Łódź i okolice

Nikt nie potrafi odpisać?? co z wami ludziska? same wybryki natury tu siedzą i pewnie boją się spotkać z kimś z forum.

witajcie. Bardzo chetnie pogadam z kobietami moze nawet kawkę wypijemy wspólnie. Okolice Łodzi (45km) myślałam o założeniu takiego babskiego klubu ale nie bardzo wiem od czego zacząc może na początek tutaj kogoś poznam:)) miłego dnia

Cześć Dziewczyny, jestem z okolic Pabianic. Często bywam w Lodzi. Samotna Mama lat 31. Pozdrawiam :-)

Ja melduję się ze skierniewic(ok 55  km.od Łodzi)

Cześć, ciężko się zgadać, żeby być aktywnym w  jednoczesnym czasie

No ciężko, ale zawsze fajnie z kimś pogadac
Mytewa, skad jestes?

Cześć jestem z łodzi mam 35 lat

Wszystkie widać po 30stce .  Kobiety powinny być dla siebie wsparciem, bo z mężczyznami na prawdę trudno nawiązać nić porozumienia albo ja tylko na takich trafiam na takich niedojrzałych ... Jestem z łódzkiego ... Praca, dom, praca, dom... Na kolejnym etapie układania sobie życia. Coraz bardziej zmęczona i zniechęcona, że nikt mnie nie rozumie i na nikogo nie można liczyć. Może to ja przestałam rozumieć świat po 30stce? Wcześniej życie układało mi się zawsze po mojej myśli ale ciągle próbuje być silna dla dziecka, by dać mu to co mu się należy i samemu jakoś przetrwać.

Malina. Też tak miałam. Dbam o siebie, o zdrowie, o formę. Jestem pewna że moje problemy nie są związane z kondycja fizyczna ale psychiczną. Czuję że świat wymyka mi się spod kontroli. Wszystko zaczęło żyć innym życiem poza mną. Tyle starań by mi się nic nie wymknęło, by uniknąć porażek, by móc być panią własnego losu, unikać niepowodzeń, zasługiwać na szacunek i sympatię. Zawsze dzialalo a od ostatnich lat równia pochyła. Ciągle się udoskonalamy duchowo, pracuje, dokształcam, inwestuje w siebie a nie przekłada się to na korzyści jakich oczekuje.

A jaki masz plan/pomysl na zmianę? Mnie coraz trudniej dostrzec rezultaty swojej pracy. Poprzeczki nie podwyższam, ale coraz trudniej do niej doskoczyć. Odczuwam że jestem coraz starsza i potrzebuje konkretów które trudno wyegzekwować. Denerwuje mnie marnowanie czasu a z drugiej strony chce się bawić. Do tego trudy życia mnie przytłaczają. Walka o przetrwanie. Konkurencja. Jestem po nieudanym związku który był największą pomyłką życia. Dałam się oszukać w bardzo głupi sposób i nie potrafię sobie wybaczyć że mimo swojej wiedzy i mądrości była z kimś kto się chciał tylko pobawić w związek. Teraz znowu próbuję się zaangażować ale coraz mi trudniej zaufać słowom. Potrzebuje czynów by nie marnować czasu.

Myślisz o rozstaniu ale boisz się co z ustabilizowanym życiem? Co z domem? Sprawami finansowymi i czy poradzisz sobie sama? Facet sobie kogoś przygrucha. Zawsze się znajdzie chętna by mu ulżyć w cierpieniu. My musimy zawalczyć o swoje. Pomyśl że jesteś tylko Ty i Twoje dobro. Ja kiedyś się pospieszyłem i zaufałam. Okazało się to złudzeniem. Cała praca jaką włożyłam w związek poszła na marne. Straciłam ustabilizowane życie przez swoją naiwność i wiarę w to, że ktoś zrobi wszystko by mi dać szczęście i wsparcie. Zamieniłam więcej na mniej ale powrotu mimo prób już nie było. Nie mogłam się wycofać. Mądrzejsza już dziś o doświadczenie nie rozbiłabym swojego dawnego związku dla nowego. Miałam dom, życie, rodzinę. Bywało ciężko, bywały kłótnie, ale to wszystko było. Zostałam z niczym dla mężczyzny który powiedział "choć a dam ci wszystko na co zasługujesz. Dam ci miłość, bezpieczeństwo, pewność, opiekę, wychowanie dziecka. Dam ci to czego nie masz teraz" a po latach mam jeszcze mniej. Największy błąd życia odejść od prawdziwego mężczyzny dla kogoś niewartego uwagi kto cię może uwieść i porzucić. Co bym naprawiła? Nie rozwiodła bym się. Miałabym dom i różne przyjemności ... Miałam możliwości utrzymywać sekretne życie ale wolałam być w porządku. Rozwieść się i zacząć od nowa bo uwierzyłam w zapewnienia. Drugi związek mnie nauczył że sekretne życie możesz mieć zawsze. Kiedy już nie masz siły oddychać bo druga osoba tak cię dusi, tłamsi, niedocenia, obraża, albo po prostu coś wymarło... A jeśli w ten sposób spotkasz prawdziwa miłość to zawsze się zdążysz rozstać. Nie rozstawaj się nigdy przed byciem pewną że zyskalaś nowe oparcie. Bez zapewnień nic nie rób. Nie pogorszenia sobie tak jak ja, bo życie jest za krótkie by je spędzać na cierpieniu. Wysłuchaj się w mantrę swojej duszy- tak mówi mój terapeuta i tylko to jest warte uwagi.

Czesc Lendi
Cześć Dziewczyny. Mytewa, no to faktycznie sobie "poprawilas"... Ech, z tymi Facetami...
Malina, poruszylas ten temat z Mężem?

NarzeczonaSkorpiona napisał/a:

Cześć Dziewczyny, jestem z okolic Pabianic. Często bywam w Lodzi. Samotna Mama lat 31. 

Coś więcej o sobie?poproszę:)

NarzeczonaSkorpiona

Samotna Mama napisałaś też po życiowych przejściach?

Nic tylko pogratulować 2.5 roku ciągnąć rozwód to dramat jakiś,ale życie niestety takie scenariusze nam pisze.