Relacja z kochankiem/kochanką po romansie - Netkobiety.pl

Miałem dość długi i zażyły romans z koleżanką. Teraz po roku dotarło do mnie to, że trwało to tak długo bo po prostu się niej zakochałem. Kiedy wszystko się rozpadło bo dotarło do mnie, że łączył nas tylko sex i na niczym więcej jej nie zależało trochę się posypałem.. Nie umiem usiąść z nią przy jednym stole ani z nią normalnie porozmawiać. To chyba przez wstyd i wyrzuty.

Nie rozumiem skąd wstyd i wyrzuty? I do kogo? Siebie czy jej? Sytuacja, kiedy rozstajesz się z kimś nie ważne czy związek czy romans, kiedy ci zależy, to wolisz tej osoby unikać, bo po co mają wracać wspomnienia, jak po tym z nią rozmawiać, szczególnie po krótkim czasie. To naturalne. Ale skąd wstyd? Przyznam, że po pierwszym poście, pomyślałam, że jesteś młoda dziewczyną, co się bzyknęła z kimś z przypadku i teraz jej głupio, wstyd, ale jak piszesz, że jesteś facetem i miałeś dłuugi i zażyły romans z koleżanką, to co Cię wstydzi? Skąd wyrzuty? Bo się zakochałeś? To nie jest akurat powód do wstydu, masz uczucia... może o ile się tylko na seks umówiliście, czujesz, że dałeś ciała, bo to Ty się zaangażowałeś, nie ona. A to jednak częściej kobiet dotyka. No chyba, że czujesz się wykorzystany i stąd ten wstyd? Ale też skąd wyrzuty? Ze ona się nie zakochała? Nie musiała. Nikogo do uczucia nie zmusisz. Skoro sam to określasz jako romans, a nie wiązek, to nikt nikomu niczego nie obiecywał. No chyba, że kiedy się rozpadło zrobiłeś z siebie 'pośmiewisko' żebrząc o jej uwagę?
Także podsumowując, unikanie ex kochanki jest jak najbardziej naturalne, ale nie rozumiem skąd u Ciebie poczucie wstydu i wyrzutów? Zakochanie się w kimś to nie wstyd. Wiele osób zanim trafią na 'swego', kilka tych zakochań przeżyje... i żyje dalej. Raz samemu trzeba coś uciąć, innym razem ktoś Cię zostawi.. Takie życie.

Romans.

Nie ma się czego wstydzić. Może jest czego żałować.

Gdy coś się kończy, widzimy naprawdę z kim się miało do czynienia.
Sądząc po lekturze miliona wątków na tym forum i wiedzy z natury - są dwa rodzaje zakończenia romansu z uczuciami.

Pierwszy, gdy para dorosłych ludzi, z uczuciami albo i bez, siada i rozmawia o tym a potem się rozstaje. Każde idzie w swoją stronę. Nie jest to happy end, ktoś albo i więcej ktosiów dalej jest w cholerę nieszczęśliwych, ale za jakiś czas, gdy uczucia się stępią, znów się oboje spotkają, może siądą i pogadają.

Drugi, to gdy któraś strona ściemnia, zwodzi czy wręcz ucieka i chowa się bez słowa, bez wyjaśnienia.
A wszystko co było okazuje się po prostu kłamstwem i zmyśleniem.

Wtedy właściwie po cholerę z kimś takim siadać "przy jednym stole ani z nią normalnie porozmawiać." ?

Jak sobie wyobrażasz ratowanie rodziny i malżeństwa nie unikając kochanka/kochanki?. Uważasz że to normalne? A co w wypadku gdy kochanek/kochanka nie rozumie że ktoś chce ratować małżeństwo i świadomie działa na niekorzyść? Jeśli wdałeś się w romans prawie zawsze źle się to skończy i ktoś będzie poszkodowany.

Macie rację, to przez moją lekkomyślność. Mam 31 lat a zachowuje się jak gimnazjalista. Zresztą nie pierwszy raz mam taką sytuację. Łatwo się zakochuję, zdradzam swoje dziewczyny, prowadzę podwójne życia, kłamię. A później strach, wyrzuty i depresja. Chyba niedługo wybieram się na terapię bo dłużej tak niepociągnę.

Ale pomijając to wszystko a wracając do samego tematu - ostanio ciąglę myślę o tej dziewczynie z którą miałem romans. W sumie zniknąłem z jej życia, bez słowa, urwałem wszystkie kontakty, nie mogłem na nią patrzeć. Minął już prawie rok a mi po głowie chodzi, żeby się do niej odezwać ale nie wiem czy jest w tym większy sens czy po prostu mnie jakieś wyrzuty dopadły. Jeśli można mieć wyrzuty w stosunku do kochanki - bo to chyba dziwne.

Ale po co chcesz się po roku skontaktować z kochanką? Co to zmieni? Jeśli się zakochałeś, to tylko będziesz cierpieć, więc po co Ci to?
No i masz wyrzuty przez co? Przez to, że zerwałeś to bez słowa?
Wiesz co, może zanim cokolwiek do głowy Ci przyjdzie (np. kontakt z tą dziewczyną), to może faktycznie będzie lepiej, jeśli w to miejsce pójdziesz na tę terapię, o której napisałeś?