Zerwanie - czy mam rację?! - Netkobiety.pl

Nie jest Wam po drodze i tyle.
Lepiej teraz to zakończyć.

Myślę, że Tobie nie zależy na niej tak bardzo, jak jej na Tobie.  Być może to nie ta kobieta, dla której byłbyś gotów na wiele.

Czyli bardziej wynika to z niedopasowania, aniżeli ,,dziwnych akcji"? Na codzień nieźle się dogadujemy. Fajnie się nam wspólnie spędza czas. Nie mogę mówić, że jest ogólnie fatalnie i ja czy ona zupełnie się nie dogadujemy i wieszamy na sobie psy. Jednak wystarczy jakiś zapalnik np jak z tym festiwalem i już są fochy, pretensje i wypominanie dosłownie WSZYSTKIEGO. Może ja po prostu jestem zbyt nieustępliwy i np z tym festiwalem powinienem odpuścić. Z drugiej strony boje się, że jak będzie takie odpuszczanie to ona zamknie mnie w złotej klatce. Bo mam wrażenie, że ona w pewnym sensie wymaga całkowitego oddania. Albo już ja jestem jakiś ,,niezwiązkowy".

Według mnie ona jest zbyt upierdliwa,  ale to też może wynikać z tego, że okazujesz jej za mało uczuć. Nie czuje się ważna dla Ciebie i jej odbija.

Może i tak, że jej za mało uczuć okazuje, ale to trzeba o tym rozmawiać. Ona raczej wygląda na taki typ, że facet ma robić wszystko pod jej dyktando. Przecież chociażby z tym festiwalem, zaproponował jej wspólny wyjazd itp, miał się jej o zgodę pytać?

Jesteś w dużej kropce czy w razie odzewu nie palniesz czegoś, po czym ona tobie zasadzi kopa i tak się skończy zabawa.
Oczywiście, że na niej samej ani trochę ci nie zależy i jesteś z nią bo jesteś, nawinęła się pod rękę, to niech już będzie...
nagle tracisz kontrolę nad sytuacją i zaczyna do ciebie docierać, że panna może się zawinąć, no i masz teraz dylemat
czy jak mocniej szarpniesz za smycz, to się nie urwie i posłuszna dotąd suczka nie ucieknie jak najdalej od ciebie. 
Wyjazd wyjazdem, tego nawet nie komentuję, bo dla mnie to dziecinada, chociaż odnoszę wrażenie graniczące z pewnością,
że sam wyjazd pewnie mógłbyś sobie odpuścić i nic by ci się z tego powodu nie stało, skoro tyle lat jakoś bez tego przeżyłeś,
no ale nadarzyła się niepowtarzalna okazja, żeby dziewczynie pokazać kto tu rządzi, więc się uparłeś i nie odpuścisz.
Zaraz pojawią się być może głosy - a dlaczego miałby dla niej rezygnować z wyjazdu na ten koncert - więc może od razu uprzedzę,
a dlatego że gdyby kolega mu nie zaproponował, to sam by pewnie nawet palcem nie kiwnął, takie to było dla niego ważne.
W momencie, kiedy laska grymasi i jest okazja to zrobienia jej na złość, nagle jakiś tam koncert rośnie do rangi wiekopomnego wydarzenia,
staje się główną osią sporu i ostatecznie powodem rozstania. Jestem niemal pewien, że gdyby jednak zgodziła się z tobą pojechać,
pomimo tego że wyraźnie nie chce, to i tak za jakiś czas wynajdziesz kolejny pretekst, żeby po raz kolejny ją postawić w takiej sytuacji.
Gdybym był twoim starym, to bym cię przełożył przez kolano i nastrzelał w gołe dupsko, ale ponieważ nim nie jestem, to powiem tylko tyle:
Daj dziewczynie spokój i jedź na ten koncert. Siedź sobie sam w domu skoro tak lubisz i nie zawracaj sobie i innym głowy jakimiś związkami.
Tak będzie najlepiej dla wszystkich.

P.S.
A młoda jak ma wszystkie klepki na swoim miejscu, to sama cię zostawi, więc też nie musisz się martwić co zrobić jak się znowu odezwie.

No to ostro mi pojechałeś. Z tym koncertem to wcale nie było tak, że jest to okazja po pokazania tego kto tu rządzi. W zeszłym roku miałem jechać na ten koncert z tym samym kolegą, ale przez nową pracę to nie wypaliło (jeszcze nie byłem wtedy z moją dziewczyną). I ten kolega wczoraj napisał, że jest pierwsza pula biletów i jak nie kupie tego samego dnia to będą one później dużo, dużo droższe. Dlatego chciałem go kupić tego samego dnia i od razu napisałem do dziewczyny i zapytałem czy ma chęc się ze mną tam wybrać. W żaden sposób ten wyjazd nie jest manifestem chęci pokazania ,,gdzie jej miejsce". Ani nie szukam powodu do zerwania czy zrobienia na złość - Twoje wnioski są nieco na wyrost i niezgodne z prawdą. Co do poprzedniego postu escadel. Nie rozłączyłem się z nią. Ona napisała mi, że ze mną zrywa (przez FB), że nawet po jej rzeczy nie chce się jej do mnie przyjść. I, że była naiwna itp. Dlatego jakoś dziwnie mi było po fejsbukowym rozstaniu napisać jak poszło. Zrywa przez fb, dając do zrozumienia że nie chce mnie znać, a ja mam jak gdyby nigdy nic zapytać jak poszło. Potem jak ona dzwoniła po rzekomym zerwaniu i jak powiedziałem, że kupiłem bilet na ten festiwal to ona powiedziała zrywam z Tobą i się rozłączyła. Ja się NIE rozłączałem.

W takim razie to ja coś źle zrozumiałam z tym rozłączaniem. W każdym razie, wydaje mi się, że to że tak powiedziała o tych rzeczach to miało na celu pokazanie Ci, że teraz Ty masz się pofatygować i postarać. Zerwanie przez fb to bardzo słaba zagrywka. Nie wiem ile macie lat, no ale słabizna..Z tego co mi się wydaje to nie było świadome zerwanie, raczej alarm do Ciebie : "chłopie zrób coś, zacznij działać a nie tylko przyjmujesz wszystko i bez większych emocji zgadasz się na rozstanie i na to wszystko"

Już nie chodzi o agresję a raczej o brak uczuć z Twojej strony, w tym jesteście identyczni

EDIT: On też wypierał się prawdy, tak jak Ty

Nie wypieram się prawdy. Wiem jaki jestem, że wulkan uczuć ze mnie żaden. Jestem tego świadom. Przyznaję też się do swojego egoizmu. Aczkolwiek nie uważam, że jest on jakiś wielce powyżej przeciętnej. Znam wiele dużo większych egoistów od siebie. Staram się często wypracowywać kompromisy, potrafię przeprosić. Uważam, że jeśli na początku związku to partnerce nie przeszkadza (brak dużej dawki okazywania uczuć), a po x czasu to samo zaczyna ją gryźć to nie jest chyba ok. Nie jestem kimś z plasteliny, że można mnie ot tak uformować pod kogoś, bo ktoś tak chce. Człowiek zmienia się dla siebie. Może pewne rzeczy wypracować, ale to nie jest takie proste. Czyli jej fochy o BYLE CO, zazdrości, to wszystko by minęło jakbym był człowiekiem wielce uczuciowym, takim jak ona sobie wymarzyła itp ? Ja mogę nad sobą pracować, mogę iść na terapię jeśli zajdzie potrzeba, tylko nie chce żeby w tym wszystkim było tak, że we mnie zajdzie jakaś zmiana, a fochy będą nadal. i skończy się to zamknięciem mnie w złotej klatce, gdzie będę tylko ja i ona, bez jakiejkolwiek własnej przestrzeni.

EDIT: Odp na post kiwibrunantny.

No ja uważam, że z tym festiwalem nie zrobiłem nic złego. Jak ona by miała jechać gdzieś z koleżankami to też byłbym może lekko zazdrosny, ale powiedziałbym ,,baw się dobrze" i tyle. Uważam że byłbym nie fair gdybym ja jej nie zaproponował tego wyjazdu, ale ona była pierwszą osobą, którą zapytałem czy jedzie ze mną. Nie do końca wiem skąd takie ataki na mnie. Czy naprawdę to było z mojej strony w  jakiś sposób złośliwe i krzywdzące?
Temat koleżanek: No właśnie zauważyłem, że jest z tym dość słabo. Ma dość mało znajomych. Czasem spotyka się ze swoją koleżanką z pracy, ale nie za często. Weekendy jak mnie nie ma to zdarza się, że ona się nudzi. Czasem jak jadę na weekend (ona ma jakieś zajęcia na studiach zaocznych, a ja jadę odwiedzić rodziców) to ona mówi, że szkoda i że ona się będzie mega nudzić. Ja się wtedy wręcz wkurzam i mówie, że przecież ja nie jestem jakiś niezastąpiony i że przecież jak mnie nie ma to może robić 1000 rzeczy. A ona na to jakby w złości, że chciałaby usłyszeć czasem żebym to ja powiedział, że się będę nudził bez niej. Także ja się czasem boje, że jestem takim w pewnym sensie sensem życia, wypełniaczem czasu, jej animatorem?! Nie wiem czy dobrze to ująłem. Ogólnie mi ona pasuje, że jest bardziej introwertyczką, nie jest typem latawicy z imprezy na imprezę. Lubi przeczytać książkę. Ale też życie towarzyskie ma po prostu słabe. I tak czuje jakby facet nadawał sensu życia. Psychologiem nie jestem, może się mylę, ale takie mam trochę wrażenie. A ja nie chce być czyjąś rozrywką, sensem czyjegoś zycia - nie na tym dla mnie polega związek. Być może idę wręcz w drugą skrajność. Muszę dodać, że moja poprzednia kobieta była tzw. kochajaącą za bardzo i wszystko robiłą pode mnie, była MEGA bluszczem, mega się dusiłem. Z tym, że tamta miała bardzo dysfunkcyjny dom,a ta ma normalnych rodziców. Więc też coś ze mną na pewno też nie tak i może przyciągam pewien typ kobiet?
A to, że mi ,,zwisa" to wynik tego że po prostu ta akcja byłą takim gwożdziem do tych jej fochów o moją ex. Jakoś po prostu w tej chwili straciłem zapał na naprawę tego, że to i tak jest na chwilę.
Zależy mi na niej, ale tez nie chcę żyć od jej wybuchu do wybuchu.

Rozumiem Twoje zdenerwowanie wobec tej całej sytuacji z byłą. Jeśli nie masz żadnego kontaktu ze swoją ex, to Twoja dziewczyna nie powinna się o nic martwić. To, że wysłałeś swojej ex życzenia urodzinowe, bo ona Ci wcześniej wysłała, to według mnie postąpiłeś po prostu kulturalnie.
Jednak wcześniej sam pisałeś, że nie jesteś wylewny w uczuciach, a więc Twoja dziewczyna robi fochy i porusza temat Twojej byłej, bo czuje się niepewnie. Gdybyś okazywał jej więcej uczuć, gdyby ona wiedziała, że ją naprawdę kochasz, to nie miałaby powodów do zazdrości i nie myślałaby tyle o Twojej ex. Musisz ją zrozumieć, porozmawiać jeszcze raz i na przyszłość pokazywać jej, że Ci na niej zależy.

Tak właśnie myślałam, że powodem takiego zachowania Twojej dziewczyny jest brak koleżanek. Ty jesteś bardziej rozchwytywany, a ona się nudzi. Czy zna Twoich kolegów? Spędzacie razem czas z Twoimi kolegami? Może ci koledzy mają swoje dziewczyny, z którymi mogłaby się zaprzyjaźnić Twoja dziewczyna? Ona po prostu czuje się samotnie, tym bardziej, jeśli obok Ty spotykasz się z innymi tu i ówdzie (co jest jak najbardziej w porządku, ale pomyśl, jak ona się czuje).

Oczekuje, abyś dawał jej częściej do zrozumienia, że ją kochasz, że tęsknisz za nią. I to jest naturalne w związku - tęsknota za partnerem. Widocznie mało jej tego okazujesz.

Myślę, tak jak ktoś już chyba to napisał, że jej zależy na Tobie bardziej, niż Tobie na niej.

A ja nadal uważam, że ona jest dziecina, rozchwiana emocjonalnie. Nie wiem jak często/w jaki sposób autor okazuje jej uczucia, jeśli ona uważa, że za mało, to powinna z nim pogadać, jeśli to nic nie da a ona tak bardzo tego potrzebuje to niech szuka innego, a nie robi takie histerie.

Jakby ktoś ze mną zrywał przez FB, i do tego z durnego powodu, to bym się nie zastanawiała, co ten ktoś chce mi powiedzieć między wierszami, tylko uznałabym to za dziecinadę i po prostu olała znajomość. Zrywa to zrywa, kij z nim i krzyżyk mu na drogę. I tak, owszem, poczułabym się urażona takim sposobem zerwania i nie uważam tego za dobrą metodę do "zmuszania" kogoś, żeby "zachował się jak facet".
Nie twierdzę, że Autor jest w porządku, bo takich szczegółów nie znamy. Ale fochy ze strony panny, przeszukiwanie telefonu czy też przeszukiwanie znajomych i pretensje o to, że ktoś gdzieś coś komuś tam na FB napisał, są zdecydowanie poniżej poziomu.

I owszem, na przytoczony przez Ciebie przykład odpowiedziałabym "weź, dziewczyno, ogarnij się trochę i nie rób cyrków na FB, tylko z nim po prostu porozmawiaj".

Nie oczekuje ani potwierdzenia, ani pogłaskania po głowie, że jestem bez winy. Bardziej pytam, czy takie zachowania dziewczyny są wg. Was do zaakceptowania. I czy jest sens brnąć w to dalej. Na zasadzie, że ja staram się okazywać więcej uczuć, kupić od czasu do czas tego ,,głupiego" kwiatka, iśc nawet na jakąś terpię. Terapia tak czy tak się przyda, żeby poznać samego siebie, walczyć z jakimiś swoimi ułomnościami. Pytanie tylko czy warto akurat dla tego związku. Czy takie zachowania to jest po prostu z jakichś względów moja wina, czy ona po prostu taka jest i tak czy inaczej to wszystko się skończy na zasadzie: dam tego kwiatka od czasu do czasu, to ona będzie chciała codziennie cały bukiet, że tak czy tak będzie robiła jakieś dziwne jazdy typu moja ex, grzebanie w tel, fochy o festiwal i że będę jej totalnym czasoumilaczem i całym jej światem.

i dokładnie to jest sedno Waszego problemu. Ty masz życie poza nią, a ona poza Tobą nie.Ale w żaden sposób nie znaczy to, że ona bardziej kocha a Ty mniej.

Ja nie widzę, żeby jej zależało na nim. Bo gdyby jej zależało, to jego potrzeby byłyby dla niej ważne. A dla niej ważne jest mieć kogoś, kto wypełni pustkę w jej życiu, kto się nią zaopiekuje, kim będzie mogła rządzić.

Acha, jeśli dobrze zrozumiałem, to jego potrzeby mają być dla niej ważniejsze od jej własnych potrzeb,
a jej potrzeby mogą być dla niego pierdołami bez znaczenia, którymi nie powinien się przejmować.
Ha ha, dobre
Jak tylko pojawi się kolejny wątek z cyklu "Mój facet mnie olewa" nie omieszkam skopiować i tam wkleić tych rewelacji.
Rozumiem, że mogę?

Wydaje mi się, że jednak zrozumiałem dobrze. Bardzo dobrze
No bądźmy poważni i nie róbmy sobie jaj z pogrzebu. Ten durny koncert, to był tylko przyczynek do kłótni, której finał jest taki, że ze sobą zerwali.
No dobra, ona zerwała. Ale jestem pewien, że można to było rozegrać tak, żeby on pojechał na ten koncert i ona też była szczęśliwa,
tylko że do tego potrzeba odrobiny wysiłku i dobrych chęci, a tego niestety tutaj według mnie nie było i stąd najpierw dziecinne ultimatum,
a w konsekwencji zerwanie. Ludzie, przecież to zwykła sprzeczka małolatów, no nie przesadzajmy, że jakiś koncert czy coś tam było powodem.
Powodem głównym i zasadniczym była olewcza postawa autora wątku od początku trwania tego ich związku, a ten koncert tylko przelał czarę
i dziewczyna pewnie bardziej w nerwach niż z chęci zerwała. Powtórzę jeszcze raz, gdyby chłopak tylko zechciał, to sprawę by załatwił tak,
że wszyscy by byli zadowoleni, on, ona, kolega i jeszcze ja czytając szczęśliwe zakończenie tej historii. No tylko wyraźnie widać, że on nie chce.

Uważam, że niepotrzebnie skupiasz się na szukaniu w tej całej sytuacji winy. To nie jest tak, że jest jedna osoba winna, że coś z nią jest nie tak i trzeba teraz szukać po ktorej stronie ta wina leży... Bardziej po prostu uświadom sobie, że nie dobraliście się z dziweczyną, macie zupełnie inne oczekiwania wobec związku, inne wyobrażenie jak związek powinien wyglądać. Nie ma tu co roztrząsać czyje wyobrażenie lepsze/gorsze. Liczy się fakt, że są te wyobrażenia całkiem różne. Po prostu nie jesteście kompatybilni Ale to nie znaczy, że jak Ty znajdziesz sobie inną dziewczynę, a Twoja była znajdzie nowego faceta, to nie stworzycie oboje udanych związków. Nad sobą też oczywiście warto pracować, ale w tym akurat przypadku to tu moim zdaniem nie ma czego ratować, nie ma nad czym pracować, bo problem dotyczy czegoś, czego się nie da zmienić. Ty nie staniesz sie bardziej uczuciowy, bo to nie jest możliwe, jesli czegoś nie czujesz to na siłę poczuć się nie da. Co z tego, że kupiłbyś kwiatki, czy cos tam zrobił, jak to wszystko by było mechaniczne, nastawione na efekt, a nie płynące z własnych chęci i potrzeb. Z kolei dziewczyna też widocznie potrzebuje czegoś troszkę jednak innego, niż miała z Tobą.
Dlatego ja uważam, że powinniscie się rozejść, bez żalu, bez wypominania sobie, bez szukania koniecznie winy po którejś stronie. Podziękujcie sobie za miłe chwile, za wszystko, co było dobre i pożegnajcie się.

Nie bardzo kumam. Wyraźnie tych dwoje ma w związku różne oczekiwania. Po prostu się nie dobrali. Facet uczciwie się zastanawia czy ciągnięcie tego dalej ma sens, a ty jedziesz go jak burą sukę. Ogarnij się nieco. Są młodzi, szukają swojej drugiej połówki. Z 1/3 jego posta, bo czytanie całego elaboratu mnie przerosło, wynika że on jest introwertykiem, a ona oczekuje bawidamka. Nie dobrali się. Nie ma co szukać w tym drugiego dna. Są ze sobą kilka miesiecy, a na moje oko to już wystarczy.

Myślę, że tutaj mogło być tak, że faktycznie ona czuła, że Tobie mało zależy i stąd jej zazdrość. Nawet nie przez to, że robisz jej zdaniem coś złego, ale przez to, że ona czeka aż pokażesz, że ją kochasz, a za bardzo tego nie widzi. W tym jak piszesz też widać, że traktujesz ją trochę na zasadzie, że jak jest to fajnie, ale że jak w sumie nie będziecie razem to nic. Nie ma chyba w tym za bardzo emocji, tylko już racjonalnie analizujesz, że chyba nie chcesz z nią być. Za to jej raczej bardziej zależy i myślała może, że u Ciebie będzie tak samo lub że się dla niej zmienisz (to oczywiście źle). Może mieć do tego jakieś problemy ze sobą, być niedojrzała, ale myślę, że tamto to główna przyczyna. Dlatego Wasz związek tym bardziej nie ma sensu, bo nie może być tak, że jedna osoba chce być z drugą dużo bardziej, to nie jest dobre dla związku. Co nie zmienia faktu, że to nic złego, że pojedziesz z kolegą, wiadomo, że potrzeba czasem gdzieś pojechać, spędzić czas z kimś innym niż partner/partnerka i nie musi to oznaczać zdrady. Jednak mi chodzi ogólnie o Waszą relację.

Zaznaczam iż przeczytałam tylko pierwszy i ostatni post.
Na moje oko to wygląda, ze dziewczę dostaje piany bo czuje się zaniedbana. Kręci afery żeby zwrócić twoja uwagę. Może się nie dobraliście, może nie dorośliście. IMO albo ty zaczniesz trochę wokół niej skakać (i to nie powinno mieć pejoratywnego wydźwięku, chodzi mi o zadbanie o jej potrzeby emocjonalne), albo ona zrozumie że jesteś taki jaki jesteś i się z tym pogodzi, albo prędzej czy później się rozejdziecie. 
Odrazu podkreślę, że na 99.9% ona nie pogodzi się z twoim brakiem uczuciowości. Ja też nie lubię chłodnych mężczyzn, ale ja jestem dużą dziewczynką i nie wchodzę z takimi w związki i ona też prędzej czy później się tego nauczy (chyba )

Ja też zgadzam się z Wami. Przeczytałam poprzedni wątek autora. Szok ! Fakt dziewczyna czasem strzela fochy, jeśli to co pisze autor to prawda, bo widzę, że w obu wątkach trochę pozmieniał fakty, ale koniec końców tresura nie wyszła i koniec. Koncert to tylko pretekst.
Pozdrawiam

W prawidłowo działającym związku takie sytuacje jak opisał autor w ogóle mają racji bytu. Doprowadzić do rozstania w imię jakiegoś ambicjonalnego podejścia kto postawi na swoim? Serio? Formalnie i moralnie rzecz ujmując ani dziewczyna nie miała prawa autorowi zabraniać jechać na koncert ani on nie miał obowiązku rezygnować ze swoich planów tylko dlatego że ona tak chciała. Niby sytuacja patowa, ale wtedy właśnie należy zastosować najważniejszą rzecz jaka jest w związku czyli ROZMOWĘ. Usiąść i porozmawiać. Niech dziewczyna powie co jej nie pasuje, niech autor powie dlaczego to jest takie ważne, a następnie trzeba znaleźć kompromis, na które obie strony będą gotowe pójść.
Zamiast tego autor uznał, że skoro zapytał dziewczynę a ona nie chciała jechać to ma czyste rączki, a całe to jej zachowanie to tylko objaw jej zidiocenia. On nie rozumie czemu ona tak się zachowała, przecież wie że on jest osobą niezaangażowaną w związek i o co w ogóle jej chodzi??
Z dużym prawdopodobieństwem ze strony dziewczyny cała ta sytuacja to był krzyk rozpaczy. Nie usprawiedliwiam jej, ale ją rozumiem. Próbowała zrobić cokolwiek by jakoś zaistnieć w tym związku i mieć jakiś wpływ na autora. On natomiast się uparł jak osioł, niczym 5-latek tłumacząc, ze "przecież ja zapytałem i nie chciała".
Koszmar.

Pytanie tematu już daje dużo do myślenia. Czy mam rację? No bo oczywiście, że w związku chodzi o rację i czyje na wierzchu, nie? z takim podejściem do związku nie chciałoby mi się bawić. Autorze, ani przez chwilę nie sprawiałeś wrażenia w swoich postach, że jakkolwiek, choćby minimalnie ci zależało na tym człowieku. Ech, fajnie się razem bawiliśmy. No łał, fundament związku. Sam piszesz, że odczułeś ulgę. Jakie tu jeszcze są wątpliwości, to ja nie wiem.