjąć decyzji..

Tylko tak ciężko podjąć mi radykalną decyzje, czy stracić miłość czy stracić rodzinę..

Wiem, że ona chce jak najlepiej i nie chce bym miała spaprane życie.. I to jest fakt że mój chłopak robi kiepskie pierwsze wrażenie ale ona nie dostrzega tego jaki on jest dla mnie.. Że mnie kocha i się stara.. Planuje nawet roczną rozłąłke by spłacić dług..

Iść w zaparte czy zostać przy rodzinie?

Wiem, że ona chce jak najlepiej i nie chce bym miała spaprane życie.. I to jest fakt że mój chłopak robi kiepskie pierwsze wrażenie ale ona nie dostrzega tego jaki on jest dla mnie.. Że mnie kocha i się stara.. Planuje nawet roczną rozłąłke by spłacić dług..

Iść w zaparte czy zostać przy rodzinie?

Dodatkowo to fakt, jest mi z nim dobrze, charakteru nie ma idealnego bo jest cholerykiem ale tacy ludzie również mają rodziny i normalne życie..
Ja rozumiem gdyby mnie wyzywał albo podnosił rękę to już dawno bym z nim nie była.. Ale on chce dla mnie zawsze jak najlepiej, a cóż.. Za młodu narobił masę głupstw za które teraz "płaci ".. Jedynie co to jest porwyczy, czasami szybko się denerwuje ale to jest moment i tyle..  Przez 3 lata nie doświadczyłam żadnej większej przykrości.. Więc czy kiedyś może być gorzej? W sumie nigdy za nikogo nie można ręczyć..

O ile Ciebie nie obarcza tymi długami i ma solidny plan ich spłaty, to ja bym z nim została.
Po pierwszym poście nie byłam przekonana, ale gdy potem napisałaś, że mieszka sam z siostrą i wszystko ogarnia, a jeszcze troszczy się o Ciebie - naprawdę daj mu szansę. To gówniarz, a widać, że jest odpowiedzialny i sumienny już w tym wieku.
Może to wszystko było dla niego nauczką.
A z mamą się nie kłóć, nie buntuj, tylko postaraj się jej to na spokojnie wytłumaczyć.

Wiesz co, pomyśl sobie tak: odejść zawsze zdążysz. Młoda jesteś, przecież jeszcze nie bierzecie ślubu. Masz jeszcze parę lat na obserwację jego zachowań, obserwację tego jak podchodzi do finansów, tego czy naprawdę spłaci ten dług, czy dotrzymuje słowa itd.
I bardziej skup się na swoim uczuciu do niego, bo o ile rozumiem w pełni Twoje rozterki, to trochę za bardzo kalkulujesz, zważając na to, że facet Cię wcale nie obarcza długami, nie mieszkacie razem, a dodatkowo dostajesz od niego prezenty.

No ma plan iść mniej więcej od września na tiry na miedzynarodówke by jak najszybciej to spłacić liczymy że w pół roku jakby się spiąć to dał by radę.
Tak mieszka sam z siostrą 18latenia już i dawają sobie radę. Troszczy się o mnie bardzo, sumienny, odpowiedzialny uczy się być bo za młodu bardzo ale to bardzo narozrabiał dlatego stąd też te długi..

Co do mamy ją się nie buntuje, nie kłócę to nawet ona nie daje mi dojść do słowa, robi awantury.. Ja nie zaprzeczam że ma ciężki charakter ani nie wybielam jego wybryków z młodości.. Ale czy każdy zawsze miał poukładane w głowie? Czasami ci co rozrabiali za młodu również mają szczęśliwe rodziny.. Tylko że moja mama tego nie przyjmuje do wiadomości - ona słyszy opinie rodziny gdzie pierwsze wrażenie nie było pozytywne ale co dziwne.. Tylko moja rodzina ma takie nastawienie bo on ma bardzo dużo znajomych i w swoim wieku i starszych dużo gdzie jak go poznali to go akceptują i go lubią. Tylko moja mama jest uprzedzona do długów i do jego charakteru że będę miała się z nim źle, ale przez 3 lata troszczył się o mnie, nie kłóciliśmy się nigdy, tylko sprzeczki o jego nerwowosc i tyle.. Więc czy przez 3 lata było dobrze to później ma być zimnym su*insynem?

Właśnie.. Mam jeszcze czas na przeanalizwanie jego zachowania.. I ślubu nie bierzemy więc zawsze jest możliwość odejścia ale będąc z nim będę miała konflikt z rodziną

Jako początkujący kierowca w międzynarodówce nie ma szans zarobić takich pieniędzy w pół roku.
Rozłóżcie lepiej te plany spłaty na rok, i spokojnie powinien dać radę.

nie warto negocjować i dyskutować z osobami które reprezentują dyktaturę.
jak najszybciej dla własnego dobra uwolniłabym się od takiej matki.

Ja nie powiedziałam, wyszło to przez przypadek.. Bo obecny szef mojego chłopaka jest dalekim wujkiem mojego szwagra.. I ten szef się wygadał mojemu szwagrowi że on płaci mu komornika (sądzę że jako pracodawca nie powinien o czymś takim dyskutować). A mój szwagier wygadał się swojej żonie (mojej siostrze) w obecności mojej mamy. A mama wpadła w furię..

Ta historia przypomniała mi historie którą kiedyś usłyszałem , wiadomo że ta jest inna i bardzo się różni.
Ale życie jest przewrotne.

Spotykamy jakichś ludzi, oni okazują się wyjątkowi , jesteśmy do nich uwiązani , coś się przewraca , trzeba to polepić itd.
No i tak się trwa - latami.
Pewne rzeczy, które wydawały się abstrakcja jak z filmu, stają się rzeczywistością.

W tamtej historii było tak , że facet był biedny.
A ona została prostytutką , żeby spłacać jego długi.
Sam ją zawiózł do burdelu, na pierwszy raz.
Potem to już samo szło.

Ona była "panią swego losu", że jakby miała kontrole nad swoim życiem.
Dlatego jej to pasowało.

Otóż życie jest takie , ze ludzie się zmieniają.
Nie są cały czas tacy sami.
To co dziś wydaje się piękne , za parę lat może takie nie być.

Moim zdaniem jeżeli powiedział o długu po tak długim czasie, oraz ta historia jego powstania, jest tak naiwna iż trudno w  nią uwierzyć ...
Może warto sie na tym wszystkim jeszcze raz zastanowić ?
Dziś dług jutro coś innego.

To Ty z nim będziesz czy Twoja rodzina?
Więc czyja opinia powinna się liczyć, Twoja czy ich?

a u mnie było ciut inaczej... 3 lata związku idealnego jakieś tam sprzeczki o pierdoły..,. miałęm firmę zamknąłem ją.. przez księgową dług w zusie... o którym przysiegam nie wiedziałęm.. około 10 tysięcy zeszło na 6...  pisma posżły rozłożone na raty..  Nasz 3 letni związek idealny ciągle przez 3 lata oboje chcieliśmy spędzać razem czas weekendy razem moje starania o nią.. sprzątałem sam,sniadania jej robiłem obiady masaże,miałą problem z kolanami kupowałem jej jakieś rózne pierdoły na nie... za każdym razem o niej myślałem jakieś słodycze kwiaty ciągle mówiła że nikt o nią się tak nie starał nikt o nią tak nie dbał.. ja to robiłem bo widziałem u niej uśmiech na twarzy widziałem że jest szczęśliwa itd.. Przyszedł nowy rok w lutym wiadomośc o długu.. tydzień po tym utrata pracy... lekki dołek.. na początku wiedziała tylko moja siostra o długu jej nie mówiłem bałem się jej reakcji.. powiedziała jej moja siostra i stwierdziła że damy radę wszystko będzie ok.. no i jakoś mnie to podniosło na duchu od kwietnia zacząłem pracę przez 3 miesiące byłem bez nie szło znaleść..taki rejon..teraz mam pracę jako tapicer źle nie zarabiam na chwile obecną szef bardzo wporządku traktuje ludzi po chrześcijańsku. No i w końcu przyszedł maj i co ? i dupa nagle sms ze nie wyszło że jestem nie odpowiedzialny że boi się co by było kiedyś mieszkanie dziecko itd że bylibyśmy w dupie.. miesiąc starań bo jednak bardzo ją kocham bardzo mi zależy na niej cały czas byłą chorą jakoś w połowie maja zawiozłem jej kosz owoców słodyczy soczków jakiś tabletek na grypę itd.. nic.. dosłownie nic... dzisiaj mamy lipiec.. i dziewczyna w szczęśliwym związku z zołnierzykiem... ehh.. jak żyć...

Cześć Kamcia i miło Cię słyszeć . Byłem zaglądnąć w innym temacie i ciesze się ze sobie radzisz i na nowo z uśmiechem na buzi rozkwitasz i tego Ci życzę
Co do tematu to zgadzam się z Tobą w 100 % co tutaj napisałaś i tez nie mogę zrozumieć ludzi którzy piszą czy mówią „ co mama czy tata powie czy całe otoczenie „ .
Nie obrażając rodziców ale cała resztę gowno to obchodzi bo to nasze życie i nasz wybor . Oni swoje wybory mieli i nikt im się nie wcinał między wódkę a zakąskę .
Masz jedno życie i od Ciebie zależy jak je przeżyjesz bo oni tego za Ciebie nie zrobią . Tyle w temacie .